List do Efezjan 1

List do Efezjan, rozdział 1 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (23 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List do Efezjan 1 — Biblia Gdańska

1 Paweł, Apostoł Jezusa Chrystusa przez wolę Bożą, świętym, którzy są w Efezie, i wiernym w Chrystusie Jezusie.

2 Łaska wam i pokój niech będzie od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa.

3 Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który nas ubłogosławił wszelkiem błogosławieństwem duchownem w niebieskich rzeczach w Chrystusie;

4 Jako nas wybrał w nim przed założeniem świata, abyśmy byli świętymi i nienaganionymi przed oblicznością jego w miłości.

5 Który nas przenaznaczył ku przysposobieniu za synów przez Jezusa Chrystusa dla siebie samego, według upodobania woli swojej,

6 Ku chwale sławnej łaski swojej, którą nas udarował w onym umiłowanym:

7 W którym mamy odkupienie przez krew jego, to jest odpuszczenie grzechów, według bogactwa łaski jego,

8 Którą hojnie pokazał przeciwko nam we wszelkiej mądrości i roztropności.

9 Oznajmiwszy nam tajemnicę woli swojej według upodobania swego, które był postanowił w samym sobie;

10 Aby w rozrządzeniu zupełności czasów w jedno zgromadził wszystkie rzeczy w Chrystusie, i te, które są na niebiesiech, i te, które są na ziemi;

11 W nim, mówię, w którymeśmy i do działu przypuszczeni, przenaznaczeni będąc według postanowienia tego, który sprawuje wszystko według rady woli swojej;

12 Abyśmy my byli ku chwale sławy jego, którzyśmy pierwej nadzieję mieli w Chrystusie,

13 W którym i wy nadzieję macie, usłyszawszy słowo prawdy, to jest Ewangieliję zbawienia waszego, przez którą też uwierzywszy, jesteście zapieczętowani Duchem onym Świętym obiecanym,

14 Który jest zadatkiem dziedzictwa naszego na wykupienie nabytej własności, ku chwale sławy jego.

15 Przetoż i ja usłyszawszy o tej wierze, którą macie w Panu Jezusie, i o miłości ku wszystkim świętym,

16 Nie przestaję dziękować za was, wzmiankę czyniąc o was w modlitwach moich,

17 Aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec on chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia ku poznaniu samego siebie;

18 Ażeby oświecił oczy myśli waszej, abyście wiedzieli, która jest nadzieja powołania jego i które jest bogactwo chwały dziedzictwa jego w świętych;

19 I która jest ona przewyższająca wielkość mocy jego przeciwko nam, którzy wierzymy według skutecznej mocy siły jego,

20 Której dokazał w Chrystusie, gdy go wzbudził od umarłych i posadził na prawicy swojej na niebiesiech,

21 Wysoko nad wszystkie księstwa i zwierzchności, i mocy, i państwa, i nad wszelkie imię, które się mianuje, nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym;

22 I wszystko poddał pod nogi jego, a onego dał za głowę nad wszystkim kościołowi,

23 Który jest ciałem jego i pełnością tego, który wszystko we wszystkich napełnia.

Komentarz do rozdziału: List do Efezjan 1

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List do Efezjan 1:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Świętym” — Poświęconym, wierzącym w Chrystusa. Ci, co nie mogą uważać siebie za świętych, nie mogą też i tych kosztownych obietnic, jakie ten list zawiera, do siebie stosować

„W Chrystusie” — To wyrażenie i temu podobne jest użyte w tym liście dwadzieścia razy.

List do Efezjan 1:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Ojciec Pana naszego” — Chrystus nigdy nie rościł prawa, aby być z Ojcem w jednej osobie.

„Duchowym” — Greckie słowo "pneumatikos", duchowego rodzaju.

„W niebiesiech” — W świątnicy i w świątnicy najświętszej.

List do Efezjan 1:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Wybrał w Nim” — Jako wyjątek, co się tyczy Bożego ogólnego planu dla rodzaju ludzkiego.

„Przed założeniem” — Ale nie "przed założeniem", jak w sprawie klasy "owiec" w Tysiącleciu.

Epifania i Bazylea:

„Jako nas wybrał w nim przed założeniem świata” — Bóg przed stworzeniem świata ułożył każdy szczegół Swego Planu, włączywszy weń jako jedną z zasad dobór Kościoła jako klasy, podzielonej na dwanaście grup, z których każda będzie miała pewne właściwości odpowiadające jej zamierzonemu działaniu. Bóg postanowił z góry, że nikt bez koniecznych kwalifikacji nie może należeć do tej klasy, nie ustalił jednak przeznaczenia jednostek należących do danej klasy. (TP 1960, s. 15) zauważmy, że królestwo Wybranych zgotowane było przed stworzeniem świata. (TP 1961, s. 22) Kościół istniał,... w umyśle i planie Boskim. (TP 1980, s. 74)

List do Efezjan 1:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Ku przysposobieniu” — "Lecz którzykolwiek Go przyjęli dał im moc, aby się stali synami Bożymi", Jan 1:12.

