3 Księga Mojżeszowa 14

3 Księga Mojżeszowa, rozdział 14 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (57 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

3 Księga Mojżeszowa 14 — Biblia Gdańska

1 Potem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

2 Tać jest ustawa około trędowatego w dzień oczyszczenia jego: przywiedziony będzie do kapłana.

3 A wynijdzie kapłan precz za obóz: a obaczyli kapłan, że oto uleczona jest zaraza trądu, trądem zarażonego,

4 Tedy rozkaże kapłan temu, który się oczyszcza, aby wziął dwa wróble żywe i zdrowe, i drzewo cedrowe, i jedwabiu karmazynowego, i hizopu.

5 I rozkaże kapłan zabić jednego wróbla nad naczyniem glinianem, nad wodą żywą.

6 Wróbla tedy żywego weźmie, i drzewo cedrowe, i jedwab karmazynowy i hizop, a omoczy to wszystko z wróblem żywym we krwi wróbla zabitego nad wodą żywą.

7 I pokropi tego, który się oczyszcza od trądu, siedem kroć, i ogłosi go być czystym, a puści wróbla żywego w pole.

8 A ten, który się oczyszcza, upierze szaty swoje, i ogoli wszystkie włosy swoje, a umyje się wodą, i czystym będzie. Potem wnijdzie do obozu, a będzie mieszkał przed namiotem swoim przez siedem dni.

9 Potem dnia siódmego ogoli wszystkie włosy swe, głowę swą, i brodę swą, i brwi nad oczyma swemi, i wszystkie inne włosy swe ogoli; przytem upierze szaty swe, i ciało swe omyje wodą, a tak oczyszczon będzie.

10 A dnia ósmego weźmie dwu baranków zupełnych, i owcę jednę roczną, zupełną, i trzy dziesiąte części efy mąki pszennej na ofiarę śniedną, zmieszaną z oliwą, i miarkę oliwy,

11 Tedy kapłan, który oczyszcza człowieka, który ma być oczyszczony, postawi z temi rzeczami przed Panem, u drzwi namiotu zgromadzenia.

12 Potem weźmie kapłan barana jednego, i będzie go ofiarował na ofiarę za występek, z oną miarką oliwy, i będzie to tam i sam obracał na ofiarę obracania przed obliczem Pańskiem.

13 Zabije też baranka onego na miejscu, gdzie biją ofiary za grzech i ofiarę całopalenia, na miejscu świętem; bo jako ofiara za grzech tak ofiara za występek należy kapłanowi; rzecz najświętsza jest.

14 I weźmie kapłan krwi z ofiary za występek, i pomaże kapłan koniec ucha prawego onemu, który się oczyszcza; także palec wielki u prawej ręki jego i palec wielki u prawej nogi jego.

15 Weźmie też kapłan z onej miarki oliwy, a naleje na dłoń swoję lewą;

16 A omoczy palec swój prawy w oliwie, która jest na lewej dłoni jego, i pokropi oliwą z palca swego siedem kroć przed obliczem Pańskiem.

17 A z ostatku oliwy, która jest na dłoni jego, pomaże kapłan koniec ucha prawego onemu, który się oczyszcza, i wielki palec prawej ręki jego, także wielki palec prawej nogi jego z onejże krwi, która jest ofiarą za występek.

18 A coby zostało oliwy, która jest na dłoni kapłanowej, pomaże tem głowę onego, który się oczyszcza; i tak go oczyści kapłan przed obliczem Pańskiem.

19 Uczyni także kapłan ofiarę za grzech, i oczyści tego, który się oczyszcza, od nieczystości jego, a potem zabije ofiarę całopalenia.

20 I ofiarować będzie kapłan ofiarę całopalenia, i ofiarę śniedną na ołtarzu; tak oczyści go kapłan, i czystym będzie.

21 A jeźliby kto był tak ubogi, iżby tego nie przemógł, tedy weźmie baranka jednego na ofiarę za występek na podnoszenie dla oczyszczenia swego, i jednę dziesiątą część efy mąki pszennej zagniecionej z oliwą na ofiarę śniedną i miarkę oliwy.

