2 Księga Kronik 21

2 Księga Kronik, rozdział 21 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (20 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Kronik 21 — Biblia Gdańska

1 Potem zasnął Jozafat z ojcami swymi, i pochowany jest z ojcami swymi w mieście Dawidowem, a królował Joram, syn jego, miasto niego.

2 Który miał braci, synów Jozafatowych: Azaryjasza i Jehijela, i Zacharyjasza, i Azaryjasza, i Michaela, i Sefatyjasza; wszyscy ci byli synowie Jozafata, króla Izraelskiego.

3 Którym był dał ojciec ich upominków wiele, srebra i złota, i rzeczy kosztownych z miastami obronnemi w Judzie; ale królestwo oddał Joramowi, ponieważ on był pierworodny.

4 Nastąpił tedy Joram na królestwo ojca swego, a zmocniwszy się pozabijał wszystkich braci swoich mieczem, także i niektórych z przedniejszych w Izraelu.

5 Trzydzieści i dwa lata miał Joram, gdy począł królować, a ośm lat królował w Jeruzalemie.

6 I chodził drogami królów Izraelskich, jako czynił dom Achabowy, bo córka Achabowa była żoną jego; i czynił złe przed oczyma Pańskiemi.

7 Ale nie chciał Pan wytracić domu Dawidowego, dla przymierza, które był uczynił z Dawidem, a iż był przyrzekł dać mu pochodnię i synom jego po wszystkie dni.

8 Za jego dni odstąpili Edomczycy, aby nie byli poddanymi Judzie, a postanowili nad sobą króla.

9 Przetoż się ruszył Joram z hetmanami swymi, i ze wszystkiemi wozami swemi, a wstawszy w nocy, poraził Edomczyków, którzy go byli otoczyli i hetmanów wozów jego.

10 Ale przecież odstąpili Edomczycy, aby nie byli pod mocą Judy, aż do dnia tego; odstąpiła też i Lebna tegoż czasu, aby nie była pod mocą jego, przeto, iż był Joram opuścił Pana, Boga ojców swoich.

11 Nadto nabudował wyżyn po górach Judzkich, i przywiódł w cudzołóstwo obywateli Jeruzalemskich, i przymuszał jako i Judę.

12 Tedy przyszło do niego pisanie od Elijasza proroka w ten sposób: Tak mówi Pan, Bóg Dawida, ojca twego: Przeto, iżeś nie chodził drogami Jozafata, ojca twego, i drogami Azy, króla Judzkiego;

13 Aleś chodził drogą królów Izraelskich, a przywiodłeś w cudzołóstwo Judę, i obywateli Jeruzalemskich, tak jako cudzołożył dom Achabowy; nadto i braci twoich, dom ojca twego, lepszych nad cię, pomordowałeś:

14 Otoż Pan uderzy plagą wielką lud twój, i synów twoich, i żony twoje, i wszystkę majętność twoję;

15 Na cię też przyjdą niemocy wielkie, boleść wnętrza twego, aż wypłyną trzewa twoje dla boleści dzień ode dnia cięższej.

16 A tak pobudził Pan przeciwko Joramowi ducha Filistyńczyków, i Arabczyków, którzy byli pograniczni Etyjopczykom;

17 Którzy wtargnąwszy do ziemi Judzkiej, splundrowali ją i pobrali wszystkę majętność, która się znalazła w domu królewskim; do tego i synów jego, i żony jego, tak, iż mu nie został syn, jedno Joachaz, najmłodszy z synów jego.

18 A nad to wszystko zaraził go Pan na wnętrzu jego niemocą nieuleczoną.

19 A gdy dzień po dniu następował, a czas dwóch lat wychodził, wypłynęły wnętrzności jego z boleścią, i umarł w niemocach ciężkich; a nie uczynił mu lud jego przy pogrzebie zapału, jako czynili zapał ojcom jego.

