3 Księga Mojżeszowa 13

3 Księga Mojżeszowa, rozdział 13 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (59 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

3 Księga Mojżeszowa 13 — Biblia Gdańska

1 Rzekł zasię Pan do Mojżesza i do Aarona, mówiąc:

2 Człowiek, który by miał na skórze ciała swego sadzel, albo liszaj, albo białe blizny, tak iżby się na skórze ciała jego okazała plaga trądu, przywiedziony będzie do Aarona kapłana, albo do którego z synów jego kapłanów.

3 Tedy ogląda kapłan on sadzel na skórze ciała jego; jeźliby włos na onym sadzelu pobielał, a on sadzel na spojrzeniu byłby głębszy, niż insza skóra ciała jego, plaga trądu jest; przetoż oglądawszy go kapłan, osądzi go być nieczystym.

4 A jeźliby biała tylko blizna była na skórze ciała jego, a nie byłaby głębsza na spojrzeniu, niż inna skóra, i włosy w niej nie pobielałyby, tedy zamknie kapłan mającego taką zarazę przez siedem dni.

5 Potem obejrzy go kapłan dnia siódmego; a jeźliby ona blizna tak została w oczach jego, a nie szerzyła się ona blizna po skórze, tedy go zamknie kapłan przez siedem dni po wtóre.

6 I obejrzy go kapłan dnia siódmego po wtóre; a jeźliby ta zaraza poczerniała a nie szerzyłaby się ta zaraza po skórze, tedy go za czystego osądzi kapłan, bo świerzb jest; a on upierze szaty swe, a będzie czystym.

7 Ale jeźliby się bardziej rozszerzał po skórze świerzb on po oglądaniu kapłanowem i po oczyszczeniu jego, pokaże się znowu kapłanowi.

8 Tedy obejrzy go kapłan; a jeźliby się ta zaraza rozszerzała po skórze jego, osądzi go za nieczystego kapłan; bo trąd jest.

9 Zaraza trądu gdy będzie na człowieku, przywiedzion będzie do kapłana.

10 Którego obejrzy kapłan; a będzieli sadzel biały na skórze, żeby się uczyniły włosy białe, choćby i zdrowe ciało było na tym sadzelu,

11 Trąd zastarzały jest na skórze ciała jego; i osądzi go za nieczystego kapłan, a nie będzie go zawierał, gdyż nieczystym jest.

12 A jeźliby się trąd rozszerzał na skórze, i okryłby trąd wszystkę skórę zarażonego od głowy jego aż do nóg jego, wszędy gdzie oczyma kapłan dojrzeć może;

13 I obejrzy kapłan; a jeźli okrył trąd wszystko ciało jego, za czystą osądzi zarazę jego; bo iż wszystka pobielała, dla tego czysty jest.

14 Ale którego dnia okazałoby się na takowym mięso dziwie, nieczystym będzie.

15 A tak ogląda kapłan mięso dziwie, a osądzi go być za nieczystego; bo ono mięso dziwie nieczyste jest; trąd to jest.

16 Ale jeźliby zaś zginęło mięso dziwie, i obróciłoby się w białość, tedy przyjdzie do kapłana.

17 A widząc go kapłan, iż się obróciła zaraza w białość, za czystego osądzi kapłan zarażonego; bo czystym jest.

18 Jeźliby zaś był na skórze ciała jego wrzód, a zagoiłby się;

19 A na miejscu wrzodu onego uczyniłby się sadzel biały, albo blizna biała zaczerwieniała, tedy okazana będzie kapłanowi.

20 A widząc kapłan, że na wejrzeniu głębsza jest, niż inna skóra, i włosy by jej pobielały, za nieczystego osądzi go kapłan; zaraza trądu jest, z wrzodu wyrosła.

21 Ale jeźliby ją obaczył kapłan, że w niej włos nie bieleje, i nie jest głębsza nad inszą skórę, ale tylko naczerniała, tedy zamknie kapłan takowego przez siedem dni.

22 A jeźliby się szerzyła po skórze, za nieczystego osądzi go kapłan; zaraza to trądu.

23 Wszakże jeźliby blizna ona biała na swem miejscu zostawała; i nie szerzyłaby się, zapalenie wrzodu jest; przetoż za czystego osądzi go kapłan.

24 Także ciało, na którego skórze byłaby sparzelina od ognia, a po zgojeniu onej sparzeliny byłaby blizna biała, zaczerwieniała, albo biała tylko,

25 Ogląda to kapłan; a jeźliby włos w bliźnie pobielał i lśnił się, a na spojrzeniu byłaby głębsza ona blizna niż skóra, trąd jest z sparzeliny wyrosły; przetoż za nieczystego osądzi go kapłan, bo zaraza trądu jest.

26 A jeźli kapłan obaczy, że na onej bliźnie białej włos nie pobielał, a iż nie jest głębsza nad inszą skórę, ale iż nieco naczerniała, zamknie kapłan takowego przez siedem dni.

27 I obejrzy go kapłan dnia siódmego; jeźliby się bardziej szerzyła po skórze, osądzi go za nieczystego kapłan: zaraza to trądu.

28 A jeźliż ta blizna biała zostawa na swem miejscu, a nie szerzy się po skórze, ale się zaczerniwa, przyszczela z sparzenia jest; i osądzi go za czystego kapłan, bo blizna sparzeliny jest.

29 Gdyby mąż, albo niewiasta mieli jaką plamę na głowie albo na brodzie:

30 Tedy obejrzy kapłan onę plamę; a będzieli na spojrzeniu głębsza niż insza skóra, i byłby na niej włos pożółkły i subtelny, tedy takowego za nieczystego osądzi kapłan, zmaza jest; trąd na głowie albo na brodzie jest.

31 Ale jeźliby obaczył kapłan zarazę onej plamy, a oto na wejrzeniu jest głębsza nad inszą skórę, a nie byłby na niej włos czarny, zamknie kapłan zarazę plamy mającego przez siedem dni.

32 Potem obejrzy kapłan tę zarazę dnia siódmego; a jeźli się nie szerzy zmaza, i nie masz na niej pożółkłego włosa, i na spojrzeniu ta zmaza nie byłaby głębsza nad inszą skórę:

33 Tedy ogolony będzie ten człowiek, ale zmazy onej golić nie będzie; i zamknie kapłan mającego zmazę przez siedem dni po wtóre.

34 I ogląda kapłan onę zmazę dnia siódmego; a jeźli się nie rozszerzyła zmaza po skórze, a na spojrzeniu nie jest głębsza nad inszą skórę, osądzi go za czystego kapłan; a on uprawszy odzienie swoje, czystym będzie.

35 A jeźliby się poczęła szerzyć ona zmaza na skórze po oczyszczeniu jego:

36 Tedy obejrzy go kapłan; a jeźliż się szerzy ona zmaza po skórze, nie będzie więcej upatrował kapłan włosu żółtego; nieczystym jest.

37 Wszakże jeźli przed oczyma jego tak zostawa ona zmaza, i włos czarny wyrósłby na niej, zgoiła się ona zmaza, czysty jest i za czystego osądzi go kapłan.

38 A gdyby też na skórze ciała mężczyzny albo niewiasty były blizny białe,

39 Tedy obejrzy je kapłan; a jeźliby się blizny one białe na skórze ciała jego zaczerniwały, blizna biała jest, wyrosła na skórze; czystym jest.

40 Mąż także, któremu by opadły włosy z głowy jego, łysy jest, i czysty jest.

41 A jeźliżby przeciwko jednej stronie twarzy opadły włosy głowy jego, przełysiały jest, czysty jest.

42 Wszakże jeźliby na łysinie albo na tem przełysieniu, okazała się blizna biała a sczerwieniałaby, trąd wyrósł z łysiny jego albo z przełysienia jego.

