5 Księga Mojżeszowa 14

5 Księga Mojżeszowa, rozdział 14 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (29 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

5 Księga Mojżeszowa 14 — Biblia Gdańska

1 Synami jesteście Pana, Boga waszego: nie będziecie się rzezać, ani czynić łysiny między oczyma waszemi nad umarłym;

2 Albowiemeś ludem świętym Panu, Bogu twemu, i obrał cię Pan, abyś mu był za lud osobliwy ze wszystkich narodów, którzy są na obliczu ziemi.

3 Nie będziesz jadał żadnej obrzydliwości.

4 Teć są zwierzęta, które jeść będziecie: Woły, owce, i kozy,

5 Jelenia, i sarnę, i bawołu, i dzikiego kozła, i jednorożca, i łosia, i kózkę skalną.

6 I wszelkie zwierzę, które ma rozdzielone kopyto, tak że się na dwa kopyta dzieli stopa jego, i które przeżuwa między zwierzęty, jeść je będziecie.

7 A wszakże z tych, które przeżuwają, i które rozdzielone kopyta mają, jeść nie będziecie, wielbłąda, i zająca, i królika; albowiem chociaż te przeżuwają, ale kopyt rozdwojonych nie mają; nieczyste wam będą.

8 Także świnia, choć ma kopyto rozdwojone, ale iż nie przeżuwa, nieczysta wam będzie; mięsa ich jeść nie będziecie, i ścierwu się ich nie dotkniecie.

9 To zaś jeść będziecie ze wszystkich rzeczy, które są w wodach; cokolwiek ma łuskę i skrzele, jeść będziecie.

10 Ale wszystkiego, co nie ma skrzeli, ani łuski, jeść nie będziecie, nieczyste wam będzie.

11 Wszystko ptastwo czyste jeść będziecie.

12 Te zasię są, których jeść nie będziecie: Orła, i gryfa, i morskiego orła.

13 I sokoła, i sępa, i kani wedle rodzaju jej.

14 Ani żadnego kruka wedle rodzaju jego.

15 Ani strusia, ani sowy, ani wodnej kani, ani krogulca według rodzaju jego.

16 I raroga, i lelka, i łabędzia.

17 I pelikana, i porfiryjona, i nurka.

18 Ani bociana ani sójki według rodzaju ich, ani dudka ani nietoperza.

19 Wszelki też płaz skrzydlasty nieczysty wam będzie, jeść go nie będziecie.

20 Każdego ptaka czystego jeść będziecie.

21 Nie będziecie jeść żadnej zdechliny; przychodniowi, który jest w bramach twoich, dasz to, a jeść to będzie, albo sprzedasz cudzoziemcowi; boś ty lud święty Panu, Bogu twemu, nie będziesz warzył koźlęcia w mleku matki jego.

22 Ochotnie będziesz dawał dziesięciny ze wszystkiego urodzaju nasienia twego, co się urodzi na polu na każdy rok.

23 A będziesz pożywał przed Panem, Bogiem twoim, na miejscu, które obierze, żeby tam mieszkało imię jego, dziesięcin zboża twego, z wina twego, i z oliwy twojej, i z pierworodztwa wołów twoich, i z owiec twoich, abyś się uczył bać Pana, Boga twego, po wszystkie dni.

24 A jeźliby daleka była droga na cię, żebyś tego tam donieść nie mógł, przeto, że odległe jest tobie ono miejsce, które by obrał Pan, Bóg twój, ku mieszkaniu tam imieniowi swemu, gdyć błogosławić będzie Pan, Bóg twój;

25 Tedy to spieniężysz, a mając zawiązane pieniądze w rękach twoich, pójdziesz na miejsce, które sobie obierze Pan, Bóg twój.

26 I za one pieniądze nakupisz wszystkiego, co się upodoba duszy twojej, wołów i owiec, i wina, i innego napoju mocnego, i wszystkiego, czego by pożądała dusza twoja, a będziesz tam jadł przed Panem, Bogiem twoim, i będziesz się weselił, ty i dom twój.

27 A Lewity, który mieszka w bramach twoich, nie opuścisz go, ponieważ nie ma działu, ani dziedzictwa z tobą.

28 A po wyjściu każdego trzeciego roku odłączysz wszystkie dziesięciny urodzaju twego onegoż roku, i złożysz je w bramach twoich.

