List do Efezjan 5

List do Efezjan, rozdział 5 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (33 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

List do Efezjan 5 — Biblia Gdańska

1 Bądźcież tedy naśladowcami Bożymi, jako dzieci miłe;

2 A chodźcie w miłości, jako i Chrystus umiłował nas i wydał samego siebie na ofiarę i na zabicie Bogu ku wdzięcznej wonności.

3 A wszeteczeństwo i wszelka nieczystość albo łakomstwo niechaj nie będzie ani mianowane między wami, jako przystoi na świętych.

4 Także sprośność i błazeńskie mowy, i żarty, które nie przystoją, ale raczej dziękowanie.

5 Bo to wiecie, iż żaden wszetecznik, albo nieczysty, albo łakomca, (który jest bałwochwalcą), nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusowem i Bożem.

6 Niechaj was nikt nie zwodzi próżnemi mowami; albowiem dla tych rzeczy przychodzi gniew Boży na synów upornych;

7 Nie bądźcież tedy uczestnikami ich.

8 Albowiemeście byli niekiedy ciemnością; aleście teraz światłością w Panu; chodźcież jako dziatki światłości,

9 (Bo owoc Ducha zależy we wszelakiej dobrotliwości i w sprawiedliwości i w prawdzie.)

10 Obierając to, co by się podobało Panu;

11 A nie spółkujcie z uczynkami niepożytecznemi ciemności, ale je raczej strofujcie.

12 Albowiem co się potajemnie od nich dzieje, sromota i mówić.

13 Lecz to wszystko, gdy bywa od światłości strofowane, bywa objawione; albowiem to wszystko, co bywa objawione, jest światłością;

14 Dlatego mówi Pismo: Ocuć się, który śpisz i powstań od umarłych, a oświeci cię Chrystus.

15 Patrzajcie tedy, jakobyście ostrożnie chodzili, nie jako niemądrzy, ale jako mądrzy.

16 Czas odkupując; bo dni złe są.

17 Przetoż nie bądźcie nierozumnymi, ale zrozumiewającymi, która jest wola Pańska.

18 A nie upijajcie się winem, w którem jest rozpusta; ale bądźcie napełnieni duchem,

19 Rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając i grając w sercu swojem Panu,

20 Dzięki czyniąc zawsze za wszystko, w imieniu Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Bogu i Ojcu.

21 Będąc poddani jedni drugim w bojaźni Bożej.

22 Żony! bądźcie poddane mężom swoim, jako Panu;

23 Albowiem mąż jest głową żony, jako i Chrystus głową kościoła; a on jest zbawicielem ciała.

24 Jako tedy kościół poddany jest Chrystusowi, tak też żony mężom swoim we wszystkiem.

25 Mężowie! miłujcie żony wasze, jako i Chrystus umiłował kościół i wydał samego siebie za niego,

26 Aby go poświęcił, oczyściwszy omyciem wody przez słowo;

27 Aby go sobie wystawił chwalebnym kościołem, nie mającym zmazy albo zmarszczku, albo czego takiego, ale iżby był święty i bez nagany.

28 Tak powinni mężowie miłować żony swoje, jako swoje własne ciała; kto miłuje żonę swoję, samego siebie miłuje.

29 Albowiem żaden nigdy ciała swego nie miał w nienawiści, ale je żywi i ogrzewa, jako i Pan kościół.

30 Gdyżeśmy członkami ciała jego, z ciała jego i z kości jego.

31 Dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę, i przyłączy się do żony swojej, i będą dwoje jednem ciałem.

32 Tajemnica to wielka jest; lecz ja mówię o Chrystusie i o kościele.

33 A wszakże i każdy z was z osobna niechaj miłuje żonę swoję jako siebie samego, a żona niech się boi męża swego.

Komentarz do rozdziału: List do Efezjan 5

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

List do Efezjan 5:1

Epifania i Bazylea:

„Bądźcie tedy naśladowcami Bożymi, jako dzieci miłe” — Greckie słowo przetłumaczone tutaj jako ’’naśladowcy” brzmi mimetai. (TP 1979, s. 2) Myślą więc naszego tekstu jest, że powinniśmy być zwolennikami Boga w sensie stania się Jego naśladowcami — tak właśnie jak drogie i posłuszne dziecko wzoruje się na dobrym ojcu usiłując na ile to jest możliwe naśladować Jego ogólną postawę charakter i postępowanie — Jego (1) myśli, 2) motywów, (3) zalet, (4) słów i (5} działania. (TP 1979, s. 2)

List do Efezjan 5:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Na ofiarę” — Krew cielców i kozłów nie mogła zgładzić grzechów Izraela.