20 Trzydzieści i dwa lata miał, gdy królować począł, a ośm lat królował w Jeruzalemie, a zszedł tak, iż go nikt nie żałował; i pogrzebiony jest w mieście Dawidowem, wszakże nie w grobach królewskich.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Kronik 21

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Kronik 21:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Zasnął Jozafat” — Człowiek w śmierci nic o sobie nie wie.

Epifania i Bazylea:

„potem zasnął” — śmierć Jozafata nie oznacza, że przestały istnieć prawa które on przedstawia, lecz, że te prawa już nie górowały w polityce amerykańskiej. (TP 1931, s. 66,67)

„Jozafat” — figuruje Amerykę z punktu zapatrywania na jej utrzymywanie takiej polityki jak np. wolność wg prawa, równość wg prawa, Doktryna Monroego i niesienie dobrowolnej pomocy sprzymierzonej Europie. (TP 1931, s. 66,67)

„i pochowany jest” — pogrzeb Jozafata w mieście Dawidowym, przedstawia fakt, że chociaż znak Jozafata przestał być panującym w polityce amerykańskiej, to jednak był poważany przez prawdziwy Kościół, obstawający za zasadami, które królestwo w zarodku może, ogólnie mówiąc, pochwalać w interesie ludzkości, będącej pod przekleństwem. (TP 1931, s. 66,67)

„z ojcami swymi” — że Jozafat zasnął i był pochowany z ojcami swymi, figuruje fakt, że taka polityka jest w poważaniu z tamtą przedstawiona w pozafiguralnym Azie. (TP 1931, s. 66,67)

„w mieście Dawidowym” — Dawid przedstawia klasę Chrystusową, a miastem Dawidowym jest Kościół, jako rząd religijny. (TP 1931, s. 66,67)

„a królował Joram, syn jego, miasto niego” — wstąpienie na tron Jorama przedstawia amerykańską reakcję, która w sposób samolubny i niemądry zaczyna mieszać się w sprawy europejskie i staje się tego przyczyną, że polityka europejska jest ważniejsza nad politykę krajową. (TP 1931, s. 66,67) Joram (judzki) reprezentuje Amerykańską Reakcję. (TP 1933, s. 71) Joram przedstawia Amerykę szkodliwie reakcyjną. (TP 1973, s. 22)

2 Księga Kronik 21:2

Epifania i Bazylea:

„który miał braci” — sześciu braci Jorama przedstawiają sześć grup językowych europejskich Aliantów: angielska, hiszpańska, francuska, włoska, grecka i słowiańska. (TP 1931, s. 67,68)

„synów Jozafatowych” — Ameryka może być nazwana ich (grup językowych) ojcem, ponieważ w owym czasie opiekowała się nimi, zasilała ich i udzielała pomocy. (TP 1931, s. 67,68)

„króla Izraelskiego” — Jozafat jest nazwany królem izraelskim, choć faktycznie był królem Judzkim, z powodu wyświadczonych przysług królom Izraelskim -- z tej przyczyny, będąc w przymierzu z Achabem i Joramem, miał większy wpływ w Izraelu niżeli wspomniani królowie izraelscy. (TP 1931, s. 67,68) Jest to pozafigura tego, że w czasie znaku Jozafata Ameryka będzie miała większy wpływ w Europie niż rządy europejskie. To wywieranie wpływu rozpoczęło się jeszcze przed przystąpieniem Ameryki do wojny światowej i trwało aż do rozbrojenia (TP 1931, s. 67,68)

2 Księga Kronik 21:3

Epifania i Bazylea:

„ojciec ich” — Jozafat, przedstawia Amerykę. (TP 1931, s. 68)

„srebra i złota” — Boskie Prawdy, odnoszące się do spraw międzynarodowych. Takie prawdy jak: międzynarodowa sprawiedliwość, ufność, przyjaźń, dobroczynność itp.. (TP 1931, s. 68)

„i rzeczy kosztownych” — są to charakterystyki jakich nabyli Alianci w wyniku głoszonych prawd. (TP 1931, s. 68)

„z miastami obronnymi w Judzie” — zdaje się przedstawiać, że Aliantom pozwolono na ustanawianie rządowych funkcji wewnątrz Stanów Zjednoczonych. (TP 1931, s. 68)

