H6051 — ענן (‛ânân)

Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego ענן (‛ânân) — numer Stronga H6051 — występuje w Starym Testamencie 87 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „w chmurze”, „chmura”, „chmur”, „a chmura”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

cloud, cloudy, cloud-mass
cloud-mass (of theophanic cloud)
cloud

Definicja Stronga (ang.)

From H6049; a cloud (as covering the sky), that is, the nimbus or thunder cloud: - cloud (-y).

Jak polska interlinia oddaje H6051

„w chmurze” — 16 wystąpień
„chmura” — 11 wystąpień
„chmur” — 5 wystąpień
„a chmura” — 4 wystąpienia
„cloud” — 4 wystąpienia
„że chmura” — 4 wystąpienia
„zachmurzenie” — 3 wystąpienia
„A gdy chmura” — 2 wystąpienia
„A obłok” — 2 wystąpienia
„chmury” — 2 wystąpienia
„gdy chmura” — 2 wystąpienia
„i chmury” — 2 wystąpienia

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H6051

1 Księga Mojżeszowa 9:13 — Łuk mój położyłem na obłoku, który będzie na znak przymierza między mną, i między ziemią.
1 Księga Mojżeszowa 9:14 — I stanie się, gdy wzbudzę ciemny obłok nad ziemią, a ukaże się łuk na obłoku:
1 Księga Mojżeszowa 9:16 — Będzie tedy łuk on na obłoku, i wejrzę nań, abym wspomniał na przymierze wieczne, między Bogiem i między wszelką duszą żywiącą w każdem ciele, które jest na ziemi.
2 Księga Mojżeszowa 13:21 — A Pan szedł przed nimi we dnie w słupie obłoku, aby je prowadził drogą, a w nocy w słupie ognia, aby im świecił, żeby szli we dnie i w nocy.
2 Księga Mojżeszowa 13:22 — Nie odejmował słupa obłokowego we dnie, ani słupa ognistego w nocy od ludu.
2 Księga Mojżeszowa 14:19 — A ruszywszy się Anioł Boży, który chodził przed obozem Izraelskim, szedł pozad ich; ruszył się też słup obłokowy, który szedł przed nimi, i stanął pozad im.
2 Księga Mojżeszowa 14:20 — A przyszedłszy między obóz Egipski, i między obóz Izraelski, był on obłok Egipczanom ciemny a Izraelczykom oświecający noc, tak, iż przystąpić nie mogli jedni do drugich przez całą noc.
2 Księga Mojżeszowa 14:24 — Stało się tedy około straży zarannej, że wejrzał Pan na obóz Egipski z słupa ognia i obłoku, i pomieszał wojsko Egipskie.
2 Księga Mojżeszowa 16:10 — I stało się, gdy mówił Aaron do wszystkiego zgromadzenia synów Izraelskich, że spojrzeli ku puszczy, a oto, chwała Pańska ukazała się w obłoku.
2 Księga Mojżeszowa 19:9 — I rzekł Pan do Mojżesza: Oto, Ja, przyjdę do ciebie w gęstym obłoku, aby słuchał lud, gdy będę mówił z tobą, ażeby też wierzyli tobie na wieki; albowiem opowiedział był Mojżesz słowa ludu onego Panu.
2 Księga Mojżeszowa 19:16 — Stało się tedy dnia trzeciego rano, że były grzmienia, i błyskawice, i gęsty obłok nad górą, i głos trąby bardzo potężny; a bał się wszystek lud, który był w obozie.
2 Księga Mojżeszowa 24:15 — Tedy wstąpił Mojżesz na górę, a obłok zakrył górę.
2 Księga Mojżeszowa 24:16 — I mieszkała chwała Pańska na górze Synaj, a okrył ją obłok przez sześć dni; potem zawołał na Mojżesza dnia siódmego z pośrodku obłoku.
2 Księga Mojżeszowa 24:18 — I wszedł Mojżesz w pośrodek obłoku, wstąpiwszy na górę; i był Mojżesz na górze czterdzieści dni i czterdzieści nocy.
