5 Księga Mojżeszowa 4

5 Księga Mojżeszowa, rozdział 4 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (49 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

5 Księga Mojżeszowa 4 — Biblia Gdańska

1 Teraz tedy, o Izraelu, słuchaj ustaw, i sądów, których ja was uczę, abyście je czyniąc żyli, a wszedłszy posiedli ziemię, którą Pan, Bóg ojców waszych, dawa wam.

2 Nie przydacie do słowa, które ja wam rozkazuję, ani ujmiecie z niego, abyście strzegli przykazań Pana, Boga waszego, które ja wam rozkazuję.

3 Oczy wasze widziały, co uczynił Pan dla Baal fegora, jako każdego męża, który się udawał za Baal fegorem, wytracił Pan, Bóg twój, z pośrodku was.

4 A wy, którzyście trwali przy Panu, Bogu waszym, żyjecie wszyscy aż do dnia dzisiejszego.

5 Patrzcież, żem was nauczał ustaw i sądów, jako mi rozkazał Pan, Bóg mój, abyście tak czynili w ziemi tej, do której wchodzicie, abyście ją dziedzicznie posiedli.

6 Przestrzegajcież ich tedy, a czyńcie je; to bowiem jest mądrość wasza, i rozum wasz przed oczyma narodów; którzy usłyszawszy o tych wszystkich ustawach, rzeką: Tylko ten lud mądry, i rozumny, i naród wielki jest.

7 Albowiem któryż naród tak wielki jest, coby mu byli bogowie tak bliscy, jako Pan, Bóg nasz, we wszystkiem, ilekroć go wzywamy?

8 Albo któryż naród tak wielki, któryby miał ustawy i sądy tak sprawiedliwe, jako wszystek ten zakon, który ja przedkładam wam dziś?

9 A wszakże miej się na pieczy, a strzeż duszy twej pilnie, byś snać nie zapomniał na te rzeczy, które widziały oczy twoje i aby snać nie odstąpiły od serca twego po wszystkie dni żywota twego; i oznajmisz je synom twym, i synom synów twoich.

10 Nie zapominaj, żeś onego dnia stał przed oblicznością Pana, Boga twego, na Horeb, gdy mówił Pan do mnie: Zgromadź mi lud, abym im powiedział słowa moje, których się uczyć będą, aby się mnie bali po wszystkie dni, pokąd żyć będą na ziemi, i synów swoich nauczając tego.

11 Tedyście przystąpili, a stanęliście pod górą, a ona góra pałała ogniem aż do samego nieba, a była na niej ciemność, obłok i mgła.

12 I mówił Pan do was z pośród ognia; głos słów słyszeliście, aleście podobieństwa żadnego nie widzieli oprócz głosu.

13 I oznajmił wam przymierze swoje, które rozkazał wam, abyście je czynili, to jest dziesięć słów, które napisał na dwóch tablicach kamiennych.

14 Mnie też rozkazał Pan na on czas, abym was nauczał ustaw i sądów, abyście je czynili w ziemi, do której idziecie, abyście ją dziedzicznie posiedli.

15 A tak strzeżcie pilnie dusz waszych, (gdyżeście nie widzieli żadnego podobieństwa, dnia, którego mówił Pan do was na Horebie z pośrodku ognia,)

16 Abyście się snać nie popsowali, i nie czynili sobie rytego bałwana, albo obrazu wszelkiego podobieństwa, kształtu mężczyzny albo niewiasty;

17 Albo kształtu jakiego zwierzęcia, które jest na ziemi, kształtu wszelkiego ptaka skrzydlastego, który lata po powietrzu;

18 Kształtu wszystkiego tego, co się płaza po ziemi, kształtu wszelkiej ryby, która jest w wodzie pod ziemią.

19 Ani podnoś oczu swych ku niebu, żebyś widząc słońce i miesiąc, i gwiazdy ze wszystkiemi zastępy niebieskiemi, nie dał się uwieść, abyś się im kłaniał, i służyłbyś im, ponieważ je oddał Pan, Bóg twój, na posługę wszystkim ludziom pod wszystkiem niebem.

