3 Księga Mojżeszowa 25

3 Księga Mojżeszowa, rozdział 25 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (55 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

3 Księga Mojżeszowa 25 — Biblia Gdańska

1 Rzekł nad to Pan do Mojżesza na górze Synaj, mówiąc:

2 Powiedz synom Izraelskim, a mów do nich: Gdy wnijdziecie do ziemi, którą Ja wam daję, tedy święcić będzie ziemia sabat Panu.

3 Przez sześć lat osiewać będziesz pole twoje, i przez sześć lat winnice twoje obrzynać będziesz, zbierając urodzaje z niej;

4 Ale roku siódmego sabat odpocznienia mieć będzie ziemia, sabat Pański; pola twego nie będziesz osiewał, ani winnicy twojej obrzynał.

5 Co się samo przez się zrodzi zboża twego, nie będziesz żął, i jagód zaniechanej winnicy twojej nie będziesz zbierał; rok odpocznienia będzie miała ziemia.

6 I będzie, co się urodzi w onem odpocznieniu ziemi, tobie na pokarm, i słudze twemu, i służebnicy twej, i najemnikowi twemu i przychodniowi twemu, który mieszka z tobą.

7 Także bydłu twemu, i zwierzowi, który jest w ziemi twojej, będzie wszystek urodzaj jej na pokarm.

8 Naliczysz też sobie siedem tygodni lat, to jest siedem kroć siedem lat; i uczyniąć dni siedmiu tygodni lat czterdzieści i dziewięć lat.

9 Tedy każesz zatrąbić w trąbę huczną miesiąca siódmego, dnia dziesiątego tegoż miesiąca; w dzień oczyszczenia każecie zatrąbić po wszystkiej ziemi waszej.

10 I święcić będziecie rok pięćdziesiąty, a obwołacie wolność w ziemi wszystkim obywatelom jej. Lato miłościwe mieć będziecie; i wróci się każdy do osiadłości swojej, i każdy do rodziny swojej wróci się.

11 To miłościwe lato pięćdziesiątego roku miewać będziecie; nie będziecie siać, i nie będziecie żąć tego, co się samo przez się zrodzi, ani zbierać będziecie gron z winnic zaniechanych.

12 Bo miłościwy rok jest, święty wam będzie; co się na polu przedtem zrodziło, to jeść będziecie.

13 W ten miłościwy rok wróci się każdy do osiadłości swojej.

14 Jeźli co sprzedasz bliźniemu twemu, albo co kupisz od bliźniego twego, niech nie oszukiwa jeden drugiego.

15 Według liczby lat po miłościwym roku kupisz od bliźniego twego; i według liczby lat dochody sprzeda tobie.

16 Jeźli więcej będzie lat, tem drożej oszacujesz kupno ono; a jeźli mniej będzie lat, tedy też taniej oszacujesz kupno ono, ponieważ tylko liczba dochodów sprzedawa się tobie.

17 A tak nie oszukiwajcie żaden bliźniego swego, ale się bój każdy Boga swego; bom Ja Pan, Bóg wasz.

18 Przestrzegajcie ustaw moich, i sądy moje zachowywajcie, i czyńcie je, abyście mieszkać mogli w ziemi onej bezpiecznie.

19 Tedy wyda ziemia owoc swój, a będziecie jeść aż do sytości, i będziecie mieszkać bezpiecznie w niej.

20 A jeźlibyście rzekli: Cóż będziemy jeść roku siódmego, jeźli nie będziem siać ani zbierać urodzajów naszych?

21 Tedy rozkażę błogosławieństwu memu przyjść na was roku szóstego, i przyniesie urodzaj na trzy lata.

22 I będziecie siać roku ósmego, a będziecie jeść urodzaj stary aż do roku dziewiątego; póki nie nadejdą pożytki jego, stare jeść będziecie.

23 Ziemia tedy nie będzie sprzedawana na wieczność; bo moja jest ziemia, a wyście gośćmi i przychodniami u mnie.

24 A po wszystkiej ziemi osiadłości waszej pozwolicie wykupywać ziemię.

25 Gdyby zubożał brat twój, a sprzedałby nieco z majętności swojej, i przyszedłby mający prawo odkupienia, powinny jego niech wykupi, co sprzedał brat jego.

26 A jeźliby kto nie miał tego coby odkupić mógł, a sam by przemógł, i znalazł dostatek na to wykupno:

27 Tedy obrachowawszy lata od sprzedania swego, wróci co zbywa temu, któremu sprzedał: a wróci się do majętności swojej.

28 A jeźliby nie miał dostatku, aby wrócił, tedy zostanie majętność sprzedana w ręku tego, który ją kupił, aż do roku miłościwego, i ustąpi mu jej w rok miłościwy, a on wróci się do majętności swojej.

