2 Księga Kronik 9

2 Księga Kronik, rozdział 9 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (31 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Kronik 9 — Biblia Gdańska

1 Tedy królowa z Saby słysząc sławę Salomonową, przyjechała do Jeruzalemu, aby doświadczała Salomona w zagadkach, z wielkim bardzo pocztem, i z wielbłądami niosącemi rzeczy wonne, i złota bardzo wiele, i kamienia drogiego, a przyszedłszy do Salomo na, mówiła z nim o wszystkiem, co miała w sercu swojem.

2 Ale jej odpowiedział Salomon na wszystkie jej słowa, a nie było nic skrytego przed Salomonem, na coby jej nie odpowiedział.

3 Przetoż widząc królowa z Saby mądrość Salomonową, i dom, który zbudował;

4 Także potrawy stołu jego, i siadania sług jego, i stawania służących mu, i szaty ich, i podczaszy jego, i szaty ich, i schody, po których wstępował do domu Pańskiego, zdumiewała się bardzo.

5 I rzekła do króla: Prawdziwać to mowa, którąm słyszała w ziemi mojej o sprawach twoich, i o mądrości twojej.

6 Alem nie wierzyła słowom ich, ażem przyjechawszy oglądała oczyma swemi; ale oto nie powiedziano mi i połowy o wielkiej mądrości twojej; przeszedłeś sławę, o którejm słyszała.

7 Błogosławieni mężowie twoi i błogosławieni ci słudzy twoi, którzy stoją przed tobą zawsze, a słuchają mądrości twojej.

8 Niechże będzie Pan, Bóg twój, błogosławiony, który cię sobie upodobał, aby cię posadził na stolicy swojej za króla przed Panem, Bogiem twoim. Dla tego, iż umiłował Bóg twój Izraela, aby go umocnił na wieki, przetoż postanowił cię nad nimi za króla , abyś czynił sąd i sprawiedliwość.

9 I dała królowi sto i dwadzieścia talentów złota, i rzeczy wonnych bardzo wiele, i kamienia drogiego; a nieprzyszło nigdy więcej takich rzeczy wonnych, jakie dała królowa z Saby królowi Salomonowi.

10 Nadto i słudzy Hiramowi, i słudzy Salomonowi, którzy byli przywieźli złota z Ofir, przywieźli i drzewa almugimowego, i kamienia drogiego.

11 I poczynił król z onego drzewa almugimowego schody do domu Pańskiego, i do domu królewskiego, i harfy, i lutnie śpiewakom; a nie widziano przedtem nigdy takich rzeczy w ziemi Judzkiej.

12 Król także Salomon dał królowej z Saby wszystko, czego chciała, i czego żądała, oprócz nagrody za to, co była przyniosła do króla. Potem się wróciła, i odjechała do ziemi swej, ona i słudzy jej.

13 A była waga tego złota, które przychodziło Salomonowi na każdy rok, sześć set i sześćdziesiąt i sześć talentów złota.

14 Oprócz tego, co kupcy, i którzy handlują przynosili; także wszyscy królowie Arabscy, i książęta onej ziemi przywozili złoto i srebro Salomonowi.

15 Przetoż uczynił król Salomon dwieście tarczy ze złota ciągnionego; sześć set syklów złota ciągnionego wychodziło na każdą tarczą.

16 Przytem trzysta puklerzy ze złota ciągnionego, trzysta syklów złotych wychodziło na każdy puklerz, które schował król w dom lasu Libanowego.

17 Uczynił także król stolicę wielką z kości słoniowej, i powlókł ją szczerem złotem.

18 A sześć stopni było u onej stolicy, a podnóżek był ze złota, trzymający się stolicy; poręcze też były z obudwu stron, kędy siadano, a dwa lwy stały u poręczy.

19 Dwanaście też lwów stało na sześciu stopniach z obu stron; nie było nic takowego urobiono w żadnem królestwie.

20 Nadto wszystkie naczynia, z których pijał król Salomon, były złote, i wszystek sprzęt w domu lasu Libanowego ze złota szczerego; nic nie było ze srebra, bo go nie miano w żadnej cenie za dni Salomonowych.

21 Albowiem okręty królewskie chodziły na morze z sługami Hiramowymi; raz we trzy lata wracały się też okręty z morza, przynosząc złoto, i srebro, kości słoniowe, i koczkodany, i pawie.

22 A tak uwielbiony jest król Salomon nad wszystkich królów ziemskich, bogactwy i mądrością.

23 Przetoż wszyscy królowie ziemscy pragnęli widzieć Salomona, aby słuchali mądrości jego, którą był dał Bóg w serce jego.

