H1696 — דּבר (dâbar)

Hebrajski czasownik דּבר (dâbar) — numer Stronga H1696 — występuje w Starym Testamencie 1142 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „mówił”, „Mów”, „który mówił”, „wyrzekł”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to speak, declare, converse, command, promise, warn, threaten, sing
• (Qal) to speak
• (Niphal) to speak with one another, talk
• (Piel)
• to speak
• to promise
• (Pual) to be spoken
• (Hithpael) to speak
• (Hiphil) to lead away, put to flight

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; perhaps properly to arrange ; but used figuratively (of words) to speak ; rarely (in a destructive sense) to subdue: - answer, appoint, bid, command, commune, declare, destroy, give, name, promise, pronounce, rehearse, say, speak, be spokesman, subdue, talk, teach, tell, think, use [entreaties], utter, X well, X work.

Jak polska interlinia oddaje H1696

• „mówił” — 195 wystąpień
• „Mów” — 55 wystąpień
• „który mówił” — 42 wystąpienia
• „wyrzekł” — 38 wystąpień
• „mówić” — 33 wystąpienia
• „powiedział” — 32 wystąpienia
• „i mówił” — 26 wystąpień
• „i mówić” — 17 wystąpień
• „rozmawiałem” — 17 wystąpień
• „Rzekł” — 14 wystąpień
• „mówią” — 11 wystąpień
• „przemawia” — 10 wystąpień

