2 Księga Kronik 24

2 Księga Kronik, rozdział 24 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (27 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Kronik 24 — Biblia Gdańska

1 W siedmiu latach był, Joaz, gdy królować począł, a czterdzieści lat królował w Jeruzalemie. Imię matki jego było Sebija z Beersaby.

2 I czynił Joaz, co było dobrego przed oczyma Pańskiemi, po wszystkie dni Jojady kapłana.

3 A Jojada dał mu dwie żony; i płodził synów i córki.

4 I stało się potem, że umyślił w sercu swojem Joaz odnowić dom Pański.

5 Przetoż zebrawszy kapłanów i Lewitów rzekł do nich: Wynijdźcie do miast Judzkich, i wybierajcie od wszystkiego Izraela pieniądze na poprawę domu Boga waszego na każdy rok, a wy się z tem pospieszcie; ale się nie spieszyli Lewitowie.

6 Tedy wezwał król Jojady, przedniejszego kapłana, i rzekł mu: Przeczże się nie upominasz u Lewitów, aby znosili z Judy i z Jeruzalemu podarki postanowione przez Mojżesza, sługę Pańskiego, zgromadzeniu Izraelskiemu, na namiot zgromadzenia?

7 Bo Atalija niezbożna i synowie jej wyłupili dom Boży, a wszystkie rzeczy poświęcone z domu Pańskiego obrócili na bałwany.

8 Przetoż rozkazał król, aby uczyniono skrzynię jednę, a postawiono ją przed bramą domu Pańskiego.

9 I obwołano w Judzie i w Jeruzalemie, aby znoszono Panu podarek postanowiony przez Mojżesza, sługę Bożego, na Izraela na puszczy.

10 I weselili się wszyscy książęta, i wszystek lud, a przynosząc, rzucali do onej skrzyni, aż ją napełnili.

11 A gdy przynosili skrzynię na rozkaz królewski przez ręce Lewitów, (gdy widzieli, że było wiele pieniędzy) przychodził pisarz królewski, i przystaw kapłana najwyższego, i wypróżniali skrzynię; potem ją odnosili, i stawiali ją na miejscu swem. Tak czynili na każdy dzień, i zebrali pieniędzy bardzo wiele.

12 Które oddawał król i Jojada przełożonym nad robotą około domu Pańskiego; a ci najmowali kamienników i cieśli do poprawy domu Pańskiego, także i kowali robiących żelazem i miedzią, ku zmocnieniu domu Pańskiego.

13 A tak robili robotnicy, i brało naprawę ono dzieło przez ręce ich; i przywiedli dom Boży do całości swojej, i zmocnili go.

14 A gdy dokończyli, przynieśli przed króla i przed Jojadę ostatek pieniędzy, a narobiono z nich naczynia do domu Pańskiego, naczynia ku posługiwaniu, i moździerzy i czasz, i innego naczynia złotego i srebrnego, a ofiarowali całopalenia w domu Pańsk im ustawicznie po wszystkie dni Jojady.

15 Potem zstarzał się Jojada, a będąc pełen dni, umarł; sto i trzydzieści lat miał, gdy umarł.

16 I pochowano go w mieście Dawidowem z królmi, przeto, że czynił dobrze w Izraelu, i Bogu, i domowi jego.

17 A gdy umarł Jojada, przyszli książęta Judzcy, i pokłonili się królowi; tedy ich usłuchał król.

18 Skąd opuściwszy dom Pana, Boga ojców swych, służyli gajom i bałwanom; przetoż przyszedł gniew na Judę i na Jeruzalem dla tego występku ich.

19 I posyłał do nich proroków, żeby ich nawrócili do Pana; którzy choć się oświadczali przeciw nim, ale ich przecież nie słuchali.

20 Owszem, gdy Duch Boży wzbudził Zacharyjasza, syna Jojady kapłana, (który stanąwszy przed ludem, rzekł im: Tak mówi Bóg: Przeczże przestępujecie przykazania Pańskie? Nie poszczęści się wam; albowiem iżeście wy opuścili Pana, on was też opuści.)

21 Tedy się sprzysięgli przeciwko niemu, i ukamionowali go za rozkazaniem królewskim w sieni domu Pańskiego.

22 I nie pamiętał król Joaz na miłosierdzie, które był uczynił z nim Jojada, ojciec jego, ale zabił syna jego; który gdy umierał, mówił: Niech to obaczy Pan, a zemści się.