24 I przynosili mu każdy upominek swój, naczynia srebrne, i naczynia złote, szaty, zbroje, i rzeczy wonne, konie i muły, a to na każdy rok.

25 I miał Salomon cztery tysiące stajen koni i wozów, a dwanaście tysięcy jezdnych, których rozsadził po miastach wozów, i przy sobie w Jeruzalemie.

26 I panował nad wszystkimi królmi od rzeki aż do ziemi Filistyńskiej, i aż do granicy Egipskiej.

27 A złożył król srebra w Jeruzalemie jako kamienia, a ceder złożył jako płonnych fig, których rośnie na polu bardzo wiele.

28 Przywodzono też konie Salomonowi z Egiptu i ze wszystkich innych ziem.

29 A ostatek spraw Salomonowych pierwszych i ostatnich zapisano w księdze Natana proroka, i w proroctwie Achyjasza Sylonitczyka, i w widzeniach Jaddy widzącego, który prorokował przeciw Jeroboamowi, synowi Nabatowemu.

30 I królował Salomon w Jeruzalemie nad wszystkim Izraelem czterdzieści lat.

31 Zasnął potem Salomon z ojcami swymi, a pochowano go w mieście Dawida, ojca jego, a Roboam syn jego, królował miasto niego.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Kronik 9

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Kronik 9:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Królowa z Saby” — Prawdopodobnie ona była murzynką. Obecny cesarz Abisynii wywodzi swój ród od Salomona przez królową Sabę.

Epifania i Bazylea:

„królowa z Saby” — przedstawia epifanicznych Obozowców, którzy poświęcają się po X.1954roku. (TP 1959, s. 91) reprezentuje wielu poświęconych członków Obozu Epifanicznego... królowa z Saby wyobraża osobną klasę (grupę) pomiędzy członkami Obozu Epifanicznego, a mianowicie tych spośród nich, którzy po jesieni 1954 roku, lecz przed otwarciem drogi świętej, albo się już poświęcili, lub też mają się wkrótce poświęcić (czyli uczynią to zanim okres Epifanii w szerszym znaczeniu się skoczy). Przychodzą oni w styczność z małym pozaobrazowym Salomonem -- br. Johnsonem, szczególnie przez jego pisma albo przez tych, którzy są już takowymi oświeceni. (TP 1960, s. 11,71)

„przyjechała, do Jeruzalemu, aby doświadczyła Salomona w zagadkach” — którzy przychodzą do J., szczególnie do pism Prawdy, aby się jej uczyć. (TP 1959, s. 91) to wtedy przybliżają się do J., aby je doświadczyć wieloma trudnymi pytaniami w sferze Johnsonowego służenia Prawdzie. (TP 1960, s. 11,71)

„z wielkim bardzo pocztem” — Wśród Obozu Epifanicznego w bliskim pokrewieństwie ze sobą znajdują się: (TP 1960, s. 11,71) 1/ klasa poświęcona (wyobrażona przez królową); (TP 1960, s. 11,71) 2/ tacy, którzy po zbadaniu Prawdy (1Krol.10:1) nie poświęcają się (wyobrażeni przez poczet królowej). (TP 1960, s. 11,71)

„i z wielbłądami” — także organizacje. (TP 1960, s. 11,71)

„niosącymi rzeczy wonne” — Poświęcenie się członków tej pierwszej grupy przedstawionych w królowej z Saby, którzy w czasie rozpoczęcia badania Prawdy nie byli poświęceni, jest pokazane w podarunkach królowej -- szczególnie w rzeczach wonnych (które reprezentują wyborne władze ludzkie) -- danych Salomonowi po poznaniu przez nią jego mądrości. (TP 1960, s. 11,71)

„i złota” — obfitość Boskiego materiału. (TP 1960, s. 11,71)

„i kamienia drogiego” — oraz łaski charakteru. (TP 1960, s. 11,71)

„a przyszedłszy do Salomona” — Gdy przyjdą do J. czy też osobiście, czy też do Pism Prawdy. (TP 1960, s. 11,71)

„mówiła do niego o wszystkim co miała w sercu swoim” — przez takie styczności będą oni wspólnie zasięgać rady odnośnie każdej fazy Prawdy, o której pragnęli dowiedzieć się. (TP 1960, s. 11,71)

2 Księga Kronik 9:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Mądrość Salomona” — Typ na Chrystusa.

Epifania i Bazylea:

