H3519 — כּבד כּבוד (kâbôd)

Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego כּבד כּבוד (kâbôd) — numer Stronga H3519 — występuje w Starym Testamencie 199 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „chwała”, „i chwała”, „chwały”, „i honor”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

glory, honour, glorious, abundance
abundance, riches
honour, splendour, glory
honour, dignity
honour, reputation
honour, reverence, glory
glory

Definicja Stronga (ang.)

From H3513; properly weight ; but only figuratively in a good sense, splendor or copiousness: - glorious (-ly), glory, honour (-able).

Jak polska interlinia oddaje H3519

„chwała” — 22 wystąpienia
„i chwała” — 16 wystąpień
„chwały” — 14 wystąpień
„i honor” — 13 wystąpień
„chwała moja” — 7 wystąpień
„cześć” — 6 wystąpień
„Jego chwała” — 5 wystąpień
„w chwale” — 4 wystąpienia
„ich chwałę” — 3 wystąpienia
„i chwała moja” — 3 wystąpienia
„Jego chwały” — 3 wystąpienia
„a jego chwała” — 2 wystąpienia

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H3519

1 Księga Mojżeszowa 31:1 — Potem gdy usłyszał Jakób słowa synów Labanowych mówiących: Pobrał Jakób wszystko, co miał ojciec nasz, i z tego, co było ojca naszego, tej wszystkiej zacności dostał.
1 Księga Mojżeszowa 45:13 — Oznajmijcie też ojcu memu wszystkę zacność moje w Egipcie, i wszystko coście widzieli; spieszcie się tedy, a przyprowadźcie tu ojca mojego.
1 Księga Mojżeszowa 49:6 — W radę ich niechaj nie wchodzi dusza moja, a z zgromadzeniem ich niech się nie jednoczy sława moja; bo w zapalczywości swej zabili męża, a w swej woli wywrócili mur.
2 Księga Mojżeszowa 16:7 — A rano oglądacie chwałę Pańską; bo usłyszał szemrania wasze przeciw Panu. A my co jesteśmy, iż szemrzecie przeciwko nam?
2 Księga Mojżeszowa 16:10 — I stało się, gdy mówił Aaron do wszystkiego zgromadzenia synów Izraelskich, że spojrzeli ku puszczy, a oto, chwała Pańska ukazała się w obłoku.
2 Księga Mojżeszowa 24:16 — I mieszkała chwała Pańska na górze Synaj, a okrył ją obłok przez sześć dni; potem zawołał na Mojżesza dnia siódmego z pośrodku obłoku.
2 Księga Mojżeszowa 24:17 — A pozór chwały Pańskiej był jako ogień pożerający na wierzchu góry przed oczyma synów Izraelskich.
2 Księga Mojżeszowa 28:2 — A sprawisz szaty święte Aaronowi, bratu twemu, na cześć i na ozdobę.
2 Księga Mojżeszowa 28:40 — Synom także Aaronowym poczynisz szaty; i poczynisz im pasy, i czapki im poczynisz na cześć i na ozdobę.
2 Księga Mojżeszowa 29:43 — Tam się też schodzić będę z synami Izraelskimi, i będzie miejsce to chwałą moją.
2 Księga Mojżeszowa 33:18 — Nad to rzekł Mojżesz: Ukaż mi proszę, chwałę twoję.
2 Księga Mojżeszowa 33:22 — A gdy przechodzić będzie chwała moja, tedy cię postawię w rozpadlinie opoki, i zakryję cię dłonią moją, póki nie przejdę.
2 Księga Mojżeszowa 40:34 — Tedy okrył obłok namiot zgromadzenia, a chwała Pańska napełniła przybytek.
2 Księga Mojżeszowa 40:35 — Tak, iż nie mógł Mojżesz wnijść do namiotu zgromadzenia; bo był nad nim obłok, a chwała Pańska napełniła była przybytek.
3 Księga Mojżeszowa 9:6 — Zatem rzekł Mojżesz: Tać jest rzecz, którą wam Pan rozkazał; czyńcież ją, a ukaże się wam chwała Pańska.