2 Księga Mojżeszowa 33:9 — I bywało to, że gdy wchadzał Mojżesz do namiotu, zstępował słup obłokowy, a stawał u drzwi namiotu, i mawiał Bóg z Mojżeszem.
2 Księga Mojżeszowa 33:10 — A widząc wszystek lud słup obłokowy, stojący u drzwi namiotu, powstawał wszystek lud i kłaniał się każdy u drzwi namiotu swego.
2 Księga Mojżeszowa 34:5 — I zstąpił Pan w obłoku, i stanął tam z nim, i zawołał imieniem Pan.
2 Księga Mojżeszowa 40:34 — Tedy okrył obłok namiot zgromadzenia, a chwała Pańska napełniła przybytek.
2 Księga Mojżeszowa 40:35 — Tak, iż nie mógł Mojżesz wnijść do namiotu zgromadzenia; bo był nad nim obłok, a chwała Pańska napełniła była przybytek.
2 Księga Mojżeszowa 40:36 — A gdy odstępował obłok od przybytku, ruszali się synowie Izraelscy w ciągnieniu swem.
2 Księga Mojżeszowa 40:37 — A jeźli nie odstępował obłok, nie ruszali się aż do dnia, którego odstępował.
2 Księga Mojżeszowa 40:38 — A obłok Pański bywał nad przybytkiem we dnie, a ogień bywał w nocy nad nim przed oczyma wszystkiego domu Izraelskiego, ilekroć ciągnęli.
3 Księga Mojżeszowa 16:2 — I rzekł Pan do Mojżesza: Mów do Aarona, brata twego, niech nie wchodzi każdego czasu do świątnicy wewnątrz za zasłonę przed ubłagalnią, która jest na skrzyni, aby nie umarł, bo w obłoku okazować się będę nad ubłagalnią.
3 Księga Mojżeszowa 16:13 — A włoży ono kadzenie na ogień przed Panem, aby okrył dym kadzenia ubłagalnią, która jest nad świadectwem, a nie umrze.
4 Księga Mojżeszowa 9:15 — Dnia tedy onego, którego wystawiony był przybytek, obłok okrył przybytek nad namiotem świadectwa, a wieczór bywało nad przybytkiem jako widzenie ognia aż do poranku.
4 Księga Mojżeszowa 9:16 — Tak bywało ustawicznie; we dnie okrywał go obłok, a jako widzenie ognia w nocy.
4 Księga Mojżeszowa 9:17 — A gdy się podnaszał obłok od namiotu, tedy się ruszali synowie Izraelscy; a gdziekolwiek stawał obłok, tamże stanowili obóz synowie Izraelscy.
4 Księga Mojżeszowa 9:18 — Na rozkazanie Pańskie ciągnęli synowie Izraelscy, i na rozkazanie Pańskie stanowili obóz; po wszystkie dni, których zostawał obłok nad przybytkiem, i oni leżeli obozem.
4 Księga Mojżeszowa 9:19 — A gdy trwał obłok nad przybytkiem przez wiele dni, tedy odprawowali synowie Izraelscy straż Panu, a nie ruszali się.
4 Księga Mojżeszowa 9:20 — Ale gdy nie długo trwał obłok nad przybytkiem, na rozkazanie Pańskie stanowili obóz, i na rozkazanie Pańskie ciągnęli.
4 Księga Mojżeszowa 9:21 — A gdy bywał obłok od wieczora aż do poranku, a podnosił się zaś poranku, tedy ciągnęli; tak we dnie jako i w nocy, gdy się podniósł obłok, ciągnęli.
4 Księga Mojżeszowa 9:22 — A jeźli przez dwa dni, albo przez miesiąc, albo też przez rok trwał obłok nad przybytkiem, zostawając nad nim, obozem leżeli synowie Izraelscy, i nie ruszali się; ale gdy się on podnosił, i oni się ruszali.
4 Księga Mojżeszowa 10:11 — I stało się roku wtórego, miesiąca wtórego, dnia dwudziestego tegoż miesiąca, że się podniósł obłok przybytku świadectwa.
4 Księga Mojżeszowa 10:12 — I ruszyli się synowie Izraelscy z hufcami swymi z puszczy Synaj, a stanął obłok na puszczy Faran.