„Ale jej odpowiedział Salomon na wszystkie jej słowa, a nie było nic skrytego przed Salomonem, na co by jej nie odpowiedział” — z tym wynikiem, że nawet na ich najbardziej pogmatwane pytania odnośnie przedmiotów będących na czasie do zrozumienia, otrzymają zadowalające odpowiedzi. (TP 1960, s. 71)

2 Księga Kronik 9:3

Epifania i Bazylea:

„Przetoż widząc królowa z Saby mądrość Salomonową” — Wszyscy z Obozu Epifanicznego, już poświęceni albo zamierzający się poświęcić, będą stopniowo przychodzić do znajomości i zrozumienia Prawdy, tak jak jest ona podana przez J. i zawarta w pismach Prawdy. (TP 1960, s. 71)

„i dom który zbudował” — (mogło to być odniesienie do Świątyni, albo do pałacu Salomona); a szczególnie na przedmioty: epifaniczny lud Boży w układzie zborowym, spełniający pracę epifaniczną i założoną przez J. sferę wykonawczą. (TP 1960, s. 71)

2 Księga Kronik 9:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Zdumiewała się” — Z zachwytu.

Epifania i Bazylea:

„Także potrawy stołu jego” — rodzaj, obfitość i różnorodność (1Król.4:22,23) duchowego pokarmu, który on przygotował. (TP 1960, s. 71)

„i siadania sług jego” — (ich wyznaczone miejsca); zarządzenia dla sług jego. (TP 1960, s. 71)

„i stawania służących mu” — służbę jego zagranicznych przedstawicieli, pielgrzymów, itd.. (TP 1960, s. 71)

„i szaty ich” — i ich urzędowy autorytet. (TP 1960, s. 71)

„i podczaszy jego, i szaty ich” — jego głównych obrońców i ich urzędowy autorytet. (TP 1960, s. 71)

„i schody, po których wstępował do domu Pańskiego” — oraz rodzaj życia J. jako sługi Bożego. (TP 1960, s. 71)

„zdumiewała się bardzo” — (królowa z Saby, chociaż nie dopuszczona do świątyni, niewątpliwie widziała ją z zewnątrz, co w pozafigurze pokazuje, że chociaż nie dopuszczeni do stanowisk M.St., W.G., albo M.G., poświęceni Obozowcy Epifanii z powodu ich poświęcenia, będą mieli głębszą ocenę rzeczy odnoszących się do wyższych stanowisk w porównaniu z jakimkolwiek innym członkiem Obozu); Gdy będą oni wyrozumiewać wszystkie te rzeczy, to ich reakcja na nie będzie następująca: (TP 1960, s. 71) 1/ Zostaną wprowadzeni w zdumienie i przejęci zdziwieniem. (TP 1960, s. 71)

2 Księga Kronik 9:5

Epifania i Bazylea:

„I rzekła do króla: Prawdziwać to mowa, którąm słyszała w ziemi mojej o sprawach twoich, i o mądrości twojej” — 2/ Potwierdzą prawdziwość wieści, którą otrzymali w swej własnej sferze działalności odnośnie pracy J., oraz Prawdy. (TP 1960, s. 71)

2 Księga Kronik 9:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie powiedziano mi” — "Czego oko nie widziało, a ucho nie słyszało i na serce ludzkie nie wstąpiło, co nagotował Bóg tym, którzy go miłują". 1Kor.2:9.

Epifania i Bazylea:

„Alem nie wierzyła słowom ich, ażem przyjechawszy oglądała oczyma swemi” — oświadczając, że nie można zrozumieć, uwierzyć i ocenić Prawdy przez samo słuchanie drugich, mówiących o niej, że wpierw trzeba samemu wejść w bezpośrednią styczność z Prawdą, badając i pojmując ją dla siebie. (TP 1960, s. 71)

„Ale oto nie powiedziano mi i połowy” — i że nawet połowy głębokości, piękności i wielkości nie widzieli w niej do chwili, gdy po osobistym badaniu została im wyjaśniona. (TP 1960, s. 71)

„o wielkiej mądrości twojej” — Oni przyznają także, iż wspaniałe rozwinięcia Prawdy będące na czasie, a dane przez J. i jego pisma. (TP 1960, s. 71)

„przeszedłeś sławę o którejm słyszała” — daleko przewyższały wszelkie wieści słyszane o nich. (TP 1960, s. 71)

2 Księga Kronik 9:7

Epifania i Bazylea:

„Błogosławieni mężowie twoi” — 3/ Rozpoznają błogosławiony stan braci z M.St. (TP 1960, s. 71)

„błogosławieni ci słudzy twoi” — W.G. i klasy M.G. (TP 1960, s. 71)

