5 Księga Mojżeszowa 18

5 Księga Mojżeszowa, rozdział 18 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (22 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

5 Księga Mojżeszowa 18 — Biblia Gdańska

1 Nie będą mieli kapłani Lewitowie, i wszystko pokolenie Lewi, działu, ani dziedzictwa z innym Izraelem: ogniste ofiary Pańskie i dziedzictwo jego jeść będą.

2 A dziedzictwa nie będą mieli między bracią swoją; Pan jest dziedzictwem ich, jako im powiedział.

3 A toć będzie prawo należące kapłanom od ludu, od ofiarujących ofiarę, bądź wołu, bądź owcę; tedy oddadzą kapłanowi łopatkę, i czeluści i kałdun.

4 Pierwociny zboża twego, wina twego, i oliwy twojej, także pierwociny wełny z owiec twoich oddasz mu.

5 Albowiem obrał go Pan, Bóg twój, ze wszystkich pokoleń twoich, aby stał ku usłudze w imieniu Pańskiem, on i synowie jego, po wszystkie dni.

6 A gdyby przyszedł Lewita z któregokolwiek miasta twego, z całego Izraela, gdzie przemieszkiwa, a przyszedłby z całej chęci duszy swej na miejsce, które sobie obrał Pan:

7 Tedy służyć będzie w imieniu Pana, Boga swego, jako wszyscy bracia jego Lewitowie, którzy tam stoją przed oblicznością Pańską.

8 Część równą z drugimi jeść będą, oprócz tego, co im należało z dóbr ojców ich.

9 Gdy tedy wnijdziesz do ziemi, którą dawa Pan, Bóg twój, tobie, nie ucz się czynić według obrzydliwości tych narodów.

10 Niech się między wami nie znajduje, któryby przewodził syna swego, albo córkę swoję przez ogień; także wieszczek, guślarz, i wróżek, i czarownik.

11 I czarnoksiężnik, i ten, który ma sprawę z duchy złymi, i praktykarz, i wywiadujący się czego od umarłych.

12 Albowiem jest obrzydliwością Panu każdy, któryby to czynił; bo dla tych obrzydliwości Pan, Bóg twój, wyrzuca te narody przed tobą.

13 Doskonałym będziesz przed Panem, Bogiem twoim.

14 Albowiem narodowie ci, które ty opanujesz, wieszczków i guślarzy słuchają; ale tobie nie dopuszcza tego Pan, Bóg twój.

15 Proroka z pośrodku ciebie, z braci twej, jakom ja jest, wzbudzi tobie Pan, Bóg twój; onego słuchać będziecie;

16 Według tego wszystkiego, jakoś żądał od Pana, Boga twego, na górze Horeb, w dzień zgromadzenia, mówiąc: Niech więcej nie słucham głosu Pana, Boga mego, i na ogień ten wielki niech nie patrzę więcej, bym nie umarł.

17 Przetoż rzekł Pan do mnie: Dobrze mówili, co mówili.

18 Proroka im wzbudzę z pośrodku braci ich, jakoś ty jest, i włożę słowa moje w usta jego, i opowiadać im będzie wszystko, cokolwiek mu rozkażę.

19 I stanie się, że ktobykolwiek nie był posłuszny słowom moim, które on mówić będzie w imię moje, Ja tego szukać będę na nim.

20 Wszakże prorok, któryby sobie hardzie począł, mówiąc słowo w imieniu mojem, któregom mu mówić nie rozkazał i któryby mówił w imię bogów obcych, niech umrze prorok takowy.

21 A jeźlibyś rzekł w sercu swem: Jakoż rozeznamy to słowo, którego nie mówił Pan?

22 Jeźliby co mówił on prorok w imię Pańskie, a nie stałoby się to, ani wypełniło, onoć to jest słowo, którego nie mówił Pan; z hardości to mówił prorok on, nie bójże się go.