29 Jeźliby też sprzedał dom mieszkania w mieście murowanem, będzie miał wolność wykupić go, póki nie wynijdzie rok sprzedania jego, cały rok będzie miał prawo do wykupienia jego.

30 A jeźli go nie wykupi, póki nie wynijdzie rok cały, tedy zostanie on dom w mieście murowanem temu, który go kupił, dziedzicznie, i potomkom jego

31 I nie ustąpi w miłościwe lato. Ale domy we wsiach, które nie są murem obtoczone, te prawem jako pole ziemi szacowane będą; będą mogły być odkupowane, i w miłościwe lato z rąk obcych wynijdą.

32 Ale miasta Lewitów, i domy w dziedzicznych mieściech ich każdego czasu wykupowane być mogą przez Lewity.

33 Lecz temu co kupuje od Lewitów, wynijdzie kupno domu, i miejskiej osiadłości jego, w rok miłościwy gdyż domy miast Lewickich są dziedziczne ich, w pośrodku synów Izraelskich.

34 Ale pole na przedmieściu ich nie będzie sprzedawane; bo dziedzictwem ich jest wiecznem.

35 Gdyby też zubożał brat twój, a osłabiałaby ręka jego przy tobie, podeprzesz go; a jako i przychodzień niech się żywi przy tobie.

36 Nie bierz od niego lichwy, ani płatu, ale się bój Boga swego, aby się żywił brat twój przy tobie.

37 Pieniędzy twoich nie dawaj mu na lichwę, ani mu z zysku pożyczaj żywności twojej.

38 Jam Pan, Bóg wasz, którym was wywiódł z ziemi Egipskiej, abym wam dał ziemię Chananejską, a był wam za Boga.

39 Jeźliby też zubożał brat twój przy tobie, tak żeby się tobie zaprzedał, nie będziesz go dręczył służbą niewolniczą;

40 Jako najemnik, jako przychodzień będzie u ciebie, aż do roku miłościwego służyć ci będzie.

41 Potem wynijdzie od ciebie on, i dzieci jego z nim, a wróci się do rodziny swojej, i do dziedzictwa przodków swych wróci się.

42 Słudzy bowiem moi są, którem Ja wywiódł z ziemi Egipskiej, niechże nie będą sprzedawani jako niewolnicy.

43 Nie będziesz panował nad nimi surowie, ale się będziesz bał Pana Boga twego.

44 Niewolnik też twój, i niewolnica twoja, które mieć będziesz, będą z narodów tych, które są około was, z nich kupować będziecie niewolnika i niewolnicę.

45 Także też syny przychodniów mieszkających między wami kupować będziecie, i z potomstwa tych, którzy są z wami, które spłodzili w ziemi waszej, a ci będą wam za dziedzictwo.

46 Prawem dziedzicznem trzymać je będziecie, i synowie wasi po was, abyście je dziedzicznie odzierżeli, na wieki służby ich używać będziecie; lecz nad bracią swą, syny Izraelskimi, żaden nad bratem swoim nie będzie panował surowie.

47 Jeźliby się też gość albo przychodzień zbogacił, który mieszka z tobą, a zubożałby brat twój przy nim, tak żeby się zaprzedał gościowi, albo przychodniowi, który jest z tobą, albo potomstwu z domu cudzoziemców,

48 Gdyby się zaprzedał, może być wykupiony; ktokolwiek z braci jego odkupi go;

49 Albo stryj jego, albo syn stryja jego odkupi go, albo z bliskich pokrewnych jego z rodziny jego, odkupi go, albo jeźliby przemógł, wykupi się sam.

50 I porachuje się z onym, co go kupił, od roku, którego mu się sprzedał, aż do miłościwego lata, aby pieniądze, za które się sprzedał, odłożone były według liczby lat, jako z najemnikiem, z nim sobie postąpi.

51 Jeźliby jeszcze nie mało lat zostawało, wedle nich wróci okup swój z pieniędzy, za które kupiony jest.

52 A jeźliby nie wiele lat zostawało do miłościwego lata, tedy porachuje się z nim, a według onych lat wróci okup swój.

53 Jako najemnik doroczny niech będzie u niego; nie będzie nad nim surowie panował przed oczyma twemi.

54 A jeźliby się tym obyczajem nie wykupił, tedy wynijdzie w miłościwe lato, on i dzieci jego z nim;

55 Albowiem synowie Izraelscy są sługami moimi; sługami moimi są, którem wywiódł z ziemi Egipskiej, Ja Pan, Bóg wasz.

Komentarz do rozdziału: 3 Księga Mojżeszowa 25

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

3 Księga Mojżeszowa 25:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Gdy wnijdziecie do ziemi” — Nie wtedy, gdy ziemia będzie podzielona, ale gdy się skończy 40 lat podróży po puszczy.