„którzy stoją przed tobą zawsze” — którzy wiernie służą i będą służyli w zgodzie z Prawdą na czasie, jej Duchem, oraz zarządzeniami, pod J. (TP 1960, s. 71)

„a słuchają mądrości twojej” — i którzy mają przywilej otrzymywania Prawdy na czasie przez jego służbę. (TP 1960, s. 71)

2 Księga Kronik 9:8

Epifania i Bazylea:

„Niechże będzie Pan, Bóg twój błogosławiony” — 4/ We wdzięczności i miłości za otrzymane błogosławieństwa, szczególnie za swój powiększony wgląd w Boskie wielkie przymioty, tak jak są one objawione w Prawdzie na czasie, przypiszą oni wszelkie uwielbienie, cześć i chwałę Jehowie. (TP 1960, s. 71,72)

„który cię sobie upodobał” — Okażą także swą radość, że Bóg błogosławił J. Swą Prawdą na czasie i jej Duchem. (TP 1960, s. 71,72)

„aby cię posadził na stolicy swojej za króla przed Panem, Bogiem twoim” — oraz postanowił go na stanowisku Swego wykonawcy dla wszystkiego ludu oprócz M.St., chociaż J. miał również pieczę nad nim. (TP 1960, s. 71,72)

„Dlatego iż umiłował Bóg twój Izraela” — z powodu cierpliwej miłości dla Jego ludu. (TP 1960, s. 71,72)

„aby go umocnił na wieki” — do pomocy w ugruntowaniu Swego ludu w jego różnych stanowiskach zajmowanych przed Nim. (TP 1960, s. 71,72)

„przetoż postanowił cię nad nimi za króla” — co pobudziło Boga do mianowania J. Swym wykonawcą na Epifanię. (TP 1960, s. 71,72)

„abyś czynił sąd i sprawiedliwość” — oraz w celu przewodniczenia Jego epifanicznemu ludowi w Prawdzie i sprawiedliwości. (TP 1960, s. 71,72)

2 Księga Kronik 9:9

Paruzja (C.T. Russell):

„sto i dwadzieścia talentów złota” — Około 3 000 000 $.

Epifania i Bazylea:

„I dała królowi sto i dwadzieścia talentów złota” — (120=10x12); 5/ Z powodu tego co zrozumieją, usłyszą i doświadczą przez styczność z J., oraz Prawdą, ci już poświęceni i będący na drodze do poświęcenia Obozowcy Epifaniczni, z całego swego człowieczeństwa przedstawią J. znajomość Boskich rzeczy i uznają go jako naznaczonego przez Boga sługę w M.St. (TP 1960, s. 72)

„i rzeczy wonnych bardzo wiele” — 6/ Przedstawią oni obfitość wybornych ludzkich władz, które są składnikami łask. (TP 1960, s. 72)

„i kamienia drogiego” — 7/ Przedstawią oni także łaski charakteru, które oni już rozwinęli w pewnej mierze. (TP 1960, s. 72)

„Nie przyszło nigdy więcej takich rzeczy wonnych, jakie dała królowa z Saby królowi Salomonowi” — Z ostatnich dwóch, albo trzech punktów widzimy, że wszyscy członkowie królowej z Saby, nie poświęceni przedtem, poświęcą się przychodząc w styczność z Prawdą przynajmniej do tego czasu. A ponieważ powołanie do klasy M.G. zamyka się wcześniej niż poświęci się jakikolwiek członek Obozu Epifanicznego (bo inaczej musiałby zająć stanowisko na Dziedzińcu, a nie w Obozie Epifanicznym) i ponieważ klasa królowej z Saby jest ostatnia klasą, która poświęci się przed otwarciem Gościńca Świątobliwości dla rodzaju ludzkiego w ogóle, więc będą oni ostatnią klasą poświęconego ludu Bożego W.Ew., która przyniesie swoje wyborne ludzkie władze jako składniki łask do Pana w poświęceniu, podczas panowania grzechu, gdy są jeszcze otwarte przywileje cierpienia za sprawiedliwość dla celów epifanicznej Świątyni. Oznacza to dopomaganie w budowie Obozu Epifanii pod kierownictwem J. (TP 1960, s. 72)

2 Księga Kronik 9:10

Epifania i Bazylea:

„Nadto i słudzy Hiramowi i słudzy Salomonowi” — Hiram przedstawia brata Jolly. (TP 1960, s. 70,72) Oczyszczeni Lewici pod kierownictwem brata Jolly. (TP 1960, s. 70,72)

