3 Księga Mojżeszowa 6
3 Księga Mojżeszowa, rozdział 6 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (30 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.
3 Księga Mojżeszowa 6 — Biblia Gdańska
1 Potem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:
2 Gdyby człowiek zgrzeszył, a występkiem wystąpił przeciwko Panu, a zaprzałby rzeczy sobie zwierzonej, i do schowania danej, alboby co wydarł, alboby gwałtem wziął od bliźniego swego;
3 Także jeźliby rzecz zgubioną znalazł, a zaprzałby jej, alboby też przysiągł fałszywie o którąkolwiek rzecz z tych, które czyni człowiek, grzesząc przez nię;
4 Gdyby tedy zgrzeszył, a winien był, wróci rzecz, którą wydarł, albo którą gwałtem wziął, albo też rzecz sobie powierzoną albo rzecz zgubioną, którą znalazł;
5 Albo też o cobykolwiek fałszywie przysiągł: tedy wróci to całe, i piątą część do tego przyda temu, czyje było to; wróci w dzień ofiary za grzech swój.
6 A ofiarę za występek swój przywiedzie Panu, barana zupełnego z drobnego bydła według oszacowania twego na ofiarę za grzech do kapłana.
7 I oczyści go kapłan przed Panem, a będzie mu odpuszczona każda z tych rzeczy, którą uczynił, i był jej winien.
8 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:
9 Rozkaż Aaronowi i synom jego, i rzecz: Tać będzie ustawa ofiary całopalenia; ofiara całopalenia jest od palenia na ołtarzu, przez całą noc aż do poranku; bo ogień na ołtarzu ustawicznie gorzeć będzie.
10 I oblecze się kapłan w odzienie swoje lniane, i ubiory lniane oblecze na ciało swoje, i zbierze popiół, gdy spali ogień ofiarę całopalenia na ołtarzu, a wysypie go podle ołtarza.
11 Potem zewlecze szaty swe, i oblecze się w szaty inne, a wyniesie popiół on za obóz na miejsce czyste.
12 A ogień na ołtarzu ustawicznie gorzeć będzie, nie będzie gaszony; a będzie zapalał na nim kapłan drwa na każdy poranek, i włoży nań ofiarę całopalenia, a palić będzie na nim tłustość ofiar spokojnych.
13 Ogień ustawicznie będzie gorzał na ołtarzu, nie będzie gaszony.
14 A tać też jest ustawa ofiary śniednej, którą ofiarować będą synowie Aaronowi przed obliczem Pańskiem u ołtarza.
15 Weźmie garść swoję pszennej mąki z tej ofiary śniednej, i z oliwy jej ze wszystkiem kadzidłem, które będzie na ofierze śniednej, i to spali na ołtarzu ku wdzięcznej wonności na pamiątkę jej Panu.
16 A co zostanie z niej, jeść będą Aaron i synowie jego; bez kwasu jedzone będzie na miejscu świętem; w sieni namiotu zgromadzenia jeść to będą.
17 Nie będą tego ważyć z kwasem bo za dział ich dałem im to, z ofiar moich ognistych; rzecz najświętsza to jest jako i ofiara za grzech, i jako ofiara za występek.
18 Każdy mężczyzna z synów Aaronowych jeść to będzie; ustawa to wieczna w narodziech waszych o palonych ofiarach Pańskich; wszystko, co się ich dotknie, poświęcone będzie.
19 Potem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:
20 Tać jest ofiara Aarona, i synów jego, którą ofiarować będą Panu w dzień pomazania swego: dziesiątą część efy mąki pszennej za ofiarę śniedną ustawiczną, połowę jej rano, a połowę jej w wieczór.
21 W pańwi z oliwą będzie gotowana; smażoną przyniesiesz ją, usmażoną ofiarę śniedną w sztukach ofiarować będziesz ku wdzięcznej wonności Panu.
22 A kapłan pomazany z synów jego po nim ofiarować ją będzie; ustawa to wieczna Panu, wszystka spalona będzie.
23 I każda śniedna ofiara kapłańska, wszystka spalona będzie; nie będą jej jeść.
24 Zatem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:
25 Mów do Aarona, i synów jego, a rzecz: Ta będzie ustawa ofiary za grzech: Na miejscu, gdzie biją ofiary całopalenia, będzie zabita ofiara za grzech przed Panem; rzecz najświętsza jest.
26 Kapłan, który by ją ofiarował za grzech, jeść ją będzie; na miejscu świętem jedzona będzie; w sieni namiotu zgromadzenia.
27 Wszystko, co się dotknie mięsa jej, będzie poświęcone; a jeźliby krwią jej szata pokropiona była, co się pokropiło, omyjesz na miejscu świętem.
28 Naczynie też gliniane, w którem by ją warzono, stłuczone będzie; a jeźliby w naczyniu miedzianem warzona była, wytrą je, i wymyją wodą.