20 Aleć was wziął Pan, i wywiódł was jako z żelaznego pieca, z Egiptu, abyście byli jego ludem dziedzicznym, jako dziś jesteście.

21 A Pan rozgniewał się na mię dla was, a przysiągł, że nie przejdę przez Jordan, ani wnijdę do onej wybornej ziemi, którą Pan, Bóg twój, dawa tobie w dziedzictwo.

22 Bo ja umrę w tej ziemi, ja nie przejdę za Jordan; ale wy przejdziecie, i dziedzicznie osiądziecie tę dobrą ziemię.

23 Strzeżcież się, byście snać nie zapomnieli przymierza Pana, Boga waszego, które uczynił z wami, a nie czynili sobie rytego obrazu na kształt jakiejkolwiek rzeczy, jakoć rozkazał Pan, Bóg twój.

24 Albowiem Pan, Bóg twój, jest ogień trawiący, Bóg zawisny.

25 Gdy spłodzisz syny i wnuki, a zstarzejecie się w ziemi onej, jeźlibyście się popsowali, a czynilibyście sobie ryte bałwany na kształt jakiejkolwiek rzeczy, i uczynilibyście co złego przed oczyma Pana, Boga waszego, drażniąc go:

26 Biorę na świadectwo przeciwko wam dziś niebo i ziemię, iż pewnie w rychle wyginiecie z ziemi, do której pójdziecie przez Jordan, abyście dziedzicznie ją posiedli; nie przedłużycie dni waszych w niej, bo pewnie wytraceni będziecie.

27 I rozproszy was Pan między narody, a zostanie was mało między narody, do których zaprowadzi was Pan.

28 Tamże będziecie służyli bogom, robocie rąk ludzkich, drewnu i kamieniowi, które ani widzą, ani słyszą, ani wąchają.

29 A wszakże i tam jeźli szukać będziesz Pana, Boga twego, tedy znajdziesz, będzieszli go szukał całem sercem twojem, i całą duszą swoją.

30 Gdy ucisk przyjdzie na cię, a najdą cię te wszystkie rzeczy w ostatnie dni, tedy, nawróciszli się do Pana, Boga twego, a posłusznym będziesz głosowi jego,

31 (Albowiem Bóg miłosierny Pan, Bóg twój jest) nie opuści cię, ani cię skazi, ani zapomni na przymierze ojców twoich, które im przysiągł.

32 Pytaj się teraz na dni starodawne, które były przed tobą, ode dnia, którego stworzył Bóg człowieka na ziemi; a od jednego końca nieba aż do drugiego końca nieba stałali się kiedy rzecz podobna tej tak wielkiej? albo słuchanoli kiedy co takowego?

33 Słyszałli kiedy który naród głos Boga mówiącego z pośrodku ognia, jakoś ty słyszał, a żyw został?

34 Albo kusiłli się który bóg przyjść a wziąć sobie naród z pośrodku innego narodu przez pokusy, przez znaki, i przez cuda, i przez wojny, i przez mocną rękę, i przez ramię wyciągnione, i w strachach wielkich, według wszystkiego, jako uczynił dla was Pan, Bóg wasz, w Egipcie przed oczyma twemi?

35 Tobie to ukazano, abyś wiedział, iż Pan jest Bóg, a nie masz innego oprócz niego.

36 Dał ci z nieba słyszeć głos swój, aby cię wyćwiczył, a na ziemi ukazał ci ogień swój wielki, a słowa jego słyszałeś z pośrodku ognia.

37 A iż umiłował ojce twoje, obrał nasienie ich po nich, i wywiódł cię przed sobą mocą swoją wielką z Egiptu,

38 Aby wygnał narody wielkie i możniejsze nad cię przed twarzą twoją, i wprowadził cię, a dał ci ziemię ich w dziedzictwo, jako to dziś widzisz.

39 Wiedzże tedy dziś, a wspomnij na to w sercu twojem, iż Pan jest Bogiem na niebie wysoko, i na ziemi nisko nie masz innego.

40 A tak przestrzegaj ustaw jego, i przykazań jego, które ja dziś rozkazuję tobie, abyć się dobrze wodziło, i synom twoim po tobie; abyś też przedłużył dni na ziemi, którą Pan, Bóg twój, da tobie, po wszystkie dni.

