H7307 — רוּח (rûach)

Hebrajski rzeczownik rodzaju żeńskiego רוּח (rûach) — numer Stronga H7307 — występuje w Starym Testamencie 378 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „duch”, „wiatr”, „A Duch”, „ducha”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju żeńskiego:

wind, breath, mind, spirit
breath
wind
of heaven
quarter (of wind), side
breath of air
air, gas
vain, empty thing
spirit (as that which breathes quickly in animation or agitation)
spirit, animation, vivacity, vigour
courage
temper, anger
impatience, patience
spirit, disposition (as troubled, bitter, discontented)
disposition (of various kinds), unaccountable or uncontrollable impulse
prophetic spirit
spirit (of the living, breathing being in man and animals)
as gift, preserved by God, God's spirit, departing at death, disembodied being
spirit (as seat of emotion)
desire
sorrow, trouble
spirit
as seat or organ of mental acts
rarely of the will
as seat especially of moral character
Spirit of God, the third person of the triune God, the Holy Spirit, coequal, coeternal with the Father and the Son
as inspiring ecstatic state of prophecy
as impelling prophet to utter instruction or warning
imparting warlike energy and executive and administrative power
as endowing men with various gifts
as energy of life
as manifest in the Shekinah glory
never referred to as a depersonalized force

Definicja Stronga (ang.)

From H7306; wind ; by resemblance breath, that is, a sensible (or even violent) exhalation; figuratively life, anger, unsubstantiality ; by extension a region of the sky; by resemblance spirit, but only of a rational being (including its expression and functions): - air, anger, blast, breath, X cool, courage, mind, X quarter, X side, spirit ([-ual]), tempest, X vain, ([whirl-]) wind (-y).

Jak polska interlinia oddaje H7307

„duch” — 57 wystąpień
„wiatr” — 49 wystąpień
„A Duch” — 21 wystąpień
„ducha” — 15 wystąpień
„duch mój” — 13 wystąpień
„w duchu” — 11 wystąpień
„jego duch” — 6 wystąpień
„Spirit” — 6 wystąpień
„Wtedy duch” — 5 wystąpień
„i wiatr” — 4 wystąpienia
„z wiatrem” — 4 wystąpienia
„a duch mój” — 3 wystąpienia