22 Nad to dwie synogarlice, albo dwoje gołąbiąt, czego dostać może, z których jedno będzie na ofiarę za grzech, a drugie na ofiarę całopalenia;

23 I przyniesie je w ósmy dzień oczyszczenia swego do kapłana, do drzwi namiotu zgromadzenia, przed obliczność Pańską.

24 Weźmie tedy kapłan baranka ofiary za występek, i miarkę oliwy; i będzie to obracał tam i sam kapłan na ofiarę obracania przed Panem.

25 A zabije baranka na ofiarę za występek: a wziąwszy kapłan ze krwi ofiary za występek, pomaże koniec ucha prawego temu, który się oczyszcza; i palec wielki prawej ręki jego, i palec wielki prawej nogi jego.

26 Oliwy także naleje kapłan na lewą dłoń swoję.

27 I kropić będzie kapłan palcem swoim prawym z oliwy, która jest na lewej ręce jego siedem kroć przed obliczem Pańskiem.

28 Pomaże też kapłan oną oliwą, która jest na dłoni jego, koniec ucha prawego temu, który się oczyszcza; także wielki palec prawej ręki jego, i wielki palec prawej nogi jego na miejscu krwi z ofiary za występek;

29 A ostatkiem oliwy, która jest na dłoni kapłana, pomaże głowę onego, który się oczyszcza, aby go oczyścił przed Panem.

30 Także uczyni z jedną synogarlicą, albo z jednem gołębięciem, czegokolwiek z tych dostać może.

31 Czego dostać mógł, jedno z tych będzie ofiarą za grzech, a drugie na ofiarę całopalenia z ofiarą śniedną; a tak oczyści kapłan tego, który się oczyszcza przed obliczem Pańskiem.

32 A tać jest ustawa o tym, na którym by była zaraza trądu, który wszystkiego mieć nie może ku oczyszczeniu swemu.

33 Rzekł potem Pan do Mojżesza i do Aarona, mówiąc:

34 Gdy wnijdziecie do ziemi Chananejskiej, którą Ja wam dawam w osiadłość, a dopuściłbym zarazę trądu na który dom osiadłości waszej:

35 Tedy on, którego dom jest, przyjdzie i opowie to kapłanowi, mówiąc: Jakoby zaraza trądu zda mi się być w domu moim,

36 Rozkaże tedy kapłan wyprzątnąć dom pierwej niż sam wnijdzie, aby oglądał zarazę onę, iżby się nic nie splugawiło, coby było w domu, a potem kapłan wnijdzie, aby oglądał on dom.

37 A oglądając onę zarazę, ujrzeli zarazę na ścianie domu, jakoby dołki czarne, przyzieleńszym, albo przyczerwieńszym, a na spojrzeniu byłoby głębsze niż ściana.

38 Tedy wynijdzie kapłan z domu onego przede drzwi, i zamknie on dom przez siedem dni.

39 Wróci się potem kapłan dnia siódmego i obejrzy; a jeźli się rozszerzyła zaraza na ścianach domu onego,

40 Rozkaże kapłan wyłamać ono kamienie, na którem by była zaraza, i wyrzucić je precz za miasto na miejsce nieczyste;

41 A dom rozkaże wewnątrz oskrobać wszędy w około; i wyrzucą on proch który oskrobali, precz za miasto na miejsce nieczyste;

42 I wezmą kamienie insze i wprawią na miejsce innych kamieni; i wapna też inszego wezmą a potynkują dom.

43 A jeźliby się odnowiła ona zaraza, i rozszerzyła się po domu po wyrzuceniu kamienia, i po wyskrobaniu domu i po tynkowaniu jego:

44 Tedy wnijdzie kapłan; a ujrzeli, że się rozszerzyła ona zaraza po domu, trąd jest jadowity w domu onym, nieczysty jest.

45 Zatem rozwalą on dom, kamienie jego, i drzewo jego i wszystko wapno domu onego, a wyniosą precz za miasto na miejsce nieczyste.

46 A ten kto by wszedł do domu onego, po wszystkie dni, póki był zawarty, nieczystym będzie aż do wieczora.

47 A kto by spał w onym domu, upierze szaty swoje; także kto by jadł w tymże domu, upierze szaty swoje.

48 Lecz jeźliby wyszedłszy kapłan obaczył, iż się nie szerzy zaraza po domu po tynkowaniu jego, tedy osądzi kapłan, że dom on jest czysty; bo uleczona jest zaraza ona.

