List do Efezjan 4

List do Efezjan, rozdział 4 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (32 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List do Efezjan 4 — Biblia Gdańska

1 Proszę was tedy ja więzień w Panu, abyście chodzili tak, jako przystoi na powołanie, którem jesteście powołani;

2 Ze wszelaką pokorą i cichością, i z nieskwapliwością, znosząc jedni drugich w miłości,

3 Starając się, abyście zachowali jedność ducha w związce pokoju.

4 Jedno jest ciało i jeden duch, jako też jesteście powołani w jednej nadziei powołania waszego.

5 Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest;

6 Jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest nade wszystko i po wszystkich, i we wszystkich was.

7 Lecz każdemu z nas dana jest łaska według miary daru Chrystusowego.

8 Dlatego Pismo mówi: Wstąpiwszy na wysokość, wiódł pojmanych więźni i dał dary ludziom.

9 Ale to, że wstąpił, cóż jest, jedno iż pierwej był zstąpił do najniższych stron ziemi?

10 A który zstąpił, ten jest, który i wstąpił wysoko nad wszystkie niebiosa, aby napełnił wszystko.

11 I tenże dał niektóre Apostoły, a niektóre proroki, a drugie ewangielisty, drugie też pasterze i nauczyciele.

12 Ku spojeniu świętych, ku pracy usługiwania, ku budowaniu ciała Chrystusowego;

13 A iżbyśmy się wszyscy zeszli w jedność wiary i znajomości Syna Bożego, w męża doskonałego, w miarę zupełnego wieku Chrystusowego,

14 Abyśmy więcej nie byli dziećmi, chwiejącymi się i unoszącymi się każdym wiatrem nauki przez fortel ludzki i przez chytrość podejścia błędem.

15 Ale szczerymi będąc w miłości, rośnijmy w onego we wszystkiem, który jest głową, to jest w Chrystusa,

16 Z którego wszystko ciało przystojnie złożone i spojone we wszystkich stawach, przez które jeden członek drugiemu posiłku dodaje przez moc, która jest w każdym członku, według miary jego, wzrost ciału należący bierze ku budowaniu samego siebie w miłości.

17 To tedy mówię i oświadczam się przez Pana, abyście już więcej nie postępowali, jako insi poganie postępują, w próżności umysłu swego;

18 Zaćmiony mając rozsądek, będąc oddaleni od żywota Bożego dla nieumiejętności, która w nich jest z zatwardzenia serca ich.

19 Którzy zakamieniawszy, udali się na rozpustę ku popełnianiu wszelakiej nieczystości z chciwością.

20 Lecz wy nie takeście się nauczyli Chrystusa,

21 Jeźliście go tylko słuchali i o nim wyuczeni byli, jako jest (ta) prawda w Jezusie,

22 To jest, żebyście złożyli według pierwszego obcowania starego człowieka, który się psuje przez pożądliwości oszukiwające;

23 I odnowili się duchem umysłu waszego;

24 I oblekli się w onego nowego człowieka, który według Boga stworzony jest w sprawiedliwości i w świętobliwości prawdy.

25 Przetoż złożywszy kłamstwo mówcie prawdę, każdy z bliźnim swoim; boście członkami jedni drugich.

26 Gniewajcie się, a nie grzeszcie; słońce niech nie zachodzi na rozgniewanie wasze.

27 Nie dawajcie miejsca dyjabłu.

28 Kto kradł, niech więcej nie kradnie, ale raczej niech pracuje, robiąc rękoma, co jest dobrego, aby miał skąd udzielać potrzebującemu.

29 Żadna mowa plugawa niech z ust waszych nie pochodzi; ale jeźli która jest dobra ku potrzebnemu zbudowaniu, aby była przyjemna słuchającym.

