G4592 — σημεῖον (sēmeion)

Grecki rzeczownik rodzaju nijakiego σημεῖον (sēmeion) — numer Stronga G4592 — występuje w Nowym Testamencie 77 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „znak”, „znaki”, „znaku”, „znaków”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju nijakiego:

• a sign, mark, token
• that by which a person or a thing is distinguished from others and is known
• a sign, prodigy, portent, i.e. an unusual occurrence, transcending the common course of nature
• of signs portending remarkable events soon to happen
• of miracles and wonders by which God authenticates the men sent by him, or by which men prove that the cause they are pleading is God's

Definicja Stronga (ang.)

Neuter of a presumed derivative of the base of G4591; an indication, especially ceremonially or supernaturally: - miracle, sign, token, wonder.

Jak polska interlinia oddaje G4592

• „znak” — 27 wystąpień
• „znaki” — 26 wystąpień
• „znaku” — 8 wystąpień
• „znaków” — 7 wystąpień
• „znakach” — 2 wystąpienia
• „znakom” — 2 wystąpienia
• „o) znak” — 1 wystąpienie
• „znakami” — 1 wystąpienie
• „znak(iem” — 1 wystąpienie
• „znakiem” — 1 wystąpienie
• „znakowi” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G4592

• Ewangelia Mateusza 12:38 — Tedy odpowiedzieli niektórzy z nauczonych w Piśmie i Faryzeuszów, mówiąc: Nauczycielu, chcemy od ciebie znamię widzieć.
• Ewangelia Mateusza 12:39 — A on odpowiadając rzekł im: Rodzaj zły i cudzołożny znamienia szuka; ale mu nie będzie znamię dane, tylko ono znamię Jonasza proroka.
• Ewangelia Mateusza 16:1 — A przystąpiwszy Faryzeuszowie i Saduceuszowie, kusząc prosili go, aby im znamię z nieba ukazał.
• Ewangelia Mateusza 16:3 — A rano: Dziś będzie niepogoda; albowiem się niebo pochmurne czerwieni. Obłudnicy! postawę nieba rozsądzić umiecie, a znamion tych czasów nie możecie.
• Ewangelia Mateusza 16:4 — Rodzaj zły i cudzołożny znamienia szuka; ale mu znamię nie będzie dane, tylko ono znamię Jonasza proroka. I opuściwszy je, odszedł.
• Ewangelia Mateusza 24:3 — A gdy siedział na górze oliwnej, przystąpili do niego uczniowie osobno, mówiąc: Powiedz nam, kiedy się to stanie, i co za znak przyjścia twego i dokonania świata?
• Ewangelia Mateusza 24:24 — Albowiem powstaną fałszywi Chrystusowie, i fałszywi prorocy, i czynić będą znamiona wielkie i cuda, tak iżby zwiedli (by można) i wybrane.
• Ewangelia Mateusza 24:30 — Tedyć się ukaże znamię Syna człowieczego na niebie, a tedy będą narzekać wszystkie pokolenia ziemi, i ujrzą Syna człowieczego, przychodzącego na obłokach niebieskich, z mocą i z chwałą wielką;
• Ewangelia Mateusza 26:48 — Ale ten, który go wydawał, dał był im znak, mówiąc: Któregokolwiek pocałuję, tenci jest; imajcież go.
• Ewangelia Marka 8:11 — I wyszli Faryzeuszowie, a poczęli z nim spór wieść, szukając od niego znamienia z nieba, a kusząc go.
• Ewangelia Marka 8:12 — Tedy westchnąwszy serdecznie w duchu swym, rzekł: Przeczże ten rodzaj znamienia szuka? Zaprawdę powiadam wam, że nie będzie dane znamię temu rodzajowi.
• Ewangelia Marka 13:4 — Powiedz nam, kiedy się to stanie, i co za znak, kiedy się to wszystko pełnić będzie?
• Ewangelia Marka 13:22 — Boć powstaną fałszywi Chrystusowie, i fałszywi prorocy, i będą czynić znamiona i cuda ku zwiedzeniu, by można, i wybranych.
• Ewangelia Marka 16:17 — A znamiona tych, co uwierzą, te naśladować będą: W imieniu mojem dyjabły wyganiać będą, nowemi językami mówić będą;
• Ewangelia Marka 16:20 — A oni wyszedłszy kazali wszędy, a Pan im pomagał, i słowa ich potwierdzał przez cuda, które czynili.
• Ewangelia Łukasza 2:12 — A to wam będzie za znak: znajdziecie niemowlątko uwinione w pieluszki, leżące w żłobie.
• Ewangelia Łukasza 2:34 — I błogosławił im Symeon, i rzekł do Maryi, matki jego: Oto ten położony jest na upadek i na powstanie wielu ich w Izraelu, i na znak, przeciw któremu mówić będą.
• Ewangelia Łukasza 11:16 — Drudzy zasię kusząc go, żądali znamienia od niego z nieba.
• Ewangelia Łukasza 11:29 — A gdy się lud gromadził, począł mówić: Rodzaj ten rodzaj zły jest; znamienia szuka, ale mu znamię nie będzie dane, tylko ono znamię Jonasza proroka.
• Ewangelia Łukasza 11:30 — Albowiem jako Jonasz był za znamię Niniwczykom, tak będzie i Syn człowieczy temu rodzajowi.
• Ewangelia Łukasza 21:7 — I pytali go, mówiąc: Nauczycielu! kiedyż to będzie? a co za znak, gdy się to będzie miało dziać?
