H3240 — ינח (yânach)

Hebrajski czasownik ינח (yânach) — numer Stronga H3240 — występuje w Starym Testamencie 75 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „w lewo”, „Cierpiał”, „i lewo”, „i pozostaw”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

to rest
(Qal)
to rest, settle down and remain
to repose, have rest, be quiet
(Hiphil)
to cause to rest, give rest to, make quiet
to cause to rest, cause to alight, set down
to lay or set down, deposit, let lie, place
to let remain, leave
to leave, depart from
to abandon
to permit
(Hophal)
to obtain rest, be granted rest
to be left, be placed
open space (substantive)

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to deposit ; by implication to allow to stay. (The Hiphil forms with the dagesh are here referred to, in accordance with the older grammarians; but if any distinction of the kind is to be made, these should rather be referred to H5117, and the others here): - bestow, cast down, lay (down, up), leave (off), let alone (remain), pacify, place, put, set (down), suffer, withdraw, withhold. (The Hiphil forms with the dagesh are here referred to, in accordance with the older grammarians; but if any distinction of the kind is to be made, these should rather be referred to H5117, and the others here.)

Jak polska interlinia oddaje H3240

„w lewo” — 3 wystąpienia
„Cierpiał” — 2 wystąpienia
„i lewo” — 2 wystąpienia
„i pozostaw” — 2 wystąpienia
„i świeckich” — 2 wystąpienia
„i włożyli” — 2 wystąpienia
„i zestaw” — 2 wystąpienia
„niech sam” — 2 wystąpienia
„ale nie są one zobowiązane do świeckich” — 1 wystąpienie
„bo powinnam odejść” — 1 wystąpienie
„były ku miejscu, które zostało pozostawione” — 1 wystąpienie
„cierpieć” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H3240