41 Tedy oddzielił Mojżesz trzy miasta z tej strony Jordanu na wschód słońca.

42 Aby tam uciekał mężobójca, któryby zabił bliźniego swego z nieobaczenia, nie mając go w nienawiści przedtem, aby uciekłszy do jednego z tych miast, żyw został;

43 Beser na puszczy, w równinie w ziemi Rubenitów, i Ramot w Galaad między Gadyty, i Golam w Bazan między Manassytami.

44 Tenci jest zakon, który przedłożył Mojżesz synom Izraelskim.

45 Te są świadectwa, i ustawy, i sądy, które mówił Mojżesz do synów Izraelskich, gdy wyszli z Egiptu;

46 Z tej strony Jordanu, w dolinie przeciw Betfegor, w ziemi Sehona, króla Amorejskiego, który mieszkał w Hesebon, którego poraził Mojżesz, i synowie Izraelscy, gdy szli z Egiptu;

47 I osiedli ziemię jego, i ziemię Oga, króla Basańskiego, dwóch królów Amorejskich, którzy byli z tej strony Jordanu na wschód słońca;

48 Od Aroer, które jest nad brzegiem potoku Arnon, i aż do góry Syon, która jest Hermon;

49 I wszystkie pola nad Jordanem na wschód słońca, i aż do morza pustego, pod górą Fazga.

Komentarz do rozdziału: 5 Księga Mojżeszowa 4

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

5 Księga Mojżeszowa 4:1

Epifania i Bazylea:

„Teraz tedy, o Izraelu, słuchaj ustaw, i sądów, których ja was uczę, abyście je czyniąc żyli, a wszedłszy posiedli ziemię, którą Pan, Bóg ojców waszych, dawa wam” — W antytypie, podczas Paruzji i Epifanii, nasz Pan dla duchowego Izraela robi przegląd tych cudów, które Bóg dokonywał dla niego i zachęca go do zwracania uwagi i posłuszeństwa wobec etycznych (ustaw) i doktrynalnych (sądów) nauk Jego Słowa, aby mógł wejść do odpocznienia, które Bóg przygotował dla Swoich posłusznych dzieci. (TP 1978, s. 70)

5 Księga Mojżeszowa 4:2

Epifania i Bazylea:

„Nie przydacie do słowa, które ja wam rozkazuję, ani ujmiecie z niego, abyście strzegli przykazań Pana, Boga waszego, które ja wam rozkazuję” — Nie mieli nic dodać ani ująć z Jego Słowa. (TP 1978, s. 70)

5 Księga Mojżeszowa 4:3

Epifania i Bazylea:

„Oczy wasze widziały, co uczynił Pan dla Baal fegora, jako każdego męża, który się udawał za Baal fegorem, wytracił Pan, Bóg twój, z pośrodku was” — Nasz Pan przypomina Swemu ludowi o zgubnych skutkach, jakie wystąpiły w przypadku odstępczych antytypowych Izraelitów zamieszanych w nieprawe związki — symboliczne wszeteczeństwo — z pewnymi fałszywymi doktrynami i złymi praktykami. (TP 1978, s. 70)

5 Księga Mojżeszowa 4:4

Epifania i Bazylea:

„A wy, którzyście trwali przy Panu, Bogu waszym, żyjecie wszyscy aż do dnia dzisiejszego” — Nasz Pan przypomina Swemu ludowi o zachowaniu tych, którzy byli wierni Bogu. (TP 1978, s. 70)

5 Księga Mojżeszowa 4:5

Epifania i Bazylea:

„Patrzcież, żem was nauczał ustaw i sądów, jako mi rozkazał Pan, Bóg mój, abyście tak czynili w ziemi tej, do której wchodzicie, abyście ją dziedzicznie posiedli” — Nasz Pan pokazuje, że udzielone nam przez Niego podczas Wieku Ewangelii etyczne i doktrynalne nauki stanowią prawdziwą mądrość, pochodzącą z góry. (TP 1978, s. 70)

5 Księga Mojżeszowa 4:6

Epifania i Bazylea:

„Przestrzegajcież ich tedy, a czyńcie je; to bowiem jest mądrość wasza, i rozum wasz przed oczyma narodów; którzy usłyszawszy o tych wszystkich ustawach, rzeką: Tylko ten lud mądry, i rozumny, i naród wielki jest” — świat we właściwym czasie w Królestwie rozpozna i uzna lud Boży jako lud mądry i rozumny. (TP 1978, s. 70)

5 Księga Mojżeszowa 4:9

Epifania i Bazylea:

„A wszakże miej się na pieczy, a strzeż duszy twej pilnie, byś snać nie zapomniał na te rzeczy, które widziały oczy twoje i aby snać nie odstąpiły od serca twego po wszystkie dni żywota twego; i oznajmisz je synom twym, i synom synów twoich” — W antytypie to oznacza jak Jezus przy końcu Wieku Ewangelii, szczególnie przez Swoich Posłanników Paruzji i Epifanii, ostrzega Swój lud, aby nie zapominał o cudownym postępowaniu z nim w sprawach Królestwa (w. 9—14). (TP 1978, s. 70)

5 Księga Mojżeszowa 4:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Aby się mię bali” — Podczas wielkiego ucisku ludzkość otrzyma naukę, której nigdy nie zapomni.

Epifania i Bazylea:

„przed oblicznością Pana” — znaczy, uczynić coś tyczącego się spraw Boskich, pod specjalną Pańską uwagą. (TP 1938, s. 70)

5 Księga Mojżeszowa 4:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Przymierze swoje” — Przymierze Zakonu było wyrażone w 10 przykazaniach. TP

5 Księga Mojżeszowa 4:15

Epifania i Bazylea:

„A tak strzeżcie pilnie dusz waszych...” — Jezus przy końcu Wieku Ewangelii poleca Swemu ludowi, a przez niego prospektywnemu Swojemu ludowi Tysiącletniemu, aby najwyższej czci nie oddawali żadnej osobie na ziemi ani w niebie, ani żadnemu dziełu lub teorii ludzkiej, odnoszącej się do rzeczy ziemskich lub niebieskich, ale aby zawsze pamiętali o przymierzu z Jehową ich Bogiem (w.15-24). (TP 1978, s. 70)

„Nie widzieli” — Izrael. (TP 1965, s. 53)

5 Księga Mojżeszowa 4:20

Epifania i Bazylea:

„i wywiódł was jako z żelaznego pieca, z Egiptu” — Bóg wyprowadził lud Boży z królestwa szatana, jego ciemiężenia i strapienia, jakie są zadawane pod dozorcami szatana. (TP 1958, s. 98)

5 Księga Mojżeszowa 4:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Jest ogień trawiący” — Bóg nie może patrzeć na grzech. "Straszną jest rzeczą wpaść w ręce Boga żywego". Żyd.10:31.

5 Księga Mojżeszowa 4:25

Epifania i Bazylea:

„jeźlibyście się popsowali, a czynilibyście sobie...” — Jezus przy końcu Wieku Ewangelii, szczególnie przez Swoich Posłanników Paruzji i Epifanii, ostrzega Swój lud, że gdyby jednak po okrzepnięciu w sferze Prawdy i jej Duchu stali się niewiernymi Bogu i ulegli korupcji bałwochwalstwa, to On im ześle silne złudzenie i w przesiewaniach rozproszy ich między tych, którzy służą innym bogom (w. 25—28). (TP 1978, s. 70)

5 Księga Mojżeszowa 4:29

Epifania i Bazylea:

„A wszakże i tam jeźli szukać będziesz Pana, Boga twego, tedy znajdziesz, będzieszli go szukał całem sercem twojem, i całą duszą swoją” — Jednakże gdyby pokutowali i wrócili do Boga, to On będzie miłosierny i przebaczy im jak to obiecał (w. 29—31). (TP 1978, s. 70)

5 Księga Mojżeszowa 4:31

Paruzja (C.T. Russell):

„Przymierze ojców” — Przymierze Abrahama.

5 Księga Mojżeszowa 4:32

Paruzja (C.T. Russell):

„Rzecz tak wielka” — Rzecz tak wielką można zastosować do tego, co Bóg uczynił dla duchowego Izraela.