30 A nie zasmucajcie Ducha Świętego Bożego, którym zapieczętowani jesteście na dzień odkupienia.

31 Wszelka gorzkość i zapalczywość, i gniew, i wrzask, i bluźnierstwo, niech będzie odjęte od was, ze wszelaką złością;

32 A bądźcie jedni przeciwko drugim dobrotliwi, miłosierni, odpuszczając sobie, jako wam Bóg w Chrystusie odpuścił.

Komentarz do rozdziału: List do Efezjan 4

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List do Efezjan 4:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Chodzili jako przystoi” — Tak, ażebyście nie zostali odrzuceni od nagrody jak Wielkie Grono, które nie postępowało odpowiednio do wymagań, przeto nie otrzyma wielkiej nagrody.

List do Efezjan 4:2

Epifania i Bazylea:

„Znosząc” — pobłażając. (TP 1983, s. 45)

List do Efezjan 4:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Jedność ducha” — "Nie czyniąc nic spornie, albo przez próżną chwałę", Filip.2:3.

Epifania i Bazylea:

„jedność” — jest to ta jedność jednego ducha, ciała, nadziei, Pana, wiary, chrztu i Boga ... i ta jedność pozostawała z Kościołem od dnia zesłania Ducha Św. Ta jedność nie znaczy doskonałości (Prawdy) znajomości, która dopiero nadejdzie na samym końcu pobytu Kościoła na ziemi. (TP 1933, s. 74)

List do Efezjan 4:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Jedno jest ciało” — Szczególnie członki Ciała Chrystusowego, Kościół Boga żywego, Małe Stadko jako nasienie Abrahama, w tym liczą się tylko zupełnie ofiarowani, a nie kto inny.

„Jeden duch” — Prawdy, świętobliwości i miłości.

„W jednej nadziei” — Mamy myśleć o jednej nadziei. Nie mamy nic w tej sprawie do wyboru.

„Powołania” — Które brzmi: "proszę was, bracia, przez litości Boże, abyście stawiali ciała wasze ofiarą żywą ...", Rzym.12:1.

List do Efezjan 4:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Jeden Pan” — Jedna jest tylko głowa jednego ciała. "Początek stworzenia Bożego", który stworzył wszystkie inne rzeczy, który "stał się ciałem", "który dał samego siebie na okup za wszystkich", który był "umartwiony ciałem, ale ożywiony duchem", który został wywyższony do Boskiej natury, a teraz jest "Panem wszystkiego", aniołów i ludzi, żywych i umarłych.

„Jeden chrzest” — Ofiarowanie się, jedyny właściwy znak to symbol ofiarowania.

List do Efezjan 4:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Pojmanych” — Literalne wyrażenie jest: "mnóstwo więźniów". Nasz Pan kupił cały rodzaj ludzki, więźniów grzechu i śmierci.

„I dał dary” — "Niebiański dar" podczas Zielonych Świąt.

Epifania i Bazylea:

„wiódł pojmanych więźni” — lepsze tłumaczenie: "wiódł mnóstwo więźni". W tym wypadku nie są to pojmani w niewolę więźniowie, lecz ci, którym Swym zwycięstwem przywrócił wolność i zerwał kajdany. (TP 1958, s. 49)

„dał dary” — są to nauczyciele dani Kościołowi. (TP 1933, s. 69) Werset 11 wyjaśnia naturę tych darów: „I tenże dal niektóre Apostoły, a niektóre proroki, a drugie Ewangelisty, drugie też pasterze i nauczyciele". (TP 1999, s. 70)

List do Efezjan 4:9

Epifania i Bazylea:

„do najniższych stron ziemi” — do grobu. (TP 1958, s. 65)

List do Efezjan 4:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Nad niebiosa” — Duchowe władze.

Epifania i Bazylea:

„A który zstąpił” — do grobu. (TP 1975, s. 19)

List do Efezjan 4:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Dał apostołów” — Mężczyzn.

„Proroków” — Mężczyzn.