1 Księga Mojżeszowa 2:15 — Wziął tedy Pan Bóg człowieka, i postawił go w sadzie Eden, aby go sprawował, i aby go strzegł.
1 Księga Mojżeszowa 19:16 — A gdy się ociągał, ujęli mężowie oni rękę jego, i rękę żony jego, i rękę dwóch córek jego, ( albowiem mu Pan folgował, ) i wywiedli go, i postawili go przed miastem.
1 Księga Mojżeszowa 39:16 — I zatrzymała jego szatę u siebie, aż przyszedł pan jego do domu swego;
1 Księga Mojżeszowa 42:33 — I mówił do nas mąż on, pan onej ziemi: Po tem poznam, żeście szczerzy; brata waszego jednego zostawcie u mnie, a zboże dla odjęcia głodowi domów waszych weźmijcie a idźcie;
2 Księga Mojżeszowa 16:23 — Który im rzekł: Toć jest, co mówił Pan: Odpocznienie sabbatu świętego Panu jutro będzie; co macie piec, pieczcie, a co macie warzyć, warzcie, a cokolwiek zbędzie, zostawcie sobie, a zachowajcie do jutra.
2 Księga Mojżeszowa 16:24 — Zostawiali tedy ono na jutro, jako był rozkazał Mojżesz; a nie zśmierdło się, i robak nie był w niem.
2 Księga Mojżeszowa 16:33 — Rzekł zatem Mojżesz do Aarona: Weźmij wiadro jedno, a nasyp w nie pełen Gomer manny, a postaw je przed Panem na chowanie do narodów waszych.
2 Księga Mojżeszowa 16:34 — Jako przykazał Pan Mojżeszowi, tak postawił je Aaron przed świadectwem na chowanie.
2 Księga Mojżeszowa 32:10 — Przetoż teraz puść mię, że się rozpali popędliwość moja na nie i wygładzę je; a ciebie uczynię w naród wielki.
3 Księga Mojżeszowa 7:15 — Mięso zaś ofiary dziękczynienia, która jest spokojna, w dzień ofiarowania ofiary jego jedzone będzie; nie zostawią z niego nic do jutra.
3 Księga Mojżeszowa 16:23 — Potem wróciwszy się Aaron do namiotu zgromadzenia, złoży z siebie szaty lniane, w które się był oblekł, wchodząc do świątnicy, i zostawi je tam.
3 Księga Mojżeszowa 24:12 — I podali go do więzienia, ażby im oznajmiono, co z nim rozkaże Pan czynić.
4 Księga Mojżeszowa 15:34 — I dali go do więzienia; bo jeszcze im nie było oznajmiono, coby miano czynić z takowym.
4 Księga Mojżeszowa 17:4 — I zostawisz je w namiocie zgromadzenia przed świadectwem, gdzie się z wami schodzę.
4 Księga Mojżeszowa 17:7 — I postawił mojżesz laski one przed Panem w namiocie świadectwa.
4 Księga Mojżeszowa 19:9 — I zbierze człowiek czysty popiół onej jałowicy, i wysypie go precz za obóz, na miejscu czystem, a będzie dla zgromadzenia synów Izraelskich chowany do wody oczyszczenia, gdyż jest ofiara za grzech.
4 Księga Mojżeszowa 32:15 — Bo jeźli się odwrócicie od naśladowania jego, tedy on też zaniecha go jeszcze na tej puszczy; a tak wy zgubicie ten wszystek lud.
5 Księga Mojżeszowa 14:28 — A po wyjściu każdego trzeciego roku odłączysz wszystkie dziesięciny urodzaju twego onegoż roku, i złożysz je w bramach twoich.
5 Księga Mojżeszowa 26:4 — Tedy wziąwszy kapłan kosz z ręki twojej, postawi go przed ołtarzem Pana, Boga twego.
5 Księga Mojżeszowa 26:10 — A teraz oto przyniosłem pierwociny z owoców ziemi, którąś mi dał, o Panie! i zostawisz ono przed Panem, Bogiem twoim, i pokłonisz się przed Panem, Bogiem twoim;
Księga Jozuego 4:3 — I rozkażcie im, mówiąc: Weźmijcie sobie stąd z pośrodku Jordanu, z tego miejsca, gdzie stały nogi kapłanów porządnie, dwanaście kamieni, które z sobą wyniósłszy postawicie na stanowisku, gdzie będziecie leżeć przez tę noc.
Księga Jozuego 4:8 — I uczynili tak synowie Izraelscy, jako rozkazał Jozue, i wzięli dwanaście kamieni z pośród Jordanu, jako mówił Pan do Jozuego, według liczby pokolenia synów Izraelskich, a zanieśli je z sobą aż do stanowiska, i tam je złożyli.
Księga Jozuego 6:23 — Tedy wszedłszy młodzieńcy oni, co byli wyszpiegowali ziemię, Rachabę, i ojca jej, matkę jej i bracią jej, i wszystko co było jej, i wszystkę rodzinę jej wywiedli, i zostawili je za obozem Izraelskim.
Księga Sędziów 2:23 — I zostawił Pan one narody, nie wyganiając ich rychło, ani ich podał w rękę Jozuego.
Księga Sędziów 3:1 — A teć są narody, które pozostawił Pan, aby kusił przez nie Izraela, wszystkie, którzy nie wiedzieli o żadnych walkach Chananejskich;
Księga Sędziów 6:18 — Nie odchodź proszę stąd, aż zaś przyjdę do ciebie, a przyniosęć ofiarę moję, i położę ją przed tobą. I odpowiedział: Ja poczekam, aż się wrócisz.
Księga Sędziów 6:20 — I rzekł do niego Anioł Boży: Weźmij to mięso i te chleby niekwaszone, a połóż na onej skale polewką polawszy; i uczynił tak.