43 I obejrzy go kapłan; a jeźliżby sadzel zarazy jego był biały, albo sczerwieniały na łysinie jego, albo na obłysieniu jego, na kształt trądu na skórze ciała:

44 Takowy człowiek trędowaty jest, nieczysty jest, i osądzi go bezpiecznie kapłan za nieczystego; bo na głowie jego jest trąd jego.

45 Trędowaty zaś, który by miał na sobie tę zarazę, szaty jego będą rozdarte, i głowa jego będzie odkryta, i usta sobie zakryje; a wołać będzie: Nieczysty, nieczysty jestem.

46 Po wszystkie dni, póki jest zaraza na nim, nieczystym będzie, bo nieczystym jest, sam będzie mieszkał; precz za obozem będzie mieszkanie jego.

47 Jeźliby też na szacie była zaraza trądu, na szacie suknianej albo na szacie lnianej,

48 Albo na osnowie, albo na wątku ze lnu albo z wełny, albo na skórze, albo na jakiejkolwiek rzeczy skórzanej;

49 A byłaby ta zaraza zielona, albo czerwona na szacie, albo na skórze albo na osnowie, albo na wątku, albo na jakiemkolwiek naczyniu skórzanem, zaraza trądu jest; będzie ukazana kapłanowi.

50 A oglądawszy kapłan zarazę onę, zamknie onę rzecz zarażoną przez siedem dni.

51 Potem obejrzy zarazę onę dnia siódmego: jeźliby się szerzyła zmaza ona na szacie, albo na osnowie, albo na wątku, albo na skórze, i na każdej rzeczy z skóry urobionej, trąd jest jadowity, zaraza nieczysta jest.

52 Tedy spali tę szatę, albo osnowę, albo wątek z wełny, albo ze lnu, albo jakiekolwiek naczynie skórzane, na którem by była zaraza: albowiem jest trąd jadowity, ogniem spalono będzie.

53 Ale gdyby obaczył kapłan, iż ona zmaza nie szerzy się na szacie, albo na osnowie, albo na wątku, albo na jakimkolwiek naczyniu skórzanem

54 Rozkaże kapłan, aby uprano to, na czem jest zaraza, i zamknie to przez siedem dni po wtóre.

55 I obejrzy kapłan po upraniu onę zarazę; a jeźli nie odmieniła ona zaraza barwy swojej, choćby się ona zaraza nie rozszerzyła, rzecz nieczysta jest, ogniem ją spalisz; zaraźliwa rzecz jest, bądź na zwierzchniej bądź na spodniej stronie jej.

56 Wszakże, jeźliby kapłan obaczył, iż przyczerniejsza będzie zaraza po wypraniu swem, odedrze ją od szaty, albo od skóry, albo od osnowy, albo od wątku.

57 A jeźliby się jeszcze ukazała na szacie, albo na osnowie, albo na wątku, albo na jakiem naczyniu skórzanem, trąd jest szerzący się: ogniem to spalisz, na czem by była takowa zaraza.

58 Szatę zaś, albo osnowę, albo wątek, albo każde naczynie skórzane, które byś uprał, a odeszłaby od niego zaraza, upierzesz je po wtóre, a czyste będzie.

59 Tać jest ustawa o zarazie trądu, na szacie suknianej, albo lnianej albo na osnowie, albo na wątku, albo na jakiemkolwiek naczyniu skórzanem, jako to ma być rozeznano, iż jest czyste albo nieczyste.

Komentarz do rozdziału: 3 Księga Mojżeszowa 13

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

3 Księga Mojżeszowa 13:1

Epifania i Bazylea:

„Rzekł zasię Pan” — reprezentuje Boga w W.Ew., szczególnie w Żniwie Wieku Żydowskiego i Żniwie W.Ew., a nawet szczególniej w Epifanii przemawiającego do pozafiguralnego Mojżesza i Aarona. (TP 1938, s. 25)

„do Mojżesza” — Mojżesz reprezentuje Jezusa jako Wykonawcę, Mówcze Narzędzie i Wodza Duchowego Izraela. (TP 1938, s. 25)

„i do Aarona” — Aaron reprezentuje Jezusa jako Arcykapłana Kościoła. (TP 1938, s. 25)

3 Księga Mojżeszowa 13:2

Paruzja (C.T. Russell):

„człowiek” — reprezentuje ludzkość w 1000-leciu.

„plaga trądu” — reprezentuje grzech i jego obmierzłość, zaraźliwie zmieszany charakter.

„Do Aarona kapłana” — reprezentuje Chrystusa.

„z synów jego” — typ na Królewskie Kapłaństwo.

Epifania i Bazylea:

„sadzel” — (opuchlina); reprezentuje grzech W.G. (TP 1938, s. 25,27)

„plaga trądu” — podejrzany trąd reprezentuje tu podejrzaną nieczystość W.G. (TP 1938, s. 25,27)

„przywiedziony będzie” — reprezentuje przyprowadzenie do naszego Pana, jako Arcykapłana działającego przez Swoje specjalne oko, usta i rękę podejrzanego o nieczystość W.G. dla zbadania jego sprawy. (TP 1938, s. 25,27) To pozafiguralne przyprowadzanie jest czynione przez sprzeciwianie się ludu Bożego tej nieczystości W.G., tj. sprzeciwianie się ich rewolucyjnym naukom i praktykom. (TP 1938, s. 25,27)

„do Aarona” — Aaron reprezentuje Jezusa jako Arcykapłana Kościoła. (TP 1938, s. 25,27)

„albo do którego z synów jego” — reprezentują innych pozafiguralnych kapłanów. (TP 1938, s. 25,27) Podkapłan badający sprawę o trąd reprezentuje zbór badający i decydujący odnośnie podejrzanego członka W.G. Z tego wnioskujemy, że żaden członek zboru jako jednostka nie ma prawa badać i wydawać opinii odnośnie podejrzanego z W.G. Oprócz Arcykapłana działającego przez Swoje specjalne oko, usta i rękę, to może być uczynione tylko przez zbór i to tylko w wypadku gdy się ma do czynienia z członkami tego zboru. (TP 1938, s. 25,27)

3 Księga Mojżeszowa 13:3

Epifania i Bazylea:

„Tedy ogląda kapłan” — pozafiguralny kapłan będzie egzaminował podejrzanego z W.G., co dowodzi, że nasz Pan nie życzy Sobie, aby kapłan zamknął swoje oczy odnośnie faktów tej sprawy. (TP 1938, s. 26)

„jeźliby włos na onym sadzelu pobielał” — Włosy w symbolach biblijnych figurują władze ludu Bożego, prawdziwego i nominalnego. (TP 1938, s. 26) Pierwotną władzą prawdziwego ludu Bożego jest Prawda, a ich drugorzędną władzą są zarządzenia Boże na wykonywanie pracy Pańskiej. (TP 1938, s. 26) Pobielenie ich włosów oznacza, że skażenie Prawdy i jej zarządzeń się zaczęło. (TP 1938, s. 26) Dlatego jednym z objawów nieczystości W.G. jest ich skażenie Prawdy i jej zarządzeń -- rewolucjonizm przeciwko Prawdzie i zarządzeniom Prawdy. (TP 1938, s. 26)

„na spojrzeniu byłby głębszy niż insza skóra ciała jego” — oznacza, że zło musiało być głęboko zakorzenione. To reprezentuje fakt, że rewolucjonizm musi być ciągle rozmyślny. (TP 1938, s. 26)

