H4057 — מדבּר (midbâr)

Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego מדבּר (midbâr) — numer Stronga H4057 — występuje w Starym Testamencie 270 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „na pustyni”, „z pustyni”, „na pustynię”, „pustynia”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

• wilderness
• pasture
• uninhabited land, wilderness
• large tracts of wilderness (around cities)
• wilderness (figuratively)
• mouth
• mouth (as organ of speech)

Definicja Stronga (ang.)

From H1696 in the sense of driving ; a pasture (that is, open field, whither cattle are driven); by implication a desert ; also speech (including its organs): - desert, south, speech, wilderness.

Jak polska interlinia oddaje H4057

• „na pustyni” — 101 wystąpień
• „z pustyni” — 35 wystąpień
• „na pustynię” — 16 wystąpień
• „pustynia” — 15 wystąpień
• „im na pustyni” — 7 wystąpień
• „przez pustynię” — 7 wystąpień
• „w pustyni” — 4 wystąpienia
• „w tej pustyni” — 4 wystąpienia
• „jak na pustyni” — 3 wystąpienia
• „w kierunku pustyni” — 3 wystąpienia
• „w pustynia” — 3 wystąpienia
• „cię na pustyni” — 2 wystąpienia

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H4057

• 1 Księga Mojżeszowa 14:6 — Także Chorajczyki na górze ich Seir, aż do równiny Paran, która jest przy puszczy.
• 1 Księga Mojżeszowa 16:7 — I znalazł ją Anioł Pański u źródła wód na puszczy, nad źródłem, przy drodze Sur.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:14 — Wstał tedy Abraham bardzo rano, a wziąwszy chleb i łagiew wody, dał Hagarze; i włożywszy to na ramię jej, i z dziecięciem, odprawił ją; która poszedłszy błąkała się po puszczy Beerseba.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:20 — I był Bóg z onem dziecięciem, Które urosło, i mieszkało na puszczy, był z niego strzelec dobry z łuku.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:21 — A mieszkał na puszczy Faran; i wzięła mu matka jego żonę z ziemi Egipskiej.
• 1 Księga Mojżeszowa 36:24 — Synowie też Sebeonowi ci są: Aja i Ana. Tenci to Ana, który wynalazł muły na puszczy, gdy pasł osły Sebeona, ojca swego.
• 1 Księga Mojżeszowa 37:22 — Nad to rzekł do nich Ruben: Nie wylewajcie krwi, ale wrzućcie go w tę studnią, która jest na puszczy, a ręki nie ściągajcie nań. A to mówił, aby go wybawił z rąk ich, i powrócił go ojcu swemu.
• 2 Księga Mojżeszowa 3:1 — A Mojżesz pasł trzodę Jetra, świekra swego, kapłana Madyjańskiego; i zagnał trzodę na puszczą, a przyszedł do góry Bożej, do Horeb,
• 2 Księga Mojżeszowa 3:18 — Tedy usłuchają głosu twego, a pójdziesz ty i starsi Izraelscy do króla Egipskiego, i rzeczecie do niego: Pan, Bóg Hebrajczyków, zabieżał nam; przetoż teraz niech pójdziemy proszę w drogę trzech dni na puszczą, abyśmy ofiarowali Panu, Bogu naszemu .
• 2 Księga Mojżeszowa 4:27 — I rzekł Pan do Aarona: Idź przeciwko Mojżeszowi na puszczą. I szedł i zaszedł mu na górze Bożej, i pocałował go.
• 2 Księga Mojżeszowa 5:1 — Potem tedy przyszli Mojżesz i Aaron, i mówili do Faraona: Tak mówi Pan, Bóg Izraelski: Puść lud mój, aby mi obchodzili święto na puszczy.
• 2 Księga Mojżeszowa 5:3 — I odpowiedzieli: Bóg Hebrajczyków zabieżał nam, pójdziemy teraz drogą trzech dni na puszczą, abyśmy ofiarowali Panu Bogu naszemu, by snać nie przepuścił na nas moru albo miecza.