Księga Sędziów 16:26 — Zatem rzekł Samson do chłopca, który go trzymał za rękę jego. Przywiedź mię, abym pomacał słupów, na których dom stoi, i podparł się na nich.
1 Księga Samuela 6:18 — Myszy także złote według liczby wszytskich miast Filistyńskich, od pięciu księstw, począwszy od miasta murowanego aż do wsi bez muru, i aż do kamienia onego wielkiego, na którym postawili skrzynię Pańską, który jest aż do dnia tego na polu Jozuego Betsemity.
1 Księga Samuela 10:25 — Tedy powiedział Samuel ludowi prawo królewskie, i spisał je na księgach, które położył przed Panem. Potem rozpuścił Samuel wszystek lud, każdego do domu swego.
2 Księga Samuela 16:11 — Nadto rzekł Dawid do Abisajego i do wszystkich sług swoich: Oto syn mój, który wyszedł z żywota mego, szuka duszy mojej, jakoż daleko więcej teraz syn Jemini? Zaniechajcie go, niech złorzeczy; boć mu Pan rozkazał.
2 Księga Samuela 16:21 — Odpowiedział Achitofel Absalomowi: Wnijdź do założnic ojca twego, które zostały, aby strzegły domu; a usłyszawszy wszystek Izrael, żeś się omierzył ojcu twemu, zmocnią się ręce wszystkich, którzy są z tobą.
2 Księga Samuela 20:3 — I przyszedł Dawid do domu swego w Jeruzalemie; a wziąwszy król dziesięć niewiast założnic, które był zostawił, aby strzegły domu, oddał je pod straż, i żywił je, ale do nich nie wchodził; i były pod strażą aż do dnia śmierci swojej, we wdowim stanie.
1 Księga Królewska 7:47 — Ale Salomon zaniechał ważyć tego wszystkiego naczynia dla mnóstwa bardzo wielkiego; nie upatrowano wagi miedzi.
1 Księga Królewska 8:9 — Nic nie było w skrzyni tylko dwie tablice kamienne, które tam był schował Mojżesz na Horebie, gdy stanowił przymierze Pan z synami Izraelskimi, gdy szli z ziemi Egipskiej.
1 Księga Królewska 13:29 — Tedy wziął prorok trupa męża Bożego, a włożywszy go na osła, przywiózł go; i przyszedł do miasta swego, aby płakał i pogrzebł go.
1 Księga Królewska 13:30 — A położył trupa jego w grobie swoim, i płakali go, mówiąc: Ach bracie mój!
1 Księga Królewska 13:31 — A pochowawszy go, rzekł do synów swoich: Gdy ja umrę. pochowajcie mię w tym grobie, w którym jest mąż Boży pochowany; podle kości jego połóżcie kości moje,
1 Księga Królewska 19:3 — Co gdy wyrozumiał Elijasz, wstał i odszedł, aby duszę swą zachował, a przyszedł do Beerseby, która była w Judztwie, i zostawił tam sługę swego.
2 Księga Królewska 17:29 — Wszakże naczynili sobie każdy naród bogów swych, i postawili je w domu wyżyn, które byli pobudowali Samaryjczycy, każdy naród w miastach swych, w których mieszkali,
2 Księga Królewska 23:18 — A on rzekł: Zaniechajcie go, niechaj nikt nie rucha kości jego. I wybawili kości jego, i kości proroka onego, który był przyszedł z Samaryi.
1 Księga Kronik 16:21 — Nie dopuścił nikomu, aby ich uciskać miał, i karał dla nich królów,
2 Księga Kronik 1:14 — A nazbierał Salomon wozów i jezdnych, i miał tysiąc i cztery sta wozów, i dwanaście tysięcy jezdnych, których rozsadził po miastach wozów, i przy sobie w Jeruzalemie.
2 Księga Kronik 4:8 — Uczynił też stołów dziesięć, które postawił w kościele, pięć po prawej a pięć po lewej stronie; uczynił też czasz złotych sto.
2 Księga Kronik 9:25 — I miał Salomon cztery tysiące stajen koni i wozów, a dwanaście tysięcy jezdnych, których rozsadził po miastach wozów, i przy sobie w Jeruzalemie.
Księga Estery 3:8 — Bo był rzekł Haman do króla Aswerusa: Jest lud niektóry rozproszony i rozsypany między ludem po wszystkich krainach królestwa twego, którego prawa różne są od praw wszystkich narodów, a praw królewskich nie przestrzegają; przetoż nie jest pożyteczno królowi, zaniechać ich.
Księga Psalmów 17:14 — Wyrwij mię od ludzi ręką twoją, o Panie! od ludzi tego świata, których dział jest w tym żywocie, a których brzuch z szpiżarni twojej napełniasz, skąd nasyceni bywają, i synowie ich, a zostawiają ostatki swoje dzieciom swoim.
Księga Psalmów 105:14 — Nie dopuszczał nikomu, aby im miał krzywdę czynić; nawet karał dla nich i królów, mówiąc:
Księga Psalmów 119:121 — Czynię sądy i sprawiedliwość: nie podawajże mię tym, którzy mi gwałt czynią.
Księga Kaznodziei 2:18 — Nawet omierzła mi i wszystka praca moja, którąm podejmował pod słońcem, przeto, że ją zostawić muszę człowiekowi, który nastanie po mnie.

Pokazano 50 z 75 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H3240 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

H5117

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.