„plaga trądu jest” — symbolizuje nieczystość W.G. (TP 1938, s. 26)

„przetoż oglądawszy go kapłan, osądzi go być nieczystym” — W pozafigurze, gdy kapłan zobaczy w nowym stworzeniu ciągłe buntowanie się przeciw Prawdzie i jej zarządzeniom, to on ma ogłosić, że winny jest pozafiguralnie trędowatym, mającym nieczystość W.G. (TP 1938, s. 26)

3 Księga Mojżeszowa 13:4

Epifania i Bazylea:

„jeźliby biała tylko blizna była” — blizna stając się białą, tj. taką jak zdrowa skóra, figuruje, że rewolucjonizm został zastąpiony Prawdą i zarządzeniami Prawdy w podejrzanym pod wpływem odpowiedniego nauczania. (TP 1938, s. 27)

„a nie była głębsza na spojrzeniu” — reprezentuje brak uporczywego trwania w rewolucjoniźmie. (TP 1938, s. 27)

„i włosy w niej nie pobielałyby” — reprezentuje, że rewolucjonizm był bardzo mały, lub w nieważnej sprawie. (TP 1938, s. 27)

„tedy zamknie kapłan mającego taką zarazę” — to figuruje fakt, że gdy ktoś jest bardzo bliski niebezpieczeństwa nieczystości W.G., to ma być pilnowany i wzięty pod obserwację. (TP 1938, s. 27) W figurze zamknięcie znaczy wstrzymanie i figuruje to, że podejrzany będzie mniej więcej wstrzymany przez badającego kapłana, którego śledzące czynności już same przez się powstrzymują go. (TP 1938, s. 27)

„przez siedem dni” — to figuruje, że ma być uczynione zupełnie i dostatecznie, tj. badający kapłan, specjalne oko, usta i ręka Pańska, lub zbór, nie ma w pośpiechu wydawać wyroku w danej sprawie. (TP 1938, s. 27)

3 Księga Mojżeszowa 13:5

Epifania i Bazylea:

„Potem obejrzy go kapłan” — Tak jak w.4 pokazuje, że kapłan nie ma być za prędki, aby kogoś ogłosić trędowatym, tak ten wiersz pokazuje, że nie ma być za prędki aby kogoś ogłosić czystym. (TP 1938, s. 27)

„tedy go zamknie kapłan” — W figurze zamknięcie znaczy wstrzymanie i figuruje to, że podejrzany będzie mniej więcej wstrzymany przez badającego kapłana, którego śledzące czynności już same przez się powstrzymują go. (TP 1938, s. 27)

„przez siedem dni powtóre” — podejrzany nie ma być ogłoszony czystym od razu; ponieważ możliwie nie było dozwolone zarazie dosyć czasu do okazania swej prawdziwej natury. (TP 1938, s. 27)

3 Księga Mojżeszowa 13:6

Epifania i Bazylea:

„I obejrzy go kapłan” — Jeżeli drugie zbadanie nie wystarczyło, to ma być podjęte trzecie. (TP 1938, s. 27)

„dnia siódmego po wtóre” — sprawa ma być pod obserwacją tak długo, aż będzie można ją zupełnie i właściwie rozstrzygnąć. (TP 1938, s. 27)

„jeśliby ta zaraza poczerniała, a nie szerzyłaby się ta zaraza po skórze” — jeśli nie okaże się, że jest to uporczywy rewolucjonizm. (TP 1938, s. 27)

„tedy go za czystego osądzi kapłan” — podejrzana osoba ma być ogłoszona czystą. (TP 1938, s. 27)

„bo świerzb jest” — figuruje wadę słabości lub nieświadomości. (TP 1938, s. 27)

„a on upierze szaty swe” — figuruje danego brata w pozbywaniu się tej słabości lub nieświadomości przez Słowo Boże. (TP 1938, s. 27)

„a będzie czystym” — pozafiguralnie czystym. (TP 1938, s. 27)

3 Księga Mojżeszowa 13:7

Epifania i Bazylea:

„jeśliby się bardziej rozszerzał po skórze” — jeżeli po pierwszym obserwacyjnym okresie ów pozafiguralny kapłan zauważyłby, iż podejrzany okazuje niesprzyjające objawy, to on ma czekać jeszcze trochę dłużej w nadziei, że ten brat może się jeszcze naprawi, napominając go, ażeby się naprawił. (TP 1938, s. 27)

„świerzb” — figuruje wadę słabości lub nieświadomości. (TP 1938, s. 27)

3 Księga Mojżeszowa 13:8

Epifania i Bazylea:

„jeśliby się ta zaraza rozszerzała po skórze jego” — lecz jeżeli po tych trzech usiłowaniach, aby przyprowadzić takiego do upamiętania się, jego rewolucjonizm się powiększa. (TP 1938, s. 27)

„osądzi go za nieczystego” — ogłosi go winnym nieczystości W.G., co znaczy, że zerwie z nim społeczność kapłańską. (TP 1938, s. 27)

„trąd jest” — figuruje nieczystość W.G. (TP 1938, s. 27)

3 Księga Mojżeszowa 13:10

Epifania i Bazylea:

„sadzel” — (opuchlina), reprezentuje grzech W.G. (TP 1938, s. 28)

„biały” — barwa opuchnięcia, biała, nasuwa na myśl chorobę grzechu. (TP 1938, s. 28)

„żeby się uczyniły włosy białe” — pobielenie włosów figuruje, że ten grzech jest połączony z błędem w nauce i zarządzaniu. (TP 1938, s. 28)

„choćby i zdrowe ciało” — (żywe, surowe, czerwone, "dziwie"), surowe ciało na tym sadzelu udowadnia, że ta choroba jest głębiej niż tylko w skórze -- jest to nie tylko sprawa powierzchowna. (TP 1938, s. 28)

3 Księga Mojżeszowa 13:11

Epifania i Bazylea:

„Trąd zastarzały” — przeszły, dawny, poprzedni. (1 Piotr.1:14). (TP 1938, s. 28)

„nie będzie go zawierał” — Właściwe postępowanie z takim - to krótko się z nim załatwić. (TP 1938, s. 28)

3 Księga Mojżeszowa 13:12

Epifania i Bazylea:

„okryłby trąd wszystkę skórę zarażonego od głowy jego aż do nóg jego” — gdy trąd okrywa całą osobę to reprezentuje upadłość Adama. (TP 1938, s. 24)

3 Księga Mojżeszowa 13:13

Epifania i Bazylea:

„jeśli okrył trąd wszystko ciało jego” — gdy trąd okrywa całą osobę to reprezentuje upadłość Adama. (TP 1938, s. 24)

3 Księga Mojżeszowa 13:14

Epifania i Bazylea:

„mięso dziwie” — (żywe, surowe, czerwone), surowe ciało, że ta choroba jest głębiej niż tylko w skórze -- jest to nie tylko sprawa powierzchowna. (TP 1938, s. 28) Dlatego ta osoba byłaby figurą na nieczystego członka W.G. (TP 1938, s. 28)

3 Księga Mojżeszowa 13:15

Epifania i Bazylea:

„a osądzi go” — Pozafiguralny kapłan miał go ogłosić nieczystym (TP 1938, s. 28)

„Trąd to jest” — W tym wypadku dwie rzeczy były zamierzone: (TP 1938, s. 28) 1/ Bóg chciał zobrazować nieczystość Adamową tej osoby, (TP 1938, s. 28) 2/ On chciał zobrazować nieczystość W.G. tej osoby. (TP 1938, s. 28)