3 Księga Mojżeszowa 25:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Roku siódmego” — Od wejścia do ziemi obiecanej.

3 Księga Mojżeszowa 25:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Siedem kroć, siedem lat” — Tym sposobem liczyły się sabaty: siódmy dzień, siedem dni po siedem dni = 49. Następny dzień, czyli Pięćdziesiątnica (Zielone Świątki). Następnie sabat w każdy siódmy rok. Siedem lat po siedem, czyli 49 lat, zaś rok pięćdziesiąty stanowił rok Jubileuszowy. Używając tej metody w liczeniu, gdy pomnożymy pięćdziesiąt lat przez 50, otrzymamy wielki cykl, tj. okres czasu 2500 lat -- wyczekiwany Jubileusz jubileuszy, od czasu gdy ostatni jubileusz był obchodzony przez Żydów w roku 625 przed Chrystusem. Do pierwszego roku czasów naprawienia wszystkich rzeczy 1875 r.

3 Księga Mojżeszowa 25:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Każesz zatrąbić” — Figuruje "siódmą trąbę", "Trąbę Bożą", Trąbę Ostatnią.

„Trąbę” — Wyobraża głoszenie wielkiego Jubileuszu umiejętności i wolności, które się już zaczęły -- "czasy naprawienia wszystkich rzeczy".

„Huczną” — "Błogosławiony lud, który zna dźwięk twój". Ps.89:16.

„Miesiąca siódmego” — Około cywilnego roku Żydowskiego, 1 października.

„Dzień oczyszczenia” — Typ na W.Ew.

Epifania i Bazylea:

„każesz zatrąbić w trąbę” — trąba reprezentuje poselstwo, a trąbienie reprezentuje ogłaszanie poselstwa. (TP 1934, s. 87) przedstawia proklamację poselstwa restytucji dokonaną przez Kapłanów w latach od 1874 do 1914 roku. (TP 1961, s. 93) Siódma trąba. Siedem aniołów z siedmioma trąbami (Obj. 8:2, 6) odpowiada siedmiu „gwiazdom” lub inaczej aniołom, czy też posłannikom, do siedmiu kościołów (Obj. 1:16, 20; 2:3). Poselstwa do siedmiu kościołów przedstawiają Boskie poselstwa do Kościoła w jego siedmiu historycznych okresach. Poselstwo do siódmego jest poselstwem do okresu laodycejskiego. (TP 1982, s. 73,74) Trąbienie oznacza ogłaszanie poselstwa o nadchodzącym wiecznym Królestwie Boga i Chrystusa na ziemi dla nie wybranych zbawionych i o „czasie naprawienia wszystkich rzeczy”. (TP 1982, s. 73,74) Opis licznych rzeczy wymienionych pod obrazem brzmienia siódmej trąby wskazuje, że jej dźwięk zaczął być słyszany z zainicjowaniem Wtórego Adwentu naszego Pana i tysiącletniego panowania Chrystusa, w październiku 1874 roku i będzie brzmiał przez tysiąc lat. Tak więc początek jej brzmienia zbiega się z początkiem siódmego tysiąc lat trwającego okresu od upadku Adama. (TP 1982, s. 73,74)

3 Księga Mojżeszowa 25:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Rok pięćdziesiąty” — Typ na czas Restytucji -- 1000-lecie.

„Wszystkim obywatelom” — Figuruje "wielką radość, która będzie wszystkiemu ludowi".

„Lato miłościwe” — Od daty, gdy ostatni jubileusz był obchodzony przez Izraela (625 pne) jest 3500 lat wstecz, gdy Adam zgrzeszył w Raju, licząc tyleż (3500) naprzód, przychodzimy do końca Restytucji roku 2874.

„Do osiadłości swej” — Prawo Mojżesza nie pozwalało na zupełne pozbywanie się własności (posiadłości), a tym sposobem ochraniało biednego od zupełnego ubóstwa.

3 Księga Mojżeszowa 25:34

Epifania i Bazylea:

„bo dziedzictwem ich jest” — [hebr. ahuzaah - posesja dzierżawa, arenda), to znaczy, że ktoś może używać dobra na własny użytek, lecz nie wolno mu nim dysponować lub sprzedać (dziedzictwo po hebr.- nahal). To przedstawia iż wszyscy Lewici 1000-lecia staną się duchowymi, gdyż nie mieli dziedzictwa w ziemi. (TP 1939, s. 74)

3 Księga Mojżeszowa 25:36

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie bierz od niego lichwy” — Od biednych. Prawo Mojżesza szczególnie ochraniało biednych.

3 Księga Mojżeszowa 25:48

Paruzja (C.T. Russell):

„Może być wykupiony” — Uwolniony za zapłatę.

Literatura o rozdziale 3 Księga Mojżeszowa 25

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 3 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.