3 Księga Mojżeszowa 7

3 Księga Mojżeszowa, rozdział 7 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (38 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

3 Księga Mojżeszowa 7 — Biblia Gdańska

1 Tać jest ustawa ofiary za występek, która jest najświętsza.

2 Na miejscu, gdzie biją ofiary całopalenia, zabiją ofiarę za występek, a krwią jej pokropią ołtarz z wierzchu w około.

3 A wszystkę tłustość jej ofiarować będzie z niej, ogon i tłustość okrywającą wnętrzności;

4 Obiedwie też nerki z tłustością, która jest na nich, i na polędwicach, i odzieczkę, która jest na wątrobie i na nerkach, odejmie.

5 I spali to kapłan na ołtarzu na ofiarę ognistą Panu; ofiara to jest za występek.

6 Wszelki mężczyzna z kapłanów będzie ją jadł, na miejscu świętem jedzona będzie; rzecz to najświętsza.

7 Jako ofiara za grzech, tak ofiara za występek jednaką ustawę mają; kapłanowi, który by go oczyszczał, należeć będzie.

8 Kapłanowi, który by czyję ofiarę całopaloną ofiarował, skóra tejże ofiary, którą ofiarował, należeć będzie.

9 Także każda ofiara śniedna w piecu upieczona, i wszystko, co na pańwi albo w kotle gotowane będzie, kapłanowi, który to ofiaruje, należeć będzie.

10 Przytem wszelaka ofiara śniedna, zagnieciona z oliwą albo prażona, wszystkim synom Aaronowym należeć będzie, tak jednemu, jako drugiemu.

11 Tać też jest ustawa ofiary spokojnej, którą będą ofiarowali Panu.

12 Jeźliby kto ofiarował na ofiarę dziękczynienia, tedy ofiarować będzie na ofiarę dziękczynienia placki przaśne, zagniatane z oliwą, i kreple przaśne, pomazane oliwą, i mąkę pszenną, smażoną z temi plackami w oliwie zagniecionemi.

13 Przy tych plackach będzie też chleb kwaszony ofiarował na ofiarę swoję z ofiarą dziękczynienia spokojnych ofiar swoich.

14 I będzie ofiarował z niego jeden chleb z każdej ofiary na podnoszenie Panu. Kapłanowi, który kropi krwią ofiar spokojnych, należeć to będzie.

15 Mięso zaś ofiary dziękczynienia, która jest spokojna, w dzień ofiarowania ofiary jego jedzone będzie; nie zostawią z niego nic do jutra.

16 A jeźliby kto ślubną albo dobrowolną przyniósł ofiarę swoją, w dzień ofiarowania ofiary jego jedzone będzie; a nazajutrz, coby zostało z niej, zjedzą.

17 Ale jeźliby co zostało mięsa z tej ofiary do trzeciego dnia, ogniem spalone będzie.

18 A jeźliby kto przecię jadł mięso tej ofiary spokojnej dnia trzeciego, nie będzie przyjemny ten, który ją ofiarował; nie będzie mu płatna, owszem obrzydliwością będzie; a kto by jadł z niej, nieprawość swoję poniesie.

19 Mięso też, które by się dotknęło czego nieczystego, nie będzie jedzone, ale ogniem spalone będzie; mięso zaś inne, każdy czysty jeść je będzie.

20 A ktobykolwiek jadł mięso z ofiary spokojnej, ofiarowanej Panu, a byłby nieczysty, wytracony będzie człowiek ten z ludu swego.

21 Jeźliby się też kto dotknął czego nieczystego, bądź nieczystości człowieczej, bądź nieczystości bydlęcej, bądź jakiejkolwiek obrzydliwości nieczystej, a jadłby mięso z ofiary spokojnej, ofiarowanej Panu, tedy wytracony będzie człowiek ten z ludu swego.

22 Rzekł jeszcze Pan do Mojżesza, mówiąc:

23 Powiedz synom Izraelskim, i rzecz: Żadnej tłustości z wołu, ani z owiec, ani z kozy, nie będziesz jadł,

24 Aczkolwiek tłustość bydlęcia zdechłego, albo tłustość rozszarpanego może być do wszelakiej potrzeby; ale jeść jej żadnym sposobem nie będziecie.

25 Albowiem ktobykolwiek jadł tłustość z bydlęcia, które ofiarować będzie człowiek na ofiarę ognistą Panu, niechaj wytracony będzie człowiek ten, który jadł, z ludu swego.

26 Także żadnej krwi jeść nie będziecie we wszystkich mieszkaniach waszych, tak z ptaków, jako i z bydląt.

27 Wszelki człowiek, który by jadł jakąkolwiek krew, wytracony będzie człowiek on z ludu swego.

28 Rzekł jeszcze Pan do Mojżesza, mówiąc:

29 Mów do synów Izraelskich, a rzecz im: Kto by ofiarował ofiarę spokojną swoję Panu, przyniesie ofiarę swoję Panu z ofiary spokojnej swojej.