„ale królestwo oddał Joramowi” — nie oddanie królestwa żadnemu z sześciu braci, lecz tylko Joramowi figuruje fakt, że Ameryka nie powierzyła swej dominującej polityki żadnemu ze sprzymierzonych narodów europejskich, lecz przyjęła to na siebie, a to w tym względzie różni się od tego, co było figurowane przez Jozafata (Joram przedstawia amerykańską politykę reakcjonizmu). (TP 1931, s. 68)

2 Księga Kronik 21:4

Epifania i Bazylea:

„Nastąpił tedy Joram na królestwo ojca swego” — Joram przedstawia amerykańską politykę reakcjonizmu. Rozpoczyna się ona od czasu ogłoszenia przez prezydenta Wilsona 14 punktów i jego domaganie się od niechętnej Europy utworzenia Ligi Narodów. (TP 1931, s. 68)

„pozabijał wszystkich braci swoich” — sprowadził przez teorie 14 punktów i idee Ligi Narodów fatalne następstwa na Aliantów (chaos, rewolucje, dyktatury, niezadowolenie mas itp.) (TP 1931, s. 68)

„i niektórych z przedniejszych w Izraelu” — i inne narody europejskie. (TP 1931, s. 68)

„mieczem” — teorie 14 punktów i idee Ligi Narodów. (TP 1931, s. 68) Zasadzały się na przypuszczeniu, że idealne instytucje demokratyczne operujące z tak wielkim powodzeniem w stanach amerykańskich, tak pojedynczo jak i zbiorowo jako Stany Zjednoczone, mogą być zastosowane do wszystkich narodów pojedynczo i zbiorowo połączonych w jeden związek zwany Ligą Narodów. (TP 1931, s. 68)

2 Księga Kronik 21:5

Epifania i Bazylea:

„Joram” — Joram (judzki) reprezentuje Amerykańską Reakcję. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Kronik 21:6

Epifania i Bazylea:

„I chodził drogami królów Izraelskich ... i czynił złe” — (Achaba, Ochozjasza i Jorama -- ich złe uczynki /czczenie Baala, małżeństwo z Jezabelą, czczenie złotych cielców/ przedstawiają Europę z trzech punktów zapatrywania: (TP 1931, s. 69,70) 1/ Jako rządy autokratyczne, (TP 1931, s. 69,70) 2/ Jako prześladujących prawdziwą religię i jej ustnych wyrazicieli i (TP 1931, s. 69,70) 3/ Jako ciemiężących lud na korzyść królów, kleru i arystokracji). (TP 1931, s. 69,70) W naśladowaniu tych rzeczy Joram przedstawia reakcyjną Amerykę. (TP 1931, s. 69,70)

„bo córka Achabowa” — (Atalija), figuruje amerykański rzymsko-katolicki kościół. (TP 1931, s. 69,70) Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

„była żoną jego” — chociaż nie ma legalnej łączności między tym kościołem a Ameryką, to jednak jest porozumiewawcze współdziałanie pomiędzy nim, a politykierami i mężami stanu, a to przedstawia symboliczne małżeństwo (od czasu prezydenta Clevelanda). (TP 1931, s. 69,70)

2 Księga Kronik 21:7

Epifania i Bazylea:

„Ale nie chciał Pan wytracić” — Bóg wstrzymuje się od wytracenia amerykańskiej reakcji. (TP 1931, s. 71)

„domu Dawidowego” — Ameryki, gdzie znajdował się wierny lud Boży. (TP 1931, s. 71)

„dla przymierza” — przymierze jakie Bóg uczynił z klasą Dawida. (TP 1931, s. 71)

„a iż był przyrzekł dać mu pochodnie” — Bóg im obiecał dać prawdę i warunki, w których mogliby to światło utrzymać. (TP 1931, s. 71)

„po wszystkie dni” — aż do ukończenia ich usługi, czyli ich pracy względem Kozła Azazela. (TP 1931, s. 71)