„Bogu” — Któremu okup był złożony.

Epifania i Bazylea:

„ku wdzięcznej wonności” — W symbolach biblijnych perfumy reprezentują to co jest przyjemne, piękne i cenne cnoty. Perfumy powstające z kadzidła reprezentują cnoty, zwłaszcza wyższe zasadnicze cnoty. (TP 1938, s. 21)

List do Efezjan 5:3

Epifania i Bazylea:

„albo łakomstwo” — chciwe pragnienie zdobycia posiadłości drugich.- TP 69, 3.

List do Efezjan 5:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Błazeńskie mowy” — Ordynarne, lubieżne mowy.

„I żarty” — Domyślniki profanacji lub rozpusty.

Epifania i Bazylea:

„błazeńskie mowy” — włączając mowy lubieżne. (TP 1969, s. 3)

„i żarty” — rozwiązłe żarty. (TP 1979, s. 5) nie dotyczy to właściwego użycia dowcipu i humoru, lecz nieczystego, nieprzyzwoitego nasuwania żartów, sprośnych mów itp. (TP 1969, s. 3)

„które nie przystoją” — nie są stosowne. (TP 1979, s. 5) nie są na miejscu, nie są stosowne. (TP 1969, s. 3)

„ale raczej dziękowanie” — co jest właściwe. (TP 1969, s. 3)

List do Efezjan 5:5

Paruzja (C.T. Russell):

„W Królestwie” — Które ma przyjść.

Epifania i Bazylea:

„wszetecznik” — cudzołożnik. (TP 1969, s. 4)

„albo nieczysty” — skażony. (TP 1969, s. 4)

List do Efezjan 5:6

Epifania i Bazylea:

„Niechaj was nikt nie zwodzi próżnemi mowami” — Niechaj was nikt nie zwodzi próżnymi słowami pod tym względem mówiąc wam, że takie złe charakterystyki są rzeczą naturalną, właściwą lub przebaczalną. One naprawdę stały się drugą naturą dla wielu z upadłej ludzkości. Lecz jeżeli ci, którzy stali się uczniami Chrystusowymi miłują rzeczy nieczyste, sympatyzują z nimi, pragną ich lub czynią z nich żarty, to są oni daleko od stanu jaki powinien cechować Jego lud. Niewątpliwie ci, u których takie złe charakterystyki dominują, lub którzy sympatyzują z nimi, nie nadają się do odziedziczenia Królestwa z Chrystusem i pomagania w ustanowieniu Boskiego prawa sprawiedliwości na ziemi. (TP 1969, s. 4)

„albowiem dla tych rzeczy” — dopiero co wspomnianych w poprzednich wierszach. (TP 1969, s. 4)

List do Efezjan 5:7

Epifania i Bazylea:

„Nie bądźcież tedy uczestnikami ich” — dziećmi nieposłuszeństwa, nie miejcie udziału i społeczności z nimi w tych złych rzeczach; nie szukajcie ich towarzystwa ani nie czytajcie literatury przez nich wyprodukowanej. (TP 1969, s. 4)

List do Efezjan 5:8

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: MANNA - 1 LIPCA

Epifania i Bazylea:

„chodźcież jako dziatki światłości” — w duchu Prawdy. (TP 1985, s. 105) Chrześcijański bieg życia powinien zawsze być w zgodzie z rzeczami, które są prawdziwe, uczciwe, sprawiedliwe, czyste, miłujące, szlachetne i uprzejme; rzeczy, które są w zgodzie z Boskim charakterem i ze Słowem Bożym, a które okażą się największym błogosławieństwem dla braci, bliźnich i przyjaciół. W 1 Jana. 1 : 5—7; 2 :9— 11 czytamy: „Bóg jest światłość, a żadnej ciemności w nim nie masz. Jeślibyśmy rzekli, iż społeczność mamy z nim, a w ciemności chodzimy, kłamiemy, a nie czynimy prawdy. A jeśli w światłości chodzimy, jako on jest w światłości, społeczność mamy między sobą, a krew Jezusa Chrystusa, Syna Jego oczyszcza nas od wszelakiego grzechu. Kto mówi, iż jest w światłości, a brata swego nienawidzi, w ciemności jest dotąd. Kto miłuje brata swego, w światłości mieszka i zgorszenia w nim nie masz. Lecz kto nienawidzi brata swego, w ciemności jest i w ciemności chodzi, a nie wie, gdzie idzie, iż ciemność zaślepiła oczy jego". (TP 1969, s. 6)

Źródła: MANNA - 1 LIPCA

List do Efezjan 5:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Ducha” — Światła (tak podają stare rękopisy).

Epifania i Bazylea:

„Bo owoc Ducha” — w greckim światłości. (TP 1969, s. 4)

„zależy we wszelakiej dobrotliwości i w sprawiedliwości i w prawdzie” — Boski Święty Duch prawdy i sprawiedliwości nigdy nie pobudza do zła, niesprawiedliwości, błędu i fałszu. (TP 1969, s. 4)

List do Efezjan 5:10

Paruzja (C.T. Russell):

Zobacz w.8 - MANNA

Epifania i Bazylea:

„Obierając to, coby się podobało Panu” — Ktokolwiek otrzymał Ducha Pańskiego będzie gorąco pragnął by zupełnie wykazać, dowieść i upewnić się, co jest miłe w obliczu Boga — co sprawiałoby Jemu przyjemność, a nie tylko to co nie zasługuje na Jego surową karę, nie tylko to na co On przymyka oczy i to czym by się poważnie obraził. Ktokolwiek posiada właściwego ducha Syna Bożego, to ponad to wszystko będzie pragnął poznać wolę Ojca i z przyjemnością będzie ją czynił, a wola Ojca posiada wszelką czystość, dobrotliwość, sprawiedliwość, uczciwość i prawdę. Wpływ takiej determinacji Nowego Stworzenia, ażeby przypodobać się Bogu, czynić Jego wolę oznaczać będzie, że życie, serce i o ile to jest możliwe każdy czyn i słowo będą w zgodzie z dobrotliwością, z zasadami sprawiedliwości i świątobliwości, które Bóg reprezentuje, i z prawdą. (TP 1969, s. 4) Zobacz w.8 - MANNA (TP 1969)

List do Efezjan 5:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Niepożytecznymi” — Grzech w swoim dążeniu jest zgubnym a nie produktywnym. Jego skłonność jest ku śmierci.

„Ciemności” — Doktryny bez podstawy Pisma Świętego, jak również niemoralne życie. Sekretne domy i stowarzyszenia. Nasze domy powinny być oświecone. Nawet naturalne światło jest wrogiem ciemności grzechu.

„Raczej strofuj” — Nie słuchaj ani nie bierz udziału w złem, gdy o kimś prowadzona jest rozmowa na jego niekorzyść. My zawsze możemy ganić grzech żywymi listami swego codziennego życia, które jako jasne i świecące światła zawsze powinny zachowaniem się, spojrzeniem uczynkiem i tonem strofować to wszystko, co skłania się ku ciemności i grzechowi. "Tak niechaj świeci światłość wasza przed ludźmi, aby uczynki wasze dobre widzieli, a chwalili Ojca waszego, który jest w niebiesiech". Niekiedy byłoby właściwe, a nawet obowiązkowe, mówienie lub działanie przeciwko ciemności, lecz światło świątobliwego życia, świadczenie o Prawdzie i okazywanie Ducha Świętego jest z pewnością jednym z najskuteczniejszych sposobów ganienia grzechu.