49 A weźmie na oczyszczenie onego domu dwu wróblów, i drzewo cedrowe, i jedwabiu, karmazynu, i hizopu;

50 I zabije wróbla jednego nad naczyniem glinianem, nad wodą żywą;

51 A wziąwszy drzewo cedrowe i hizop, i jedwab karmazynowy, i wróbla żywego, omoczy to wszystko we krwi wróbla zabitego i w wodzie żywej, a pokropi ten dom siedem kroć.

52 I tak oczyści on dom krwią wróbla onego, i wodą żywą i wróblem żywym i drzewem cedrowem, i hizopem, i jedwabiem czerwonym.

53 Potem puści wróbla żywego precz za miasto w pole; tak oczyści on dom, i czystym będzie.

54 Tać jest ustawa o każdej zarazie trądu, i plamy czarnej:

55 I o trądzie na szacie i na domu;

56 I o sadzelu, i o świerzbie, i o białej plamie,

57 Żeby poznać, gdy kto jest nieczystym, i gdy kto czystym. Tać jest ustawa około trądu.

Komentarz do rozdziału: 3 Księga Mojżeszowa 14

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

3 Księga Mojżeszowa 14:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Uleczona zaraza” — Figuruje oczyszczenie grzeszników w 1000-leciu.

3 Księga Mojżeszowa 14:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Drzewo cedrowe” — wyobraża żywot wieczny ludzkości.

„Jedwabiu karmazynowego” — Wyobraża krew odkupienia.

„Hizop” — Wyobraża oczyszczenie.

3 Księga Mojżeszowa 14:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Ofiarę za występek” — wyobraża pokutę, uznanie niedoskonałości i naprawienie uczynionej krzywdy.

„Ofiarę obracania” — to pokazuje że ofiarowanie się nie jest na pewien tylko czas, lecz jest to ofiara ustawiczna, dopóki się nie skończy nasz bieg.

Epifania i Bazylea:

„przed obliczem Pańskiem” — znaczy, uczynić coś tyczącego się spraw Boskich, pod specjalną Pańską uwagą. (TP 1938, s. 70)

3 Księga Mojżeszowa 14:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Na miejscu świętym” — Na dziedzińcu.

3 Księga Mojżeszowa 14:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Koniec ucha prawego” — reprezentuje, że przez ofiarowanie otrzymujemy lepszy posłuch wiary.

„Palec wielki u prawej ręki” — wyobraża iż nasze ofiarowanie zobowiązuje nas do czynienia, cokolwiek jest w naszej mocy.

„Palec wielki u prawej nogi” — to znaczy, że jako poświęcone dzieci Boże już odtąd nie mamy postępować jako poganie, lecz chodzić w nowości żywota, postępować wiarą, w duchu, chodzić w światłości, a tak jakośmy przyjęli Chrystusa, tak w nim chodźmy.

3 Księga Mojżeszowa 14:33

Epifania i Bazylea:

„Rzekł potem Pan” — reprezentuje Boga w W.Ew., szczególnie w Żniwie Wieku Żydowskiego i Żniwie W.Ew., a nawet szczególniej w Epifanii przemawiającego do pozafiguralnego Mojżesza i Aarona. (TP 1938, s. 25,41)

„do Mojżesza” — Mojżesz reprezentuje Jezusa jako Wykonawcę, Mówcze Narzędzie i Wodza Duchowego Izraela. (TP 1938, s. 25,41)

„i do Aarona” — Aaron reprezentuje Jezusa jako Arcykapłana Kościoła. (TP 1938, s. 25,41)

3 Księga Mojżeszowa 14:34

Epifania i Bazylea:

„dopuściłbym” — (zsyła); w podobny sposób jak Bóg zsyła "skutek błędu". On wycofuje przeszkody dla wysiłków szatana, którymi szatan stara się uczynić z nich stronników sekciarzy. (TP 1938, s. 41)

„zarazę trądu na dom osiadłości waszej” — domy chananejskie zarażone trądem, są użyte, aby przedstawiały sekty W.G.; one dają sugestię na szóstą formę nieczystości W.G. -- ich sekciarstwo, ich stronnicze popieranie wodzów panujących i chwytających za władzę. (TP 1938, s. 41)