29 Tedy przyjdzie Lewita, który nie ma działu i dziedzictwa z tobą, i przychodzień, i sierota, i wdowa, którzy są w bramach twoich, i będą jeść, i najedzą się, abyć błogosławił Pan, Bóg twój, w każdej sprawie rąk twoich, którą czynić będziesz.

Komentarz do rozdziału: 5 Księga Mojżeszowa 14

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

5 Księga Mojżeszowa 14:1

Epifania i Bazylea:

„Synami... Pana” — odnosi się do świętych W.Ew., jako synów Bożych. (TP 1954, s. 31,32)

„jesteście” — przedtawiacie. (TP 1954, s. 31,32)

5 Księga Mojżeszowa 14:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Obracał się Pan” — Oblubienica Chrystusowa będzie Jego towarzyszką, Jego osobliwym skarbem.

5 Księga Mojżeszowa 14:22

Epifania i Bazylea:

„Ochotnie będziesz dawał dziesięciny” — 5 Mojż. 14:22—29 mówi o drugorzędnej, świątecznej dziesięcinie. Ta dziesięcina miała pozostawać do dyspozycji właściciela, miała być spożywana przez niego, jego rodzinę i innych, którzy byli w szczególnej potrzebie (w. 23,26,28,29). (TP 1980, s. 75) Wydaje się, że drugorzędna dziesięcina stanowi także typ tego, co stanowi nasze ludzkie wszystko, a co zostało całkowicie poświęcone Bogu, ale z innego punktu widzenia — z punktu widzenia stokrotnej nagrody (Mat. 19:29). Bowiem błogosławieństwa i radości, które otrzymujemy w rezultacie naszego poświęcenia oraz wykonywania naszego szafarstwa, w zakresie tego co stanowi nasze poświęcone ludzkie wszystko, a z czego pewne rzeczy używamy, służą potrzebom własnym i tych, którzy są od nas słusznie zależni (,,a będziesz tam jadł przed PANEM”, w. 23,26; 1 Kor. 10:31). (TP 1980, s. 75) Omawiane ucztowania przed Bogiem są okazjami do radości i błogosławieństwa, tak jak to było w typie. Lud Boży stwierdza, że lepiej jest udzielać, aniżeli przyjmować. Z tego też powodu doznaje zadowolenia, gdy błogosławi innych z tego co stanowi jego ludzkie wszystko, nie zapominając o potrzebach tych, którzy mu usługują w sprawach duchowych (w. 27—29). W trzecim i szóstym roku siedmioletniego cyklu, gościnność wobec tych w potrzebie zastępowała Izraelitom własne ucztowania. (TP 1980, s. 75)

5 Księga Mojżeszowa 14:23

Epifania i Bazylea:

Komentarz w wierszu 22. (TP 1980, s. 75)

5 Księga Mojżeszowa 14:24

Epifania i Bazylea:

Komentarz w wierszu 22. (TP 1980, s. 75)

5 Księga Mojżeszowa 14:25

Epifania i Bazylea:

Komentarz w wierszu 22. (TP 1980, s. 75)

5 Księga Mojżeszowa 14:26

Epifania i Bazylea:

Komentarz w wierszu 22. (TP 1980, s. 75)

5 Księga Mojżeszowa 14:27

Paruzja (C.T. Russell):

„Lewity nie opuścisz” — Przez udzielanie dobrowolnych składek, ponieważ pokolenie Lewiego nie miało działu, ani dziedzictwa w ziemi. 5Moj.10:9.

Epifania i Bazylea:

„A Lewity, który mieszka w bramach twoich, nie opuścisz go, ponieważ nie ma działu, ani dziedzictwa z tobą” — kapłani i Lewici nie mieli żadnego dziedzictwa w ziemi. To oczywiście obejmuje Gersonitów, jak również kapłanów, Kaatytów i Merarytów. (TP 1974, s. 54) Nieposiadanie w ziemi żadnego dziedzictwa przedstawia, iż pozafigury tych czterech klas potomków Lewiego nie będą posiadały dziedzictwa ziemskiego, ale dziedzictwo duchowe, tzn. niebiańskie charaktery, ciała, mieszkania itd. (TP 1974, s. 54)

Literatura o rozdziale 5 Księga Mojżeszowa 14

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 5 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.