23 I stało się po roku, przyciągnęło przeciwko niemu wojsko Syryjskie, a przyszło do Judy i do Jeruzalemu, i wygładzili z ludu wszystkich książąt ich, a wszystkie łupy ich posłali królowi w Damaszku.

24 Bo w małym poczcie ludu przyciągnęło było wojsko Syryjskie; a wżdy Pan podał w ręce ich bardzo wielkie wojsko, przeto, iż opuścili Pana, Boga ojców swoich. A tak nad Joazem wykonali sądy.

25 A gdy odciągnęli od niego, zostawiwszy go w wielkich niemocach, sprzysięgli się przeciwko niemu słudzy jego dla krwi synów Jojady kapłana, i zabili go na łożu jego. I tak umarł, a pochowano go w mieście Dawidowem; ale go nie pochowano w grobach królewskich.

26 A cić są, którzy się byli sprzysięgli przeciw niemu: Zabat, syn Semaaty Ammonitki, i Jozabat, syn Semaryty Moabitki.

27 Lecz o synach jego, i o wielkim podatku nań włożonym, i o naprawie domu Bożego, to wszystko napisane w księgach królewskich; i królował Amazyjasz, syn jego, miasto niego.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Kronik 24

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Kronik 24:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Czterdzieści lat” — Ogniwo chronologii nr 34. Usher w swej chronologii podaje tylko 39 lat zamiast 40.

Epifania i Bazylea:

„Joaz” — Joaz (dany przez Boga), król Judy, przedstawia Amerykę w stanie rozdziału kościoła od państwa. (TP 1973, s. 22)

2 Księga Kronik 24:2

Epifania i Bazylea:

„Joaz” — Joaz (dany przez Boga), król Judy, przedstawia Amerykę w stanie rozdziału kościoła od państwa. (TP 1973, s. 22)

2 Księga Kronik 24:4

Epifania i Bazylea:

„Joaz” — Joaz (dany przez Boga), król Judy, przedstawia Amerykę w stanie rozdziału kościoła od państwa. (TP 1973)

2 Księga Kronik 24:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Złupili dom Boży” — W tym czasie budowano pogańską świątynię Baala, co wyobraża jaką szkodę poniosła symboliczna Świątynia w Średniowieczu.

Epifania i Bazylea:

„Atalija” — rozumiemy, że Atalija córka Achaba (mój dopisek: i Jezabeli), figuruje amerykański rzymsko-katolicki Kościół. Zgodnie z biblijnym zwyczajem amerykański rzymski Kościół może być nazwany córką pozafiguralnego Achaba, ponieważ jako narodowy kościół rzymsko-katolickiego wyznania jest on córką -- częścią -- pozafiguralnej Jezabeli, żony pozafiguralnego Achaba. (TP 1931, s. 70)

2 Księga Kronik 24:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Jojada” — Wyobraża Największego Kapłana -- Chrystusa.

2 Księga Kronik 24:18

Epifania i Bazylea:

„służyli gajom i bałwanom” — religii rzymsko-katolickiej (szczególnie podczas administracji Roosevelda). (TP 1950, s. 27)

2 Księga Kronik 24:20

Epifania i Bazylea:

„Zachariasza” — br.J. jako główny gromiciel pozafiguralnego wszeteczeństwa jakie jest uprawiane pomiędzy rządem USA, a kościołem rzymsko-katolickim. (TP 1950, s. 27) [Zachariasz znaczy przypominający, przypomnienie Jehowy] (TP 1951, s. 46) Fox (w wielkiej pozafigurze na W.Ew.) (TP 1951, s. 46)

„syna Jojady” — specjalny przedstawiciel Jezusa. (TP 1951, s. 46)

2 Księga Kronik 24:21

Epifania i Bazylea:

„I ukamionowali go” — br.J. za swój udział w strofowaniu (za rozpowszechnianie gazetki nr.121) został odcięty (przez stratę wiele ze swej żywotności, chociaż nie na śmierć) od służby do nominalnego kościoła, szczególnie przez rzymskich wodzów, miotających wszelkimi ubliżeniami i fałszywymi oskarżeniami. Br. J. otrzymał zakaz wysyłki pocztowej tej gazetki. (TP 1950, s. 27) rzucanie kamieniami - rozgłaszanie nauk religijnych, cywilnych i socjalnych przeciwko niemu (br.J) w przekręcaniu jego nauki, aż był zupełnie odcięty od społeczności z nominalnym ludem Bożym - umarłym w ich oczach. (TP 1951, s. 46)