3 Księga Mojżeszowa 14:35

Epifania i Bazylea:

„Tedy on, którego dom jest” — właściciel tego domu reprezentuje wodzów sekt W.G. (TP 1938, s. 42)

„i opowie to kapłanowi” — kapłan to Pan Jezus działający przez Swoje specjalne oko, usta i rękę, ponieważ to nie jest sprawą miejscowego, lecz jest sprawą powszechnego Kościoła. (TP 1938, s. 42) Ponieważ nie było żadnych sekt W.G. aż dopiero w Epifanii, to z tego wynika, że On wykonuje tą egzaminację przez posłańca Epifanicznego. (TP 1938, s. 42)

„Jakoby zaraza trądu zda mi się być w domu moim” — W.G. przez ich rewolucyjne czyny w nauczaniu, zarządzeniach, uzurpacji, panowaniu i sekciarstwie, woła zagłuszającym głosem, że ich ugrupowanie jest sektą, że ich zwolennicy są grupą W.G. i, że jest zarażone nieczystością W.G.. A ich zwolennicy, przez swoje stronnicze popieranie ich, dają głośny amen na głośno mówiące czyny ich wodzów. (TP 1938, s. 42)

3 Księga Mojżeszowa 14:36

Epifania i Bazylea:

„Rozkaże tedy kapłan wyprzątnąć dom” — rozkaz, aby wypróżnić dom z rzeczy, które jeszcze nie były zarażone trądem figuruje, że nasz Pan wymaga, aby wszystkie rzeczy z nauk i zarządzeń w sekcie W.G., które nie były jeszcze zarażone nieczystością W.G., były odłączone w umyśle tej sekty, ażeby te mogły być zachowane od zarażenia i ażeby rzeczy znamienne tej sekcie mogły być z egzaminowane osobno. (TP 1938, s. 42) Wymienianie nauk Prawdy i jej zarządzeń z którymi się oni zgadzają byłoby niepotrzebną pracą. Te miały być pominięte. (TP 1938, s. 42) Bóg chce, ażeby pozfiguralny kapłan zajął się konkretną sprawą, tj. żeby zobaczył, czy jest nieczystość W.G w danej sekcie. (TP 1938, s. 42)

„potem kapłan wnijdzie, aby oglądał on dom” — Kapłan wchodząc oglądać ten dom, reprezentuje naszego Pana, zwracającego Swą uwagę przez Swoje oko na względną sektę W.G. Jest to wejście umysłowe. (TP 1938, s. 42)

3 Księga Mojżeszowa 14:37

Epifania i Bazylea:

„A oglądając onę zarazę, ujrzy li zarazę” — To reprezentuje jak Pan Jezus przez Swoje oko wykonuje pozafiguralną egzaminację sekty W.G. i znajduje znaki, symptomy, pozafiguralnego trądu. (TP 1938, s. 42)

„na ścianie domu” — ściany domu tak jak mury miasta, symbolizują władze. Ściany otrędowaciałego domu symbolizują władze sekty W.G. (TP 1938, s. 42)

„jakoby dołki czarne” — Te wklęsłe pręgi reprezentują nieczystość W.G. znajdującą się w sektach. (TP 1938, s. 42)

„przyzieleńszym” — kolor zielony reprezentuje chwytanie za władzę. (TP 1938, s. 42)

„przyczerwieńszym” — kolor czerwony reprezentuje panowanie. (TP 1938, s. 42)

„a na spojrzeniu byłoby głębsze niż ściana” — reprezentuje rozmyślność w stronniczym popieraniu chwytania za władzą i panowania. (TP 1938, s. 42)

3 Księga Mojżeszowa 14:38

Epifania i Bazylea:

„Tedy wynijdzie kapłan z domu onego” — reprezentuje naszego Pana zwracającego Swoją uwagę przez Swoje oko w kierunku przeciwnym niż egzaminacja. (TP 1938, s. 42)

„i zamknie on dom” — przez ograniczenie czynności i przywilejów danej sekty, zwykle przez nieprzyjemne doświadczenia, np.. wyjawianie jej wodzów. (TP 1938, s. 42)