„Pasterzy” — Mężczyzn, "bo niewieście nie zezwalam uczyć ani wynosić się nad męża (nad brata)", 1 Tym. 2:12. Pasterze, którzy by odwiedzali, zachęcali, wzmacniali, podtrzymywali i bronili owce od wilków w owczej skórze.

„I nauczycieli” — Pomocników obojga płci, lub nauczycieli mężczyzn jak wspomniane powyżej.

Epifania i Bazylea:

„niektóre proroki” — "drugorzędnych proroków". (TP 1924, s. 64)

List do Efezjan 4:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Ku spojeniu” — Nauczanie, objaśnianie, kwalifikacja.

„Usługiwania” — Chwalebna służba w Tysiącletnim Królestwie.

Epifania i Bazylea:

„ku spojeniu” — udoskonaleniu. (TP 1951, s. 23)

„świętych” — M.St. (TP 1951, s. 23)

List do Efezjan 4:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Męża doskonałego” — "Który jest Głową Ciała", Kol.1:18.

Epifania i Bazylea:

„wszyscy” — M.St. (TP 1951, s. 23)

„w jedność” — jest to ta jedność jednego ducha, ciała, nadziei, Pana, wiary, chrztu i Boga ... i ta jedność pozostawała z Kościołem od dnia zesłania Ducha Św. Ta jedność nie znaczy doskonałości (Prawdy) znajomości, która dopiero nadejdzie na samym końcu pobytu Kościoła na ziemi. (TP 1933, s. 74)

„w męża doskonałego” — jednego Nasienia, Chrystusa jako nowe stworzenie w chwale. (TP 1951, s. 23) Kościół i Jezus -- jako zupełny Chrystus. (TP 1960, s. 43) jednego Nowego Człowieka jakiego Bóg czyni z Żydów i Pogan. (TP 1964, s. 57)

List do Efezjan 4:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie bądźcie dziećmi” — "Potrzebującymi mleka, a nie twardego pokarmu", Żyd.5:12.

List do Efezjan 4:15

Paruzja (C.T. Russell):

„W miłości” — Twarde prawdy starać się przedstawiać łagodnie na ile to możebne.

„Rośmy w Onego” — Grunt wszystkich naszych nadziei jest w niebiesiech, a nie na ziemi.

„Jest Głową” — "Kto się łączy z Panem (a nie z jakąś sektą) jednym duchem jest z Nim", 1 Kor.6:17.

Źródła: MANNA - 14 MAJA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 14 MAJA

List do Efezjan 4:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Która we wszystkich” — Łagodność w każdym członku zgromadzenia.

„Siebie” — Greckie słowo "heautou" jak w wyrażeniu: "nie będzie mówił sam od siebie".

List do Efezjan 4:17

Epifania i Bazylea:

„postępowali” — W symbolach biblijnych chodzenie wyobraża prowadzenie się, charakter; proste chodzenie -- sprawiedliwy, kulenie -- niesprawiedliwy charakter. (TP 1929, s. 13)

List do Efezjan 4:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Duchem” — Greckie słowo "pneuma", charakter lub usposobienie.

List do Efezjan 4:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Oblekli w nowego człowieka” — "Ale on człowiek ukryty jest wewnątrz", 1 Piotra 3:4.

Epifania i Bazylea:

„w onego nowego człowieka” — oznacza nowe serce i umysł, które zaczynają swe istnienie wraz z poświęceniem się chrześcijanina Panu. (TP 1985, s. 28) Wszyscy ludzie posiadają człowieka zewnętrznego, ale jedynie spłodzone z Ducha dzieci Boże posiadają człowieka wewnętrznego. Ów wewnętrzny człowiek jest niebiańskim usposobieniem, które zaczęło się rozwijać w nowej woli przy poświęceniu, i składa się z duchowych władz i duchowego usposobienia rozwijającego się przez ćwiczenie tych duchowych władz. (TP 1985, s. 28)

List do Efezjan 4:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Z bliźnim prawdę” — To jednak nie znaczy, że powinniśmy mówić o wszystkim, co wiemy. Niektórzy zadają takie pytania, o które nie mają prawa się pytać.