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H7307

1 Księga Mojżeszowa 1:2 — A ziemia była niekształtowna i próżna, i ciemność była nad przepaścią, a Duch Boży unaszał się nad wodami.
1 Księga Mojżeszowa 3:8 — A wtem usłyszeli głos Pana Boga chodzącego po sadzie z wiatrem dniowym; i skrył się Adam, i żona jego od oblicza Pana Boga między drzewa sadu.
1 Księga Mojżeszowa 6:3 — I rzekł Pan: Nie będzie się wadził duch mój z człowiekiem na wieki, gdyż jest ciałem; i będą dni jego sto i dwadzieścia lat.
1 Księga Mojżeszowa 6:17 — A Ja oto, Ja przywiodę potop wód na ziemię, ku wytraceniu wszelkiego ciała, w którem jest duch żywota pod niebem; wszystko, cokolwiek jest na ziemi, pozdycha.
1 Księga Mojżeszowa 7:15 — A tak weszło do Noego w korab po parze z każdego ciała, w którem był duch żywota.
1 Księga Mojżeszowa 7:22 — Wszystko, którego tchnący duch żywota był w nozdrzach jego, ze wszystkiego, co na suszy było, pomarło.
1 Księga Mojżeszowa 8:1 — I wspomniał Bóg na Noego i na wszystkie zwierzęta, i na wszystko bydło, które było z nim w korabiu; i przywiódł Bóg wiatr na ziemię, a zastanowiły się wody.
1 Księga Mojżeszowa 26:35 — Które się bardzo naprzykrzały Izaakowi i Rebece.
1 Księga Mojżeszowa 41:8 — A toć był sen. A gdy było rano, strwożony był duch jego; i posławszy wezwał wszystkich wieszczków Egipskich, i wszystkich mędrców jego, i opowiedział im Farao sny swoje; a nie było, kto by je wyłożył Faraonowi.
1 Księga Mojżeszowa 41:38 — I rzekł Farao do sług swoich: Izaż znajdziemy podobnego mężowi temu, w którym by był Duch Boży?
1 Księga Mojżeszowa 45:27 — Lecz oni powiedzieli mu wszystkie słowa Józefowe, które mówił do nich. A ujrzawszy wozy, które posłał Józef, aby go na nich przywieziono, tedy ożył duch Jakóba, ojca ich.
2 Księga Mojżeszowa 6:9 — I mówił tak Mojżesz do synów Izraelskich, ale nie usłuchali Mojżesza dla ściśnionego ducha, i dla niewoli ciężkiej.
2 Księga Mojżeszowa 10:13 — I wyciągnął Mojżesz laskę swoję na ziemię Egipską, a Pan przywiódł wiatr wschodni na ziemię przez cały on dzień, i przez całą noc; a gdy było rano, wiatr wschodni przyniósł szarańczę.
2 Księga Mojżeszowa 10:19 — A obróciwszy Pan wiatr zachodni mocny bardzo, porwał szarańczę, i wrzucił ją do morza czerwonego, i nie została ani jedna szarańcza we wszystkich granicach Egipskich.
2 Księga Mojżeszowa 14:21 — I wyciągnął Mojżesz rękę swoję na morze, a Pan rozpędził morze wiatrem wschodnim gwałtownie wiejącym przez całą noc, i osuszył morze; a rozstąpiły się wody.
2 Księga Mojżeszowa 15:8 — A tchnieniem nozdrzy twoich zebrały się wody; stanęły jako kupa ciekące wody, zsiadły się otchłani w pośród morza.
2 Księga Mojżeszowa 15:10 — Wionąłeś wiatrem twym, okryło je morze; połknieni są jako ołów w wodach gwałtownych.
2 Księga Mojżeszowa 28:3 — Ty się też rozmówisz z każdym umiejętnym rzemieślnikiem, któregom napełnił Duchem mądrości, aby urobili szaty Aaronowi na poświęcenie jego, aby mi urząd kapłański odprawował.
2 Księga Mojżeszowa 31:3 — I napełniłem go Duchem Bożym, mądrością, i rozumem, i umiejętnością we wszelakiem rzemiośle.
2 Księga Mojżeszowa 35:21 — I przyszedł każdy mąż, którego pobudziło serce jego, i każdy, w którym dobrowolny był duch jego, przynieśli podarek Panu do robienia namiotu zgromadzenia, i do wszelkiej potrzeby jego, i na szaty święte.
2 Księga Mojżeszowa 35:31 — I napełnił go Duchem Bożym, mądrością, i umiejętnością wszelkiego rzemiosła;
4 Księga Mojżeszowa 5:14 — Jednak przypadłby nań duch zapalczywości, i miałby w podejrzeniu żonę swą, która by splugawiona była; albo żeby przypadł nań duch zapalczywości, i miałby w podejrzeniu żonę swą, która by splugawiona nie była:
4 Księga Mojżeszowa 5:30 — Albo żeby na męża przypadł duch zapalczywy, a miałby w podejrzeniu żonę swoję, i postawiłby ją przed Panem, a uczyniłby z nią kapłan wszystko według tej ustawy;
4 Księga Mojżeszowa 11:17 — A Ja zstąpię, i będę tam mówił z tobą, i wziąwszy z Ducha, który jest w tobie, udzielę im; i poniosą z tobą brzemię ludu, a nie poniesiesz go ty sam.
4 Księga Mojżeszowa 11:25 — I zstąpił Pan w obłoku, i mówił do niego, a wziąwszy z Ducha, który był w nim, podzielił go między siedemdziesiąt mężów starszych; i stało się, gdy odpoczął nad nimi on Duch, tedy prorokowali, a potem nigdy.
4 Księga Mojżeszowa 11:26 — Ale zostali byli dwa mężowie w obozie, imię jednego Eldad, a imię drugiego Medad; na których też odpoczął on Duch, bo oni byli napisani, choć byli nie przyszli do namiotu; a tak ci prorokowali w obozie.
