H1242 — בּקר (bôqer)

Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego בּקר (bôqer) — numer Stronga H1242 — występuje w Starym Testamencie 205 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „w godzinach porannych”, „rano”, „aż do rana”, „a rano”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

morning, break of day
morning
of end of night
of coming of daylight
of coming of sunrise
of beginning of day
of bright joy after night of distress (figuratively)
morrow, next day, next morning

Definicja Stronga (ang.)

From H1239; properly dawn (as the break of day); generally morning: - (+) day, early, morning, morrow.

Jak polska interlinia oddaje H1242

„w godzinach porannych” — 50 wystąpień
„rano” — 36 wystąpień
„aż do rana” — 16 wystąpień
„a rano” — 8 wystąpień
„codziennie rano” — 8 wystąpień
„do rana” — 8 wystąpień
„i rano” — 7 wystąpień
„I stało się rano” — 5 wystąpień
„od rana” — 5 wystąpień
„kiedy rano” — 3 wystąpienia
„a jutro” — 2 wystąpienia
„I stało się, że rano” — 2 wystąpienia

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H1242

1 Księga Mojżeszowa 1:5 — I nazwał Bóg światłość dniem a ciemność nazwał nocą; i stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień pierwszy.
1 Księga Mojżeszowa 1:8 — I nazwał Bóg rozpostarcie niebem. I stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień wtóry.
1 Księga Mojżeszowa 1:13 — I stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień trzeci.
1 Księga Mojżeszowa 1:19 — I stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień czwarty.
1 Księga Mojżeszowa 1:23 — I stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień piąty.
1 Księga Mojżeszowa 1:31 — I widział Bóg wszystko, co uczynił, a oto było bardzo dobre; i stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień szósty.
1 Księga Mojżeszowa 19:27 — Wstawszy tedy Abraham rano, pospieszył się na ono miejsce, kędy stał przed Panem.
1 Księga Mojżeszowa 20:8 — Tedy Abimelech wstawszy rano, zwołał wszystkich sług swoich, i opowiedział im to wszystko; co usłyszawszy, polękali się mężowie oni bardzo.
1 Księga Mojżeszowa 21:14 — Wstał tedy Abraham bardzo rano, a wziąwszy chleb i łagiew wody, dał Hagarze; i włożywszy to na ramię jej, i z dziecięciem, odprawił ją; która poszedłszy błąkała się po puszczy Beerseba.
1 Księga Mojżeszowa 22:3 — Tedy wstawszy Abraham bardzo rano, osiodłał osła swego, i wziął dwóch sług swoich z sobą, i Izaaka syna swego, a narąbawszy drew na ofiarę paloną, wstał i szedł na miejsce, o którem mu Bóg powiedział.
1 Księga Mojżeszowa 24:54 — Jedli tedy i pili, on i mężowie, którzy z nim byli, i zostali tam na noc; a rano wstawszy, rzekł: Puśćcie mię do pana mego.
1 Księga Mojżeszowa 26:31 — Potem wstawszy bardzo rano przysięgli jeden drugiemu; i wyprowadził je Izaak, i odeszli od niego w pokoju.
1 Księga Mojżeszowa 28:18 — I wstał Jakób bardzo rano, a wziąwszy kamień, który był podłożył pod głowę swoję, postawił go na znak, i nalał oliwy na wierzch jego.
1 Księga Mojżeszowa 29:25 — A gdy było rano, poznał Jakób, że to Lija, i rzekł do Labana: Cóżeś mi to uczynił? Izalim ja nie za Rachelę tobie służył? czemużeś mię tedy oszukał?