• 2 Księga Mojżeszowa 7:16 — I rzeczesz do niego: Pan Bóg Hebrejczyków posłał mię do ciebie, mówiąc: Wypuść lud mój, aby mi służyli na puszczy, a oto, nie usłuchałeś dotąd.
• 2 Księga Mojżeszowa 8:27 — Drogę trzech dni pójdziemy na puszczą, i ofiarować będziemy Panu Bogu naszemu, jako nam rozkaże.
• 2 Księga Mojżeszowa 8:28 — I rzekł Farao: Jać wypuszczę was, abyście ofiarowali Panu Bogu waszemu na puszczy, wszakże daleko nie odchodźcie, i módlcie się za mną.
• 2 Księga Mojżeszowa 13:18 — Ale obwodził Bóg lud drogą pustyni nad morzem czerwonem; i uszykowani wyszli synowie Izraelscy z ziemi Egipskiej.
• 2 Księga Mojżeszowa 13:20 — I wyciągnąwszy z Suchotu położyli się obozem w Etam, na końcu puszczy.
• 2 Księga Mojżeszowa 14:3 — Będzie bowiem Farao mówił o synach Izraelskich: Strwożeni są w ziemi, zawarła je puszcza.
• 2 Księga Mojżeszowa 14:11 — I mówili do Mojżesza: Azaż nie było grobów w Egipcie? wywiodłeś nas, abyśmy pomarli na puszczy; cóżeś nam to uczynił, żeś nas wywiódł z Egiptu?
• 2 Księga Mojżeszowa 14:12 — Azaż nie to jest, cośmy do ciebie mówili w Egipcie, mówiąc: Zaniechaj nas, abyśmy służyli Egipczanom? bo lepiej było nam służyć Egipczanom, niżeli pomrzeć na puszczy.
• 2 Księga Mojżeszowa 15:22 — Potem ruszył Mojżesz Izraela od morza czerwonego, i weszli w puszczą Sur; a idąc trzy dni przez puszczą, nie znaleźli wody.
• 2 Księga Mojżeszowa 16:1 — Ruszyli się potem z Elimu, i przyszło wszystko mnóstwo synów Izraelskich na puszczą Zyn, która leży między Elim i między Synaj, piętnastego dnia miesiąca wtórego po wyjściu ich z ziemi Egipskiej.
• 2 Księga Mojżeszowa 16:2 — I szemrało wszystko zgromadzenie synów Izraelskich przeciw Mojżeszowi i przeciw Aaronowi na puszczy.
• 2 Księga Mojżeszowa 16:3 — A mówili do nich synowie Izraelscy: Obyśmy byli pomarli od ręki Pańskiej w ziemi Egipskiej, gdyśmy siadali nad garncy mięsa, gdyśmy się najadali chleba do sytości; bo teraz wywiedliście nas na tę puszczą, abyście pomorzyli to wszystko mnóstwo głodem.
• 2 Księga Mojżeszowa 16:10 — I stało się, gdy mówił Aaron do wszystkiego zgromadzenia synów Izraelskich, że spojrzeli ku puszczy, a oto, chwała Pańska ukazała się w obłoku.
• 2 Księga Mojżeszowa 16:14 — A gdy przestała padać rosa, oto, ukazało się na puszczy coś drobnego, okrągłego drobnego jako szron na ziemi.
• 2 Księga Mojżeszowa 16:32 — Mówił też Mojżesz: Tak rozkazał Pan: Napełnij Gomer z niego na chowanie w narodziech waszych, aby widzieli chleb ten, którymem was karmił na puszczy, gdym was wywiódł z ziemi Egipskiej.
• 2 Księga Mojżeszowa 17:1 — Ruszyło się tedy wszystko mnóstwo synów Izraelskich z puszczy Zyn stanowiskami swemi, według rozkazania Pańskiego, i położyli się obozem w Rafidym, gdzie wody nie było, aby pił lud.
• 2 Księga Mojżeszowa 18:5 — I przyszedł Jetro, świekier Mojżesza, z synami jego i z żoną jego do Mojżesza na puszczą, gdzie się był obozem położył przy górze Bożej.
• 2 Księga Mojżeszowa 19:1 — Miesiąca trzeciego po wyjściu synów Izraelskich z ziemi Egipskiej, w tenże dzień przyszli na puszczą Synaj.
• 2 Księga Mojżeszowa 19:2 — Bo ruszywszy się z Rafidym, i przyszedłszy aż na puszczą Synaj, położyli się obozem na puszczy, i rozbił tam Izrael namioty przeciw górze.