„którzy byli przywieźli złota z Ofir” — (Ofir - sfera W.G., M.G. i tymczasowo usprawiedliwionych w nominalnym kościele.) (TP 1960, s. 70,72) Którzy wyprowadzili i wyprowadzą obfitość Boskich rzeczy (złoto), ze służby w sferze W.G., klasy M.G. i tymczasowo usprawiedliwionych w nominalnym kościele. (TP 1960, s. 70,72)

„przywieźli i drzewa almugimowego” — (drzewo sandałowe); Przyprowadzili i przyprowadzą z tej sfery wielu M.G. do sfery Prawdy i jej Ducha. (TP 1960, s. 70,72)

„i kamienia drogiego” — Przyniosą oni wyśmienite łaski charakteru. (TP 1960, s. 70,72)

2 Księga Kronik 9:11

Epifania i Bazylea:

„I poczynił król z onego drzewa schody do domu Pańskiego” — J. jako Pański wykonawca na Epifanię użył i będzie używał M.G. w dopomaganiu innym, by mogli osiągnąć swoje własne stanowiska w epifanicznej Świątyni. (TP 1960, s. 72)

„i do domu królewskiego” — To jedno słowo dom (pałac) jest użyte, aby objąć wszystkie (pięć) budynki pałacu Salomona: 1/ dom lasu Libanowego, (1Król.7:2): 2/ przysionek na słupach, (1Król.7:6); 3/stolica i przysionek sądowy, (1Król.7:7); 4/ mieszkanie królewskie i 5/ dom córki Faraonowej (1Król.7:8). (TP 1956, s. 24) Jak również wejść w sferę J. jako Pańskiego wykonawcy. (TP 1960, s. 72)

„i harfy” — W dodatku użyje on ich do wyjaśnienia stosownych ustępów w Biblii. (TP 1960, s. 72)

„i lutnie” — W wykładach z Planu Wieków, jak również w wyjaśnieniu tomów. (TP 1960, s. 72)

„śpiewakom” — a szczególnie tomu I przez badania bereańskie, dla nauki Słowa Bożego. (TP 1960, s. 72)

„a nie widziano przedtem nigdy takich rzeczy w ziemi Judzkiej” — Klasa M.G. jako taka, poprzednio nie była nigdy zaangażowana w tak rozległej służbie tego rodzaju wśród ludu Bożego. (TP 1960, s. 72)

2 Księga Kronik 9:12

Epifania i Bazylea:

„Król także Salomon dał królowej z Saby wszystko, czego chciała” — Oprócz tego J. przez Prawdę i jej zarządzenia udzieli tym poświęconym Obozowcom Epifanii w pełni tego, czego żądały ich serca przez udzielone od Boga pragnienia. (TP 1960, s. 72)

„i czego żądała” — wszystko to o co będą prosić w zgodzie z Boską wolą. (TP 1960, s. 72)

„oprócz nagrody za to, co była przyniosła do króla” — Daleko więcej nad to, co mogłoby być uważane jako rekompensata za oddanie całego swego człowieczeństwa Panu w poświęceniu. (TP 1960, s. 72)

„Potem odjechawszy wróciła się do ziemi swojej” — Gdy poświęceni członkowie Obozu Epifanii będą w taki sposób słyszeli Prawdę na czasie, badali i przyswajali ją sobie, odpowiadając na wspaniałe błogosławieństwa odkryte w niej i jej zarządzeniach, to wtedy bardzo stosownie zwrócą swoją uwagę na opowiadanie o tym innym, szczególnie poprzez swą własną poprzednią sferę działania. (TP 1960, s. 72)

„ona i słudzy jej” — Dopomaganie im w tego rodzaju świadczeniu o Królestwie będzie ich mnóstwem badającym Prawdę, które jednak nie będzie składać się z poświęconych zwolenników. (TP 1960, s. 72)

2 Księga Kronik 9:13

Epifania i Bazylea:

„A była waga onego złota, które przychodziło Salomonowi ma każdy rok, sześćset sześćdziesiąt i sześć talentów złota” — Wielka liczba Boskiej Prawdy (włączając zrozumienie liczby 666 -Obj.13:18) i inne sprawy Boskie przyszły do J. mniej więcej bezpośrednio od Pana w Epifanii. (TP 1959, s. 91)

2 Księga Kronik 9:14

Epifania i Bazylea:

„Oprócz tego, co kupcy i którzy handlują przynosili” — Było to w dodatku do tego, co otrzymał przez swoje styczności i kontrowersje z tymi w Babilonie którzy (w wielu wypadkach tułali się od grupy do grupy) handlowali duchowymi towarami (Obj.13:17), włączając wyborne władze ludzkie jako składniki łask. (TP 1959, s. 91,92)