Źródła: MANNA - CZYSTOŚĆ:

Epifania i Bazylea:

„A nie spółkujcie z uczynkami niepożytecznemi ciemności, ale je raczej strofujcie” — Jako poświęcone dzieci Boże jesteśmy odpowiedzialni nie tylko wobec nas samych za to co czynimy i myślimy, ale także wobec braci i tych wszystkich, którzy są z Kościoła czy ze świata, a na których w jakimkolwiek tego słowa znaczeniu mamy wpływ. Osobiście nie powinniśmy mieć żadnej społeczności z uczynkami niepożytecznymi ciemności, zarówno w złym prowadzeniu się jak i w fałszywej doktrynie. Powinniśmy unikać, by nie zarazić się tymi rzeczami. Nieprzyzwoite żartowanie na pewno nie otrzyma żadnej zachęty z naszej strony, aby wywołać śmiech, ale raczej otrzyma łagodną i miłującą naganę. Chrześcijanin czyniący takie żarty chodzi nieporządnie. Niechaj nasze uczucia będą przywiązane do rzeczy będących w górze — chodźmy w światłości, w prawdzie i w sprawiedliwości. Niechaj nasze myśli i mowy będą o rzeczach, które są prawdziwe, uczciwe, sprawiedliwe, czyste, przyjemne, cieszące się dobrą sława, cnotliwe i godne pochwały (Filip. 4 :8). Usuńmy z naszych rozmów i z naszych myśli wszystko to, co mogłoby nas i drugich zanieczyścić i usidlić. (MANNA - CZYSTOŚĆ:) Omieszkanie dania nagany, gdy zachodzi potrzeba, jest częściowym uznaniem zła. (TP 1969, s. 4) Występujące w tym tekście słowo "spółkujcie" oznacza współuczestnictwo, udział w uczynkach ciemności, w uczynkach grzechu i błędu. Uczynki te są bezowocne, gdyż nie prowadzą do dobrych wyników. Bierzemy udział w takich uczynkach, gdy je spełniamy lub podtrzymujemy i zachęcamy drugich do spełniania ich. Oczywiście ci, którzy stają po stronie Boga, Prawdy i sprawiedliwości i to aż do ofiarowania wszystkiego, co posiadają, w śmierci nie mogą brać udziału w takich uczynkach. Oni powinni raczej strofować te uczynki. Mogą to czynić po pierwsze, i zawsze, przez przykład, gdy nie tylko nie wykonują takich uczynków, lecz raczej ich przeciwieństwo oraz przez zachowanie, spojrzenie i ton głosu wskazujący na dezaprobatę. A po drugie, od czasu do czasu, mogą wyrazić swoją dysharmonię z uczynkami niepożytecznymi ciemności i opozycję wobec nich. Zazwyczaj pierwszy sposób jest najskuteczniejszą naganą. Czasem jednak z poparciem pierwszej metody, a ta druga może okazać się najskuteczniejszym strofowaniem. (MANNA - CZYSTOŚĆ:)

Źródła: MANNA - CZYSTOŚĆ:

List do Efezjan 5:12

Epifania i Bazylea:

„Albowiem co się potajemnie od nich dzieje, sromota i mówić” — rzeczy czynione w ciemności. (TP 1969, s. 4,5) Wielu „miłuje raczej ciemność zamiast światłość, bo są złe uczynki ich. Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światłości i nie idzie na światłość, aby nie były zganione [odkryte] uczynki jego" (Jan 3 : 19, 20). Woli on potajemnie pracować pod zasłoną ciemności. (TP 1969, s. 4,5)

List do Efezjan 5:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Strofowanie” — Pokazane, że jest złe.

„Od światłości” — Przez Prawdę na czasie.

Epifania i Bazylea:

„od światłości strofowane” — wyjawione. (TP 1969)

List do Efezjan 5:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Ocuć się” — Otwórz oczy i uszy twego wyrozumienia.

„Który śpisz” — Nowo nawróceni do Prawdy, podobnie jak nowonarodzone dzieci są skłonne do spania. W naturalnym stanie to jest korzystne, zaś w duchowym szkodliwe.

„I powstań” — Pobudź energię nowego umysłu i nowej woli, aby ująć kierownictwo i władzę nad śpiącym i śmiertelnym ciałem.

