3 Księga Mojżeszowa 26

3 Księga Mojżeszowa, rozdział 26 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (46 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

3 Księga Mojżeszowa 26 — Biblia Gdańska

1 Nie czyńcie sobie bałwanów, ani obrazu rytego; ani słupów stawiajcie sobie, ani kamienia w obraz wyrytego stawiajcie w ziemi waszej, abyście mu się kłaniali; bom Ja Pan, Bóg wasz.

2 Sabaty moje zachowywajcie, a świątnicę moję w uczciwości miejcie; Jam Pan.

3 Jeźli w ustawach moich chodzić będziecie, i przykazania moje chować i czynić będziecie:

4 Spuszczę wam deszcz czasu swego, i wyda ziemia urodzaj swój, i drzewa polne wydadzą owoc swój;

5 I trwać będzie młoćba do zbierania wina, a zbieranie wina trwać będzie do siewu; będziecie jeść chleb swój do sytości, i mieszkać będziecie bezpiecznie w ziemi swej.

6 Bo dam pokój w ziemi, i będziecie spali, a nie będzie, kto by was przestraszył; wyplenię też złego zwierza z ziemi, a miecz nie przejdzie ziemi waszej.

7 Owszem będziecie gonić nieprzyjacioły wasze, i upadną przed wami od miecza.

8 Pięć waszych będą gonić sto, a sto waszych dziesięć tysięcy gonić będą, i polegną nieprzyjaciele wasi przed wami od miecza.

9 Bo obrócę się do was, a rozkrzewię was, i rozmnożę was, i utwierdzę przymierze moje z wami.

10 I będziecie jedli z dawna zachowałe zboże, i stare, gdy nowe nastaną, wyprzątniecie.

11 I wystawię przybytek mój między wami, a nie uprzykrzy was sobie dusza moja.

12 I będę chodził między wami, a będę wam za Boga, a wy mnie będziecie za lud.

13 Jam Pan, Bóg wasz, którym was wywiódł z ziemi Egipskiej, abyście im nie służyli; i połamałem łańcuchy jarzma waszego, abyście chodzili prosto.

14 A jeźlibyście mię nie słuchali, i nie czynili wszystkich tych przykazań;

15 I jeźli ustawy moje wzgardzicie, a sądami moimi będzie się brzydziła dusza wasza, żebyście nie czynili wszystkich przykazań moich, i wzruszylibyście przymierze moje:

16 Ja też wam to uczynię: nawiedzę was strachem, suchotami i gorączką, które wam oczy popsują a boleścią napełnią dusze wasze, a siać będziecie próżno nasienie wasze, bo je zjedzą nieprzyjaciele wasi;

17 I postawię twarz moję przeciwko wam, i porażeni będziecie od nieprzyjaciół waszych, i panować będą nad wami, którzy was mają w nienawiści; i będziecie uciekali, choć was nikt gonić nie będzie.

18 A jeźliż ani tak nie usłuchacie mię, przydam siedem kroć więcej karania dla grzechów waszych;

19 I zetrę pychę mocy waszej, i uczynię niebo nad wami jako żelazo, a ziemię waszę jako miedź;

20 I wniwecz się obróci praca wasza; bo nie wyda ziemia wasza użytku swego, i drzewa ziemi nie wydadzą owocu swego.

21 A jeźli chodzić będziecie, mnie się sprzeciwiając, a nie zechcecie mię słuchać, przydam kaźni waszych siedmiorako dla grzechów waszych.

22 Bo puszczę na was zwierz polny, i osieroci was, i wyniszczy bydło wasze, i upleni was, i spustoszeją drogi wasze.

23 A jeźliż tem się nie nakarzecie, ale chodzić będziecie, mnie się sprzeciwiając:

24 Ja też pójdę wam się sprzeciwiając, i bić was będę siedmiorako dla grzechów waszych;

25 I przywiodę na was miecz, który się sowicie zemści zgwałcenia przymierza; a gdy się zbieżycie do miast waszych, tedy puszczę powietrze morowe między was, a będziecie podani w ręce nieprzyjacielskie.

26 A gdy złamię podporę chleba waszego, będą piekły dziesięć niewiast chleb wasz w piecu jednym, i będą wam oddawać chleb wasz pod wagą, i będziecie jeść, a nie najecie się.