4 Księga Mojżeszowa 11:29 — Któremu odpowiedział Mojżesz: Czemuż im ty zazdrościsz dla mnie? Boże daj, aby wszystek lud Pański prorokował, a iżby dał Pan Ducha swego na nie!
4 Księga Mojżeszowa 11:31 — Zatem wyszedł wiatr od Pana, i porwawszy przepiórki od morza, spuścił je na obóz, z jednej strony jako na jeden dzień chodu, z drugiej strony także jako na jeden dzień chodu, około obozu, a jakoby na dwa łokcie były nad ziemią.
4 Księga Mojżeszowa 14:24 — Ale sługę mego Kaleba, gdyż był w nim duch inakszy, i trwał statecznie przy mnie, wprowadzę do ziemi, do której chodził, a nasienie jego odziedziczy ją.
4 Księga Mojżeszowa 16:22 — Lecz oni upadli na oblicza swe i rzekli: O Boże, Boże Duchów, i wszelkiego ciała! człowiek jeden zgrzeszył, a na wszystekże lud gniewać się będziesz?
4 Księga Mojżeszowa 24:2 — A podniósłszy Balaam oczy swe, obaczył Izraela mieszkającego według pokoleń swoich, i był nad nim Duch Boży.
4 Księga Mojżeszowa 27:16 — Niech opatrzy Pan, Bóg duchów wszelkiego ciała, mężem godnym to zgromadzenie;
4 Księga Mojżeszowa 27:18 — Tedy rzekł Pan do Mojżesza: Weźmij do siebie Jozuego, syna Nunowego, męża, w którym jest Duch mój, a włóż nań rękę swoję;
5 Księga Mojżeszowa 2:30 — Ale nie chciał Sehon, król Heseboński, pozwolić nam przejścia przez ziemię swoję: bo był zatwardził Pan, Bóg twój, ducha jego, i stwierdził serce jego, aby go podał w ręce twoje, jako to dziś widzisz.
5 Księga Mojżeszowa 34:9 — Tedy Jozue, syn Nunów, napełniony jest duchem mądrości, bo był włożył Mojżesz ręce swoje nań: i posłuszni mu byli synowie Izraelscy, a czynili, jako przykazał Pan Mojżeszowi.
Księga Jozuego 2:11 — Co gdyśmy usłyszeli, upadło serce nasze i nie ostał się więcej duch w nikim przed wami; albowiem Pan, Bóg wasz, jest Bogiem na niebie wzgórę, i na ziemi nisko.
Księga Jozuego 5:1 — I stało się, gdy usłyszeli wszyscy królowie Amorejscy, którzy mieszkali za Jordanem ku zachodowi, i wszyscy królowie Chananejscy, którzy mieszkali nad morzem, że wysuszył Pan wody Jordańskie przed syny Izraelskimi, aż się przeprawili, upadło serce ich, tak iż nie został więcej w nich duch przed oblicznością synów Izraelskich.
Księga Sędziów 3:10 — I był nad nim Duch Pański, a sądził Izraela; a gdy się ruszył na wojnę, podał Pan w rękę jego Chusanrasataima, króla Syryjskiego, i zmocniła się ręka jego nad Chusanrasataimem.
Księga Sędziów 6:34 — Ale Duch Pański przyoblókł Giedeona, który zatrąbiwszy w trąbę zwołał domu Abiezerowego do siebie.
Księga Sędziów 8:3 — W rękę waszą podał Bóg książęta Madyjańskie, Oreba i Zeba; i cóżem mógł takiego uczynić, jako wy? Tedy się uśmierzył duch ich przeciw niemu, gdy mówił te słowa.
Księga Sędziów 9:23 — I posłał Bóg ducha złego między Abimelecha i między męże Sychemskie, a złamali wiarę mężowie Sychem Abimelechowi;
Księga Sędziów 11:29 — I był nad Jeftem duch Pański, a przeszedł przez Galaad, i przez Manase; przeszedł też przez Masfa w Galaad, a z Masfy w Galaad ciągnął przeciw synom Ammonowym.
Księga Sędziów 13:25 — I począł go Duch Pański umacniać w obozie Dan między Saraa i między Estaol.
Księga Sędziów 14:6 — I przypadł nań Duch Pański, a rozdarł go, jakoby rozdarł koźlę, choć nic nie miał w rękach swych; i nie oznajmił ojcu swemu i matce swojej, co uczynił.
Księga Sędziów 14:19 — I przypadł nań Duch Pański, a szedłszy do Aszkalonu, zabił z nich trzydzieści mężów a wziąwszy łupy z nich, dał szaty odmienne onym, którzy zgadli zagadkę, i rozgniewawszy się bardzo poszedł do domu ojca swego.
Księga Sędziów 15:14 — Który gdy przyszedł aż do Lechy, tedy Filistynowie krzycząc bieżeli przeciw niemu; ale Duch Pański przypadł nań, i stały się powrozy, które były na ramionach jego, jako nici lniane ogniem spalone, i rozerwały się związki z rąk jego.
Księga Sędziów 15:19 — A tak rozszczepił Bóg skałę w Lechy, i wyszły z niej wody, i napił się, i wrócił się duch jego a ożył; przetoż nazwał imię onego źródła: źródło wzywającego, które jest w Lechy aż do dnia dzisiejszego.
1 Księga Samuela 1:15 — Ale odpowiedziała Anna i rzekła: Nie tak, panie mój, niewiasta utrapionego ducha jestem, anim wina ani napoju mocnego nie piła, alem wylała duszę moję przed obliczem Pańskiem.
1 Księga Samuela 10:6 — I zstąpi na cię Duch Pański, i będziesz z nimi prorokował, a odmienisz się w inszego męża.
1 Księga Samuela 10:10 — I przyszli tam na pagórek, a oto, gromada proroków spotkała się z nim, i odpoczął na nim Duch Boży, i prorokował w pośrodku nich.

Pokazano 50 z 378 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H7307 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

H7306

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.