G3173 — μέγας (megas)

Grecki przymiotnik μέγας (megas) — numer Stronga G3173 — występuje w Nowym Testamencie 210 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „wielki”, „wielkie”, „wielkim”, „wielkiego”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — przymiotnik:

great
of the external form or sensible appearance of things (or of persons)
in particular, of space and its dimensions, as respects
mass and weight: great
compass and extent: large, spacious
measure and height: long
stature and age: great, old
of number and quantity: numerous, large, abundant
of age: the elder
used of intensity and its degrees: with great effort, of the affections and emotions of the mind, of natural events powerfully affecting the senses: violent, mighty, strong
predicated of rank, as belonging to
persons, eminent for ability, virtue, authority, power
things esteemed highly for their importance: of great moment, of great weight, importance
a thing to be highly esteemed for its excellence: excellent
splendid, prepared on a grand scale, stately
great things
of God's preeminent blessings
of things which overstep the province of a created being, proud (presumptuous) things, full of arrogance, derogatory to the majesty of God

Definicja Stronga (ang.)

Including the prolonged forms, femine μεγάλη megalē, plural μέγάλοι megaloi, etc.; compare also G3176, G3187], big (literally or figuratively, in a very wide application): - (+ fear) exceedingly, great (-est), high, large, loud, mighty, + (be) sore (afraid), strong, X to years.

Jak polska interlinia oddaje G3173

„wielki” — 51 wystąpień
„wielkie” — 40 wystąpień
„wielkim” — 38 wystąpień
„wielkiego” — 18 wystąpień
„wielką” — 17 wystąpień
„wielka” — 16 wystąpień
„większe niż” — 4 wystąpienia
„wielkich” — 4 wystąpienia
„większe” — 3 wystąpienia
„większy” — 3 wystąpienia
„wielcy” — 3 wystąpienia
„większego” — 2 wystąpienia

