3 Księga Mojżeszowa 12

3 Księga Mojżeszowa, rozdział 12 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (8 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

3 Księga Mojżeszowa 12 — Biblia Gdańska

1 Zatem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:

2 Powiedz synom Izraelskim, i rzecz: Niewiasta, która by poczęła i urodziła mężczyznę, nieczysta będzie przez siedem dni: według dni, których odłączona bywa dla choroby swej, nieczysta będzie.

3 A dnia ósmego obrzezane będzie ciało nieobrzeski jego.

4 Ale ona przez trzydzieści dni i trzy dni zostanie we krwi oczyszczenia; żadnej rzeczy świętej nie dotknie się, i ku świątnicy nie pójdzie, aż się wypełnią dni oczyszczenia jej.

5 A jeźli dzieweczkę urodzi, nieczysta będzie przez dwie niedziele według oddzielenia swego, a sześćdziesiąt dni i sześć dni zostanie we krwi oczyszczenia swego.

6 A gdy się wypełnią dni oczyszczenia jej po synu albo po córce, przyniesie baranka rocznego na ofiarę całopalenia, i gołąbiątko, albo synogarlicę na ofiarę za grzech do drzwi namiotu zgromadzenia do kapłana;

7 Którego ofiarować będzie przed obliczem Pańskiem, i oczyści ją; a tak oczyszczona będzie od pływania krwi swojej. Tać jest ustawa tej, która porodziła mężczyznę albo dzieweczkę.

8 A jeźli nie przemoże dać baranka, tedy weźmie parę synogarlic, albo parę gołąbiąt, jedno na ofiarę całopalenia a drugie na ofiarę za grzech; i oczyści ją kapłan, a tak oczyszczona będzie.

Komentarz do rozdziału: 3 Księga Mojżeszowa 12

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

3 Księga Mojżeszowa 12:2

Epifania i Bazylea:

„Niewiasta” — matka z 3Moj.12 rozdz. wyobraża prawdy o Wyborze i sług tych prawd, które wspólnie rozwijają M.St. i W.G., szczególnie przy końcu W.Ew. (TP 1932, s. 27)

„mężczyznę” — przedstawia M.St. w okresie parousii. (TP 1932, s. 27)

„nieczysta będzie przez siedem dni” — matka będąca nieczystą przez 7 dni przedstawia wyłącznie sług z M.St. (nie przedstawia tracących korony). (TP 1932, s. 27) Tak jak dla rodzaju ludzkiego potrzeba pełnych 7 dni po 1000 lat, zanim rodzaj ludzki dojdzie do zupełnej czystości ze splugawienia grzechem Adamowym, tak też i wierni przez swoje usprawiedliwienie z wiary są uważani jakoby żyli przez cały okres tych pozafiguralnych 7 dni i otrzymali zupełne oczyszczenie z nieczystości Adamowej przy końcu tych dni. A przez jedno przypisanie zasługi Chrystusowej w czasie Zielonych Świątek (Żyd.10:14) na wieki są oni uważani jako uwolnieni od nieczystości grzechu Adamowego. (TP 1932, s. 27)

3 Księga Mojżeszowa 12:3

Epifania i Bazylea:

„A dnia ósmego obrzezane będzie” — To wyobraża poświęcenie świata Samemu Bogu, które musi zacząć się podczas małego czasu i musi być zakończone przed jego skończeniem się. (TP 1928, s. 79)

3 Księga Mojżeszowa 12:4

Epifania i Bazylea:

„Ale ona przez trzydzieści dni i trzy dni” — przypuszczamy że te 33 dni odnoszą się do wierności i dobroci sług (3 jest symbolem dobrego). (TP 1932, s. 27,28)