„Za synów” — Dzieci Bożych a braćmi Chrystusa.

Epifania i Bazylea:

„Który nas przeznaczył” — Bóg przed stworzeniem świata ułożył każdy szczegół Swego Planu, włączywszy weń jako jedną z zasad dobór Kościoła jako klasy, podzielonej na dwanaście grup, z których każda będzie miała pewne właściwości odpowiadające jej zamierzonemu działaniu. Bóg postanowił z góry, że nikt bez koniecznych kwalifikacji nie może należeć do tej klasy, nie ustalił jednak przeznaczenia jednostek należących do danej klasy. (TP 1960, s. 15)

List do Efezjan 1:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Nas udarował” — Usprawiedliwił nas.

„W umiłowanym” — Jedynie w Jezusie.

List do Efezjan 1:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Odkupienie” — Greckie słowo "apolutrosis", wyzwolenie od Boskiego przekleństwa i gniewu. Usprawiedliwienie, które teraz posiadamy.

„Odpuszczenie” — Naszych grzechów, za które Chrystus zapłacił i przyjął na siebie karę.

„Bogactwa łaski” — "Błogosławieństwo Pańskie ubogaca", Przyp.10:22.

Epifania i Bazylea:

„W którym” — Jezusie. (TP 1970, s. 18)

„mamy odkupienie” — [apolytrosis - wybawienie]; wybawienie od Boskiego przekleństwa i gniewu -- usprawiedliwienie. (TP 1955, s. 2)

List do Efezjan 1:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Nam mądrości” — "Który nam stał się mądrością od Boga", 1 Kor.1:30.

„I roztropności” — Na ile możemy ją znieść.

Epifania i Bazylea:

„Którą” — łaskę wyborczych błogosławieństw. (TP 1980, s. 92)

„hojnie pokazał” — On dał je łaskawie, nie skąpo lecz obficie. (TP 1980, s. 92)

„w stosunku do nas we wszelkiej mądrości i roztropności” — w ich udzielaniu używając najlepszego sądu i taktu. (TP 1980, s. 92)

List do Efezjan 1:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Oznajmiwszy” — Kościołowi chrześcijańskiemu. W teraźniejszym czasie jedynie świętym.

Epifania i Bazylea:

„Oznajmiwszy nam tajemnicę” — sekret, niepoznawalny i niedostępny zrozumieniu bez specjalnego aktu Boskiego oświecenia. (TP 1980, s. 92)

„woli swojej” — planu wieków w odniesieniu do Kościoła, świata i upadłych aniołów. (TP 1980, s. 92)

„według upodobania swego” — Jehowa jest zadowolony z wypracowania tak dobroczynnego planu. (TP 1980, s. 92)

„które był” — Jehowa. (TP 1980, s. 92)

„postanowił w samym sobie” — [zamierzył dla Niego]; Chrystusa. Plan Boga i dobre upodobanie jest Chrystocentryczne. (TP 1980, s. 92)

List do Efezjan 1:10

Paruzja (C.T. Russell):

„W rozrządzeniu czasów” — Epok w Tysiącleciu.

„Zgromadzi” — Ponownie ustanowi pod Boskim prawem i panowaniem.

„W jedno” — W jedną harmonijną rodzinę istot na różnych poziomach. "I będzie jeden Pasterz (Chrystus) i jedna owczarnia", Jan 10:16.

„Wszystkie” — Rzeczy, które zostały zepsute i wszyscy, którzy poddadzą się Chrystusowi dobrowolnie.

„W Chrystusie” — Pod Jego panowaniem. To jest przedstawione w Wielkiej Piramidzie, w której wszystkie linie stosują się do głównego kamienia węgielnego u szczytu.

„Na niebiesiech” — Rzeczy duchowe. "Dana mi jest wszelka władza na niebie", Mat.28:18.

„Na ziemi” — Znaczy rzeczy ludzkie.