• Ewangelia Łukasza 21:11 — I będą miejscami wielkie trzęsienia ziemi, i głody i mory, także strachy i znaki wielkie z nieba będą.
• Ewangelia Łukasza 21:25 — Tedy będą znaki na słońcu i na księżycu i na gwiazdach, a na ziemi uciśnienie narodów z rozpaczą, gdy zaszumi morze i wały;
• Ewangelia Łukasza 23:8 — A Herod ujrzawszy Jezusa, uradował się bardzo; bo go z dawna pragnął widzieć, dlatego, iż wiele o nim słyszał, i spodziewał się, iż miał ujrzeć jaki cud od niego uczyniony.
• Ewangelia Jana 2:11 — Tenci początek cudów uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej, a objawił chwałę swoję; i uwierzyli weń uczniowie jego.
• Ewangelia Jana 2:18 — Tedy odpowiedzieli Żydowie i rzekli mu: Cóż nam za znak pokażesz, iż to czynisz?
• Ewangelia Jana 2:23 — A gdy był w Jeruzalemie na wielkanoc w święto, wiele ich uwierzyło w imię jego, widząc cuda jego, które czynił.
• Ewangelia Jana 3:2 — Ten przyszedł do Jezusa w nocy i rzekł mu: Mistrzu! wiemy, żeś przyszedł od Boga nauczycielem; bo nikt tych cudów czynić nie może, które ty czynisz, jeźliby Bóg z nim nie był.
• Ewangelia Jana 4:48 — I rzekł do niego Jezus: Jeźli nie ujrzycie znamion i cudów, nie uwierzycie.
• Ewangelia Jana 4:54 — Tenci zasię wtóry cud uczynił Jezus, przyszedłszy z Judzkiej ziemi do Galilei.
• Ewangelia Jana 6:2 — I szedł za nim lud wielki, iż widzieli cuda jego, które czynił nad chorymi.
• Ewangelia Jana 6:14 — A oni ludzie, ujrzawszy cud, który uczynił Jezus, mówili: Tenci jest zaprawdę on prorok, który miał przyjść na świat.
• Ewangelia Jana 6:26 — Odpowiedział im Jezus i rzekł: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Szukacie mię nie przeto, iżeście widzieli cuda, ale iżeście jedli chleb, i byliście nasyceni.
• Ewangelia Jana 6:30 — Rzekli mu tedy: Cóż wżdy ty za znak czynisz, abyśmy widzieli i wierzyli tobie? Cóż czynisz?
• Ewangelia Jana 7:31 — A wiele ich z ludu uwierzyli weń i mówili: Chrystus gdy przyjdzie, izaż więcej cudów uczyni nad te, które ten uczynił?
• Ewangelia Jana 9:16 — Tedy niektóry z Faryzeuszów rzekł: Człowiek ten nie jest z Boga; bo nie strzeże sabatu. Drudzy zasię mówili: Jakoż może człowiek grzeszny takowe cuda czynić? I było rozerwanie między nimi.
• Ewangelia Jana 10:41 — A wiele ich do niego przychodziło i mówili: Janci wprawdzie żadnego cudu nie uczynił; wszakże wszystko, cokolwiek Jan o tym powiedział, prawdziwe było.
• Ewangelia Jana 11:47 — Tedy się zebrali przedniejsi kapłani i Faryzeuszowie w radę, i mówili: Cóż uczynimy? Albowiem ten człowiek wiele cudów czyni.
• Ewangelia Jana 12:18 — Dlatego też wyszedł przeciwko niemu lud, że słyszał, iż on ten cud uczynił.
• Ewangelia Jana 12:37 — A choć tak wiele cudów uczynił przed nimi, przecię nie uwierzyli weń,
• Ewangelia Jana 20:30 — Wieleć i innych cudów uczynił Jezus przed oczyma uczniów swoich, które nie są napisane w tych księgach.
• Dzieje Apostolskie 2:19 — I ukażę cuda na niebie w górze i znamiona na ziemi nisko, krew, i ogień, i parę dymu.
• Dzieje Apostolskie 2:22 — Mężowie Izraelscy! słuchajcie słów tych Jezusa, onego Nazareńskiego, męża od Boga wsławionego u was mocami i cudami, i znamionami, które czynił Bóg przez niego w pośrodku was, jako i wy sami wiecie;
• Dzieje Apostolskie 2:43 — I przyszedł strach na każdą duszę, a wiele się znamion i cudów przez Apostołów działo.
• Dzieje Apostolskie 4:16 — Mówiąc: Cóż uczynimy tym ludziom? Bo, że jawny cud przez nie jest uczyniony, to wszystkim mieszkającym w Jeruzalemie wiadomo jest, a nie możemy tego zaprzeć.
• Dzieje Apostolskie 4:22 — Bo onemu człowiekowi było więcej niż czterdzieści lat, nad którym się stał ten cud uzdrowienia.
• Dzieje Apostolskie 4:30 — Ściągając rękę twoję ku uzdrawianiu i ku czynieniu znamion i cudów, przez imię świętego Syna twego Jezusa.
• Dzieje Apostolskie 5:12 — Lecz przez ręce apostolskie działo się wiele znamion i cudów między ludem, (a byli wszyscy jednomyślnie w przysionku Salomonowym.
• Dzieje Apostolskie 6:8 — A Szczepan będąc pełen wiary i mocy, czynił cuda i znamiona wielkie między ludem.
• Dzieje Apostolskie 7:36 — I ten je wywiódł, czyniąc cuda i znamiona w ziemi Egipskiej i na morzu Czerwonem, i na puszczy, przez czterdzieści lat.

Pokazano 50 z 77 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G4592 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• G4591

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.