3 Księga Mojżeszowa 13:16

Epifania i Bazylea:

„Jeśliby zaś zginęło mięso dziwie, i obróciłoby się w białość” — to figuruje fakt, że w niektórych wypadkach nieczystość W.G. z powodu wielkiego grzechu może być i bywa oczyszczona; można upamiętać się żałować za złe postępowanie; i złe charakterystyki mogą być oczyszczone. (TP 1938, s. 28)

„{mięso dziwie” — (żywe, surowe, czerwone), surowe ciało.-38} (TP 1938, s. 28)

„tedy przyjdzie do kapłana” — figuruje fakt, że oczyszczony brat W.G. ma przyjść do pozafiguralnego kapłana -- do naszego Pana, jeżeli On przez Swoje specjalne oko, usta i rękę ogłosił go, że jest w nieczystości W.G., czyniąc to przez Swoje oko, usta i rękę, lub też ma przyjść do zboru, jeżeli zbór ogłosił, że on jest w nieczystości W.G. -- i ma naprawić sprawy z nim, lub ze zborem. (TP 1938, s. 28)

3 Księga Mojżeszowa 13:17

Epifania i Bazylea:

„za czystego go osądzi” — jeżeli żal jest szczery, to żałującego powinno się przyjąć w braterską, nie kapłańską, społeczność. (TP 1938, s. 28,29)

3 Księga Mojżeszowa 13:18

Epifania i Bazylea:

„wrzód” — reprezentuje samolubstwo, jako formę nieczystości W.G. (TP 1938, s. 29)

„a zagoiłby się” — stanie się umarłym dla siebie, leczy pozafiguralny wrzód. (TP 1938, s. 29)

3 Księga Mojżeszowa 13:19

Epifania i Bazylea:

„uczyniłby się sadzel biały” — to reprezentuje samolubne uczucia, wywyższające się i chwytające za władzami samolubnych zachcianek, względem których ofiarowani mają pozostać umarłymi. (TP 1938, s. 29)

3 Księga Mojżeszowa 13:20

Epifania i Bazylea:

„A widząc kapłan” — Pozafiguralny kapłan, lub podkapłan - zbór, musi szukać potwierdzających dowodów samolubnego życia, jest to figurowane przez patrzenie kapłana za pewnymi rzeczami koło tego odnowionego wrzodu -- tj. za głębokością jego i pobielonymi włosami. (TP 1938, s. 26,29)

„na wejrzeniu głębsza jest” — oznacza, że zło musiało być głęboko zakorzenione. To reprezentuje fakt, że rewolucjonizm musi być ciągle rozmyślny. (TP 1938, s. 26,29)

„plaga trądu jest” — symbolizuje nieczystość W.G. (TP 1938, s. 26,29)

„włosyby jej pobielały” — Włosy w symbolach biblijnych figurują władze ludu Bożego, prawdziwego i nominalnego. (TP 1938, s. 26,29) Pierwotną władzą prawdziwego ludu Bożego jest Prawda, a ich drugorzędną władzą są zarządzenia Boże na wykonywanie pracy Pańskiej. (TP 1938, s. 26,29) Pobielenie ich włosów oznacza, że skażenie Prawdy i jej zarządzeń się zaczęło. (TP 1938, s. 26,29) Dlatego jednym z objawów nieczystości W.G. jest ich skażenie Prawdy i jej zarządzeń -- rewolucjonizm przeciwko Prawdzie i zarządzeniom Prawdy. (TP 1938, s. 26,29)

„za nieczystego osądzi go kapłan” — ogłosi go nieczystym od nieczystości W.G. (TP 1938, s. 26,29)

3 Księga Mojżeszowa 13:21

Epifania i Bazylea:

„włos nie bieleje, i nie jest głębsza nad inszą skórę” — jeżeli nie ma obecnego trwałego rewolucjonizmu. (TP 1938, s. 29)

„ale tylko naczerniała, tedy zamknie kapłan takowego” — ta ciemna barwa wrzodu reprezentuje, że taki stan samolubstwa jest pod obserwacją i sprawia, że ta osoba musi być ograniczona, bo być może jest pozafiguralnie trędowata. (TP 1938, s. 29)

„przez siedem dni” — reprezentują dostateczny czas na rozwinięcie się danej sprawy. (TP 1938, s. 29)

3 Księga Mojżeszowa 13:22

Epifania i Bazylea:

„jeśliby się szerzyła po skórze” — jeśli pod dalszą obserwacją badającego kapłana taki rewolucjonizm przeciwko naukom i zarządzeniom Pańskim objawi się (biała plama się rozszerza). (TP 1938, s. 30)

„za nieczystego osądzi go kapłan” — pozafiguralny kapłan ma go ogłosić, że ma nieczystość W.G. (TP 1938, s. 30)

3 Księga Mojżeszowa 13:23

Epifania i Bazylea:

„jeśliby blizna ona biała na swym miejscu zostawała” — jeśli samolubstwo po pewnym okresie obserwacji nie objawia takiego powiększenia, które by spowodowało uporczywy rewolucjonizm przeciwko Prawdzie i jej zarządzeniom. (TP 1938, s. 30)

„zapalenie wrzodu jest” — ta sprawa ma być uważana jako forma samolubstwa, która nie powoduje utraty korony. (TP 1938, s. 30)

„przetoż za czystego osądzi go kapłan” — taka osoba ma być ogłoszona jako nie mająca nieczystości W.G. (TP 1938, s. 30)

3 Księga Mojżeszowa 13:24

Epifania i Bazylea:

„sparzelina od ognia” — jest tu zobrazowana światowość, jako forma nieczystości W.G. (TP 1938, s. 30) Światowość w nowym stworzeniu jest parzącym ogniem -- zapaleniem wrzodu. (TP 1938, s. 30)

„zaczerwieniona” — zaczerwienienie objawia rozmyślność. (TP 1938, s. 30)

3 Księga Mojżeszowa 13:25

Epifania i Bazylea:

„Ogląda to kapłan” — Taki stopień światowości w nowym stworzeniu, który słusznie wzbudza w prawdziwym kapłanie obawę, że ten, który ją posiada może być w W.G., musi być dany pod uwagę najwyższemu kapłanowi, który musi ją dokładnie zbadać. (TP 1938, s. 30)

„jeśliby włos w bliźnie pobielał” — rewolucjonizm przeciwko Prawdzie Pańskiej i zarządzeniom. (TP 1938, s. 30)

„byłaby głębsza owa blizna” — jeżeli znajdzie się w niej zawziętość. (TP 1938, s. 30)

„trąd jest z sparzeliny wyrosły” — jest to nieczystość W.G. (TP 1938, s. 30)

„za nieczystego osądzi go kapłan” — kapłan ogłosi go jako nieczystego nieczystością W.G. (TP 1938, s. 30)

3 Księga Mojżeszowa 13:26

Epifania i Bazylea:

„A jeśli kapłan obaczy” — To nasuwa myśl, że trzeba być ostrożnym w pozafiguralnej egzaminacji. (TP 1938, s. 27,30)

„na onej bliźnie włos nie pobielał, a iż nie jest głębsza nad inszą skórę” — jeśli w pozafigurze nie ma uporczywego rewolucjonizmu. (TP 1938, s. 27,30)

„ale iż nieco naczerniała” — jeśli jest wystarczający powód by obawiać się, że ta osoba przez światowość straciła koronę. (TP 1938, s. 27,30)

„zamknie kapłan takowego” — należy takiego brata powstrzymać przez postawienie mu przeszkód w jego światowości, przez okazywanie mu mniej serdeczności itd., przez tych, którzy mają dobry powód obawiać się, że coś jest źle z tym bratem. (TP 1938, s. 27,30)