„Od umarłych” — Wyższe od upadłych skłonności twego ciała, a co jest zwykłą rzeczą dla rodzaju ludzkiego.

„A oświeci cię” — Powiększy twoją znajomość w ocenieniu Prawdy i sprawiedliwości.

Epifania i Bazylea:

„ocuć się który śpisz” — (ocuć się TY który śpisz), werset ten mówi o duchowym śnie, zilustrowanym przez sen naturalny: (TP 1985) 1. Śpiący nie widzą niczego co się wokół nich dzieje; (TP 1985) - nie dostrzegają postępującej Prawdy. (TP 1985) 2. Śpiący niczego nie słyszą; (TP 1985) - nie posiadają uszu wiary, czułych i przyjmujących rzeczy wiary. (TP 1985) 3. Nie odczuwają smaku; (TP 1985) - duchowy smak jest mocą pozwalającą docenić dobro znajdujące się w Bogu, Chrystusie, w Prawdzie, jej Duchu i w tych, którzy go posiadają. (TP 1985) 4. Nie mają powonienie; (TP 1985) - śpiący duchowo nieświadomy jest słodkiej woni rozchodzącej się z charakterów Boga, Chrystusa i braci. (TP 1985) 5. Nie działa zmysł dotyku; (TP 1985) - śpiący duchowo stają się nieczuli na dotyczące ich sprawy łaski, miłosierdzia i Prawdy. (TP 1985) 6. Ręce są bezsilne i nieczynne; (TP 1985) - ilustruje to duchową niemoc i brak aktywności w służbie. (TP 1985) 7. Nogi nie poruszają się; (TP 1985) - duchowo śpiący nie kroczy wąską ścieżką poświęcenia. (TP 1985) 8. Występują sny, które są złudzeniami. (TP 1985) - są to przeróżne iluzje dotyczące własnej osoby, braci i świata. (TP 1985)

„i powstań od umarłych” — (powstań od TYCH umarłych), owymi umarłymi są nasze umarłe samolubne i światowe ludzkie wole, umysły i uczucia, które skazujemy na śmierć, gdy dokonujemy aktu poświęcenia i utrzymujemy w stanie śmierci, tzn w stanie takiego spoczynku, który uniemożliwia im kontrolowanie nas, co jest możliwe pod warunkiem wierności naszemu poświęceniu. (TP 1985) To właśnie z tych światowych i samolubnych uczuć mamy powstać z martwych. (TP 1985) Zmartwychwstanie dzieci Bożych rozpoczyna się w tym życiu, tzn iż obecnie podlegają oni procesowi częściowego zmartwychwstania - tej części, w której następuje powstanie w umyśle, sercu i woli. Powstają bowiem ze swych martwych (w odniesieniu do kontroli) samolubnych i światowych ludzkich umysłów, uczuć i woli do stanu rozwoju niebiańskich umysłów, uczuć i woli. (TP 1985) (Osoby oświecone duchem, ożywione duchem, poświęcone lecz nie spłodzone z ducha - podlegają również procesowi częściowego zmartwychwstania.). (TP 1985)

„a oświeci cię Chrystus” — światło występuje tu w dwóch znaczeniach: (TP 1985) 1. Prawdy. (TP 1985) 2. ducha Prawdy. (TP 1985) Chrystus udziela tym, którzy spełnili wymienione warunki obu tych rzeczy. (TP 1985) Powinniśmy obudzić się z duchowego odrętwienia bez względu w jakimkolwiek stopniu ono nas opanowało. (TP 1969) Pan udzieli nam światła Prawdy i Ducha Prawdy jedynie na podstawie naszego obudzenia się i powstania od martwych uczynków, aby służyć Jemu, ponieważ tylko przez wypełnienie tych dwóch warunków będziemy mogli otrzymać te błogosławieństwa. Możemy kroczyć z Bogiem, gdy tylko to będziemy czynić. (TP 1969) 69'5; 85'97-102,105;

List do Efezjan 5:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Ostrożnie” — Greckie słowo "circum" - około, słowo "spektus" - bacznie patrzeli.