30 Ręka jego przyniesie ofiarę ognistą Panu; tłustość z mostkiem przyniesie, a mostek niech będzie tam i sam obracany na ofiarę przed Panem.

31 Potem spali kapłan tłustość na ołtarzu; ale mostek zostanie Aaronowi i synom jego.

32 A łopatkę prawą oddacie na podnoszenie kapłanowi z ofiar spokojnych waszych.

33 Kto też z synów Aaronowych ofiarować będzie krew ofiar spokojnych i tłustość, temu się dostanie łopatka prawa działem.

34 Albowiem mostek sam i tam obracania, i łopatkę podnoszenia, wziąłem od synów Izraelskich z ofiar ich spokojnych, i dałem je Aaronowi kapłanowi, i synom jego prawem wiecznem od synów Izraelskich.

35 Toć jest dział pomazanego Aarona, i pomazanych synów jego z ofiar ognistych Pańskich, od dnia, któregom im przystąpić rozkazał ku sprawowaniu urzędu kapłańskiego Panu.

36 I rozkazał Pan, aby im to dawano było od dnia, którego je pomazał, od synów Izraelskich prawem wiecznem w narodziech ich.

37 Tać jest ustawa ofiary całopalenia, ofiary śniednej, i ofiary za grzech, i za występek, i poświęcenia, i ofiary spokojnej.

38 Którą rozkazał Pan Mojżeszowi na górze Synaj, dnia, którego przykazywał synom Izraelskim, aby ofiarowali ofiary swe Panu na puszczy Synaj.

Komentarz do rozdziału: 3 Księga Mojżeszowa 7

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

3 Księga Mojżeszowa 7:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Ofiara za występek” — przez ludzkość w 1000-leciu, co znaczy żal, uznanie swej niedoskonałości i nagrodzenie złego.

3 Księga Mojżeszowa 7:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Spali to kapłan” — część ofiary.

„Na ołtarzu” — ten sam ołtarz jaki był używany przez kapłanów przy składaniu ofiar w Dniu Pojednania. To pokazuje, że ofiary, które będzie składał świat w 1000-leciu, będą przyjmowane ze względu na ofiary składane podczas W.Ew.

„Panu” — jako uznanie, że cały plan zbawienia wykonywany podczas W.Ew. był dziełem Pańskim.

3 Księga Mojżeszowa 7:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Będzie ją jadł” — to figuruje przyjmowanie przez Królewskie Kapłaństwo podczas wieku 1000-lecia darów i ofiar za przestępstwa i przebaczenie. "Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którymkolwiek zatrzymacie, są zatrzymane". Jan.20:23.

3 Księga Mojżeszowa 7:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Ofiara śniedna” — to pokazuje, że świat będzie składał swoje modlitwy i dziękczynienia Bogu przez Chrystusa.

3 Księga Mojżeszowa 7:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Ofiary spokojnej” — wyobraża ślub poświęcenia Panu przez Świat podczas 1000-lecia.

3 Księga Mojżeszowa 7:12

Paruzja (C.T. Russell):

„placki przaśne” — przedstawia wiarę ofiarującego w charakter Chrystusowy, którego stara się naśladować.

3 Księga Mojżeszowa 7:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Chleb kwaszony” — wskazuje na uznanie swej niedoskonałości podczas ofiarowania. Kwas jest symbolem grzechu.

3 Księga Mojżeszowa 7:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Jedzone będzie” — przez tego co tę ofiarę ofiarował. To pokazuje, że w 1000-leciu wszyscy muszą przyswajać sobie, czyli uczynić przymierze ofiarowania się Bogu, inaczej będą wytraceni przez wtórą śmierć.

3 Księga Mojżeszowa 7:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Jeśliby kto ślubną ofiarę” — ofiarowanie jako wynik ślubu.

3 Księga Mojżeszowa 7:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Wytracony będzie” — wyobraża wtórą śmierć.

3 Księga Mojżeszowa 7:22

Epifania i Bazylea:

„Rzekł jeszcze Pan do Mojżesza, mówiąc:” — Bóg naszemu Panu Jezusowi jako Swemu wykonawcy i wodzowi Swego ludu, poleca pouczenie Swego ludu. (TP 1978, s. 77)

3 Księga Mojżeszowa 7:23

Epifania i Bazylea:

„żadnej tłustości ... nie będziesz jadł” — Tłuszcz jest symbolem miłującej gorliwości. Jedzenie tłuszczu ofiary wyobraża gorliwą miłość w służeniu pewnej formie dla swego własnego zadowolenia. Udawanie służby - ofiarowanie dla siebie zamiast dla Pana. Taki postępek ma się rozmieć doprowadził by do śmierci nowego stworzenia. (TP 1931, s. 63) Pouczenie ludu Bożego, ażeby nie przywłaszczał sobie w żadnej formie dla własnej przyjemności miłującej gorliwości poświęconych lub tych, którzy nadają się do poświęcenia. (TP 1978, s. 77)

„z wołu, ani z owiec, ani z kozy” — niezależnie od stopnia rozwoju tych poświęconych lub nadających się do poświęcenia. (TP 1978, s. 77)