1 Księga Mojżeszowa 31:55 — Potem Laban wstawszy bardzo rano, pocałował syny swoje i córki swe, i błogosławił im; a odszedłszy, wrócił się Laban na miejsce swoje.
1 Księga Mojżeszowa 40:6 — A przyszedłszy do nich Józef rano, ujrzał je, a oto byli strwożeni.
1 Księga Mojżeszowa 41:8 — A toć był sen. A gdy było rano, strwożony był duch jego; i posławszy wezwał wszystkich wieszczków Egipskich, i wszystkich mędrców jego, i opowiedział im Farao sny swoje; a nie było, kto by je wyłożył Faraonowi.
1 Księga Mojżeszowa 44:3 — A gdy było rano, mężowie oni puszczeni są, sami i osłowie ich.
1 Księga Mojżeszowa 49:27 — Benjamin jako wilk porywający, rano jeść będzie łup, a wieczór będzie dzielił korzyść.
2 Księga Mojżeszowa 7:15 — Idź do Faraona rano, oto, wynijdzie nad wodę, tedy staniesz przeciwko niemu nad brzegiem rzeki, a laskę, która się była obróciła w węża, weźmiesz w rękę twoję,
2 Księga Mojżeszowa 8:20 — I rzekł Pan do Mojżesza: Wstań rano, a stań przed Faraonem, (oto, wynijdzie do wody,) i rzeczesz do niego: Tak mówi Pan: Wypuść lud mój, aby mi służył;
2 Księga Mojżeszowa 9:13 — I rzekł Pan do Mojżesza: Wstań rano, a stań przed Faraonem, i mów do niego: Tak mówi Pan, Bóg Hebrejczyków: Wypuść lud mój, aby mi służył:
2 Księga Mojżeszowa 10:13 — I wyciągnął Mojżesz laskę swoję na ziemię Egipską, a Pan przywiódł wiatr wschodni na ziemię przez cały on dzień, i przez całą noc; a gdy było rano, wiatr wschodni przyniósł szarańczę.
2 Księga Mojżeszowa 12:10 — A nie zostanie z niego nic do jutra; a jeźliby co z niego do jutra zostało, ogniem spalicie.
2 Księga Mojżeszowa 12:22 — Weźmiecie też snopek hysopu, i omoczycie we krwi, która będzie w miednicy, a pokropicie odrzwi, i oba podwoje oną krwią, która będzie w miednicy; a z was nie wynijdzie żaden ze drzwi domu swego aż do poranku.
2 Księga Mojżeszowa 14:24 — Stało się tedy około straży zarannej, że wejrzał Pan na obóz Egipski z słupa ognia i obłoku, i pomieszał wojsko Egipskie.
2 Księga Mojżeszowa 14:27 — I wyciągnął Mojżesz rękę swoję na morze, i wróciło się morze zaraz z rana do mocy swojej; a Egipczanie uciekali przeciw jemu; lecz Pan wraził Egipczany w pośród morza.
2 Księga Mojżeszowa 16:7 — A rano oglądacie chwałę Pańską; bo usłyszał szemrania wasze przeciw Panu. A my co jesteśmy, iż szemrzecie przeciwko nam?
2 Księga Mojżeszowa 16:8 — I rzekł Mojżesz: Da wam Pan, w wieczór mięso do jedzenia, a chleb rano do nasycenia; bo usłyszał Pan szemrania wasze, któremi szemrzecie przeciw jemu. A my co jesteśmy? Nie przeciwko nam są szemrania wasze, ale przeciwko Panu.
2 Księga Mojżeszowa 16:12 — Usłyszałem szemranie synów Izraelskich; rzeczże do nich, mówiąc: Między dwoma wieczorami będziecie jeść mięso, a rano nasyceni będziecie chlebem, i poznacie, żem Ja Pan, Bóg wasz.
2 Księga Mojżeszowa 16:13 — Stało się tedy wieczór, że się zleciały przepiórki, a okryły obóz, a rano rosa leżała około obozu;
2 Księga Mojżeszowa 16:19 — Mówił też Mojżesz do nich: Żaden niech nie zostawia z niego aż do zarania.
2 Księga Mojżeszowa 16:20 — Jednak nie usłuchali Mojżesza; ale zostawili z niego niektórzy aż do poranku, i obróciło się w robaki, i zśmierdło się; i rozgniewał się na nie Mojżesz.
