G2281 — θάλασσα (thalassa)

Grecki rzeczownik rodzaju żeńskiego θάλασσα (thalassa) — numer Stronga G2281 — występuje w Nowym Testamencie 92 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „morze”, „morza”, „morzu”, „morzem”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju żeńskiego:

the sea
used of the sea in general
used specifically of the Mediterranean Sea or the Red Sea

Definicja Stronga (ang.)

Probably prolonged from G251; the sea (generally or specifically): - sea.

Jak polska interlinia oddaje G2281

„morze” — 32 wystąpienia
„morza” — 30 wystąpień
„morzu” — 26 wystąpień
„morzem” — 3 wystąpienia
„morską” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G2281

Ewangelia Mateusza 4:15 — Ziemia Zabulonowa i ziemia Neftalimowa przy drodze morskiej za Jordanem, Galilea poganów;
Ewangelia Mateusza 4:18 — A gdy Jezus chodził nad morzem Galilejskiem, ujrzał dwóch braci: Szymona, którego zowią Piotrem, i Andrzeja, brata jego, którzy zapuszczali sieć w morze; albowiem byli rybitwy.
Ewangelia Mateusza 8:24 — A oto się wzruszenie wielkie stało na morzu, tak iż się łódź wałami okrywała; a on spał.
Ewangelia Mateusza 8:26 — I rzekł do nich: Przeczże jesteście bojaźliwi? o małowierni! Tedy wstawszy, zgromił wiatry i morze, i stało się uciszenie wielkie.
Ewangelia Mateusza 8:27 — A ludzie się dziwowali, mówiąc: Jakiż to jest ten, że mu i wiatry i morze posłuszne są?
Ewangelia Mateusza 8:32 — I rzekł im: Idźcie. A oni wyszedłszy, weszli w onę trzodę świń, a oto porwawszy się ona wszystka trzoda świń, z przykra wpadła w morze, i pozdychała w wodach.
Ewangelia Mateusza 13:1 — A dnia onego wyszedłszy Jezus z domu, usiadł nad morzem:
Ewangelia Mateusza 13:47 — Zasię podobne jest królestwo niebieskie niewodowi zapuszczonemu w morze, i ryby wszelkiego rodzaju zagarniającemu.
Ewangelia Mateusza 14:24 — A łódź już w pośrodku morza będąc, miotana była od wałów; albowiem był wiatr przeciwny.
Ewangelia Mateusza 14:25 — Lecz o czwartej straży nocnej szedł do nich Jezus, chodząc po morzu.
Ewangelia Mateusza 14:26 — A ujrzawszy go uczniowie po morzu chodzącego, zatrwożyli się, mówiąc: Obłuda to jest! i od bojaźni krzyknęli.
Ewangelia Mateusza 15:29 — A Jezus poszedłszy stamtąd, przyszedł nad morze Galilejskie, a wstąpiwszy na górę, siedział tam.
Ewangelia Mateusza 17:27 — Wszakże abyśmy ich nie zgorszyli, szedłszy do morza, zarzuć wędkę, a tę rybę, która najpierwej uwięźnie, weźmij, a otworzywszy gębę jej, znajdziesz stater, który wziąwszy, daj im za mię i za się.
Ewangelia Mateusza 18:6 — Kto by zaś zgorszył jednego z tych małych, którzy we mię wierzą, pożyteczniej by mu było, aby zawieszony był kamień młyński na szyi jego, a utopiony był w głębokości morskiej.
Ewangelia Mateusza 21:21 — Tedy odpowiadając Jezus, rzekł im: Zaprawdę powiadam wam: Jeźlibyście mieli wiarę, a nie wątpilibyście, nie tylko to, co się stało z figowem drzewem, uczynicie, ale gdybyście i tej górze rzekli: Podnieś się, a rzuć się w morze, stanie się.
Ewangelia Mateusza 23:15 — Biada wam, nauczeni w Piśmie i Faryzeuszowie obłudni! iż obchodzicie morze i ziemię, abyście uczynili jednego nowego Żyda; a gdy się stanie, czynicie go synem zatracenia, dwakroć więcej niżeliście sami.
Ewangelia Marka 1:16 — A przechodząc się nad morzem Galilejskiem, ujrzał Szymona i Andrzeja, brata jego, zapuszczających sieć w morze; bo byli rybitwi.
Ewangelia Marka 2:13 — I wyszedł zasię nad morze, a wszystek lud przychodził do niego, i nauczał je.
Ewangelia Marka 3:7 — Ale Jezus z uczniami swymi ustąpił nad morze, a wielkie mnóstwo szło za nim z Galilei i z ziemi Judzkiej,
Ewangelia Marka 4:1 — I począł zasię uczyć przy morzu; i zgromadził się do niego lud wielki, tak iż wstąpiwszy w łódź, siedział na morzu, a wszystek lud był przy morzu na ziemi.
Ewangelia Marka 4:39 — A tak ocknąwszy się, zgromił wiatr, i rzekł morzu: Umilknij, a uśmierz się. I przestał wiatr, a stało się wielkie uciszenie.
Ewangelia Marka 4:41 — I bali się bojaźnią wielką, i mówili jedni do drugich: Któż wżdy ten jest, że mu i wiatr i morze są posłuszne?
Ewangelia Marka 5:1 — Tedy się przeprawili za morze do krainy Gadareńczyków.