„także wszyscy królowie Arabscy” — które osiągnął z jego kontaktów i kontrowersji ze wszystkimi wodzami, którzy stali się zdrajcami względem Prawdy. (TP 1959, s. 91,92)

„i książęta onej ziemi” — i z jego styczności z wodzami we własnej sferze. (TP 1959, s. 91,92)

2 Księga Kronik 9:15

Epifania i Bazylea:

„Przetoż uczynił król Salomon dwieście tarczy ze złota ciągnionego” — J. nie gromadził tego duchowego bogactwa w sposób samolubny, lecz starał się używać go hojnie na korzyść braci. Dla ochrony wszystkiego ludu Bożego w Epifanii, szczególnie W.G. i klasy M.G., dwóch epifanicznych wybranych klas o naturze niższej niż Boska natura, w ich usprawiedliwieniu, J. przedstawiał nauki o wierze (Ef.6:16), opisując, że starannie analizowała ona Boskie zalety /200=2x10x10 tarcz/, w obfitej mierze całkowicie w zgodzie z Pismem Św. (TP 1959, s. 92)

„sześć set syklów złota ciągnionego wychodziło na każdą tarczą” — Była ona całkowicie w stanie dać niezbędną ochronę tym dwóm klasom o naturze niższej niż Boska /600=6x10x10/ w ich epifanicznej walce. (TP 1959, s. 92)

2 Księga Kronik 9:16

Epifania i Bazylea:

„Przytem trzy sta puklerzy ze złota ciągnionego, trzysta syklów złotych wychodziło na każdy puklerz” — Dla obrony w ich doświadczeniach, J. ogłosił dodatkowe nauki o wierze, czyniąc to szczególnie dla trzech pozafiguralnych lewickich (kaatyckich, meraryckich i gersonickich) podziałów W.G. i klasy M.G. Te nauki również analizowały starannie Boskie zalety stosownie do każdej klasy /300=3x10x10/. (TP 1959, s. 92)

„Które schował król w domu lasu Libanowego” — J. postawił te nauki wśród licznych zarysów Prawdy, która w Epifanii stanowi całą zbroję Bożą. (TP 1959, s. 92)

2 Księga Kronik 9:17

Epifania i Bazylea:

„Uczynił także król stolicę wielką z kości słoniowej, i powlókł ją szczerem złotem” — J. całkowicie utrwalił się w swym urzędzie jako Pański wykonawca na Epifanię, aby doglądać epifanicznej pracy, oraz opisał swój urząd, jako pochodzący z Boskiego autorytetu, daną mu przez Boga. (TP 1959, s. 92)

2 Księga Kronik 9:18

Epifania i Bazylea:

„A sześć stopni było u onej stolicy, a podnóżek był ze złota, trzymający się stolicy” — J. sam się nie wyniósł do tego urzędu. Jego wywyższenie na to stanowisko, jako Pańskiego wykonawcę na Epifanię było zarządzone i ustalone przez Boga. {6 stopni + podnóżek = 7 stopni}. (TP 1959, s. 93)

„poręcze też były z obydwu stron kędy siadano” — a także z polegającego zapewnienia w ten sposób dostarczonego. (TP 1959, s. 93)

„a dwa lwy stały u poręczy” — i siły wystarczającej do podtrzymania go w wykonywaniu władzy i służby w tych dwóch łącznościach. (TP 1959, s. 93)

2 Księga Kronik 9:19

Epifania i Bazylea:

„Dwanaście też lwów stało na sześciu stopniach z obu stron” — Dwanaście pokoleń duchowego Izraela -- nad którym stało 12 Apostołów, jako członków gwiezdnych -- w zgodzie z Pismem Św., dodawało mu poparcia, jako Pańskiemu wykonawcy na Epifanię, w zgodzie z Boskimi zarządzeniami. (TP 1959, s. 93)

„Nie było nic takowego urobiono w żadnym królestwie” — W Epifanii nie ma żadnego stanowiska wykonawczej władzy tego samego rodzaju w jakiejkolwiek dziedzinie. (TP 1959, s. 93)

2 Księga Kronik 9:20

Epifania i Bazylea:

„Nadto wszystkie naczynia, z których pijał król Salomon, były złote” — Wszystkie doktrynalne, zbijające, naprawiające i pouczające nauki J., używane przy podawaniu łatwiejszych zarysów Prawdy są z Boskiego zarządzenia. (TP 1959, s. 93)