27 A jeźli i przeto nie usłuchacie mię, ale chodzić będziecie, mnie się sprzeciwiając:

28 Ja też pójdę w gniewie przeciwko wam; i Ja też karać was będę siedmiorako więcej dla grzechów waszych.

29 I będziecie jeść ciało synów waszych, i ciało córek waszych jeść będziecie.

30 I wygubię po górach kaplice wasze, a porozwalam słoneczne bałwany wasze; i składę trupy wasze na kloce obrzydłych bałwanów waszych, a będzie się wami brzydziła dusza moja.

31 I podam miasta wasze na spustoszenie, a poburzę świątnice wasze, i nie przyjmę więcej wdzięcznej wonności waszej.

32 I spustoszę ziemię, że się nad nią zdumieją nieprzyjaciele wasi, mieszkając w niej.

33 A was samych rozproszę między narody, i dobędę za wami miecza; a będzie ziemia wasza pusta, i miasta wasze zburzone.

34 Tedy rada będzie ziemia odpocznieniu swemu po wszystkie dni spustoszenia swego; a wy będziecie w ziemi nieprzyjaciół waszych, tedy odpocznie ziemia, i rada będzie odpocznieniu swemu.

35 Przez wszystkie dni spustoszenia swego odpoczywać będzie; bo nie miała odpocznienia w sabaty wasze, gdyście wy mieszkali w niej.

36 A którzy z was pozostaną, tedy przywiodę strach na serca ich, w ziemiach nieprzyjaciół ich, że je gonić będzie chrzęst liścia padającego; i będą uciekali jako przed mieczem, i padać będą, chociaż ich nikt gonić nie będzie.

37 I padnie jeden na drugiego jako od miecza, choć ich nikt gonić nie będzie; ani się ostoicie przed nieprzyjacioły waszymi.

38 I poginiecie między narody, i pożre was ziemia nieprzyjaciół waszych.

39 A którzy z was zostaną, wywiędną dla nieprawości swojej w ziemi nieprzyjaciół swoich; także dla nieprawości ojców swych z nimi wywiędną.

40 Ale jeźli wyznają nieprawość swoję, i nieprawość ojców swych według przestępstwa swego, którem wystąpili przeciwko mnie, i według którego chodzili, sprzeciwiając mi się;

41 Żem też i Ja chodził sprzeciwiając się im, a iżem je wprowadził do ziemi nieprzyjaciół ich; jeźli, mówię, na ten czas poniży się serce ich nieobrzezane, i cierpliwie znosić będą kaźń za nieprawości swoje:

42 Tedy ja też wspomnę na przymierze moje z Jakóbem, i na przymierze moje z Izaakiem, i na przymierze moje z Abrahamem wspomnę, i na tę ziemię wspomnę.

43 A ziemia będąc od nich uwolniona, rada będzie odpocznieniu swemu, gdy pusta będzie dla nich; a oni będą cierpliwie nosić karanie za nieprawość swą, przeto że sądy moje wzgardzili, i ustawami mojemi brzydziła się dusza ich.

44 Wszakże dla tego i na ten czas, gdy będą w ziemi nieprzyjaciół swoich, nie odrzucę ich, ani ich tak sobie obrzydzę, żebym je wyniszczyć miał, i wzruszyć przymierze moje z nimi;

45 Bom Ja Pan, Bóg ich. Ale wspomnę na nie dla przymierza uczynionego z przodkami ich; którem wywiódł z ziemi Egipskiej, przed oczyma poganów, abym im był za Boga, Ja Pan.

46 Teć są ustawy i sądy i prawa, które postanowił Pan między sobą, i między syny Izraelskimi na górze Synaj przez Mojżesza.

Komentarz do rozdziału: 3 Księga Mojżeszowa 26

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

3 Księga Mojżeszowa 26:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Sabaty moje” — Typ na 1000-lecie.

3 Księga Mojżeszowa 26:3

Paruzja (C.T. Russell):

„W ustawach moich chodzić” — Ten i następne wersety wyobrażają warunki jakie będą istnieć w 1000-leciu.

3 Księga Mojżeszowa 26:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Wam to uczynię” — Jako karę za złe postępowanie. Dotknięcie karą mąk w przypowieści o bogaczu i Łazarzu.

3 Księga Mojżeszowa 26:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Przydam karania” — Wypełnienie się tego proroctwa wykazuje, że prawo Zakonu ma jeszcze władzę nad Izraelem.