Ewangelia Marka 5:13 — I pozwolił im zaraz Jezus. A wyszedłszy oni duchowie nieczyści, weszli w one świnie; i porwała się ona trzoda z przykra w morze (a było ich około dwóch tysięcy,) i potonęły w morzu.
Ewangelia Marka 5:21 — A gdy się zasię Jezus przeprawił w łodzi na drugą stronę, zebrał się do niego wielki lud; a on był nad morzem.
Ewangelia Marka 6:47 — A gdy był wieczór, była łódź w pośród morza, a on sam był na ziemi.
Ewangelia Marka 6:48 — I widział, że się spracowali, wiosłami robiąc; (bo wiatr mieli przeciwny,) a tak około czwartej straży nocnej przyszedł do nich, chodząc po morzu, i chciał je wyminąć.
Ewangelia Marka 6:49 — Ale oni ujrzawszy go chodzącego po morzu, mniemali, żeby była obłuda, i krzyknęli:
Ewangelia Marka 7:31 — A wyszedłszy zaś z granic Tyrskich i Sydońskich, przyszedł nad morze Galilejskie, pośrodkiem granic dziesięciu miast.
Ewangelia Marka 9:42 — A kto by zgorszył jednego z tych małych, którzy w mię wierzą, daleko by mu lepiej było, aby był zawieszony kamień młyński u szyi jego, i w morze był wrzucony.
Ewangelia Marka 11:23 — Bo zaprawdę powiadam wam, iż ktobykolwiek rzekł tej górze: Podnieś się, a rzuć się w morze, a nie wątpiłby w sercu swojem, leczby wierzył, że się stanie, co mówi, stanie się mu, cokolwiek rzecze.
Ewangelia Łukasza 17:2 — Lepiej by mu było, aby młyński kamień zawieszony był na szyi jego, i wrzucony był w morze, niżby jednego z tych małych zgorszyć miał.
Ewangelia Łukasza 17:6 — A Pan rzekł: Jeźlibyście mieli wiarę jako ziarno gorczyczne, a rzeklibyście temu drzewu leśnej figi: Wyrwij się z korzenia, a wsadź się w morzu, usłuchałoby was.
Ewangelia Łukasza 21:25 — Tedy będą znaki na słońcu i na księżycu i na gwiazdach, a na ziemi uciśnienie narodów z rozpaczą, gdy zaszumi morze i wały;
Ewangelia Jana 6:1 — Potem odszedł Jezus za morze Galilejskie, które jest Tyberyjadzkie;
Ewangelia Jana 6:16 — A gdy był wieczór, zstąpili uczniowie jego do morza.
Ewangelia Jana 6:17 — A wstąpiwszy w łódź, jechali za morze do Kapernaum, a już było ciemno, a Jezus nie przyszedł był do nich.
Ewangelia Jana 6:18 — A morze, gdy powstał wielki wiatr, burzyć się poczynało.
Ewangelia Jana 6:19 — Gdy tedy odpłynęli jakoby na dwadzieścia i pięć lub trzydzieści stajan, ujrzeli Jezusa chodzącego po morzu, przybliżającego się ku łodzi, i ulękli się.
Ewangelia Jana 6:22 — Nazajutrz lud, który był za morzem, widząc, że tam nie było drugiej łodzi, tylko ona jedna, w którą byli wstąpili uczniowie jego, a iż Jezus nie wszedł był w łódź z uczniami swoimi, ale sami uczniowie jego ujechali;
Ewangelia Jana 6:25 — A znalazłszy go za morzem, rzekli mu: Mistrzu! kiedyś tu przybył?
Ewangelia Jana 21:1 — Potem się zaś ukazał Jezus uczniom u morza Tyberyjadzkiego, a ukazał się tak.
Ewangelia Jana 21:7 — I rzekł on uczeń, którego miłował Jezus Piotrowi: Pan jest. Szymon tedy Piotr, usłyszawszy iż Pan jest, przepasał się koszulą, (albowiem był nagi) i rzucił się w morze.
Dzieje Apostolskie 4:24 — Którzy usłyszawszy to, jednomyślnie podnieśli głos swój ku Bogu i rzekli: Panie! tyś jest Bóg, któryś uczynił niebo i ziemię, i morze i wszystko, co w nich jest:
Dzieje Apostolskie 7:36 — I ten je wywiódł, czyniąc cuda i znamiona w ziemi Egipskiej i na morzu Czerwonem, i na puszczy, przez czterdzieści lat.
Dzieje Apostolskie 10:6 — Ten ma gospodę u niektórego Szymona, garbarza, który ma dom nad morzem; ten ci powie, co byś miał czynić.
Dzieje Apostolskie 10:32 — Przetoż poślij do Joppy, a przyzwij Szymona, którego nazywają Piotrem; ten ma gospodę w domu Szymona, garbarza, nad morzem, który przyszedłszy, mówić z tobą będzie.
Dzieje Apostolskie 14:15 — I mówiąc: Mężowie! cóż to czynicie? I myśmyć ludzie, tymże biedom jako i wy poddani, którzy wam opowiadamy, abyście się od tych marności nawrócili do Boga żywego, który uczynił niebo i ziemię i morze, i wszystko co w nich jest.
Dzieje Apostolskie 17:14 — Ale bracia wnet wysłali Pawła, aby szedł jakoby do morza; a Sylas i Tymoteusz tam zostali.
Dzieje Apostolskie 27:30 — A gdy żeglarze myślili z okrętu uciec i spuścili bacik na morze, chcąc rzekomo od przodku okrętu zarzucać kotwice,

Pokazano 50 z 92 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G2281 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

G251

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.