3 Księga Mojżeszowa 13:27

Epifania i Bazylea:

„dnia siódmego” — sprawa ma być pod obserwacją tak długo, aż będzie można ją zupełnie i właściwie rozstrzygnąć. (TP 1938, s. 27,30)

„jeśliby się bardziej szerzyła po skórze” — jeżeli okazałoby się, że jest opornym rewolucjonistą przeciw Słowu i zarządzeniom Pańskim. (TP 1938, s. 27,30)

„osądzi go za nieczystego kapłan” — pozafiguralny kapłan ma ogłosić go, że jest zarażony nieczystością W.G. (TP 1938, s. 27,30)

3 Księga Mojżeszowa 13:28

Epifania i Bazylea:

„jeśliż ta blizna biała zostawa na swym miejscu, a nie szerzy się po skórze” — Lecz jeżeli okaże się, że nie ma rewolucjonizmu, a zło nie idzie głębiej niż skóra. (TP 1938, s. 30)

„ale się zaczerniwa” — pomimo jawnej światowości. (TP 1938, s. 30)

„osądzi go za czystego kapłan” — kapłan ogłosi go za czystego tj. nie mającego zarazy nieczystości W.G. (TP 1938, s. 30)

„bo blizna sparzeliny jest” — kapłani także okazują mniej więcej światowości. (TP 1938, s. 30)

3 Księga Mojżeszowa 13:29

Epifania i Bazylea:

„jaką plamę na głowie, albo na brodzie” — trąd głowy figuruje błąd w nauce i zarządzeniu. (TP 1938, s. 30,31) Włosy szczególnie reprezentują Prawdę, jak również jej zarządzenia. (TP 1938, s. 30,31)

3 Księga Mojżeszowa 13:30

Epifania i Bazylea:

„na spojrzeniu głębsza niż insza skóra, i byłby na niej włos pożółkły” — przedstawia uporczywie trzymany błąd w pozafigurze. (TP 1938, s. 31)

3 Księga Mojżeszowa 13:31

Epifania i Bazylea:

„na wejrzeniu jest głębsza nad inszą skórę” — oznacza, że zło musiało być głęboko zakorzenione. To reprezentuje fakt, że rewolucjonizm musi być ciągle rozmyślny. (TP 1938, s. 26,27,34)

„a nie byłby na niej włos czarny” — brak czarnych włosów figuruje, że pogląd utrzymywany przez pozafiguralnego podejrzanego nie był częścią Prawdy dotąd rozwiniętej, lub na czasie. (TP 1938, s. 26,27,34)

„zamknie kapłan zarazę plamy mającego” — ograniczy go, podczas przechodzenia dostatecznego badania. (TP 1938, s. 26,27,34)

3 Księga Mojżeszowa 13:32

Epifania i Bazylea:

„dnia siódmego” — sprawa ma być pod obserwacją tak długo, aż będzie można ją zupełnie i właściwie rozstrzygnąć. (TP 1938, s. 27,34)

„jeśli się nie szerzy zmaza” — jeśli nie okaże się, że jest to uporczywy rewolucjonizm. (TP 1938, s. 27,34)

„na spojrzeniu ta zmaza nie byłaby głębsza” — reprezentuje brak uporczywego trwania w rewolucjoniźmie. (TP 1938, s. 27,34)

3 Księga Mojżeszowa 13:33

Epifania i Bazylea:

„Tedy ogolony będzie ten człowiek, ale zmazy onej golić nie będzie” — ogolenie wszystkiego oprócz zmazy zdaje się figurować myśl, że pozafiguralny kapłan ma odjąć z tego "nowego poglądu" każdy zarys znanej Prawdy, tak, żeby ten nowy pogląd mógł być sam szczegółowo zbadany, tak, żeby sam z siebie objawił swój akuratny charakter i był ostrożnie zbadany z tego poglądu podczas następnych pozafiguralnych siedmiu dni. (TP 1938, s. 27,34)

3 Księga Mojżeszowa 13:34

Epifania i Bazylea:

„ogląda kapłan oną zmazę dnia siódmego” — Jeżeli wobec ostatecznego badania. (TP 1938, s. 34)

„jeśli się nie rozszerzyła zmaza po skórze” — nie znajdzie nic błędnego w tym poglądzie. (TP 1938, s. 34)

„a na spojrzeniu nie jest głębsza” — jeżeli ten pogląd nie jest uporczywie trzymany. (TP 1938, s. 34)

„osądzi go za czystego” — ogłosi go wolnym od nieczystości W.G. (TP 1938, s. 34)

„a on uprawszy odzienie swoje” — Osoba ta ma pozbyć się tej słabości i mieć się w tym względzie na baczności. (TP 1938, s. 34)

3 Księga Mojżeszowa 13:35

Epifania i Bazylea:

„jeśliby się zaczęła szerzyć ona zmaza na skórze” — pomyłka, nie zawierająca żadnych błędnych wniosków, później rozwija się w taki sposób, że daje z siebie wyciągnąć takie (błędne) wnioski i nie tylko, lecz także staje się uporczywym rewolucjonizmem. (TP 1938, s. 34)

3 Księga Mojżeszowa 13:36

Epifania i Bazylea:

„Tedy obejrzy go kapłan” — Podejrzany ma być znowu badany. (TP 1938, s. 34)

„jeśliż się szerzy ona zmaza po skórze” — gdy rozmyślność jest obecna. (TP 1938, s. 34)

„nie będzie więcej upatrował kapłan włosu żółtego” — kapłan nie będzie szukał innych form błędu. (TP 1938, s. 34)

„nieczystym jest” — ma ogłosić podejrzanego jako zarażonego nieczystością W.G. (TP 1938, s. 34)

3 Księga Mojżeszowa 13:37

Epifania i Bazylea:

„jeśli przed oczyma jego tak zostawa ona zmaza, i włos czarny wyrósłby na niej” — gdy pomyłka lub nowy pogląd jest powtórzony, a nie zawiera w sobie żadnych myśli, dających z siebie wyciągnąć błędne wnioski i nie jest trzymany wbrew lecz w zgodzie z Prawdą, i jest trzymany bez uporczywości i napastniczości. (TP 1938, s. 34)

„zgoiła się ona zmaza” — podejrzany ma być uważany za wyleczonego. (TP 1938, s. 34)

„za czystego osądzi go kapłan” — ma być ogłoszony za czystego przez kapłana. (TP 1938, s. 34)

3 Księga Mojżeszowa 13:38

Epifania i Bazylea:

„A gdyby też na skórze... były blizny białe” — piegi. (TP 1938, s. 34)

3 Księga Mojżeszowa 13:39

Epifania i Bazylea:

„czystym jest” — Piegi powstają, gdy skóra absorbuje więcej światła niż może zużyć. Piegi nie są znakiem nieczystości W.G. Wiemy, że światło jest użyte do przedstawienia Prawdy. Niektórym z naszych braci... ofiarowano więcej Prawdy niż byli sobie w stanie przyswoić. Ten pokarm był dla nich za twardy. (np.. chronologia dla niektórych braci). Lecz tego nie można przypisać za nieczystość W.G. (TP 1938, s. 34)

3 Księga Mojżeszowa 13:40

Epifania i Bazylea:

„łysy jest i czysty jest” — Łysina reprezentuje nieobecność (brak) wiele Prawdy. Lecz w żadnym wypadku dana osoba nie może być zaliczona do W.G., ponieważ nie zależy to od ilości posiadanej Prawdy, lecz od usposobienia serca jakie on ma w Prawdzie. (TP 1938, s. 35)