2 Księga Kronik 24:22

Epifania i Bazylea:

„i nie pamiętał” — za administracji Roosevelta zawarto przymierze z rzymskim kościołem, a zwłaszcza z jego hierarchią. (TP 1951, s. 47)

„król Joaz” — rząd USA. (TP 1950, s. 27) przedstawia politykę rozdziału kościoła od państwa w Ameryce , za administracji: Hardinga, Coolidge'a i Hoovera. (TP 1951, s. 47) Joaz (dany przez Boga), król Judy, przedstawia Amerykę w stanie rozdziału kościoła od państwa. (TP 1973, s. 22)

„ale zabił syna jego” — odcięcie członków ŚMR "Epifania" od społeczności i ochrony ze strony przedstawicieli państwa i kościoła. (TP 1951, s. 47)

2 Księga Kronik 24:23

Epifania i Bazylea:

„a wszystkie łupy ich posłali królowi w Damaszku” — W pozafiguralnym poganizmie Hazael będzie niszczył dobre rzeczy religijne Ameryki dobrowolnie niepodległej, Ameryki szkodliwie reakcyjnej, Ameryki odstępczo autokratycznej i Ameryki właściwie oddzielonej od kościoła. Oprócz tego pozaobrazowy Joaz w aspekcie kościelnym, finansowym i politycznym będzie musiał płacić pozaobrazowemu Hazaelowi ogromne odszkodowania, które bez watpienia obejmą jego wielkie rezerwy złota i srebra, ażeby przekupstwem skłonić pozaobrazowego Hazaela do zniesienia oblężenia pozaobrazowej Jerozolimy w aspekcie politycznym, finansowym i kościelnym w związku z czym ta ostatnia (Jerozolima zastępuje Judeę — Amerykę) zapewni sobie zniesienie omawianego oblężenia". (TP 1973, s. 22,23) Wyrzekanie się w obliczu nieuchronności wojny i związanych z nią warunków pozaobrazowych naczyń ofiarowanych przez pozaobrazowego Jozafata, Jorama, Ochozyjasza i Joaza oraz pozaobrazowego złota z pozaobrazowej świątyni i domu królewskiego, wzrastało w ostatnich latach. Pozaobrazowy Joaz pod naciskiem zgadzał się na warunki dyktowane przez pozaobrazowego Hazaela, dotyczące wyrzeczenia się niektórych dobrych zasad demokracji, wolności i rozdziału kościoła od państwa, a przyjęcia i praktykowania niektórych zasad totalitarnych. (TP 1973, s. 22,23)

2 Księga Kronik 24:24

Epifania i Bazylea:

„Pan podał w ręce ich bardzo wielkie wojsko” — Boska sprawiedliwość karała i karze Amerykę za jej odstępstwo od czystego amerykańskiego rozdziału kościoła od państwa. Zauważ np. co przydarzyło się Ameryce w Korei, w Laosie i co przydarzyło się jej w Wietnamie, pomimo ogromnych zasobów amerykańskich w ludziach i materiałach. (TP 1973, s. 22)

„Joazem” — Joaz (dany przez Boga), król Judy, przedstawia Amerykę w stanie rozdziału kościoła od państwa. (TP 1973, s. 22)

2 Księga Kronik 24:25

Epifania i Bazylea:

„zostawiwszy go w wielkich niemocach” — to symbolizuje postępujące osłabienie tej kompromisowej polityki (w.20). (TP 1951, s. 47)

„i zabili go” — odwołanie przedstawicieli amerykańskich z Watykanu za administracji Trumana. W ten sposób pozafiguralny Joaz (judzki) zostaje zabity. (TP 1951, s. 47)

2 Księga Kronik 24:26

Epifania i Bazylea:

„Zabat, syn Semaaty Ammonitki” — partie w kościele rzymskim. (TP 1951, s. 47)

„Jozabat, syn Semaryty Moabitki” — partie w kościele protestanckim. (TP 1951, s. 47)

Literatura o rozdziale 2 Księga Kronik 24

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Kronik

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.