„Siedem kroć” — "Czasy pogan" 2520 lat. Wyobrażało to siedem lat w których to Nabuchodonozor miał pomieszanie zmysłów. Rok Żydowski składał się z 12 miesięcy po 30 dni każdy, czyli 360 dni. Siedem literalnych lat, czyli czasów, stanowi 2520 lat, od roku 606 pne do 1914.

„Przydam” — Jako ostateczną i stanowczą karę.

3 Księga Mojżeszowa 26:19

Epifania i Bazylea:

„a ziemię waszą jako miedź” — Gdy deszcz jest powstrzymywany dość długo, to wynikiem tego jest głód. W pozafigurze, jest głód w Epifanii na słuchanie słów Pańskich, a to jest wynikiem buntowania się przeciwko epifanicznej Prawdzie. Wskutek tego różne grupy błąkającego się ludu Bożego cierpiały, będąc mniej więcej srodze dotknięci głodem w swoich sferach religijnych, które były pozbawione Prawdy na czasie. (TP 1958, s. 93)

3 Księga Mojżeszowa 26:20

Epifania i Bazylea:

„nie wyda ziemia wasza użytku swego” — Gdy deszcz jest powstrzymywany dość długo, to wynikiem tego jest głód. W pozafigurze, jest głód w Epifanii na słuchanie słów Pańskich, a to jest wynikiem buntowania się przeciwko epifanicznej Prawdzie. Wskutek tego różne grupy błąkającego się ludu Bożego cierpiały, będąc mniej więcej srodze dotknięci głodem w swoich sferach religijnych, które były pozbawione Prawdy na czasie. (TP 1958, s. 93)

3 Księga Mojżeszowa 26:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Siedem razy po siedem” — "Czasy pogan" 2520 lat.

3 Księga Mojżeszowa 26:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Siedem razy po siedem” — "Czasy pogan" 2520 lat.

3 Księga Mojżeszowa 26:25

Epifania i Bazylea:

„tedy puszczę powietrze morowe między was” — Morowe powietrze jest chorobą epidemiczną. W tej epifanicznej nocy, mamy "zarazę morową, która przechodzi w ciemności" (Ps.91:5,6) tj. plagę błędu, która jako epidemia rozszerzała zarazę na wszystkie strony, oślepiając przyprowadzając do wariactwa i zabijając swe ofiary w wielkiej liczbie w długo ciągnącym się przesiewaniu rewolucjonizmu. (TP 1958, s. 93)

3 Księga Mojżeszowa 26:26

Epifania i Bazylea:

„i będziecie jeść, a nie najecie się” — Gdy deszcz jest powstrzymywany dość długo, to wynikiem tego jest głód. W pozafigurze, jest głód w Epifanii na słuchanie słów Pańskich, a to jest wynikiem buntowania się przeciwko epifanicznej Prawdzie. Wskutek tego różne grupy błąkającego się ludu Bożego cierpiały, będąc mniej więcej srodze dotknięci głodem w swoich sferach religijnych, które były pozbawione Prawdy na czasie. (TP 1958, s. 93)

3 Księga Mojżeszowa 26:34

Paruzja (C.T. Russell):

„Odprawiła sabaty” — "Bo po wszystkie dni spustoszenia swego odpoczywała, aż się wypełniło 70 lat". (2Kron.36:21). To reprezentuje 19 jubileuszów niezupełnie zachowanych przez przeciąg 950 lat, od czasu wejścia do ziemi Chananejskiej, aż 19 lat przed spustoszeniem ziemi dodając 51 jubileuszów po 49 lat, czyli 2499 lat od zachowania ostatniego jubileuszu do wielkiego jubileuszu ziemi, czasu Restytucji wszystkich rzeczy, październik 1874.

3 Księga Mojżeszowa 26:43

Paruzja (C.T. Russell):

„Rada będzie odpocznieniu” — Lat 70, rok za każdy jubileusz (które nie były właściwie przestrzegane) licząc od czasu wejścia do ziemi Chananejskiej.

3 Księga Mojżeszowa 26:45

Paruzja (C.T. Russell):

„Ale wspomnę na nie” — Gdy się skończy karanie "siedem kroć". Te lata nie mogą być literalne, ale symboliczne. "Kroć" czyli czas liczy się 360 lat każdy.

Literatura o rozdziale 3 Księga Mojżeszowa 26

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 3 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.