3 Księga Mojżeszowa 13:41

Epifania i Bazylea:

„przełysiały jest, czysty jest” — Łysina głowy na czole (przełysienie), które przedstawia umysł, lub jego zawartość, reprezentuje brak jakiegoś elementu, lub elementów Prawdy. Lecz w żadnym wypadku dana osoba nie może być zaliczona do W.G., ponieważ nie zależy to od ilości posiadanej Prawdy, lecz od usposobienia serca jakie on ma w Prawdzie. (TP 1938, s. 35)

3 Księga Mojżeszowa 13:42

Epifania i Bazylea:

„na łysinie” — Łysina reprezentuje nieobecność (brak) wiele Prawdy. (TP 1938, s. 35)

„na tem przełysieniu” — Łysina głowy na czole (przełysienie), które przedstawia umysł, lub jego zawartość, reprezentuje brak jakiegoś elementu, lub elementów Prawdy. (TP 1938, s. 35)

„okazała się blizna biała a zczerniałaby” — taka blizna figurowałaby fakt, że w braku Prawdy jaki ktoś miał powstał błąd. Dlatego przez nią jest symbolizowane uporczywe trzymanie się błędu... Fakt, że to była łysina wyklucza obecność pożółkłych włosów. (TP 1938, s. 35)

3 Księga Mojżeszowa 13:43

Epifania i Bazylea:

„I obejrzy go kapłan” — On musiał rozstrzygnąć to w taki sam sposób jak inne pozafiguralne wypadki trądu. (TP 1938, s. 35)

3 Księga Mojżeszowa 13:44

Epifania i Bazylea:

„i osądzi go bezpiecznie kapłan za nieczystego” — pozafiguralny kapłan musiałby ogłosić uporczywych błądzicieli w nauce i zarządzeniu, jako zarażonych nieczystością W.G. (TP 1938, s. 35)

3 Księga Mojżeszowa 13:45

Epifania i Bazylea:

„szaty jego” — szaty reprezentują zalety, lub urzędowe władze, albo jedno i drugie. (TP 1938, s. 35)

„będą rozdarte” — Rozdarcie szat jest dokonaniem im gwałtu. Dlatego rozdarcie swoich szat reprezentuje dokonanie gwałtu na swoich zaletach lub swoich władzach, albo obydwojgu, to oznacza wielkie zmazanie swojej wiary, nadziei, samokontroli, cierpliwości, pobożności, braterskiej miłości, miłości itd. przez niewłaściwe myśli, zamiary słowa i czyny. Ta osoba bardzo kazi swoją oficjalną wiedzę i oficjalne obowiązki i przywileje, które miała w służbie Pańskiej. To jest zwykle dokonywane przez przywłaszczanie sobie władzy i panowanie nad braćmi, pracowanie przeciwko współpracownikom i przez to coraz większe gwałcenie Prawdy i zwodzenie drugich. (TP 1938, s. 35)

„głowa jego będzie odkryta” — trędowaci w odkryciu swej głowy figurują objawionych utracjuszy koron, odrzucających Jezusa jako Głowę, biorąc z powrotem swą własną głowę -- oni przestają być pościnanymi za Słowo Boże i świadectwo Jezusowe. Jezus nie jest więcej ich Głową; ponieważ On jest Głową tylko członków Swego ciała, którymi W.G. więcej nie jest, a M.G. nigdy nie było. (TP 1938, s. 35)

„i usta sobie zakryje” — w symbolach biblijnych usta reprezentują urząd mówczego narzędzia. Zakrycie ust symbolizuje niewyraźne (błędne) mówienie o naukach St.T i N.T. (TP 1938, s. 35)

„a wołać będzie: Nieczysty, nieczysty jestem” — Jego (W.G.) niewłaściwe życie i nauczanie błędu jest jego wołaniem. W oczach Bożych i Kościoła jego czyny i nauki przez jego własną naturę wołają "ja jestem nieczysty". (TP 1938, s. 35)

3 Księga Mojżeszowa 13:46

Epifania i Bazylea:

„Po wszystkie dni, póki jest zaraza na nim, nieczystym będzie” — Pozafiguralnie, dopóki ciągłe trwanie w grzechu towarzyszy ciągłemu trwaniu w błędzie, dopóki tam jest uporczywe samolubstwo połączone z trwaniem w błędzie, dopóki tam jest nieustanna światowość połączona z uporczywym trwaniem w błędzie, dopóki tam jest uporczywe trwanie w błędzie, chociażby i ktoś nie wydał się być uporczywym w grzechu, lub w samolubstwie, albo w światowości, W.G. jest skażone, i dopóki ono będzie w tym stanie, będzie nadal kalać siebie, Prawdę i wszystkich, którzy wystawiają się na jego wpływ. Nie ma oczyszczenia dla niego, dopóki ono tak postępuje. Dlatego dopóki członkowie W.G. nie opamiętają się i nie naprawią się mają być uważani za nieczystych. (TP 1938, s. 36)

„sam będzie mieszkał” — Kapłańska społeczność ma być z nimi zerwana. Kapłani nie mają badać z nimi. Kapłani nie mają starać się uprawiać zalet ducha z nimi. Kapłani nie mają służyć sprawie Pańskiej ofiarniczo z nimi. (TP 1938, s. 36)

„precz za obozem będzie mieszkanie jego” — Pozafiguralnie symboliczni trędowaci mają być wyłączeni ze społeczności M.St. i dobrych M.G., którzy mają się mieć na baczności przed ich obecnością i ich przytłumionymi naukami -- błędami. (TP 1938, s. 36) Nie powinno się ich zachęcać, aby przychodzili wśród członków M.St., lub M.G., raczej mają być zniechęcani do tego, aż się oczyszczą z ich zmaz w nauce i praktyce. (TP 1938, s. 36)

3 Księga Mojżeszowa 13:47

Epifania i Bazylea:

„na szacie” — symboliczna szata to władze lub stanowiska. (TP 1936, s. 64) Trędowata szata reprezentuje oficjalne władze skażone nieczystością W.G. (TP 1938, s. 36,37)

„na szacie suknianej” — wełniane szaty figurują urzędowe władze W.G. zastosowane do usprawiedliwionych. (TP 1938, s. 36,37)

„na szacie lnianej” — lniane szaty figurują urzędowe władze W.G. używane ku nowym stworzeniom. (TP 1938, s. 36,37)

3 Księga Mojżeszowa 13:48

Epifania i Bazylea:

„na osnowie” — reprezentuje użycie swego stanowiska jako nauczyciela błędu i panowanie nad: (TP 1938, s. 37,39) Jeśli otrędowaciała szata jest: (TP 1938, s. 37,39) 1/ lniana, to reprezentuje ich ubieganie się za władzą i panowanie nad nowymi stworzeniami (TP 1938, s. 37,39) 2/ wełniana, to reprezentuje ich ubieganie się za władzą i panowanie nad usprawiedliwionymi, w sprawach dotyczących usprawiedliwienia (TP 1938, s. 37,39) 3/ skórzana, to reprezentuje ich ubieganie się za władzą i panowanie nad światem, w sprawach tyczących się świata. (TP 1938, s. 37,39)

„albo na wątku” — reprezentuje użycie swego stanowiska jako skaziciela zarządzeń i panowanie nad: (TP 1938, s. 37,39) Jeśli otrędowaciała szata jest: (TP 1938, s. 37,39) 1/ lniana, to reprezentuje ich ubieganie się za władzą i panowanie nad nowymi stworzeniami (TP 1938, s. 37,39) 2/ wełniana, to reprezentuje ich ubieganie się za władzą i panowanie nad usprawiedliwionymi, w sprawach dotyczących usprawiedliwienia (TP 1938, s. 37,39) 3/ skórzana, to reprezentuje ich ubieganie się za władzą i panowanie nad światem, w sprawach tyczących się świata. (TP 1938, s. 37,39)