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H1696

• 1 Księga Mojżeszowa 8:15 — I rzekł Bóg do Noego, mówiąc:
• 1 Księga Mojżeszowa 12:4 — Tedy wyszedł Abram, jako mu rozkazał Pan. Poszedł też z nim i Lot. A było Abramowi siedmdziesiąt lat i pięć lat, gdy wyszedł z Haran.
• 1 Księga Mojżeszowa 16:13 — I nazwała imię Pana, który mówił do niej: Tyś Bóg widzący mię; rzekła bowiem: Izalim tu nie widziała tyłu widzącego mię?
• 1 Księga Mojżeszowa 17:3 — Tedy upadł Abram na oblicze swoje, i rzekł do niego Bóg, mówiąc:
• 1 Księga Mojżeszowa 17:22 — A przestawszy mówić z nim, odszedł Bóg od Abrahama.
• 1 Księga Mojżeszowa 17:23 — Tedy wziął Abraham Ismaela, syna swego, i wszystkie urodzone w domu swym, i wszystkie kupione za pieniądze, każdego mężczyznę, z mężów domu Abrahamowego, i obrzezał ciało nieobrzeski ich, onegoż to dnia, jako mówił z nim Bóg.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:5 — I przyniosą kęs chleba, a posilicie serce wasze; potem odejdziecie, dla tegoście bowiem przyszli do mnie sługi swego. Tedy rzekli: Tak uczyń, jakoś powiedział.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:19 — Znam go bowiem; przetoż przykaże synom swoim, i domowi swemu po sobie, aby strzegli drogi Pańskiej, i czynili sprawiedliwość i sąd; aby przywiódł Pan na Abrahama, co mu powiedział.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:27 — A odpowiadając Abraham rzekł: Otom teraz zaczął mówić do Pana mego, aczem ja proch i popiół.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:29 — Na to jeszcze mówiąc do niego Abraham rzekł: A jeźliby się ich tam znalazło czterdzieści? i odpowiedział: Nie uczynię nic dla tych czterdziestu.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:30 — I rzekł Abraham: Proszę niech się nie gniewa Pan mój, że jeszcze mówić będę: A jeźliby się ich tam znalazło trzydzieści? odpowiedział: Nie uczynię, jeźliż tam znajdę trzydziestu.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:31 — Tedy jeszcze rzekł Abraham: Otom teraz zaczął mówić do Pana mego: A jeźliby się ich tam snać znalazło dwadzieścia? odpowiedział Pan: Nie zatracę i dla tych dwudziestu.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:32 — Nad to rzekł Abraham: Proszę niech się nie gniewa Pan mój, że jeszcze raz tylko przemówię: A jeźliby się ich tam znalazło dziesięć? Tedy rzekł Pan: Nie wytracę i dla tych dziesięciu.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:33 — I poszedł Pan skończywszy rozmowę z Abrahamem; a Abraham wrócił się do miejsca swego.
• 1 Księga Mojżeszowa 19:14 — Tedy wyszedłszy Lot mówił do zięciów swoich, którzy mieli pojąć córki jego, i rzekł: Wstańcie, wynijdźcie z miejsca tego, bo skazi Pan to miasto; ale się zdało w oczach zięciów jego, jakoby żartował.
• 1 Księga Mojżeszowa 19:21 — Tedy rzekł do niego: Oto, i wtem wysłuchałem cię, abym nie wywrócił miasta tego, o któremeś mówił.
• 1 Księga Mojżeszowa 20:8 — Tedy Abimelech wstawszy rano, zwołał wszystkich sług swoich, i opowiedział im to wszystko; co usłyszawszy, polękali się mężowie oni bardzo.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:1 — A Pan nawiedził Sarę, jako był rzekł: i uczynił Pan Sarze, jako był powiedział.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:2 — Bo poczęła i porodziła Sara Abrahamowi syna w starości jego, na tenże czas, który mu był Bóg przepowiedział.
• 1 Księga Mojżeszowa 23:3 — Potem wstał Abraham od umarłego swego, i rzekł do synów Hetowych, mówiąc:
• 1 Księga Mojżeszowa 23:8 — Jeźli się wam podoba, abym pogrzebał umarłego mego od twarzy mojej, słuchajcież mię, a przyczyńcie się za mną, do Efrona, syna Socharowego,
• 1 Księga Mojżeszowa 23:13 — I rzekł do Efrona, w przytomności ludu onej ziemi, mówiąc: Raczej, jeźlić się zda, proszę, słuchaj mię: dam ci pieniądze za pole, weźmijże je ode mnie, a pogrzebię tam umarłego mego.