3 Księga Mojżeszowa 7:24

Epifania i Bazylea:

„Aczkolwiek tłustość bydlęcia zdechłego” — Miłująca gorliwość tych, którzy w tym życiu służą samolubnie samym sobie. (TP 1978, s. 77)

„albo tłustość rozszarpanego” — Miłująca gorliwość tych, których życie i służbę wypaczają i sprzeniewierzają ci, którzy są pod złym wpływem. (TP 1978, s. 77)

„może być do wszelakiej potrzeby” — może odpowiednio, jeśli to jest dla nich korzystne, być użyta w inny sposób przez poświęcony lud Boży w łączności z jego służbą dla Pana, Prawdy i braci. (TP 1978, s. 77)

„ale jeść jej żadnym sposobem nie będziecie” — Ale w żadnych okolicznościach ta miłująca gorliwość nie może być zastosowana do jakiejkolwiek formy samozadowolenia. (TP 1978, s. 77)

3 Księga Mojżeszowa 7:25

Epifania i Bazylea:

„ktobykolwiek jadł tłustość ... wytracony będzie” — Tłuszcz jest symbolem miłującej gorliwości. Jedzenie tłuszczu ofiary wyobraża gorliwą miłość w służeniu pewnej formie dla swego własnego zadowolenia. Udawanie służby - ofiarowanie dla siebie zamiast dla Pana. Taki postępek ma się rozmieć doprowadził by do śmierci nowego stworzenia. (TP 1931, s. 63) Ten kto rozmyślnie i uporczywie w celu samozadowolenia przywłaszcza sobie miłującą gorliwość poświęconych lub mających się poświęcić będzie odcięty od zajmowanego przez siebie stanowiska wśród ludu Bożego i ostatecznie umrze wtórą śmiercią, albo w tym życiu albo w przyszłym, w zależności od tego czy był lub nie był spłodzony z Ducha. Odpowiednia miłująca gorliwość powinna być całkowicie oddana Bogu, a nie jakiejkolwiek formie samozadowolenia. Wodzowie przesiewań w każdym przypadku jedzą (przyswajają) w celu samozadowolenia miłującą gorliwość (tłuszcz), która w zupełności należy się Bogu. (TP 1978, s. 77)

3 Księga Mojżeszowa 7:26

Epifania i Bazylea:

„krwi jeść nie będziecie” — picie krwi wyobraża udział w życiu i duchu władz pogańskich, symbolicznej siedmiogłowej i dziesięciorożnej bestii (Obj.13:1-10), dwurożnej bestii i obrazu bestii (obj.13:11-18). Przyswajanie i branie udziału w życiu i duchu tych władz i bestii spowodowałoby wtórą śmierć nowego stworzenia. (TP 1931, s. 63)

3 Księga Mojżeszowa 7:27

Epifania i Bazylea:

„któryby jadł jakąkolwiek krew ... wytracony będzie” — picie krwi wyobraża udział w życiu i duchu władz pogańskich, symbolicznej siedmiogłowej i dziesięciorożnej bestii (Obj.13:1-10), dwurożnej bestii i obrazu bestii (Obj.13:11-18). Przyswajanie i branie udziału w życiu i duchu tych władz i bestii spowodowałoby wtórą śmierć nowego stworzenia. (TP 1931, s. 63)

3 Księga Mojżeszowa 7:29

Paruzja (C.T. Russell):

„Ofiary spokojne” — wyobraża ślub poświęcenia Panu przez Świat podczas 1000-lecia.

3 Księga Mojżeszowa 7:30

Paruzja (C.T. Russell):

„Ręka jego przyniesie” — ofiarowanie jest sprawą indywidualną.

„Tam i sam obracany” — to pokazuje że ofiarowanie się nie jest na pewien tylko czas, lecz jest to ofiara ustawiczna, dopóki się nie skończy nasz bieg.

3 Księga Mojżeszowa 7:31

Paruzja (C.T. Russell):

„Na ołtarzu” — ten sam ołtarz jaki był używany przez kapłanów przy składaniu ofiar w Dniu Pojednania. To pokazuje, że ofiary, które będzie składał świat w 1000-leciu, będą przyjmowane ze względu na ofiary składane podczas W.Ew.

„Zostanie Aaronowi” — to pokazuje, że ofiarowanie będzie czynione Bogu przez Chrystusa.

3 Księga Mojżeszowa 7:32

Epifania i Bazylea:

„na podnoszenie” — Ofiary podnoszenia wyobrażają, że człowieczeństwo ofiarujących przynosi w ofiarowaniu chwałę Bogu. To oddanie chwały jest figurowane przez ustawiczne wznoszenie ramienia ofiary, do góry ku niebu, przez Kapłana. Ofiara podnoszenia jako część ofiary składająca się z ramienia wyobraża właściwe prowadzenie się -- ofiarującego, czczącego przez to Boga i Chrystusa. (TP 1929, s. 9)

Literatura o rozdziale 3 Księga Mojżeszowa 7

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 3 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.