G2246 — ἥλιος (hēlios)

Grecki rzeczownik rodzaju męskiego ἥλιος (hēlios) — numer Stronga G2246 — występuje w Nowym Testamencie 32 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „słońce”, „słońca”, „słońcu”, „słońcem”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

the sun
the rays of the sun
the light of day

Definicja Stronga (ang.)

From ἕλη helē (a ray ; perhaps akin to the alternate of G138); the sun ; by implication light: - + east, sun.

Jak polska interlinia oddaje G2246

„słońce” — 20 wystąpień
„słońca” — 8 wystąpień
„słońcu” — 3 wystąpienia
„słońcem” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G2246

Ewangelia Mateusza 5:45 — Abyście byli synami Ojca waszego, który jest w niebiesiech; bo on to czyni, że słońce jego wschodzi na złe i na dobre, i deszcz spuszcza na sprawiedliwe i na niesprawiedliwe,
Ewangelia Mateusza 13:6 — Ale gdy słońce weszło, wygorzało, a iż nie miało korzenia, uschło.
Ewangelia Mateusza 13:43 — Tedy sprawiedliwi lśnić się będą jako słońce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha.
Ewangelia Mateusza 17:2 — I przemieniony jest przed nimi, a rozjaśniło się oblicze jego jako słońce, a szaty jego stały się białe jako światłość.
Ewangelia Mateusza 24:29 — A zaraz po utrapieniu onych dni słońce się zaćmi, a księżyc nie da jasności swojej, i gwiazdy będą padać z nieba, i mocy niebieskie poruszą się.
Ewangelia Marka 1:32 — A gdy był wieczór i słońce zachodziło, przynosili do niego wszystkie, którzy się źle mieli, i opętane;
Ewangelia Marka 4:6 — A gdy słońce weszło, wygorzało, a iż korzenia nie miało, uschło.
Ewangelia Marka 13:24 — Ale w one dni po uciśnieniu onem, zaćmi się słońce, i księżyc nie wyda światłości swojej;
Ewangelia Marka 16:2 — A bardzo rano pierwszego dnia po sabacie przyszły do grobu, gdy weszło słońce.
Ewangelia Łukasza 4:40 — A gdy słońce zachodziło, wszyscy, którzy mieli chorujące na rozmaite niemocy, przywodzili je do niego, a on na każdego z nich ręce włożywszy, uzdrawiał je.
Ewangelia Łukasza 21:25 — Tedy będą znaki na słońcu i na księżycu i na gwiazdach, a na ziemi uciśnienie narodów z rozpaczą, gdy zaszumi morze i wały;
Ewangelia Łukasza 23:45 — I zaćmiło się słońce, a zasłona kościelna rozerwała się w pół.
Dzieje Apostolskie 2:20 — Słońce się obróci w ciemność, a księżyc w krew, przedtem niż przyjdzie on dzień Pański wielki i znaczny.
Dzieje Apostolskie 13:11 — A oto teraz ręka Pańska nad tobą: i będziesz ślepym, nie widząc słońca aż do czasu. A zarazem przypadła na niego chmura i ciemność, a błąkając się szukał, kto by go wiódł za rękę.
Dzieje Apostolskie 26:13 — W południe, w drodze będąc, widziałem; o królu! światłość z nieba, jaśniejszą nad jasność słoneczną, która oświeciła mnie i tych, którzy jechali ze mną.
Dzieje Apostolskie 27:20 — Lecz gdy się ani słońce, ani gwiazdy przez wiele dni nie ukazały, a nawałność niemała nalegała, na ostatek odjęta była wszystka nadzieja, żebyśmy byli mogli być zachowani.
1 List do Koryntian 15:41 — Insza chwała słońca, a insza chwała księżyca, i insza chwała gwiazd; albowiem gwiazda od gwiazdy różna jest w jasności.
List do Efezjan 4:26 — Gniewajcie się, a nie grzeszcie; słońce niech nie zachodzi na rozgniewanie wasze.
List Jakuba 1:11 — Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.
Objawienie Jana 1:16 — I miał w prawej ręce swojej siedm gwiazd, a z ust jego wychodził miecz z obu stron ostry, a oblicze jego jako słońce, kiedy jasno świeci.
Objawienie Jana 6:12 — I widziałem, gdy otworzył szóstą pieczęć, a oto stało się wielkie trzęsienie ziemi, a słońce sczerniało jako wór włosiany i księżyc wszystek stał się jako krew;
Objawienie Jana 7:2 — I widziałem inszego Anioła występującego od wschodu słońca, mającego pieczęć Boga żywego, i zawołał głosem wielkim na onych czterech Aniołów, którym dano, aby szkodzili ziemi i morzu;
Objawienie Jana 7:16 — Nie będą więcej łaknąć i nie będą więcej pragnąć, i nie uderzy na nich słońce, ani żadne gorąco
Objawienie Jana 8:12 — Potem zatrąbił czwarty Anioł, a uderzona jest trzecia część słońca i trzecia część księżyca, i trzecia część gwiazd, tak iż się trzecia część ich zaćmiła, i trzecia część dnia nie świeciła, także i nocy.
Objawienie Jana 9:2 — I otworzyła studnię przepaści; i wystąpił dym z onej studni, jakoby dym pieca wielkiego, i zaćmiło się słońce i powietrze od dymu onej studni.
Objawienie Jana 10:1 — I widziałem drugiego Anioła mocnego, zstępującego z nieba, obłokiem odzianego, a na głowie jego była tęcza, a oblicze jego jako słońce, a nogi jego jako słupy ognia.
Objawienie Jana 12:1 — I ukazał się cud wielki na niebie: Niewiasta obleczona w słońce, a księżyc pod nogami jej, a na głowie jej była korona z dwunastu gwiazd;
Objawienie Jana 16:8 — Potem czwarty Anioł wylał czaszę swoję na słońce, i dano mu moc trapić ludzi gorącością ognia.
Objawienie Jana 16:12 — I wylał szósty Anioł czaszę swoję na onę wielką rzekę Eufrates i wyschła woda jej, aby zgotowana była droga królom od wschodu słońca.
Objawienie Jana 19:17 — I widziałem jednego Anioła stojącego w słońcu i wołającego głosem wielkim, mówiąc wszystkim ptakom latającym po pośrodku nieba: Chodźcie i zgromadźcie się na wieczerzę wielkiego Boga,
Objawienie Jana 21:23 — A nie potrzebuje to miasto słońca ani księżyca, aby świeciły w niem; albowiem chwała Boża oświeciła je, a świecą jego jest Baranek.
Objawienie Jana 22:5 — I nocy tam nie będzie i nie będą potrzebować świecy i światłości słonecznej; bo je Pan Bóg oświeca, i królować będą na wieki wieków.

Hasła pokrewne

G138

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.