List do Efezjan 4:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Gniewajcie się” — Gniew spowodowany miłością powinien być nią kontrolowany.

Epifania i Bazylea:

„Gniewajcie się, a nie grzeszcie” — gniew wzbudzony przez miłość powinien być miłością kontrolowany. Taki gniew nie powinien zaznać złości, lub gorzkości do osoby, która zawiniła. (TP 1937)

„słońce niech nie zachodzi na rozgniewanie wasze” — niech wasz gniew nie trwa tak długo, ażby się stał gorzkością, złością, nienawiścią, ale niech będzie tylko taki, który jest kontrolowany miłością. (TP 1937)

List do Efezjan 4:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Miejsca diabłu” — W którego istnienie wielu nie wierzy.

Epifania i Bazylea:

„Nie dawajcie miejsca diabłu” — przez pozwolenie, ażeby niesprawiedliwość lub złość była wyrządzona naszym bliźnim, szczególnie gdy są oni ludem Bożym. (TP 1937, s. 51)

List do Efezjan 4:28

Paruzja (C.T. Russell):

„Niech pracuje” — Wielu ma śmiałość prosić o rzeczy, na które nie chcieliby pracować.

„Aby miał” — "Nie bądźcie dłużnymi nikomu". Lud Boży ma żyć rozważnie.

List do Efezjan 4:29

Paruzja (C.T. Russell):

„Z ust waszych” — "Nie mówcie o nikim źle", Tytus 3:2.

Źródła: MANNA - 10 WRZEŚNIA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 10 WRZEŚNIA

List do Efezjan 4:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie zasmucajcie ducha” — Nie czyń nic takiego, co mogłoby pogwałcić twoje przymierze, lub spowodować smutek albo wyrzut sumienia odnowionego umysłu twojego.

„Zapieczętowani” — Naznaczeni lub wskazuje, że duch święty był wam dany. "Zapieczętowani jesteście onym obiecanym duchem świętym". Naznaczeni, czyli wskazuje iż dany był im duch święty. Danie zapewnienia, iż oni otrzymają, czyli odziedziczą wielkie i kosztowne obietnice, jeżeli wiernie wytrzymają próbę pobożności i miłości, jaką Bóg na nich ześle. To jest najważniejsze ze wszystkich doświadczeń chrześcijanina. Ktokolwiek utraci tę pieczęć, nie może mieć żadnego udziału w pierwszym zmartwychwstaniu. "Nie zasmucajcie ducha świętego Bożego, którym zapieczętowani jesteście".

„Na dzień” — Greckie słowo "apolustrosis" czyli wyzwolenie przy pierwszym zmartwychwstaniu.

Epifania i Bazylea:

„nie zasmucajcie Ducha Świętego Bożego” — Święte usposobienie w Bogu, Chrystusie, w innych i w człowieku samym może być i jest zasmucane, gdy on mniej lub więcej przestaje naśladować Chrystusa i ponownie wraca do życia w grzechu, błędzie, samolubstwie i światowości. (TP 1986, s. 93)

List do Efezjan 4:31

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: MANNA - 14 LIPCA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 14 LIPCA

List do Efezjan 4:32

Paruzja (C.T. Russell):

„Jako wam Bóg” — Który wyczekuje by nam okazać dobroć i pragnie nam darować upadki, lecz wymaga byśmy najprzód okazali pokutę.

„W Chrystusie” — Dlatego, że On zapłacił za nas karę, czyniąc zadość sprawiedliwości.

Epifania i Bazylea:

„Ale bądźcie” — szczególnie z tego powodu co było ustalone w 31 wierszu. (TP 1979, s. 2)

Literatura o rozdziale List do Efezjan 4

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List do Efezjan

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.