3 Księga Mojżeszowa 9:23 — I wszedł Mojżesz i Aaron do namiotu zgromadzenia, a wszedłszy błogosławili ludowi; i okazała się chwała Pańska wszystkiemu ludowi;
4 Księga Mojżeszowa 14:10 — I mówiło wszystko zgromadzenie, aby je ukamionowano; ale chwała Pańska okazała się nad namiotem zgromadzenia wszystkim synom Izraelskim.
4 Księga Mojżeszowa 14:21 — A wszakże, jako Ja żyję, i napełniona jest chwałą Pańską wszystka ziemia:
4 Księga Mojżeszowa 14:22 — Tak wszyscy, którzy widzieli chwałę moję, i znaki moje, którem czynił w Egipcie, i na puszczy, a kusili mię już po dziesięć kroć, ani byli posłuszni głosowi memu,
4 Księga Mojżeszowa 16:19 — Ale Kore już był zebrał przeciwko nim wszystkę rotę do drzwi namiotu zgromadzenia; tedy chwała Pańska ukazała się wszystkiemu ludowi.
4 Księga Mojżeszowa 16:42 — I stało się, gdy się zbierał lud przeciw Mojżeszowi, i przeciw Aaronowi, że spojrzeli ku namiotowi zgromadzenia, a oto, okrył go obłok, i okazała się chwała Pańska.
4 Księga Mojżeszowa 20:6 — Tedy odszedł Mojżesz i Aaron od ludu do drzwi namiotu zgromadzenia, i upadli na oblicza swoje; i ukazała się chwała Pańska nad nimi.
4 Księga Mojżeszowa 24:11 — Przetoż teraz uchodź na miejsce swoje; rzekłem ci był: Zacnie cię uczczę; ale oto pozbawił cię Pan tej czci.
5 Księga Mojżeszowa 5:24 — I mówiliście: Oto nam ukazał Pan, Bóg nasz, chwałę swoję, i wielmożność swoję, a głos jego słyszeliśmy, z pośrodku ognia; dziś widzieliśmy, że Bóg mówił z człowiekiem, a człowiek żyw został.
Księga Jozuego 7:19 — I rzekł Jozue do Achana: Synu mój, daj proszę chwałę Panu, Bogu Izraelskiemu, i wyznaj przed nim, a oznajmij mi proszę, coś uczynił, nie taj przede mną.
1 Księga Samuela 2:8 — Wzbudza z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, aby je posadził z książęty, a dał im stolicę chwalebną osiadać; albowiem Pańskie są grunty ziemi, a na nich założył świat.
1 Księga Samuela 4:21 — I nazwała dzieciątko Ichabod, mówiąc: Przeprowadziła się sława od Izraela, iż wzięto skrzynię Bożą, a iż umarł świekier jej, i mąż jej.
1 Księga Samuela 4:22 — Prztoż rzekła: Przeprowadziła się sława od Izraela; bo wzięto skrzynię Bożą.
1 Księga Samuela 6:5 — A poczynicie podobieństwa zadnic waszych, i podobieństwa myszy waszych, które psowały ziemię, i oddacie Bogu Izraelskiemu chwałę; owa snać ulży ręki swej nad wami, i nad Bogami waszymi, i nad ziemią waszą.
1 Księga Królewska 3:13 — Do tego i to, czegoś nie żądał, dałem ci, to jest bogactwa i sławę, tak aby nie było żadnego tobie równego między królmi po wszystkie dni twoje.
1 Księga Królewska 8:11 — Tak iż się nie mogli kapłani ostać i służyć dla onego obłoku; albowiem napełniła była chwała Pańska dom Pański.
1 Księga Kronik 16:24 — Opowiadajcie między narodami chwałę jego, i między wszystkimi ludźmi dziwne sprawy jego;
1 Księga Kronik 16:28 — Przynieście Panu pokolenia narodów, przynieście Panu chwałę i moc.
1 Księga Kronik 16:29 — Przynieście Panu chwałę imienia jego, przynieście dary, a przychodźcie przed obliczności jego; kłaniajcie się Panu w ozdobie świętobliwości.