Epifania i Bazylea:

„Aby w rozrządzeniu zupełności czasów” — Tysiąclecie, jako wiek wieków, najważniejszy wiek w planie wieków, jest pełnością okresów, na które jest podzielony plan Boga. Że wyrażenie zupełność czasów oznacza Tysiąclecie jest widoczne z faktu, że jest ono wiekiem ,,w którym (TP 1980, s. 92) (a) nie wybranym ludziom i (TP 1980, s. 92) (b) upadłym aniołom będzie dana sposobność stania się poddanymi Bogu w Chrystusie. (TP 1980, s. 92) porządek rzeczy wśród ludzi od drugiego przybycia Chrystusa i ustanowienia Królestwa Bożego na całą wieczność. (TP 1951, s. 41)

„w jedno zgromadził wszystkie rzeczy w Chrystusie” — [znowu uczynił się Głową we wszystkich rzeczach w Chrystusie]; upadli aniołowie a także ludzka rodzina w Adamie i Ewie w raju, już raz serdecznie przyjęli zwierzchnictwo Boga nad sobą, to jest zanim wpadli w grzech, lecz przez grzech odrzucili Jego zwierzchnictwo. Zamiarem Boga jest przywrócenie Swego zwierzchnictwa nad wszystkimi, którzy wejdą i pozostaną w Chrystusie. (TP 1980, s. 92) w Małym Okresie wypełni się to, co podaje tu Apostoł. (TP 1949, s. 34,38)

„które są na niebiesiech” — pokutujących upadłych aniołów. (TP 1949, s. 34,38)

List do Efezjan 1:11

Paruzja (C.T. Russell):

„W Nim przeznaczeni” — Pod Nim jako klasa, a co się tyczy ich kwalifikacji. Różne zarysy Planu Bożego rozwijają się stopniowo od wieku do wieku. Nawet wszystkie nowoczesne wynalazki od tego się liczą.

„Woli swojej” — Która w obecnym czasie dla dobrego celu uważa za dobre, aby istniały niedoskonałe warunki.

Epifania i Bazylea:

„przeznaczeni będąc według postanowienia” — Bóg przed stworzeniem świata ułożył każdy szczegół Swego Planu, włączywszy weń jako jedną z zasad dobór Kościoła jako klasy, podzielonej na dwanaście grup, z których każda będzie miała pewne właściwości odpowiadające jej zamierzonemu działaniu. Bóg postanowił z góry, że nikt bez koniecznych kwalifikacji nie może należeć do tej klasy, nie ustalił jednak przeznaczenia jednostek należących do danej klasy. (TP 1960, s. 15)

List do Efezjan 1:12

Epifania i Bazylea:

„Abyśmy my byli ku chwale sławy jego, którzyśmy pierwej” — teraz w Wieku Ewangelii mamy naszą nadzieję wpierw niż świat, który będzie miał swoją nadzieję w Wieku Tysiąclecia. (TP 1980, s. 93)

„nadzieję mieli w Chrystusie” — w Ciele Chrystusowym; wybrani obecnie mają swoją nadzieję — ,,Chrystus między wami, nadzieja ona chwały”. Posłuszny świat przyjdzie w następnym wieku do Chrystusa, nie jako części Ciała, lecz jako dzieci Chrystusa a to będzie ich nadzieją — późniejszą nadzieją niż nasza — wiecznego życia. (TP 1980, s. 93)

List do Efezjan 1:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Zapieczętowani” — Naznaczeni, czyli wskazuje iż dany był im duch święty. Danie zapewnienia, iż oni otrzymają, czyli odziedziczą wielkie i kosztowne obietnice, jeżeli wiernie wytrzymają próbę pobożności i miłości, jaką Bóg na nich ześle. To jest najważniejsze ze wszystkich doświadczeń chrześcijanina. Ktokolwiek utraci tę pieczęć, nie może mieć żadnego udziału w pierwszym zmartwychwstaniu. "Nie zasmucajcie ducha świętego Bożego, którym zapieczętowani jesteście".

„Duchem świętym” — Ale nie tak zwaną "trzecią osobą", bogiem.

Epifania i Bazylea:

„Duchem onym Świętym obiecanym” — Duch jest nazwany tu Duchem [przedimek określony] obietnicy - jest to usposobienie, które obietnica (1 Moj. 22:16 - 18) związana przysięgą wyrabia w osobach przyswajających ją. (TP 1986, s. 88)

List do Efezjan 1:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Zadatkiem” — Czyli zapewnieniem.

„Dziedzictwa” — Którego nie można zupełnie posiąść, aż przymierze zostanie zupełnie wypełnione w rzeczywistej śmierci.

„Wykupienie” — Greckie słowo "apolutrosis" znaczy wyzwolenie.