Komentarz do rozdziału: 5 Księga Mojżeszowa 18

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

5 Księga Mojżeszowa 18:1

Epifania i Bazylea:

„Nie będą mieli kapłani Lewitowie, i wszystko pokolenie Lewi, działu, ani dziedzictwa z innym Izraelem” — kapłani i Lewici nie mieli żadnego dziedzictwa w ziemi. To oczywiście obejmuje Gersonitów, jak również kapłanów, Kaatytów i Merarytów. (TP 1974, s. 54) Nieposiadanie w ziemi żadnego dziedzictwa przedstawia, iż pozafigury tych czterech klas potomków Lewiego nie będą posiadały dziedzictwa ziemskiego, ale dziedzictwo duchowe, tzn. niebiańskie charaktery, ciała, mieszkania itd. (TP 1974, s. 54)

5 Księga Mojżeszowa 18:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Przez ogień” — W dolinie Gehenna ofiarowano niekiedy dzieci Molochowi. Moloch jest figurą na fałszywe przedstawianie Boskiego charakteru przez tych, co uznają naukę o wiecznych mękach.

„Wieszczek” — Otrzymujący wiadomości od złych duchów, za pomocą wróżby i mediów.

„Guślarz” — Wróżący z różnych rzeczy, które mają mieć znaczenie szczęścia lub niepomyślności.

„Wróżek” — Przepowiadający przyszłość i hipnotyzm.

„Czarownik” — Medium, czyli narzędzie mówcze złych duchów. Przypisujący sobie władzę wykonywania nadzwyczajnych rzeczy i władzy nad drugimi.

5 Księga Mojżeszowa 18:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Czarnoksiężnik” — Który twierdzi, że może czarować ludzi i zwierzęta. Zaklinacz wężów.

„Praktykarz” — Jasnowidzący.

„Mający sprawę z duchami” — Tacy jak fakirzy, fetysze, wyznający okultyzm.

„Wywiadujący się od umarłych” — Utrzymujący łączność z duchami.

5 Księga Mojżeszowa 18:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Proroka wzbudzi Pan” — Jezusa.

„Jakom ja” — Któremu jesteście zobowiązani aż do śmierci i w którym wszystkie wasze nadzieje. Pośrednik, przez którego wieki zostały uczynione.

Epifania i Bazylea:

„Proroka” — Proroka składającego się z braci, a więc nie jednoosobowego. (TP 1934, s. 67)

„z pośrodku ciebie” — z Izraela figuralnego i pozafiguralnego. (TP 1934, s. 67)

„z braci twej” — Proroka składającego się z braci. ... Jezus jest Głową tego przyszłego Proroka (TP 1934, s. 67)

„onego słuchać będziecie” — "Nauczanie" nie odnosi się wcale do posłannictwa Jezusowego, gdy był w ciele. ... Poselstwo tego Proroka jest podczas i przy końcu 1000-lecia. (TP 1934, s. 67)

5 Księga Mojżeszowa 18:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Proroka” — Nauczyciela, Chrystusa -- Głowę i Ciało.

„Im wzbudzę” — Cały W.Ew. był okresem, w którym Chrystus jest wybierany.

„Opowie im wszystko” — Wszystką prawdę.

Epifania i Bazylea:

„Proroka” — Proroka składającego się z braci, a więc nie jednoosobowego. (TP 1934, s. 67)

„z pośrodku braci ich” — z Izraela figuralnego i pozafiguralnego. Proroka składającego się z braci. ... Jezus jest Głową tego przyszłego Proroka (TP 1934, s. 67)

„i opowiadać im będzie wszystko, cokolwiek mu rozkażę” — "Nauczanie" nie odnosi się wcale do posłannictwa Jezusowego, gdy był w ciele. ... Poselstwo tego Proroka jest podczas i przy końcu 1000-lecia. (TP 1934, s. 67)

5 Księga Mojżeszowa 18:19

Paruzja (C.T. Russell):

„I stanie się” — przy końcu 1000-lecia.

„Ktobykolwiek” — Każda dusza, licząc w to i upadłych aniołów.

„Nie był” — Jeżeli się nie podda, aby prawo Boże było odnowione w jego charakterze. Występował przeciw przepisom i prawom Króla po otrzymaniu pewnej próby. W 1000-leciu nie będzie powołania, lecz rozkaz.

„Posłuszny” — Ktoby nie słuchał. Nie okazał zupełnego posłuszeństwa. Ktoby nie nauczył się miłować sprawiedliwości a nienawidzić nieprawości. Stopniowo -- przykazanie za przykazaniem, przepis za przepisem. Byłby posłuszny dobrowolnie, ażby doszedł do doskonałości. Tym sposobem obrałby żywot.

Literatura o rozdziale 5 Księga Mojżeszowa 18

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 5 Księga Mojżeszowa

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.