2 Księga Mojżeszowa 16:21 — A zbierali to na każdy dzień rano, każdy według tego, co mógł zjeść; a gdy się zagrzało słońce, tedy ono topniało.
2 Księga Mojżeszowa 16:23 — Który im rzekł: Toć jest, co mówił Pan: Odpocznienie sabbatu świętego Panu jutro będzie; co macie piec, pieczcie, a co macie warzyć, warzcie, a cokolwiek zbędzie, zostawcie sobie, a zachowajcie do jutra.
2 Księga Mojżeszowa 16:24 — Zostawiali tedy ono na jutro, jako był rozkazał Mojżesz; a nie zśmierdło się, i robak nie był w niem.
2 Księga Mojżeszowa 18:13 — I stało się nazajutrz, że usiadł Mojżesz, aby sądził lud, i stał lud przed Mojżeszem od poranku aż do wieczora.
2 Księga Mojżeszowa 18:14 — A widząc świekier Mojżesza wszystko, co on czynił z ludem, rzekł: Cóż to jest, co ty czynisz z ludem? czemuż ty sam siedzisz, a lud wszystek stoi przed tobą od poranku aż do wieczora?
2 Księga Mojżeszowa 19:16 — Stało się tedy dnia trzeciego rano, że były grzmienia, i błyskawice, i gęsty obłok nad górą, i głos trąby bardzo potężny; a bał się wszystek lud, który był w obozie.
2 Księga Mojżeszowa 23:18 — Nie będziesz ofiarował przy kwasie krwi ofiary mojej, ani zostanie przez noc tłustość ofiary mojej aż do poranku.
2 Księga Mojżeszowa 24:4 — I napisał Mojżesz wszystkie słowa Pańskie: a wstawszy rano zbudował ołtarz pod górą, i dwanaście słupów według dwanaście pokolenia Izraelskiego.
2 Księga Mojżeszowa 27:21 — W przybytku zgromadzenia przed zasłoną, która zakrywa skrzynię świadectwa, stawiać je będzie Aaron i synowie jego od wieczora aż do poranku przed Panem. Ta ustawa będzie wieczna w potomstwie ich między synami Izraelskimi.
2 Księga Mojżeszowa 29:34 — A zbyłoliby co mięsa poświęcenia, i chleba aż do poranku, spalisz ostatki ogniem: nie będą tego jeść, bo święta rzecz jest.
2 Księga Mojżeszowa 29:39 — Baranka jednego ofiarować będziesz rano, a baranka drugiego ofiarować będziesz między dwoma wieczorami.
2 Księga Mojżeszowa 29:41 — Także baranka drugiego ofiarować będziesz między dwoma wieczorami; według obrzędu ofiary porannej i według ofiary mokrej jej, tak przy niej uczynisz nad wonią przyjemną, i ofiarę zapaloną Panu.
2 Księga Mojżeszowa 30:7 — A będzie kadził na nim Aaron kadzeniem z wonnych rzeczy na każdy poranek; przygotowawszy lampy, będzie kadził.
2 Księga Mojżeszowa 34:2 — A bądź gotów rano, że wstąpisz jutro na górę Synaj, i staniesz przede mną na wierzchu tej góry.
2 Księga Mojżeszowa 34:4 — Tedy wyciosał Mojżesz dwie tablice kamienne, podobne pierwszym; i wstawszy rano, wstąpił na górę Synaj, jako mu rozkazał Pan, wziąwszy w ręce swe dwie tablice kamienne.
2 Księga Mojżeszowa 34:25 — Nie będziesz ofiarował przy kwasie krwi ofiary mojej, i nie zostanie nic do jutra z ofiary obchodu święta przejścia.
2 Księga Mojżeszowa 36:3 — I wzięli od Mojżesza wszystkie podarki, które byli przynieśli synowie Izraelscy na robotę ku usłudze świątnicy, aby ją wykonali; ale oni przynaszali do niego jeszcze dobrowolne dary na każdy poranek.

Pokazano 50 z 205 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H1242 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

H1239

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.