„przez siedem dni” — symbolizuje upływ dostatecznej ilości czasu, aby dozwolić na dalsze rozwinięcie się danej nieczystości. (TP 1938, s. 42)

3 Księga Mojżeszowa 14:39

Epifania i Bazylea:

„Wróci się potem kapłan dnia siódmego i obejrzy” — reprezentuje naszego Pana zwracającego ponownie Swoją uwagę przez Swoje oko na ową sektę. (TP 1938, s. 43)

„a jeśli rozszerzyła się zaraza po ścianach onego domu” — rozszerzenie się zarazy po ścianach (sekciarskich władzach), reprezentuje powiększenie się przywłaszczania sobie władzy i panowania w nauczaniu i zarządzaniu. (TP 1938, s. 43)

3 Księga Mojżeszowa 14:40

Epifania i Bazylea:

„rozkaże kapłan wyłamać ono kamienie, na któremby była ona zaraza, i wyrzucić” — pozafiguralny Arcykapłan rozkazuje, aby te symboliczne kamienie -- tj. wodzowie przywłaszczający władzę i panujący (1 Piotr.2:5) -- były wyłączone i wyrzucone. (TP 1938, s. 43)

„precz za miasto” — z pomiędzy ludu Pańskiego. (TP 1938, s. 43)

„na miejsce nieczyste” — jako złe. (TP 1938, s. 43)

3 Księga Mojżeszowa 14:41

Epifania i Bazylea:

„A dom rozkaże wewnątrz oskrobać” — skrobanie prochu ze ścian i zebranie go reprezentuje zebranie razem i zbijanie błędnych nauk i zarządzeń sekt Lewickich przez TERAŹNIEJSZĄ PRAWDĘ. (TP 1938, s. 43)

„proch” — symbolizuje fałszywe nauki i zarządzenia sekt W.G. (TP 1938, s. 43)

„precz za miasto na miejsce nieczyste” — te nauki mają być wyrzucone spomiędzy ludu Bożego, jako złe. (TP 1938, s. 43)

3 Księga Mojżeszowa 14:42

Epifania i Bazylea:

„I wezmą kamienie insze, i wprawią na miejsce innych kamieni” — wprawienie innych kamieni na miejsce wyjętych, reprezentuje zastąpienie nieczystych nauczycieli czystymi. (TP 1938, s. 43)

„i wapna też inszego wezmą a potynkują dom” — potynkowanie innym wapnem na miejsce tego, które było zeskrobane, oznacza użycie prawdziwych nauk i zarządzeń w miejsce błędnych nauk i zarządzeń. (TP 1938, s. 43)

3 Księga Mojżeszowa 14:43

Epifania i Bazylea:

„A jeśliby się odnowiła ona zaraza i rozszerzyła” — odnowienie się zarazy i rozszerzenie jej po domu reprezentuje ponowne skażenie się grupy, tj. że grupa jako taka, lecz nie koniecznie wszystkie jednostki, stała się niemożliwą do oczyszczenia. (TP 1938, s. 43)

„po wyrzuceniu kamienia” — te symboliczne kamienie to wodzowie przywłaszczający władzę i panujący (1Piotr.2:5). (TP 1938, s. 43)

„po wyskrobaniu domu” — skrobanie prochu ze ścian i zebranie go reprezentuje zebranie razem i zbijanie błędnych nauk i zarządzeń sekt Lewickich przez TERAŹNIEJSZĄ PRAWDĘ. (TP 1938, s. 43)

„i po tynkowaniu jego” — potynkowanie innym wapnem na miejsce tego, które było zeskrobane, oznacza użycie prawdziwych nauk i zarządzeń w miejsce błędnych nauk i zarządzeń. (TP 1938, s. 43)

3 Księga Mojżeszowa 14:44

Epifania i Bazylea:

„że się odnowiła rozszerzyła ona zaraza po domu” — odnowienie się zarazy i rozszerzenie jej po domu reprezentuje ponowne skażenie się grupy, tj. że grupa jako taka, lecz nie koniecznie wszystkie jednostki, stała się niemożliwą do oczyszczenia. (TP 1938, s. 43)

„trąd jest jadowity w domu” — jest to nieczystość W.G. (TP 1938, s. 43)