1 Księga Kronik 17:18 — Cóż jeszcze więcej ma mówić Dawid przed tobą o uwielbieniu sługi twego? albowiem ty znasz sługę twego.
1 Księga Kronik 29:12 — I bogactwa, i sława od ciebie są, a ty panujesz nad wszystkimi, a w rękach twych jest moc i siła, i w ręce twojej jest wywyższyć i utwierdzić wszystko.
1 Księga Kronik 29:28 — I umarł w starości dobrej, pełen dni, bogactw i sławy: a królował Salomon, syn jego, miasto niego.
2 Księga Kronik 1:11 — Tedy rzekł Bóg do Salomona: Dlatego, iżeś to miał w sercu swem, a nie prosiłeś o bogactwa, o majętności, i o sławę, aniś prosił o wytracenie tych, co cię nienawidzą, aniś też prosił o długie życie, aleś sobie prosił o mądrość i umiejętność, abyś sądził lud mój, nad którymem cię postanowił królem:
2 Księga Kronik 1:12 — Mądrość i umiejętność dana jest tobie; do tego dam ci bogactwa, i majętność, i sławę, tak, że żaden nie był tobie równy z królów, którzy byli przed tobą, i po tobie nie będzie tobie równy.
2 Księga Kronik 5:14 — Tak iż się nie mogli kapłani ostać, i służyć dla onego obłoku; albowiem napełniła była chwała Pańska dom Boży.
2 Księga Kronik 7:1 — A gdy dokończył Salomon modlitwy, tedy ogień zstąpił z nieba, i pożarł całopalenie i inne ofiary, a chwała Pańska napełniła on dom.
2 Księga Kronik 7:2 — I nie mogli kapłani wnijść do domu Pańskiego, przeto, że chwała Pańska napełniła dom Pański.
2 Księga Kronik 7:3 — I wszyscy synowie Izraelscy, widząc, gdy zstępował ogień, i chwała Pańska na dom, upadli twarzą swą na ziemię, na tło, a kłaniając się chwalili Pana, że dobry, że na wieki miłosierdzie jego.
2 Księga Kronik 17:5 — I utwierdził Pan królestwo w ręce jego; a dawał wszystek lud Judzki dary Jozafatowi, tak iż miał bogactwa, i sławę bardzo wielką.
2 Księga Kronik 18:1 — I miał Jozafat bogactw i sławy bardzo wiele, a spowinowacił się z Achabem.
2 Księga Kronik 26:18 — I stanęli przeciw Uzyjaszowi królowi, a mówili mu: Nie twoja to rzecz Uzyjaszu! kadzić Panu, ale kapłanów, synów Aaronowych, którzy są poświęceni, aby kadzili. Wynijdźże z świątnicy; albowiemeś wystąpił, a nie będzieć to ku sławie przed Panem Bogiem.
2 Księga Kronik 32:27 — A miał Ezechyjasz bogactwa i sławę bardzo wielką; bo sobie zebrał skarby srebra i złota, i kamieni drogich, i rzeczy wonnych, i rynsztunku, i wszelakiego naczynia kosztownego.
2 Księga Kronik 32:33 — I zasnął Ezechyjasz z ojcami swymi, i pogrzebiony jest nad grobami synów Dawidowych. I wyrządzili mu wszystek Juda i obywatele Jeruzalemscy uczciwość przy śmierci jego. A królował Manases, syn jego, miasto niego.
Księga Nehemiasza 9:5 — I mówili Lewitowie Jesua, i Kadmiel, Bani, Hasabnejasz, Serebijasz, Odyjasz, Sebanijasz, Petachyjasz: Wstańcie, błogosławcie Panu, Bogu waszemu, od wieku aż na wieki, a niech błogosławią imieniowi twojemu chwalebnemu i wywyższonemu nad wszelkie błogosławieństwo i chwałę.
Księga Estery 1:4 — Pokazując bogactwa, i chwałę królestwa swego, i zacność a ozdobę wielmożności swojej przez wiele dni, mianowicie przez sto i ośmdziesiąt dni.

Pokazano 50 z 199 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H3519 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

H3513

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.