„na skórze” — względem świata we władzach nauczania. (TP 1938, s. 37,39)

„na jakiejkolwiek rzeczy skórzanej” — względem świata we władzach zarządzania. (TP 1938, s. 37,39)

3 Księga Mojżeszowa 13:49

Epifania i Bazylea:

„zaraza zielona” — symbolizuje ubieganie się za władzą. (TP 1936, s. 64)

„albo czerwona” — ubieganie się za panowaniem. (TP 1936, s. 64)

„na szacie” — szaty reprezentują oficjalne władze. (TP 1938, s. 36,37,38) Trędowata szata reprezentuje oficjalne władze skażone nieczystością W.G. (TP 1938, s. 36,37,38)

„na skórze” — szaty skórzane figurują urzędowe władze W.G. użyte do świata. (TP 1938, s. 36,37,38)

„na osnowie” — osnowa odnosi się do urzędowych władz dotyczących nauczania. (TP 1938, s. 36,37,38)

„na wątku” — wątek odnosi się do urzędowych władz dotyczących zarządzeń. (TP 1938, s. 36,37,38)

„a będzie ukazana” — to znaczy, że którykolwiek kapłan, lub M.G. widząc wypadki prawdziwego przywłaszczania władzy, szczególnie w starszym powszechnym, powinien zwrócić na nią uwagę Jezusowi w Jego działaniu przez Swoje oko, usta i rękę. Oni nie powinni tego uważać za obmowę. (TP 1938, s. 36,37,38)

„kapłanowi” — Ci których przywłaszczenie sobie władzy i panowanie dotyczyło powszechnego Kościoła, byli przyprowadzani do Jezusa sprawującego urząd przez Swoje specjalne oko, usta i rękę. (TP 1938, s. 36,37,38)

3 Księga Mojżeszowa 13:50

Epifania i Bazylea:

„A oglądnąwszy” — winowajcą trzeba się zająć przez badanie. (TP 1938, s. 38)

„zamknie onę rzecz zarażoną” — i przez ograniczenie go w służbie, sprzeciwianie mu się, napominanie, ostrzeganie itd.. (TP 1938, s. 38)

„przez siedem dni” — ażeby sprawa mogła być właściwie zadecydowana. (TP 1938, s. 38)

3 Księga Mojżeszowa 13:51

Epifania i Bazylea:

„Potem obejrzy” — egzaminujący kapłan znowu ma zbadać sprawę. (TP 1938, s. 36,37,38,39)

„dnia siódmego” — po dostatecznie długim czasie na okazanie się pozafiguralnego trądu. (TP 1938, s. 36,37,38,39)

„jeśliby się szerzyła zmaza ona” — szerzenie się plagi reprezentuje, że to przywłaszczanie władzy i panowanie powiększyłoby się podczas symbolicznego okresu ograniczenia tj. przez popełnienie więcej czynów przywłaszczania władzy i panowania. (TP 1938, s. 36,37,38,39)

„na szacie” — szaty reprezentują oficjalne władze. (TP 1936, s. 64) Trędowata szata reprezentuje oficjalne władze skażone nieczystością W.G. (TP 1938, s. 36,37,38,39)

„na skórze” — względem świata we władzach nauczania. (TP 1938, s. 36,37,38,39)

„albo na osnowie” — W formie przywłaszczania sobie władz nauczania, względem nowych stworzeń (szata lniana), względem usprawiedliwionych (szata wełniana), względem świata... (TP 1938, s. 36,37,38,39)

„na wątku” — odnosi się do skażenia zarządzeń Pańskich. (TP 1938, s. 36,37,38,39)

„na jakiejkolwiek rzeczy z skóry urobionej” — względem świata we władzach zarządzania. (TP 1938, s. 36,37,38,39)

„trąd jadowity” — symbolizuje bezbożne ambicje. (TP 1936, s. 64) Jadowitość jest tu użyta w znaczeniu niepokoju, frasunku jaki bezbożna ambicja, chwytanie za władzę i panowanie nad dziedzictwem Bożym sprawia swoim ofiarom. (TP 1938, s. 36,37,38,39)

„zaraza nieczysta jest” — kapłan musi ogłosić tę nieczystość. (TP 1938, s. 36,37,38,39)

3 Księga Mojżeszowa 13:52

Epifania i Bazylea:

„Tedy spali tę szatę” — tu szaty reprezentują oficjalne władze skażone nieczystością W.G. (TP 1938, s. 36,37,38,39) Nadużyte władze urzędowe muszą być odebrane winowajcy -- one muszą przestać istnieć o ile się to dotyczy winowajcy. (TP 1938, s. 36,37,38,39) O ile to dotyczy starszych powszechnych Jezus to czyni i ogłasza przez swoje ustne narzędzia... przez odprawienie winowajcy z członkostwa M.St., przez co dana osoba traci swój urząd powszechnego starszego w M.St. (TP 1938, s. 36,37,38,39) O ile to dotyczy starszych miejscowych to zbór ogłasza miejscowego starszego uzurpatorem w ubieganiu się za władzą i panowaniem, w ten sposób objawia go jako odciętego już poprzednio od M.St. przez naszego Pana> To odcięcie pozbawia go stanowiska miejscowego starszego w M.St. (TP 1938, s. 36,37,38,39) Jeżeli cały zbór przyzwala na jego uzurpację władzy i panowanie to przestaje być zborem M.St. .. staje się grupą czyli ruchem W.G. (TP 1938, s. 36,37,38,39)

„osnowę” — przywłaszczanie władz nauczania. (TP 1938, s. 36,37,38,39)

„wątek” — odnosi się do skażenia zarządzeń Pańskich. (TP 1938, s. 36,37,38,39)

„z wełny” — względem usprawiedliwionych. (TP 1938, s. 36,37,38,39)

„ze lnu” — względem nowych stworzeń. (TP 1938, s. 36,37,38,39)

„jakiekolwiek naczynie skórzane” — względem świata we władzach zarządzania. (TP 1938, s. 36,37,38,39)

„ogniem spalono będzie” — władze jego stanowiska w M.St. wraz z jego członkostwem w nim będą mu odebrane. (TP 1936, s. 64) to jest figurą na doszczętne zniszczenie urzędowych władz takich osób. (TP 1938, s. 36,37,38,39)

3 Księga Mojżeszowa 13:53

Epifania i Bazylea:

„Ale gdy obaczy kapłan” — Jeżeli będący kapłan. (TP 1938, s. 36,37,39)

„iż ona zmaza nie szerzy się” — że ubieganie za władzą nie rozwinęło się, tak jak poprzednio, w nowe kierunki. (TP 1938, s. 36,37,39)

„na szacie” — szaty reprezentują oficjalne władze. (TP 1938, s. 36,37,39) Trędowata szata reprezentuje oficjalne władze skażone nieczystością W.G. (TP 1938, s. 36,37,39) Względem Kościoła (len), względem usprawiedliwionych (wełna). (TP 1938, s. 36,37,39)

„osnowie” — w uzurpacji władz nauczania. (TP 1938, s. 36,37,39)

„wątku” — w uzurpacji zarządzeń Pańskich. (TP 1938, s. 36,37,39)

„jakiemkolwiek naczyniu skórzanem” — względem świata we władzach zarządzania. (TP 1938, s. 36,37,39)