„nieczysty jest” — ta nieczystość jest nieuleczalna ze zwolenniczego popierania, przywłaszczania władzy i panowania. (TP 1938, s. 43)

3 Księga Mojżeszowa 14:45

Epifania i Bazylea:

„Zatem rozwalą on dom” — rozwalenie takiego domu reprezentuje grupę jako taką, będącą zmuszoną aby zaprzestała być grupą W.G. (TP 1938, s. 43)

„kamienie jego” — wodzowie mieli być zupełnie wyłączeni z grupy i ruchu, który oni poprzednio kontrolowali. (TP 1938, s. 43)

„drzewo jego” — reprezentuje wyłączenie członków takiej nieczystej grupy W.G. z członkostwa w niej jako takiej i z poparcia ich jako wodzów danej grupy jako takiej, lub ich nauk i zarządzeń dopóki oni są nieczystymi. (TP 1938, s. 43)

„wszystko wapno” — reprezentuje pokonanie złych nauk i zarządzeń takiej grupy, jako takiej. (TP 1938, s. 43)

„wyniosą precz za miasto” — reprezentuje wyrzucenie z pomiędzy ludu Bożego tych trzech wyżej wymienionych rzeczy pozafiguralnego domu. (TP 1938, s. 43)

„na miejsce nieczyste” — te pozafiguralne rzeczy będą porzucone przez lud Boży jako nieczyste. (TP 1938, s. 43)

3 Księga Mojżeszowa 14:46

Epifania i Bazylea:

„A ten, ktoby wszedł do domu onego” — w tym, który wszedł do domu zarażonego trądem, gdy on był Zamknięty, jest pokazane stronnicze usposobienie. Wejście w taki dom reprezentuje towarzyszenie z taką sektą i oznacza jego rewolucyjne usposobienie, które składa się ze stronniczego poparcia tej sekty. (TP 1938, s. 44)

„nieczystym będzie” — Takie poparcie czyni daną osobę nieczystą. (TP 1938, s. 44)

„aż do wieczora” — do końca Epifanii. (TP 1938, s. 44)

3 Księga Mojżeszowa 14:47

Epifania i Bazylea:

„A ktoby spał w onym domu” — W symbolach biblijnych łóżko reprezentuje czyjąś wiarę, wyznanie. Spać w symbolicznym łóżku znaczyłoby znaleźć odpoczynek w swej wierze lub wyznaniu. Spać w trędowatym domu znaczyłoby czuć się swobodnie, odpoczywać w wierzeniach sekty W.G. To znaczyłoby, że dana osoba jest zadowolona z fałszywych nauk i złych praktyk tej nieczystej sekty W.G. (TP 1938, s. 44)

„także ktoby jadł w tymże domu” — Jeść w symbolach biblijnych znaczy przyswajać sobie rzeczy, które są symbolicznie jedzone. Jeść w domu zarażonym trądem reprezentuje przyjmowanie fałszywych nauk i złych zarządzeń nieczystej sekty W.G. (TP 1938, s. 44)

„upierze szaty swoje” — szaty we wszystkich trzech znaczeniach stają się splamione. Ażeby stał się czystym on musi dobrze wybrać te plamy brudu na swych szatach. (TP 1938, s. 44)

3 Księga Mojżeszowa 14:48

Epifania i Bazylea:

„Lecz jeśliby wyszedłszy kapłan obaczył” — to reprezentuje, że potem gdy sekta W.G. została pozbawiona wodzów zagrabiających władzę i panujących, stronniczego poparcia takowych, oraz dostała lepszych wodzów, właściwe nauki i zarządzenia, to egzaminujący kapłan ma zwrócić na nią swą uwagę w celu egzaminowania. (TP 1938, s. 44)

„iż nie szerzy się zaraza po domu po tynkowaniu jego” — przedstawia, że jeżeli po wprawieniu innych kamieni i potynkowaniu wapnem badanie wykaże, że nie tylko nie było tam stronniczego powiększenia się, stronniczego poparcia zagrabiania władzy, lecz nastąpiło usunięcie złego i prawdziwa reformacja. (TP 1938, s. 44)

„osądzi kapłan, że dom on jest czysty” — Jezus ma osądzić sektę W.G. za czystą. (TP 1938, s. 44)

Wszystkie rozdziały: 3 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.