Gdzie występuje G3173

Ewangelia Mateusza 2:10 — A gdy ujrzeli onę gwiazdę, uradowali się radością bardzo wielką;
Ewangelia Mateusza 4:16 — Lud, który siedział w ciemności, widział światłość wielką, a siedzącym w krainie i w cieniu śmierci weszła im światłość.
Ewangelia Mateusza 5:19 — Kto by tedy rozwiązał jedno z tych przykazań najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, najmniejszym będzie nazwany w królestwie niebieskiem; a ktokolwiek by czynił i uczył, ten będzie wielkim nazwany w królestwie niebieskiem.
Ewangelia Mateusza 5:35 — Ani na ziemię, gdyż jest podnóżkiem nóg jego; ani na Jeruzalem, gdyż jest miasto wielkiego króla;
Ewangelia Mateusza 7:27 — I spadł deszcz gwałtowny, i przyszła powódź, i wiatry wiały, a uderzyły na on dom, i upadł, a był wielki upadek jego.
Ewangelia Mateusza 8:24 — A oto się wzruszenie wielkie stało na morzu, tak iż się łódź wałami okrywała; a on spał.
Ewangelia Mateusza 8:26 — I rzekł do nich: Przeczże jesteście bojaźliwi? o małowierni! Tedy wstawszy, zgromił wiatry i morze, i stało się uciszenie wielkie.
Ewangelia Mateusza 13:32 — Które najmniejszeć jest ze wszystkich nasion; ale kiedy urośnie, największe jest ze wszystkich jarzyn, i staje się drzewem, tak iż ptaki niebieskie przylatując, gniazda sobie czynią na gałązkach jego.
Ewangelia Mateusza 15:28 — Tedy odpowiadając Jezus rzekł jej: O niewiasto! wielka jest wiara twoja; niechaj ci się stanie, jako chcesz. I uzdrowiona jest córka jej od onejże godziny.
Ewangelia Mateusza 20:25 — Ale Jezus zwoławszy ich, rzekł: Wiecie, iż książęta narodów panują nad nimi, a którzy wielcy są, mocy dokazują nad nimi.
Ewangelia Mateusza 20:26 — Lecz nie tak będzie między wami: ale ktobykolwiek między wami chciał być wielkim, niech będzie sługą waszym.
Ewangelia Mateusza 22:36 — Nauczycielu! które jest największe przykazanie w zakonie?
Ewangelia Mateusza 22:38 — To jest pierwsze i największe przykazanie.
Ewangelia Mateusza 23:19 — Głupi i ślepi! albowiem cóż większego jest? dar, czyli ołtarz, który poświęca dar?
Ewangelia Mateusza 24:21 — Albowiem naonczas będzie wielki ucisk, jaki nie był od początku świata aż dotąd, ani potem będzie.
Ewangelia Mateusza 24:24 — Albowiem powstaną fałszywi Chrystusowie, i fałszywi prorocy, i czynić będą znamiona wielkie i cuda, tak iżby zwiedli (by można) i wybrane.
Ewangelia Mateusza 24:31 — I pośle Anioły swoje z trąbą głosu wielkiego, i zgromadzą wybrane jego od czterech wiatrów, od krajów niebios aż do krajów ich.
Ewangelia Mateusza 27:46 — A około dziewiątej godziny zawołał Jezus głosem wielkim, mówiąc: Eli, Eli, Lama Sabachtani! to jest, Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił?
Ewangelia Mateusza 27:50 — Ale Jezus zawoławszy po wtóre głosem wielkim, oddał ducha.
Ewangelia Mateusza 27:60 — I położył je w nowym grobie swoim, który był w opoce wykował; a przywaliwszy do drzwi grobowych kamień wielki, odszedł.
Ewangelia Mateusza 28:2 — A oto stało się wielkie trzęsienie ziemi; albowiem Anioł Pański zstąpiwszy z nieba, przystąpił i odwalił kamień ode drzwi, i usiadł na nim.
Ewangelia Mateusza 28:8 — Tedy wyszedłszy prędko od grobu z bojaźnią i z radością wielką, bieżały, aby to opowiedziały uczniom jego.
Ewangelia Marka 1:26 — Tedy rozdarłszy go duch nieczysty i zawoławszy głosem wielkim, wyszedł z niego.
Ewangelia Marka 4:32 — Ale gdy bywa wsiane, wzrasta, i bywa największe nad wszystkie jarzyny, i rozpuszcza gałęzie wielkie, tak iż pod cieniem jego mogą sobie czynić gniazda ptaki niebieskie.
Ewangelia Marka 4:37 — Tedy powstała wielka nawałność wiatru, a wały biły na łódź, tak że się już napełniała.
Ewangelia Marka 4:39 — A tak ocknąwszy się, zgromił wiatr, i rzekł morzu: Umilknij, a uśmierz się. I przestał wiatr, a stało się wielkie uciszenie.
Ewangelia Marka 4:41 — I bali się bojaźnią wielką, i mówili jedni do drugich: Któż wżdy ten jest, że mu i wiatr i morze są posłuszne?
Ewangelia Marka 5:7 — A wołając głosem wielkim, rzekł: Cóż mam z tobą Jezusie, Synu Boga najwyższego? Poprzysięgam cię przez Boga, abyś mię nie trapił.
Ewangelia Marka 5:11 — A była tam przy górach wielka trzoda świni, która się pasła.
Ewangelia Marka 5:42 — A zaraz dzieweczka wstała, i chodziła; albowiem była w dwunastym roku. I zdumieli się zdumieniem wielkiem.
Ewangelia Marka 10:42 — Ale Jezus zwoławszy ich, rzekł im: Wiecie, iż ci, którym się zda, że władzę mają nad narody, panują nad nimi, a którzy z nich wielcy są, moc przewodzą nad nimi.
Ewangelia Marka 10:43 — Lecz nie tak będzie między wami; ale ktobykolwiek chciał być wielkim między wami, będzie sługą waszym;
Ewangelia Marka 13:2 — A Jezus odpowiadając rzekł mu: Widzisz te wielkie budowania? Nie będzie zostawiony kamień na kamieniu, który by nie był rozwalony.
Ewangelia Marka 14:15 — A on wam ukaże salę wielką usłaną i gotową, tamże nam nagotujecie.
Ewangelia Marka 15:34 — A o godzinie dziewiątej zawołał Jezus głosem wielkim, mówiąc: Eloi! Eloi! Lamma sabachtani, co się wykłada: Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił?
Ewangelia Marka 15:37 — A Jezus zawoławszy głosem wielkim, oddał ducha.
Ewangelia Marka 16:4 — (A spojrzawszy ujrzały, iż był kamień odwalony;) bo był bardzo wielki.
Ewangelia Łukasza 1:15 — Albowiem będzie wielkim przed obliczem Pańskiem; wina i napoju mocnego nie będzie pił, a Duchem Świętym będzie napełniony zaraz z żywota matki swojej.
Ewangelia Łukasza 1:32 — Ten będzie wielki, a Synem Najwyższego będzie nazwany, i da mu Pan Bóg stolicę Dawida, ojca jego;
Ewangelia Łukasza 1:42 — I zawołała głosem wielkim, i rzekła: Błogosławionaś ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota twego!
Ewangelia Łukasza 2:9 — A oto Anioł Pański stanął podle nich, a chwała Pańska zewsząd oświeciła je, i bali się bojaźnią wielką.
Ewangelia Łukasza 2:10 — I rzekł do nich Anioł: Nie bójcie się; bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie wszystkiemu ludowi:
Ewangelia Łukasza 4:25 — Aleć wam w prawdzie powiadam, że wiele wdów było za dni Elijaszowych w ludzie Izraelskim, gdy było zamknione niebo przez trzy lata i sześć miesięcy, tak iż był wielki głód po wszystkiej ziemi;
Ewangelia Łukasza 4:33 — A w bóżnicy był człowiek, który miał ducha dyjabła nieczystego, i zawołał głosem wielkim,
Ewangelia Łukasza 4:38 — A Jezus wstawszy, z bóżnicy wszedł w dom Szymona, a świekra Szymonowa miała gorączkę wielką; i prosili go za nią.
Ewangelia Łukasza 5:29 — I sprawił mu lewi ucztę wielką w domu swoim; a było wielkie zgromadzenie celników i innych, którzy z nim za stołem siedzieli.
Ewangelia Łukasza 6:49 — Ale który słucha, a nie czyni, podobny jest człowiekowi, który zbudował dom swój na ziemi bez gruntu; o który się otrąciła rzeka, i zarazem upadł, a był upadek domu onego wielki.
Ewangelia Łukasza 7:16 — Tedy wszystkich strach zdjął, a wielbili Boga, mówiąc: Prorok wielki powstał między nami, a Bóg nawiedził lud swój.
Ewangelia Łukasza 8:28 — Ten ujrzawszy Jezusa, zakrzyknął, i upadł przed nim, a głosem wielkim rzekł: Cóż ja mam z tobą, Jezusie, Synu Boga najwyższego? proszę cię, nie dręcz mię.
Ewangelia Łukasza 8:37 — I prosiło go wszystko mnóstwo onej okolicznej krainy Gadareńczyków, aby odszedł od nich; albowiem ich był wielki strach ogarnął. A on wstąpiwszy w łódź, wrócił się.

Pokazano 50 z 210 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G3173 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.