• 1 Księga Mojżeszowa 23:16 — I usłuchał Abraham Efrona; i odważył Abraham Efronowi srebro, jako był rzekł w przytomności synów Hetowych, cztery sta syklów srebra, tak jako szły między kupcami.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:7 — Pan Bóg niebieski, który mię wziął z domu ojca mego, i z ziemi rodziny mojej, i który mówił ze mną, a który mi przysiągł, mówiąc: Nasieniu twemu dam ziemię tę; on pośle Anioła swego przed obliczem twojem, i weźmiesz stamtąd żonę synowi memu.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:15 — I stało się, że pierwej niż przestał mówić, oto, Rebeka wychodziła, która się urodziła Batuelowi, synowi Melchy, żony Nachora, brata Abrahamowego, niosąc wiadro na ramieniu swem.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:30 — Bo ujrzawszy nausznicę, i manele na ręku siostry swej, i usłyszawszy słowa Rebeki, siostry swej, mówiącej: Tak mówił do mnie ten mąż; przyszedł do onego męża, a oto, on stał przy wielbłądach u studni.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:33 — I położył przedeń, coby jadł; ale on rzekł: Nie będę jadł, aż pierwej odprawię rzecz swoję. Tedy rzekł Laban: Mówże.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:45 — Niżelim ja tedy przestał mówić w sercu swem, oto, Rebeka wychodziła, niosąc wiadro swe na ramieniu swem, i przyszła do studni, a czerpała; którejm rzekł: Daj mi pić proszę.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:50 — Tedy odpowiedział Laban i Batuel, mówiąc: Od Pana ta rzecz wyszła; my tobie w niczem przeczyć nie możemy.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:51 — Oto Rebeka przed tobą; weźmij ją, a idź; a niech będzie żoną syna pana twego, jako rzekł Pan.
• 1 Księga Mojżeszowa 27:5 — Ale Rebeka słyszała, gdy to mówił Izaak do Ezawa, syna swego; tedy wyszedł Ezaw na pole, aby ułowił zwierzynę i przyniósł.
• 1 Księga Mojżeszowa 27:6 — I rzekła Rebeka do Jakóba, syna swego, mówiąc: Otom słyszała, gdy ojciec twój mówił do Ezawa, brata twego, i rzekł:
• 1 Księga Mojżeszowa 27:19 — I rzekł Jakób do ojca swego: Jam jest Ezaw, pierworodny twój. Uczyniłem, jakoś mi rozkazał; wstań proszę, siądź, a jedz z obłowu mego, aby mi błogosławiła dusza twoja.
• 1 Księga Mojżeszowa 28:15 — A oto, Ja jestem z tobą i strzec cię będę gdziekolwiek pójdziesz, i przywrócę cię do tej ziemi; bo nie opuszczę cię, aż uczynię com ci rzekł.
• 1 Księga Mojżeszowa 29:9 — A gdy to jeszcze mówił z nimi, Rachel nadeszła z owcami ojca swego, bo je ona pasła.
• 1 Księga Mojżeszowa 31:24 — Lecz przyszedł Bóg do Labana Syryjczyka we śnie onej nocy, i rzekł mu: Strzeż się, abyś nie mówił z Jakóbem nic przykrego.
• 1 Księga Mojżeszowa 31:29 — Jest to w mocy ręki mojej, uczynić wam co złego; ale Bóg ojca waszego przeszłej nocy rzekł do mnie, mówiąc: Strzeż się abyś z Jakóbem nie mówił nic przykrego.
• 1 Księga Mojżeszowa 32:19 — Także też rozkazał drugiemu, i trzeciemu, i wszystkim idącym za temi stady, mówiąc: Temiż słowy mówcie do Ezawa, gdy go potkacie.
• 1 Księga Mojżeszowa 34:3 — I spoiła się dusza jego z Dyną, córką Jakóbową, a rozmiłowawszy się dzieweczki, mówił do serca jej.
• 1 Księga Mojżeszowa 34:6 — Tedy wyszedł Hemor, ojciec Sychemów, do Jakóba, aby z nim mówił.
• 1 Księga Mojżeszowa 34:8 — I rzekł Hemor do nich mówiąc: Sychem, syn mój, przyłożył serce swe ku córce waszej; dajcież mu ją proszę za żonę.
• 1 Księga Mojżeszowa 34:13 — Tedy odpowiedzieli synowie Jakóbowi Sychemowi i Hemorowi, ojcu jego, na zdradzie mówiąc z nimi, dla tego iż zgwałcił Dynę, siostrę ich.
• 1 Księga Mojżeszowa 34:20 — I przyszedł Hemor i Sychem, syn jego, do bramy miasta swego, i rzekli do mężów miasta swego mówiąc:
• 1 Księga Mojżeszowa 35:13 — I odszedł Bóg od niego z miejsca, na którem mówił z nim.
• 1 Księga Mojżeszowa 35:14 — Zatem postawił Jakób znak na miejscu onem, gdzie Bóg mówił z nim, a znak on był kamienny, i pokropił go pokropieniem, i polał go oliwą.
• 1 Księga Mojżeszowa 35:15 — I nazwał Jakób imię miejsca onego, gdzie Bóg z nim mówił, Betel.
• 1 Księga Mojżeszowa 37:4 — A widząc bracia jego, że go miłował ojciec ich nad wszystkę bracią jego, nienawidzili go, i nie mogli nic łaskawie z nim mówić.
• 1 Księga Mojżeszowa 39:10 — I stało się, gdy ona namawiała Józefa na każdy dzień, a on jej nie zezwalał, aby spał z nią, albo bywał z nią:
• 1 Księga Mojżeszowa 39:17 — I rzekła do niego w te słowa, mówiąc: Wszedł do mnie sługa ten Hebrejczyk, któregoś przywiódł do nas, aby mię zelżył.
• 1 Księga Mojżeszowa 39:19 — I stało się, gdy usłyszał pan jego słowa żony swojej, które rzekła do niego, mówiąc: Tak mi uczynił sługa twój, rozgniewał się bardzo.

Pokazano 50 z 1142 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H1696 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.