3 Księga Mojżeszowa 13:54

Epifania i Bazylea:

„rozkaże kapłan” — pozafiguralny badający kapłan napomni kapłanów i drugich. (TP 1938, s. 39,40)

„aby uprano” — ażeby zastosowali do winowajcy wodę Słowa Bożego (Ef.5:26). (TP 1938, s. 39,40)

„i zamknie to przez siedem dni powtóre” — musi on być powstrzymany, ograniczony w jego urzędowej czynności i nie powinno mu się okazywać tyle poważania i serdeczności jak poprzednio. (TP 1938, s. 39,40)

3 Księga Mojżeszowa 13:55

Epifania i Bazylea:

„I obejrzy kapłan po upraniu onę zarazę” — po upływie dostatecznej ilości czasu w pozafigurze, po kapłanowym napomnieniu winowajcy, aby się naprawił, jego sprawa ma być znowu zegzaminowana. (TP 1938, s. 37,40)

„a jeśli nie odmieniła ona zaraza barwy” — nie przestała być używana w ubieganiu się za władzą lub panowaniem. (TP 1936, s. 64) reprezentuje u winowajcy brak skruchy i odmowę, aby wyznać zło, a obiecać poprawę. (TP 1938, s. 37,40)

„choćby się ona zaraza nie rozszerzyła” — chociażby i dalej nie prowadził swoich uzurpacji, a niby nie wykonywał ich w innych kierunkach, ani też skombinował tych dwóch form (panowanie i chwytanie za władzę) uzurpacji. (TP 1938, s. 37,40)

„ogniem ją spalisz” — władze jego stanowiska w M.St. wraz z jego członkostwem w nim będą mu odebrane. (TP 1936, s. 64) Jeżeli on jest starszym powszechnym, to Jezus go odprawi, tak z M.St., jak i z jego stanowiska, i objawi to przez swoje specjalne usta, czyniące przynależne ogłoszenie. (TP 1938, s. 37,40) Jeżeli on jest starszym miejscowym, to Pan Jezus odprawi go z miejsca w M.St. i przez zbór, z jego stanowiska jako starszego w tym zborze. (TP 1938, s. 37,40)

„zaraźliwa rzecz jest” — to znaczy zarażona trądem jadowitym (bezbożną ambicją). (TP 1936, s. 64)

„na zwierzchniej” — bezbożna ambicja w sercu ukazuje się zewnętrznie tj. publicznie - wielu. (TP 1938, s. 37,40)

„na spodniej stronie” — bezbożna ambicja w sercu ukazuje wewnętrznie tj. prywatnie - kilku. (TP 1938, s. 37,40)

3 Księga Mojżeszowa 13:56

Epifania i Bazylea:

„Jeśliby kapłan obaczył, iż przyczerniejsza będzie zaraza po wypraniu swem” — to reprezentuje wypadek, w którym władze urzędowe były użyte uzurpacyjnie, lecz, po upraniu Słowem i dostatecznym ograniczeniu go, oczyścił się częściowo od chwytania władzy (zielona) i panowania (czerwona). (TP 1938, s. 41)

„odedrze ją” — reprezentuje odjęcie tych zarysów służby, w których chwytanie władzy i panowanie trwa po części uporczywie. (TP 1938, s. 41)

„od szaty, albo od skóry, albo od osnowy, albo od wątku” — Np.. Jeżeli starszemu miejscowemu daje się sposobność głoszenia wykładów Kościołowi (len), usprawiedliwionym (wełna) i światu (skóra), a on użyje tych sposobności, aby przywłaszczyć sobie władzę nie należącą do dawania takich wykładów, czy to w nauce (osnowa), lub zarządzeniu (wątku), chociażby i on częściowo upamiętał się, to powinno odmówić się jemu przywileju głoszenia wykładów i ograniczyć go do prowadzenia bereańskich badań i oświadczeń. (TP 1938, s. 41)

3 Księga Mojżeszowa 13:57

Epifania i Bazylea:

„A jeśliby się jeszcze ukazała” — Ten wypadek reprezentuje urzędowe władze raz nadużyte w bezbożnej ambicji chwytania za władzę i panowania i po częściowym upamiętaniu się cofnięte z nadużycia. (TP 1938, s. 40)

„na szacie, albo na osnowie, albo na wątku, albo na jakiem naczyniu skórzanem” — a później znowu nadużywane względem Kościoła (len), usprawiedliwionych (wełna), lub świata (skóra), w nauce (osnowie) lub w zarządzeniu (wątku). (TP 1938, s. 40)

„trąd jest szerzący się” — To reprezentuje fakt, że ten, który raz był częściowo uleczony z chwytania za władzą i panowania, a potem w nie znowu wpada, ma bezbożną ambicję, szerzącą się z jednego czynu chwytania za władzą i panowania do drugiego, że on nie oczyścił się całkowicie i, że nie czując i nie modląc się przeciw temu, on znowu popadł w zło. (TP 1938, s. 40)

„ogniem to spalisz” — to wymaga, aby jego władze urzędowe były zupełnie zabrane od niego. (TP 1938, s. 40) W wypadku powszechnego starszego Jezus wyłącza go z wysokiego powołania, co naturalnie pozbawia go jego urzędu jako powszechnego starszego, i wtedy sprawiałaby jego członkostwo w W.G. było ogłoszone przez Jego specjalne usta. (TP 1938, s. 40) W wypadku z miejscowym starszym, Jezus wyłącza go z M.St. i sprawia, ażeby to było ogłoszone przez głosowanie zboru, który ogłasza go być winnym chwytania władzy i panowania i tym sposobem pozbawia go jego urzędu jako starszego. (TP 1938, s. 40)

3 Księga Mojżeszowa 13:58

Epifania i Bazylea:

„Szatę zaś, albo osnowę, albo wątek, albo każde naczynie skórzane które byś uprał, a odeszłaby od niego zaraza” — To reprezentuje sprawę powszechnego lub miejscowego starszego, który chwytał za władzą i panował nad drugimi względem M.St. (len), usprawiedliwionych (wełna), lub świata (skóra), albo w nauczaniu (osnowa), albo w zarządzeniu (wątek). Lecz gdy woda Słowa Bożego była zastosowana do niego, on rozpoznał swój błąd, żałował, że go uczynił, wyznał go i zaniechał go. (TP 1938, s. 40,41)

„upierzesz je powtóre, a czyste będzie” — To reprezentuje, że taki nadużycie swoich urzędowych władz, chociaż właściwie naprawione, jest dowodem naturalnej słabości ku bezbożnej ambicji i musi być oczyszczona przez drugie upranie w wodzie tj. przez Słowo był uczyniony energiczny i pomyślny wysiłek, aby oczyścić charakter ze słabości do bezbożnej ambicji. (TP 1938, s. 40,41)

3 Księga Mojżeszowa 13:59

Epifania i Bazylea:

„o zarazie trądu” — nieczystości W.G. (TP 1938, s. 36,41)

„na szacie” — szaty reprezentują oficjalne władze, a trędowata szata reprezentuje oficjalne władze skażone nieczystością W.G. (TP 1938, s. 36,41)

„suknianej” — względem usprawiedliwionych. (TP 1938, s. 36,41)

„lnianej” — względem M.St. (TP 1938, s. 36,41)

„na osnowie” — w nauczaniu. (TP 1938, s. 36,41)

„na wątku” — w zarządzeniach. (TP 1938, s. 36,41)

„na jakimkolwiek naczyniu skórzanym” — względem świata. (TP 1938, s. 36,41)

Wszystkie rozdziały: 3 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.