4 Księga Mojżeszowa 10:34 — A obłok Pański szedł nad nimi we dnie, gdy się ruszali z stanowiska.
4 Księga Mojżeszowa 11:25 — I zstąpił Pan w obłoku, i mówił do niego, a wziąwszy z Ducha, który był w nim, podzielił go między siedemdziesiąt mężów starszych; i stało się, gdy odpoczął nad nimi on Duch, tedy prorokowali, a potem nigdy.
4 Księga Mojżeszowa 12:5 — Zatem zstąpił Pan w słupie obłokowym, i stanął we drzwiach namiotu, i zawołał Aarona i Maryi, i przyszli oboje.
4 Księga Mojżeszowa 12:10 — Obłok także odstąpił od namiotu, a oto, Maryja otrędowaciała, zbielawszy jako śnieg; a wejrzawszy Aaron na Maryję, ujrzał trędowatą.
4 Księga Mojżeszowa 14:14 — I mówić będą z obywatelami ziemi tej, bo słyszeli, żeś ty Panie był w pośrodku ludu tego; żeś okiem w oko widziany był, o Panie, a obłok twój stawał nad nimi, a iż w słupie obłokowym chodziłeś przed nimi we dnie, a w słupie ognistym w nocy.
4 Księga Mojżeszowa 16:42 — I stało się, gdy się zbierał lud przeciw Mojżeszowi, i przeciw Aaronowi, że spojrzeli ku namiotowi zgromadzenia, a oto, okrył go obłok, i okazała się chwała Pańska.
5 Księga Mojżeszowa 1:33 — Który chodził przed wami w drodze, przepatrując wam miejsce do stanowienia obozu, w nocy w ogniu, aby wam ukazał drogę którą byście iść mieli, we dnie zaś w obłoku.
5 Księga Mojżeszowa 4:11 — Tedyście przystąpili, a stanęliście pod górą, a ona góra pałała ogniem aż do samego nieba, a była na niej ciemność, obłok i mgła.
5 Księga Mojżeszowa 5:22 — Teć słowa mówił Pan do wszystkiego zgromadzenia waszego na górze z pośrodku ognia, obłoku, i mgły, głosem wielkim, a nic więcej nie przydał, i napisał je na dwóch tablicach kamiennych, które mnie oddał.
5 Księga Mojżeszowa 31:15 — Tedy się ukazał Pan w namiocie w słupie obłokowym; i stanął on słup obłokowy nade drzwiami namiotu,
1 Księga Królewska 8:10 — I stało się, gdy wychodzili kapłani z świątnicy, że obłok napełnił dom Pański.
1 Księga Królewska 8:11 — Tak iż się nie mogli kapłani ostać i służyć dla onego obłoku; albowiem napełniła była chwała Pańska dom Pański.
2 Księga Kronik 5:13 — I stało się, gdy jednostajnie trąbili, i śpiewali, i wydawali jednaki głos, chwaląc i sławiąc Pana: i gdy podnosili głos na trąbach, i na cymbałach, i na innych instrumentach muzycznych, i chwalili Pana, że dobry, że na wieki miłosierdzie jego, tedy dom on napełniony jest obłokiem, to jest dom Pański.
2 Księga Kronik 5:14 — Tak iż się nie mogli kapłani ostać, i służyć dla onego obłoku; albowiem napełniła była chwała Pańska dom Boży.
Księga Nehemiasza 9:12 — A w słupie obłokowym prowadziłeś ich we dnie, a w słupie ognistym w nocy, abyś im oświecał drogę, którą iść mieli.
Księga Nehemiasza 9:19 — Ty jednak dla litości twoich wielkich nie opuściłeś ich na puszczy; słup obłokowy nie odstąpił od nich we dnie, prowadząc ich w drodze, ani słup ognisty w nocy, oświecając ich, i drogę, którą iść mieli.

Pokazano 50 z 87 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H6051 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

H6049

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.