„i wszystek sprzęt w domu lasu Libanowego ze złota szczerego” — Wszystkie te cztery rodzaje nauk odnoszące się do całej zbroi Bożej, niezbędne w Epifanii, są także dane z Boskiego autorytetu. (TP 1959, s. 93)

„nic nie było ze srebra, bo go nie miano w jakiej cenie za dni Salomonowych” — Każda nauka mniejszego autorytetu była uważana stosunkowo jako małej wartości za czasów epifanicznego posłannika. (TP 1959, s. 93)

2 Księga Kronik 9:21

Epifania i Bazylea:

„Albowiem okręty królewskie chodziły na morze z sługami Hiramowymi” — Ta obfitość Boskich rzeczy była wynikiem częściowo dzięki J., który jako Pański wykonawca na Epifanię, wśród buntowniczych warunków świata, miał powierzoną pieczę nad Pańskim ludem epifanicznym, zorganizowanym w grupy w usłudze; one były i będą połączone z grupami pozostającymi pod kierownictwem brata Jolly'ego. (TP 1959, s. 93,94)

„raz we trzy lata wracały się też okręty z morza” — W miarę oczyszczania się te grupy przyszły i będą przychodzić, od czasu do czasu, przyczyniając się do dobrych rzeczy. (TP 1959, s. 93,94)

„przynosząc złoto i srebro” — włączając Boską Prawdę. (TP 1959, s. 93,94)

„kości słoniowe” — i inne Boskie rzeczy, np. te, które ustanowiły pełniejszy urząd jaki Bóg dał J. (TP 1959, s. 93,94)

„i koczkodany” — a także zbijania i inne sprawy stosowane do teorii o ewolucji. (TP 1959, s. 93,94)

„i pawie” — i do nieczystych duchownych wodzów, którzy chociaż piękni i pociągający w swej okazałości w oczach ludzi, są jednak w oczach Bożych zwodniczymi i nieczystymi. (TP 1959, s. 93,94)

2 Księga Kronik 9:22

Epifania i Bazylea:

„A tak uwielbiony jest król Salomon nad wszystkich królów ziemskich bogactwy i mądrością” — Jako wynik wymienionych, oraz innych źródeł pozafiguralnego bogactwa, szczególnie z powodu Słowa Pańskiego, Ducha i opatrzności, oraz będąc Pańskim specjalnym okiem, ręką i ustami podczas Epifanii, J. przewyższał wszystkich innych wodzów (szczególnie ci spośród ludu Bożego są na myśli) w obfitości i łask, połączonych ze zdolnością stosowania znajomości w sposób praktyczny. (TP 1959, s. 94)

2 Księga Kronik 9:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Słuchali mądrości jego” — "I pójdzie wiele narodów mówiąc: Pójdźcie a wstąpmy na górę Pańską, do domu Boga Jakubowego". Iz.2:3.

Epifania i Bazylea:

„Przetoż wszyscy królowie ziemscy” — Ponieważ Bogu spodobało się dać J. tę wielką mądrość i urząd aby mógł być Posłannikiem Epifanii, wszyscy, włączając wodzów i tych, którzy są przez nich prowadzeni. (TP 1959, s. 94)

„pragnęli widzieć Salomona, aby słuchali mądrości jego, którą był dał Bóg w serce jego” — w swych poszukiwaniach Boskiej mądrości poszukiwali świadomie, albo nieświadomie J. aby uczyć się mądrości, której Bóg łaskawie mu udzielił. (TP 1959, s. 94)

2 Księga Kronik 9:24

Epifania i Bazylea:

„I przynosili mu każdy upominek swój” — W miarę jak oni w ten sposób poszukiwali i będą dalej poszukiwać J. aby zdobyć Boską mądrość, przynosili i będą przynosić różne dary ze sobą. (TP 1959, s. 94)

„naczynia srebrne i naczynia złote” — swoje wyrozumienie nauk o Boskiej Prawdzie. (TP 1959, s. 94)

„szaty” — zalety serca i urzędowe władze. (TP 1959, s. 94)

„zbroje” — obronne zarządzenia. (TP 1959, s. 94)

„i rzeczy wonne” — wyborne władze ludzkie jako składniki łask. (TP 1959, s. 94)

„konie” — świeckie nauki. (TP 1959, s. 94)

„i muły” — oraz szczególne urzędowe władze. (TP 1959, s. 94)

„a to na każdy rok” — Te rzeczy były i będą przynoszone ustawicznie i regularnie przez poszukiwaczy mądrości. (TP 1959, s. 94)

2 Księga Kronik 9:25

Epifania i Bazylea:

„I miał Salomon cztery tysiące koni i wozów” — (4000=2x2x10x10x10); Do użytku niżej wymienionych, w łączności z tymi organizacjami i odpowiednimi wodzami, J. dostarczył dla W.G. i klasy M.G. (2), które są złączone w pracy w ich trzech podziałach, nauk doktrynalnych. (TP 1959, s. 96)

„a dwanaście tysięcy jezdnych” — (12000=12x10x10x10); Jako członek M.St. (12), J. poczynił również zarządzenia względem wodzów wśród pozafiguralnych Kaatytów (10), Gersonitów (10) i Merarytów (10), tj. w trzech podziałach W.G. i klasy M.G. (TP 1959, s. 96)

2 Księga Kronik 9:26

Epifania i Bazylea:

„I panował nad wszystkimi królmi” — królestwo J., jako Pańskiego wykonawcy na Epifanię rozciągało się na wszystkie grupy i ich wodzów.-1Król.4,21.- (TP 1959, s. 95)

„Od rzeki” — (Eufrates); od ludów chrześcijaństwa.- (TP 1959, s. 95)

„Aż do ziemi Filistyńskiej” — [wieśniacy]; aż do sfery sekciarzy.- (TP 1959, s. 95)

„I aż do granicy Egipskiej” — aż do sfery ludu tego świata.- (TP 1959, s. 95)

2 Księga Kronik 9:27

Epifania i Bazylea:

„A złożył król srebra w Jeruzalemie jako kamienia” — J. sprawił, że Prawdy Boskie w sferze jego służenia Prawdzie były nader obfite. (TP 1959, s. 97)

„a ceder złożył jako płonnych fig, których rośnie na polu bardzo wiele” — a liczba osób poświęconych i skłonnych do poświęcenia była wielka. (TP 1959, s. 97)

2 Księga Kronik 9:28

Epifania i Bazylea:

„Przywodzono też konie Salomonowi z Egiptu i ze wszystkich innych ziem” — J. zgromadził nauki świeckie i religijne, głównie przez nabycie biblioteki składającej się z ok. 5000 tomów ze świeckich i innych źródeł. (TP 1959, s. 97)

2 Księga Kronik 9:29

Epifania i Bazylea:

„a ostatek spraw Salomonowych pierwszych i ostatnich” — Dodatkowe szczegóły o różnych sprawach są podane w Pismach Prawdy, (szczególnie w E. tomie 10). (TP 1959, s. 100)

„zapisano w księdze Natana proroka” — Inne zarysy służby J. w doktrynie i postępowaniu są omawiane w pismach i mowach pielgrzymów Prawdy. (TP 1959, s. 100)

„i w proroctwie Achyjasza Sylonitczyka” — [Achyjasz - Jehowa jest mym bratem; Sylonitczyk - pokój]; i innych, którzy wygłaszają słowa Prawdy i którzy są w ścisłym pokrewieństwie z Bogiem pokoju. (TP 1959, s. 100)

„i w widzeniach Jaddy widzącego” — [Jadda - właściwy czas]; jak również w skrytej Prawdzie, która jeszcze ma być objawiona przez Pana w swoim czasie. (TP 1959, s. 100) widzącego -- [chasah - wizja], (TP 1926, s. 67)

„przeciw Jeroboamowi, synowi Nabatowemu” — [Jeroboam - walczący z ludu; Nabat - widok]; w przeciwieństwie do poglądów tych, którzy uprawiają klerykalizm i sekciarstwo. (TP 1959, s. 100)

2 Księga Kronik 9:30

Paruzja (C.T. Russell):

„czterdzieści lat” — Ogniwo chronologii nr 26. Możliwe, że figuruje żniwo 1000-lecia.

Epifania i Bazylea:

„I królował Salomon w Jeruzalemie nad wszystkim Izraelem czterdzieści lat” — J. miał wykonywać swój urząd, jako Posłannik Epifanii w swej sferze służenia Prawdzie na korzyść ludu Pańskiego przez 40 lat. (TP 1959, s. 100)

2 Księga Kronik 9:31

Epifania i Bazylea:

„Zasnął po tem Salomon z ojcami swymi” — Po czym J. miał skończyć swoją ziemską służbę. (TP 1959)

„pochowano go w mieście Dawida, ojca jego” — On będzie pozostawał w miłej pamięci, jako ten który posiadał nauki i praktyki w zupełnej zgodzie z naukami i praktykami brata Russella, jego poprzednika. (TP 1959, s. 101)

Literatura o rozdziale 2 Księga Kronik 9

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Kronik

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.