„Nabytej własności” — To jest: rodzaj ludzki, prawa, przywileje, życie i królestwo dane pierwotnie Adamowi oraz ziemię i wszystko, cokolwiek było utracone. W typie było pokazane, że krew była wylana u podnóża ołtarza, co wskazuje, że ziemia została odkupioną od przekleństwa. "Ziemia jest Pańska" i żadne teraźniejsze wysiłki ludzkie nie są ważne (by zmienić bieg świata z drogi samolubstwa na drogę miłości). Chrystus ponownie podzieli ziemię, dając najbardziej pożądane miejsca pokornym.

Epifania i Bazylea:

„na wykupienie” — oswobodzenie. (TP 1965, s. 24)

List do Efezjan 1:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Bóg Pana naszego” — Chrystus nigdy nie rościł prawa być Bogu równym w mocy.

„Duch mądrości” — Nie innego boga, ani osoby w jakim bądź sensie.

List do Efezjan 1:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Oświecił” — Stopniowo przez wyrozumienie Prawdy.

„Nadzieja powołania” — Wysokiego, niebiańskiego powołania w błogosławieniu świata.

List do Efezjan 1:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Mocy Jego” — "Dana mi jest wszelka władza", Mat.28:18.

List do Efezjan 1:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Wzbudził Go” — Chrystus nigdy nie mógłby wzbudzić samego siebie.

„Na prawicy” — Stanowisko łaski i mocy.

Epifania i Bazylea:

„na prawicy” — miejscu głównej władzy i łaski.-TP 33'67; (zob też E15. 303)

Źródła: zob też E15. 303

List do Efezjan 1:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Wysoko” — "Bóg nader Go wywyższył", Filip.2:9.

„Zwierzchności” — "Tym zacniejszym stał się nad aniołów, czym zacniejsze nad nich odziedziczył imię", Żyd.1:4.

„Nad wszelkie imię” — Następne po Bogu Ojcu.

Epifania i Bazylea:

„nad wszystkie księstwa...” — Pismo Św. daje istotom duchowym różne nazwy, jak np.: cherubiny, serafiny, księstwa, trony, zwierzchności, mocarstwa i aniołowie, które zdają się wskazywać na siedem różnych natur pomiędzy istotami niebieskimi, będącymi wyrażeniem rozlicznej twórczej mądrości Bożej. Jeżeli w tych nazwach nie są objęte różnice w naturze, to z całą pewnością wskazują one na różnice w rangach lub porządku, jaki istnieje między tymi istotami. (TP 1960, s. 50) najniższy rząd istot duchowych (zwany aniołami w ścisłym znaczeniu tego słowa), jako różniący się od cherubinów, serafinów, księstw, zwierzchności, mocy i państw, wspominany jest w Biblii jako posiadający ciała z ognia (Żyd. 1:7). Może pozostałe sześć rzędów wyżej wymienionych duchów mają ciała utworzone z innych substancji niż ognia. Bardzo prawdopodobnie Logos (nasz Pan nim stał się człowiekiem) miał ciało stworzone z innej lub z innych wyższego rzędu substancji duchowych aniżeli ciała któregokolwiek z wyżej wymienionych siedmiu rzędów stworzonych duchów. (TP 1974, s. 77) zobacz także E2. 72,73; E15. 303

Źródła: TP 60'50; 74'77;

List do Efezjan 1:22

Paruzja (C.T. Russell):

„A Onego dał” — Nasz Pan nie postanowił się sam na stanowisku, aby stał się Głową Kościoła Bożego, lecz został na nie naznaczony. "Bo nikt sobie tej czci nie bierze", Żyd.5:4.

„Za głowę” — To było wyobrażone w żydowskim kapłaństwie, w którym kapłani nosili czapki, a w królewskim kapłaństwie siostry wyobrażające Kościół, podobnie nakrywają swe głowy.

„Nad wszystkim” — "Aby On między wszystkimi przodował", Kol.1:18.

Epifania i Bazylea:

„a onego dał za głowę nad wszystkim kościołowi” — Nadrzędność Chrystusa w stosunku do Kościoła jest wyrażona przenośnie o głowie i reszcie ludzkiego ciała -- Jezus jest Głową, a Kościół Jego Ciałem.- TP 60, 17 (zob też E15. 303)

Źródła: zob też E15. 303

List do Efezjan 1:23

Epifania i Bazylea:

„Który jest jego ciałem” — Nadrzędność Chrystusa w stosunku do Kościoła jest wyrażona przenośnie o głowie i reszcie ludzkiego ciała -- Jezus jest Głową, a Kościół Jego Ciałem.-TP 60, 17 (zob też E15. 303)

Źródła: zob też E15. 303

Literatura o rozdziale List do Efezjan 1

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List do Efezjan

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.