„aż się wypełnią dni oczyszczenia jej” — (40 dni), oczyszczenie matki w tych 40 dniach przedstawia: (TP 1932, s. 27,28) 1/ oczyszczenia Prawdy z wszelkich błędów przylegających do niej (względem M.St. -- dziecię płci męskiej); (TP 1932, s. 27,28) 2/ oczyszczenie jej wiernych sług, co też było udowodnione w październiku 1914 roku, że wierni słudzy zatrzymali swe korony i że do końca je zatrzymają. (TP 1932, s. 27,28) Prawda rozwijająca M.St. była oczyszczona z błędu w październiku 1914 roku. (TP 1957, s. 5,9) Poświadczająca służba M.St, trwała tylko 25 miesięcy, od 20.09.1914 roku do (co najmniej) 3.11.1916 roku. (TP 1957, s. 5,9) Powinniśmy mieć w pamięci, że chociaż ogólna zewnętrzna praca M.St. w ciele, która zaczęła się 20.09.1914 była pracą z Kozłem Azazela i Lewitami, to jednak miała różne zarysy. Pierwszym zarysem było wyznawanie grzechów pozafiguralnego Izraela nad Kozłem Azazela, a to jest jednym z określeń poświadczającej służby M.St. (inne określenia: pierwsze uderzenie Jordanu; pierwsza walka Gedeona; wiązanie królów i szlachty według prawa zapisanego). Ten pierwszy zarys miał się skończyć zanim następne zarysy, mianowicie: wyprowadzenie Kozła Azazela do Bramy i oddanie go przeznaczonemu człowiekowi itd. zaczęły się wykonywać. A wyprowadzenie Kozła do Bramy zaczęło się 9-25.11.1916. Zatem pierwszy zarys poświadczającej służby M.St. skończył się w tym czasie, i był ograniczony do okresu (w przybliżeniu) 25 miesięcy. (TP 1957, s. 5,9) Jako pozafiguralna matka po urodzeniu syna, wszyscy bracia M.St. byli oczyszczeni z wad do tego stopnia, iż było w dniu 16.09.1914 dowiedzione, że zatrzymali swe korony, i od tego czasu zatrzymali je; chociaż nie wszyscy byli jeszcze gotowi do wzięcia udziału w swej służbie poświadczającej (uderzenie Jordanu itd.), gdy praca ta rozpoczęła się 20.09.1914, ponieważ spora ich liczba była jeszcze w Babilonie. Z biegiem czasu i oni byli popieczętowani na czołach, opuścili Babilon i przyłączyli się do służby poświadczającej, przy czym OSTATNI Z NICH OPUŚCIŁ BABILON 18.04.1916, mając dosyć czasu aby wziąć udział w tej służbie do 3.11.1916, tj. przed jej zakończeniem. (TP 1962, s. 88)

3 Księga Mojżeszowa 12:5

Epifania i Bazylea:

„dzieweczkę” — przedstawia W.G. w okresie Parousii i Epifanii. (TP 1932, s. 27,28)

„nieczysta będzie przez dwie niedziele” — matka będąca nieczystą przez 14 dni przedstawia wyłącznie sług tracących korony (nie przedstawia tych którzy je zatrzymali korony). (TP 1932, s. 27,28) Ci słudzy, którzy utracili swoje korony, mieli udział w pierwszym oczyszczeniu (przedstawionym przez pierwsze 7 dni wchodzące w okres 14 dniowej nieczystości), lecz z powodu ich częściowej niewierności, muszą oni jako klasa przechodzić przez jeszcze jedno oczyszczenie, w którym to czasie zasługa Jezusowa będzie szczególnie używana (4Moj.8:12,21). to drugie przebłaganie na ich korzyść zawiera się w drugich 7 dniach wchodzących w okres 14 dniowy. To drugie przypisanie zasługi Chrystusowej odbyło się w czasie pomiędzy październikiem 1923 a październikiem 1924 roku. (TP 1932, s. 27,28)

„a sześćdziesiąt dni i sześć dni” — 66 dni są prawdopodobnie podane na to, aby zwracały uwagę na zło i niedoskonałość znajdujące się w sługach, którzy utracili korony (6 jest symbolem złego i niedoskonałości). (TP 1932, s. 27,28)

3 Księga Mojżeszowa 12:6

Epifania i Bazylea:

„A gdy się wypełnią dni oczyszczenia jej” — (80 dni), oczyszczenie matki podczas 80 dni przedstawia: (TP 1932, s. 27) 1/ uwolnienie Prawdy (w stosunku do W.G.) z wszelkiego błędu doń przylegającego; (TP 1932, s. 27) 2/ oczyszczenie częściowo wiernych sług Prawdy z takich splugawień, które byłyby nie tylko powodem utraty miejsca w 1000-leciu, ale również straciliby specjalną służbę wydawania świadectwa od 1954 roku. (TP 1932, s. 27) każde Nowe Stworzenie będzie przed październikiem 1954 albo zatracone i pójdzie na wtórą śmierć, albo będzie dostatecznie oczyszczone z takich nieczystości, które powstrzymałyby je od zajęcia miejsca w wieku 1000-lecia. (TP 1962, s. 87)