29 Wszelki mężczyzna z kapłanów jeść ją będzie; najświętsza to rzecz jest.
30 A żadna ofiara za grzech, której krew wnaszana bywa do namiotu zgromadzenia dla oczyszczenia w świątnicy, nie będzie jedzona, ale ogniem spalona będzie.
Komentarz do rozdziału: 3 Księga Mojżeszowa 6
Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.
3 Księga Mojżeszowa 6:2
Paruzja (C.T. Russell):
„Gdyby człowiek” — przedstawia każdego z ludzkości w 1000-leciu.
3 Księga Mojżeszowa 6:5
Paruzja (C.T. Russell):
„Piątą część do tego przyda” — z tego można wnosić, że w 1000-leciu sprawiedliwość będzie wymagała nie tylko zwrotu sumy, ale 20% dodatku do sumy.
3 Księga Mojżeszowa 6:6
Paruzja (C.T. Russell):
„Ofiarę za występek” — wyobraża pokutę, uznanie niedoskonałości i naprawienie uczynionej krzywdy.
3 Księga Mojżeszowa 6:9
Paruzja (C.T. Russell):
„Ogień na ołtarzu” — rozpalony w dniu Pojednania, który wyobrażał ofiary W.Ew.
Epifania i Bazylea:
„ogień na ołtarzu” — ogień z ołtarza tutaj przedstawia oświecenie. (TP 1980, s. 74)
3 Księga Mojżeszowa 6:10
Epifania i Bazylea:
„ogień... na ołtarzu” — ogień z ołtarza tutaj przedstawia oświecenie. (TP 1980, s. 74)
3 Księga Mojżeszowa 6:12
Epifania i Bazylea:
„ogień na ołtarzu” — ogień z ołtarza tutaj przedstawia oświecenie. (TP 1980, s. 74)
3 Księga Mojżeszowa 6:13
Paruzja (C.T. Russell):
„Ustawicznie będzie gorzał” — to pokazuje, że ołtarz już był poświęcony z powodu przyjęcia ofiar w Dniu Pojednania, które wyobrażały ofiary W.Ew.
Epifania i Bazylea:
„ogień... na ołtarzu” — ogień z ołtarza tutaj przedstawia oświecenie. (TP 1980, s. 74)
3 Księga Mojżeszowa 6:14
Paruzja (C.T. Russell):
„Ustawa ofiary” — prawdopodobnie ofiarowanie uwielbienia i modlitw.
„Przed obliczem Pańskim” — to pokazuje, że jest to uznane przez Jehowę.
3 Księga Mojżeszowa 6:15
Paruzja (C.T. Russell):
„Wonności” — znaczy modlitwy i najlepsze pragnienia serca.
3 Księga Mojżeszowa 6:16
Paruzja (C.T. Russell):
„Jeść będą” — to pokazuje, że świat będzie składał swoje modlitwy i dziękczynienia Bogu przez Chrystusa.
3 Księga Mojżeszowa 6:17
Paruzja (C.T. Russell):
„z kwasem” — symbol skażenia, grzechu i błędu.
3 Księga Mojżeszowa 6:27
Paruzja (C.T. Russell):
„Na miejscu świętym” — dziedziniec przedstawia stan usprawiedliwienia.
3 Księga Mojżeszowa 6:29
Paruzja (C.T. Russell):
„Wszelki mężczyzna” — "Bóg postanowił w zborze, najpierw apostołów, potem proroków, po trzecie nauczycieli". 1Kor.12:28. "Niewieście nie pozwalam uczyć". 1Tym.2:12.
3 Księga Mojżeszowa 6:30
Paruzja (C.T. Russell):
„Żadna ofiara za grzech” — w dniu pojednania, wyobrażają ofiary W.Ew.
Literatura o rozdziale 3 Księga Mojżeszowa 6
Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.
- Sztandar Biblijny nr 281 (2018) — ww. 4, 5
- Sztandar Biblijny nr 22 (1986) — w. 2
Wszystkie rozdziały: 3 Księga Mojżeszowa
- 3 Mojż. 1
- 3 Mojż. 2
- 3 Mojż. 3
- 3 Mojż. 4
- 3 Mojż. 5
- 3 Mojż. 6
- 3 Mojż. 7
- 3 Mojż. 8
- 3 Mojż. 9
- 3 Mojż. 10
- 3 Mojż. 11
- 3 Mojż. 12
- 3 Mojż. 13
- 3 Mojż. 14
- 3 Mojż. 15
- 3 Mojż. 16
- 3 Mojż. 17
- 3 Mojż. 18
- 3 Mojż. 19
- 3 Mojż. 20
- 3 Mojż. 21
- 3 Mojż. 22
- 3 Mojż. 23
- 3 Mojż. 24
- 3 Mojż. 25
- 3 Mojż. 26
- 3 Mojż. 27
Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.