Epifania i Bazylea:

„ostrożnie” — Słowo „ostrożnie” pochodzi ze słowa „circum” i znaczy „wokoło” oraz ze słowa ,,spectus”, które znaczy „patrzeć”. Circumspectus — patrzeć wokoło. (TP 1968, s. 18) Słowo „ostrożnie" znaczy bacznie spoglądać wokoło siebie na każdym kroku. Chrześcijanin nie może być tym, który żyje beztrosko. Gdy spogląda on wokoło siebie i zdaje sobie sprawę z różnych sideł i pułapek. (TP 1969, s. 6,7) Postępować ostrożnie znaczy mieć na uwadze te różne przeszkody, kamienie obrażenia i pułapki oraz być posłusznym instrukcjom Słowa Bożego i przewodnictwu Jego Świętego Ducha. (TP 1969, s. 6,7)

„nie jako niemądrzy, ale jako mądrzy” — Jest mądrość światowa, która jest głupstwem u Boga; i jest ci mądrość u Boga, która jest głupstwem dla świata. My mamy mieć mądrość Bożą, która powinna objawiać się we wszystkich sprawach naszego życia. (TP 1969, s. 6,7)

List do Efezjan 5:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Odkupując” — Greckie słowo "exagorazo", kupując i zabezpieczając.

„Czas” — Największą część czasu, jeżeli możebne, poświęcać na wyższe rzeczy.

„Dni są złe” — Wcale nie korzystne na czynienie postępu duchowego. Nasuwa tysiące pokus na przyjemności światowe.

Epifania i Bazylea:

„czas odkupując” — odkupić, czyli wykorzystać i poświęcić na badanie lub rozpowszechnianie Słowa Bożego. (TP 1959, s. 15) „odkupować" czas, znaczy odzyskiwać go, jak gdyby on już był oddany w zastaw hipoteczny. Bo rzeczywiście troski o obecne życie, jego potrzeby, zwyczaje światowe, nasze upadłe dążenia, itd. pochłonęłyby każdą minutę i godzinę naszego życia sprawami należącymi do obecnego życia, podczas gdy krocząc z Bogiem nasze nowe nadzieje, cele i wysiłki są właśnie skoncentrowane na rzeczach, które są w górze, na niebiańskich, królewskich sprawach. (TP 1969, s. 7) Gdzie możemy uzyskać niezbędny czas do studiowania i pokrzepiania się powtarzaniem błogosławieństw, obietnic i łask, które są naszymi? Gdzie możemy uzyskać czas na opowiadanie tej wesołej nowiny drugim? Jeżeli zezwolimy, by duch tego świata rządził nami, to nie będziemy mieli w ogóle czasu na jakąkolwiek z tych rzeczy i upadniemy. Lecz jako mądre, a nie jako głupie dzieci Boże, zauważymy i ocenimy większe znaczenie rzeczy niebiańskich i będziemy gotowi ofiarować nasze ziemskie sprawy, zwyczaje i ambicje na korzyść niebiańskich. W ten sposób możemy odkupić lub kupować z powrotem czas, który poprzednio spędzaliśmy na ziemskie sprawy i to niepotrzebne, a który to czas możemy obecnie poświęcać na własną i naszych braci korzyść w służbie naszego Boga i naszego Mistrza, którym poświęciliśmy wszystko, a co dostrzegamy, iż jest tak znikome poza rzeczami niezbędnymi do uzyskania dla uczciwego zaopatrzenia obecnego życia. (TP 1969, s. 7) Greckie słowo, które przetłumaczono jako "odkupując" brzmi exagorazo. Jest to słowo złożone: ex, ek znaczy "od (kogoś)", "z (czegoś)" lub "spomiędzy", a agorazo znaczy "nabyć", "kupić", "zbawić". Uzyskane w ten sposób, po połączeniu obu członów, słowo znaczy odkupić i przejąć w posiadanie; wybawić lub wykupić z targowiska. (TP 1991, s. 2)

List do Efezjan 5:17

Epifania i Bazylea:

„Przetoż nie bądźcie nierozumnymi, ale zrozumiewającymi, która jest wola Pańska” — Jak wielu z ludu Pańskiego jest nierozumnych! Jak wielu zezwala, aby duch tego świata ogarnął ich do tego stopnia, że przeszkadza im w ocenieniu prawdziwej mądrości i właściwego biegu, właściwego postępowania z Bogiem! Jest czas dla nas, ażeby zaniechać tę głupotę usiłowania czynienia wszystkiego, co świat czyni i stosowania się do tego wszystkiego co świat uznaje! Jest czas dla nas, abyśmy zadecydowali przy łasce Bożej, że będziemy popularni u naszego Ojca w niebie bez względu na to, czy staniemy się lub nie niepopularni przed drugimi! (TP 1969, s. 7)

List do Efezjan 5:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Upić winem” — Upajanie się fałszywymi naukami, duchem światowym zmieszanym z winem Babilonu - kościelnictwa, które ma pozór pobożności, odurza i daje zakazaną radość, obudza miłość do sekciarstwa.

„Napełnieni” — Najprzód potrzeba pozbyć się ducha samowoli. Mieć ścisłą społeczność z Panem, ze Słowem Bożym i z braćmi. Gorliwie badać Słowo Boże, by nauczyć się i czynić Jego wolę.

„Duchem” — Greckie słowo "pneuma" znaczy duch Boży, duch Prawdy. "A jeśli kto ducha Chrystusowego nie ma, ten nie jest Jego", Rzym.8:9. "Słowo Boże niechaj mieszka w was obficie", Kol.3:16. Nowe wino to nowy środek rozweselający, nowy antydot na wszelkie starania, kłopoty i bóle. Skutek z owocu winnego krzewu, który zasadził Ojciec Niebiański, którego Chrystus jest głównym krzewem, zaś Jego naśladowcy są latoroślami.

Źródła: MANNA - 16 LIPCA

Epifania i Bazylea:

„bądźcie napełnieni duchem” — Zamiast być zatrutym duchem tego świata i jego dążeniami, jego szaleniem za pieniędzmi, okazywaniem się i zewnętrznym przyozdabianiem się, powinniśmy tak być napełnieni Duchem Pańskim, aby nasza największa radość i największe błogosławieństwa objawiały się w dziękowaniu Bogu za Jego dobroć, w utrzymywaniu serdecznej społeczności z Nim, a następnie mając w dodatku społeczność jedni z drugimi i z tymi, którzy są w Prawdzie w Panu. (TP 1969, s. 7)

Źródła: MANNA - 16 LIPCA

List do Efezjan 5:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Rozmawiając” — Tu nie ma wzmianki o klasie kleru.

„Pieśni duchowe” — Greckie słowo "pneumatikos", w zgodzie z twoim nowym duchem.

„Grając” — Życie moje płynie jak nieustanny śpiew.

Epifania i Bazylea:

„Rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając i grając w sercu swojem Panu” — Między sobą powinniśmy rozmawiać przez psalmy, hymny i pieśni duchowe, śpiewając i grając w sercach naszych Panu. Lud Boży nie powinien być ponury, posępny, nieszczęśliwy i stale zapłakany. Nie jest to wolą Bożą względem niego, ale przeciwnie, lud Boży powinien być zawsze wesoły i pełen zadowolenia. Podstawą do takiego stanu powinna być wiara w Słowo Boże, które ustawicznie lud Boży powinien spożywać i nim się karmić łącznie z ich społecznością z Panem, która będzie stałym podłożem do chwały i dziękczynienia. Dodatkowo społeczność jednych z drugimi będzie wonniejsza aniżeli jakakolwiek ziemska lub samolubna społeczność, cenniejsza niż zmysłowe pokrewieństwo. Radość nowego umysłu będzie stale silniejsza i bardziej podobna do radości Bożej, starając się o wzajemne budowanie się w najświętszej wierze i w podobieństwie charakteru naszego Odkupiciela. (TP 1969, s. 7)

List do Efezjan 5:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Za wszystko” — Ponieważ wszystkie rzeczy są ku naszemu dobru.