„przyniesie” — 1/ Matka przynosząca ofiarę jej oczyszczenia przy końcu 40 dni po narodzeniu syna wyobraża dzieło M.St. od jesieni 1914 do jesieni 1916 roku, przedstawione w różny sposób, jak uderzenie Jordanu przez pozaobrazowego Eliasza, wtóra walka Gedeona itp.. (TP 1930, s. 47) 2/ Matka przynosząca ofiarę jej oczyszczenia przy końcu 80 dni po narodzeniu córki wyobraża dwa wielkie dzieła, które wykona W.G. po swoim oczyszczeniu się od grzechów Azazela: (TP 1930, s. 47) A/ Sformuje obóz epifaniczny, tj. po zniszczeniu Babilonu przekona żyjące ludy chrześcijaństwa między rewolucją i anarchią do wiary i prawdy jaka jest podana w 1-szym tomie Wykładów Pisma Św. (TP 1930, s. 47) B/ Przekona Izraela do Jezusa jako ich Mesjasza. (TP 1930, s. 47) W.G. wypełni tą ofiarę od X.1954 do XI.1956 roku. (TP 1930, s. 47)

„baranka rocznego na ofiarę całopalenia” — Boskie błogosławieństwa dane Kościołowi wskutek zasługi Chrystusowej jako dowód, że Bóg uważa ofiarę Jezusa za przyjemną, były pozafigurą całopalnej ofiary. (Po urodzeniu syna). (TP 1932, s. 27)

„i gołąbiątko, albo synogarlice na ofiarę za grzech” — ilość zasługi Jezusowej potrzebnej na pokrycie grzechów sług Prawdy, była pozafigurą ofiary za grzech. (Po urodzeniu syna). (TP 1932, s. 27)

„do kapłana” — przedstawia naszego Najwyższego Kapłana. (TP 1932, s. 27)

3 Księga Mojżeszowa 12:7

Epifania i Bazylea:

„Którego ofiarować będzie” — kapłan ofiarujący te ofiary Jehowie przedstawia naszego Najwyższego Kapłana objawiającego Boskie przyjęcie o0fiary Jezusa za wiernych sług Prawdy. (TP 1932, s. 27)

3 Księga Mojżeszowa 12:8

Epifania i Bazylea:

„A jeśli nie przemoże dać baranka, tedy weźmie parę synogarlic, albo parę gołąbiąt” — różne wartości w ofiarach całopalnych -- z jednej strony baranek, z drugiej gołąb lub synogarlica zdają się przedstawiać, że jedni słudzy otrzymują więcej Boskich błogosławieństw, które są Boskim objawem przyjęcia zasługi Chrystusowej, aniżeli drudzy. (TP 1932, s. 27)

„a tak oczyszczona będzie” — Prawda rozwijająca W.G. była oczyszczona z błędu w październiku 1954 roku. (TP 1957, s. 5,9) Każdy członek W.G. tu na ziemi nie był dostatecznie oświecony i oczyszczony od błędu 20.09.1954 roku, aby brać udział w poświadczającej pracy, wobec Żydów i pogan w łączności z budowaniem obozu epifanicznego - chociaż można powiedzieć o W.G. jako o klasie, że ta praca była wtedy rozpoczęta i będzie przez nich wykonywana, aby dać świadectwo ich oczyszczenia, jako pozaobrazowej matki po porodzie córki, i tę właśnie pracę oddział dobrych Lewitów W.G. rozpoczął wykonywać 20.09.1954 roku... (TP 1957, s. 5,9) ona dalej postępuje aż do jej skończenia, nawet po jesieni 1956 roku, z dodatkowymi członkami W.G., którzy będą się przyłączać w miarę jak będą widzieć światłość i będą się oczyszczać ze stosownych błędów. (TP 1957, s. 5,9) każde Nowe Stworzenie będzie przed październikiem 1954 albo zatracone i pójdzie na wtórą śmierć, albo będzie dostatecznie oczyszczone z takich nieczystości, które powstrzymałyby je od zajęcia miejsca w wieku 1000-lecia. (TP 1962, s. 87) Po 80 antytypowych dniach, jesienią 1954 roku, Wielka Kompania rozpoczęła składanie swej specjalnej ofiary, by pokazać, że odpowiednie oczyszczenie stało się faktem. Brat Jolly miał przywilej wziąć udział w ważnej i wybitnej części tego dzieła, które składa się z budowy obozu epifanicznego, jako różnego od dziedzińca epifanicznego, z żydów i pogan. Ta praca jako poświadczająca ofiara Wielkiej Kompanii jest już ukończona, chociaż praca związana z budową epifanicznego obozu trwa wykonywana przez poświęconych między wiekami i pozostałych, którzy ją kontynuują. (TP 1979)

Literatura o rozdziale 3 Księga Mojżeszowa 12

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 3 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.