• 2 Księga Mojżeszowa 23:31 — A położę granice twoje od morza czerwonego aż do morza Filistyńskiego, a od puszczy aż do rzeki; bo podam w ręce wasze obywatele ziemi, i wypędzisz je od oblicza twego.
• 3 Księga Mojżeszowa 7:38 — Którą rozkazał Pan Mojżeszowi na górze Synaj, dnia, którego przykazywał synom Izraelskim, aby ofiarowali ofiary swe Panu na puszczy Synaj.
• 3 Księga Mojżeszowa 16:10 — Ale kozła, na którego padł los Azazela, postawi żywego przed Panem, aby oczyszczenie uczynił przezeń, a wypuścił go do Azazela na puszczę.
• 3 Księga Mojżeszowa 16:21 — A włożywszy Aaron obie ręce swe na głowę kozła żywego, wyznawać będzie nad nim wszystkie nieprawości synów Izraelskich, i wszystkie przestępstwa ich ze wszystkiemi grzechami ich, a włoży je na głowę kozła onego, i wypuści go przez człowieka na to obranego na puszczą.
• 3 Księga Mojżeszowa 16:22 — A tak poniesie on kozieł na sobie wszystkie nieprawości ich do ziemi pustej; i wypuści kozła onego na puszczą.
• 4 Księga Mojżeszowa 1:1 — I mówił Pan do Mojżesza na puszczy Synaj, w namiocie zgromadzenia pierwszego dnia miesiąca wtórego, roku wtórego, po wyjściu ich z ziemi Egipskiej, temi słowy:
• 4 Księga Mojżeszowa 1:19 — Jako rozkazał Pan Mojżeszowi, tak je policzył na puszczy Synaj.
• 4 Księga Mojżeszowa 3:4 — Ale pomarli Nadab i Abiu przed Panem, gdy ofiarowali ogień obcy przed Panem na puszczy Synaj, a zeszli bez potomstwa; dla tego Eleazar i Itamar odprawowali urząd kapłański przed obliczem Aarona, ojca swego.
• 4 Księga Mojżeszowa 3:14 — Rzekł też Pan do Mojżesza na puszczy Synaj, mówiąc:
• 4 Księga Mojżeszowa 9:1 — I rzekł Pan do Mojżesza na puszczy Synaj, roku wtórego po wyjściu ich z ziemi Egipskiej, miesiąca pierwszego, mówiąc:
• 4 Księga Mojżeszowa 9:5 — I obchodzili święto przejścia, pierwszego miesiąca, czternastego dnia, między dwoma wieczorami, na puszczy Synaj; według wszystkiego, jak rozkazał Pan Mojżeszowi, tak uczynili synowie Izraelscy.
• 4 Księga Mojżeszowa 10:12 — I ruszyli się synowie Izraelscy z hufcami swymi z puszczy Synaj, a stanął obłok na puszczy Faran.
• 4 Księga Mojżeszowa 10:31 — I rzekł Mojżesz: Proszę, nie opuszczaj nas; bo ty wiesz, gdzie byśmy na puszczy obóz stanowić mieli, i będziesz przewodnikiem naszym.
• 4 Księga Mojżeszowa 13:1 — Potem ruszył się lud z Haserotu, a położyli się obozem na puszczy Faran.
• 4 Księga Mojżeszowa 13:4 — Wysłał je tedy Mojżesz z puszczy Faran według rozkazania Pańskiego; a oni mężowie wszyscy byli co przedniejsi z synów Izraelskich.
• 4 Księga Mojżeszowa 13:22 — I szli, a przeszpiegowali ziemię od puszczy Syn aż do Rochob, którędy chodzą do Emat.
• 4 Księga Mojżeszowa 13:27 — A wróciwszy się, przyszli do Mojżesza i do Aarona, i do wszystkiego zgromadzenia synów Izraelskich na puszczą Faran, która jest w Kades; i dali im i wszystkiemu pospólstwu sprawę, ukazawszy im owoc onej ziemi.
• 4 Księga Mojżeszowa 14:2 — I szemrali przeciwko Mojżeszowi, i przeciwko Aaronowi wszyscy synowie Izraelscy; i mówiło do nich wszystko mnóstwo: Obyśmy byli pomarli w ziemi Egipskiej, albo na tej puszczy!
• 4 Księga Mojżeszowa 14:16 — Iż nie mógł wprowadzić Pan ludu tego do ziemi, o którą im przysiągł: przeto je pobił na puszczy.

Pokazano 50 z 270 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H4057 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• H1696

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.