Epifania i Bazylea:

„Dzięki czyniąc zawsze za wszystko, w imieniu Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Bogu i Ojcu” — Apostoł mówi, że powinniśmy dziękować Bogu i Ojcu zawsze za wszystko w imieniu naszego Pana Jezusa Chrystusa; dziękować zarówno za próby i chmury, jak i za łatwe doświadczenia i promienie słoneczne; dziękować za sprawy wydające się na pozór być nieszczęściami wiedząc, iż Bóg jest w stanie uczynić, by wszystkie rzeczy działały dla naszego dobra, że obiecał On to uczynić i że cała sprawa naszych potrzeb i powodzenia spoczywa w rękach naszego Odkupiciela. (TP 1969, s. 7)

List do Efezjan 5:21

Epifania i Bazylea:

„Będąc poddani jedni drugim w bojaźni Bożej” — Jesteśmy również napomnieni, abyśmy jedni drugim byli poddani w poszanowaniu Pańskim, a nie byli dyktatorami, abyśmy nie obstawali za bardzo przy swoim, abyśmy nie troszczyli się o to, by nasza własna wola miała być wykonana na ziemi lub w niebie, ale raczej pragnieniem naszym powinno być, aby wola Ojca została wykonana i abyśmy mogli zauważyć Jego kierownictwo i opatrzność u drugich i przez nich, jak również przez nas, a szczególnie abyśmy zauważyli nauki w Jego Słowie. (TP 1969, s. 7,8)

List do Efezjan 5:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Żony” — Jako typ na Kościół.

„Swoim mężom” — Jako typ na Chrystusa.

List do Efezjan 5:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Głowa żony” — "Głową niewiasty jest mąż", 1 Kor.11:3. "I nazwał imię ich (oboje) Adamem", 1 Moj.5:2.

„A Chrystus głową” — Męża. Jezus był pierwszym w biegu, nikt Go nie poprzedził z członków chrześcijańskiego kościoła.

Epifania i Bazylea:

„jako i Chrystus głową Kościoła” — Każdy kościół jest kierownikiem swoich własnych spraw, lecz to nie znaczy, że nie ma trzymać się Głowy... (TP 1960, s. 22) Glos większości nie zawsze jest wyrażeniem umysłu Chrystusowego. (TP 1960, s. 22)

List do Efezjan 5:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Oczyściwszy” — "Omyte ciało wodą czystą", Żyd.10:23. "Poświęć je w Prawdzie Twojej", Jan 17:17.

„Omyciem wody” — Było figurowane przez umywanie się kapłanów.

Epifania i Bazylea:

„Aby go poświęcił” — Aby go uświęcić.. (BW)

„oczyściwszy” — przedstawione jest to przez omycie się w Umywalni. (TP 1959, s. 170)

„omyciem wody” — Woda ta wyobraża Prawdę stosowną do użytku. (TP 1929, s. 11) Prawda w jej oczyszczającym urzędzie. (TP 1956, s. 25) W symbolach biblijnych przezroczysta woda, nie mieszana, przedstawia czystą Prawdę w jej zaspokajających pragnienie i odżywiających skutkach. (TP 1968, s. 8)

Źródła: TP 29'11; 56'25; 59'170; 68'8;

List do Efezjan 5:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Zmazy” — Nie mając na szacie sprawiedliwości Chrystusowej.

„Zmarszczki” — W dodatku Oblubienica Chrystusowa musi udowodnić, iż posiada gorącą miłość dla swego Oblubieńca i niestrudzone poświęcenie dla Jego imienia i zasady.

List do Efezjan 5:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Członkami Jego” — "Chrystus nie jest jednym członkiem, ale wieloma", 1 Kor.12:12-28.

List do Efezjan 5:31

Epifania i Bazylea:

„i będą dwoje jednym ciałem” — Jezus i Kościół są drugim Adamem i Ewą, którzy odrodzą ludzkość w sprawiedliwości i żywocie wiecznym. (TP 1960, s. 17)

List do Efezjan 5:33

Paruzja (C.T. Russell):

„Niech się boi” — Nie bojaźnią niewolniczą, lecz poszanowaniem i miłością.

Literatura o rozdziale List do Efezjan 5

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: List do Efezjan

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.