Epifania i Bazylea:

„Pytaj się teraz na dni starodawne, które były przed tobą, ode dnia, którego stworzył Bóg człowieka na ziemi; a od jednego końca nieba aż do drugiego końca nieba stałali się kiedy rzecz podobna tej tak wielkiej? albo słuchanoli kiedy co takowego?” — bo nigdy odkąd Bóg stworzył człowieka na ziemi nie było takiego ludu jak nowe stworzenie, naród święty, wybrane spośród ludzi, do którego Bóg przemawiał z takim oświeceniem, chociaż wśród srogich prób, i które wyzwolił przez Jezusa Chrystusa takimi cudownymi sposobami (w. 32—34). (TP 1978, s. 70)

5 Księga Mojżeszowa 4:33

Paruzja (C.T. Russell):

„Z pośrodku ognia” — Chwalebne ofiarowanie swej obecności z Kościołem.

5 Księga Mojżeszowa 4:34

Paruzja (C.T. Russell):

„Przed oczyma twymi” — W wyswobodzeniu go od grzechu, prowadzenie przez wszystkie trudne drogi, otoczonego przez nieprzyjaciół wewnątrz i na zewnątrz, napadany srogo przez szatana, kuszony, doświadczany, prześladowany; czy nie jest to cudowna łaska Boża dla każdego dziecka Bożego.

5 Księga Mojżeszowa 4:35

Epifania i Bazylea:

„Tobie to ukazano, abyś wiedział, iż Pan jest Bóg, a nie masz innego oprócz niego” — Jezus przypomniał Swemu ludowi Wieku Ewangelii, że Boskie objawienie się im i Jego możne wyzwolenie ich od przeciwników nastąpiło w celu przekonania ich, że On jest Wszechmocnym, jedynym prawdziwym Bogiem, godnym ich czci i zupełnego poświęcenia i że dlatego powinni być Mu zupełnie wierni i żyć w harmonii z Prawdą i jej Duchem (w. 35—40). (TP 1978, s. 70)

5 Księga Mojżeszowa 4:41

Epifania i Bazylea:

„Tedy oddzielił Mojżesz trzy miasta z tej strony Jordanu na wschód słońca” — wymienia trzy miasta wyznaczone po wschodniej stronie Jordanu. W antytypie są one przeznaczone dla trzech wybranych klas, które ostatecznie swoje dziedzictwo otrzymają w duchowej naturze. (TP 1978, s. 71)

5 Księga Mojżeszowa 4:43

Epifania i Bazylea:

„Beser na puszczy, w równinie w ziemi Rubenitów, i Ramot w Galaad między Gadyty, i Golam w Bazan między Manassytami” — W Chrystusie znajdują ucieczkę przed wymaganiami sprawiedliwości i przebaczenie za ich Adamowe grzechy — Starożytni Godni z wyprzedzeniem a pozostali po skompletowaniu ofiary Jezusa. (TP 1978, s. 71) Beser (silny) trafnie przedstawia Boskie stosowne zarządzenia dla członków Maluczkiego Stadka, którzy rozwijają najsilniejsze charaktery i osiągają szczyty Boskiej natury (Rubenici — Ruben pierworodny). (TP 1978, s. 71) Ramot (wyżyny) było zastrzeżone dla Gadytów (gromada) przedstawiając zarządzenia dla Wielkiej Kompanii, która będzie zaszczycona wysoką duchową naturą, chociaż niższą od Boskiej. (TP 1978, s. 71) Golam (wygnanie) było przeznaczone dla połowy pokolenia Manasesa (powodujący zapominanie) po wschodniej stronie Jordanu, przedstawiając zarządzenia dla Godnych, reprezentowanych tutaj przez Młodocianych Godnych, którzy są wygnańcami rozwijającymi się razem ze spłodzonymi z Ducha, ale nie będącymi nimi. (TP 1978, s. 71) Te trzy klasy w swej ucieczce przed śmiercią z rąk sprawiedliwości uchodzą przez wiarę i poświęcenie do Chrystusa jako swego Zbawiciela. (TP 1978, s. 71)

Literatura o rozdziale 5 Księga Mojżeszowa 4

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 5 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.