2 Księga Kronik 21:8

Epifania i Bazylea:

„Za dni jego” — pozafiguralnego Jorama. (TP 1931, s. 71)

„odstąpili” — z powodu wystąpienia rządu amerykańskiego w czasie strajku w 1922 roku przeciwko kolejarzom i górnikom, a szczególnie z powodu wydania zakazów sądowych przeciw nielegalnym aktom ze strony Pracy, zmieniło to jej stanowisko wobec amerykańskiej Reakcji z przyjaznego na nieprzyjacielskie. (TP 1931, s. 71)

„Edomczycy” — Edom przedstawia Konserwatywną Pracę. (TP 1931, s. 71)

„a postanowili nad sobą króla” — król, którego obrali gdy odstapili jest figurą na Amerykańską Konserwatywną Pracę przeciwko Amerykańskiej Reakcji. (TP 1931, s. 71)

2 Księga Kronik 21:9

Epifania i Bazylea:

„Przetoż się ruszył” — jest figurą na postępowanie amerykańskiego rządu podczas strajku w 1922 roku. (TP 1931, s. 67,71)

„Joram” — przedstawia amerykańską reakcję. (TP 1931, s. 67,71)

„a wstawszy w nocy” — jest figurą na potajemne działanie rządu przeciw robotnikom. (TP 1931, s. 67,71)

„poraził” — Zakazem, przygotowanym przez Prezydenta u naczelnego prokuratora, którym zadał śmiertelny cios strajkowi, było to jak piorun z jasnego nieba. (TP 1931, s. 67,71)

„Edomczyków, którzy go byli otoczyli” — na chwilę wypadki i warunki były bardzo przychylne zwycięstwu robotników nad reakcyjnym postanowieniem rządu i jego przedstawicielami. (TP 1931, s. 67,71)

„i hetmanów” — reprezentują wpływowych doradców. (TP 1931, s. 67,71)

„wozów jego” — reprezentują rządowe komisje i oddziały. (TP 1931, s. 67,71)

2 Księga Kronik 21:10

Epifania i Bazylea:

„Ale przecież odstąpili Edomczycy, aby nie byli pod mocą Judy” — od tego czasu (1922 r.) Konserwatywna Praca jest nieubłaganie zacięta przeciw rządowej reakcji. Potem już nikt nie słyszał więcej pana Gompersa (działacz amerykańskiego ruchu związkowego; współzałożyciel i przewodniczący Amerykańskiej Federacji Pracy - mój dopisek) i jego towarzyszy głośno nawołujących do popierania rządu, jak to on i oni skutecznie czynili od 1917 - 1922 roku. Ale przeciwnie klasa robotnicza stoi od tego czasu zachmurzona w opozycji, pełna goryczy i wyczekująca chwili, aby zadać cios reakcyjonizmowi rządowemu. Nie zmieni się też ich usposobienie przed symbolicznym trzęsieniem ziemi. (TP 1931, s. 71,72)

„odstąpiła też i Lebna tegoż czasu” — [poprawnie - Libna]; Libna znaczy , białość, jasność, przezroczystość i w hebrajskim równa się greckiemu słowu epiphaneia. Libna przedstawia Epifanią Oświeconych Świętych, jako religijny rząd lub społeczeństwo. Święci czuli urazę i sprzeciwiali się rządowej reakcji w Ameryce. (TP 1931, s. 71,72)

„iż był Joram opuścił Pana, Boga ojców swoich” — Ponieważ rząd swoim postępowaniem opuścił pewne zasady rządzenia przez Boga dozwolone: (TP 1931, s. 71,72) Wolność wg prawa, (TP 1931, s. 71,72) Równość wobec prawa, (TP 1931, s. 71,72) Odosobnienie od polityki europejskiej, (TP 1931, s. 71,72) Niesamolubne pomaganie potrzebom Europy. (TP 1931, s. 71,72) Joram (judzki) reprezentuje Amerykańską Reakcję. (TP 1933, s. 71)

2 Księga Kronik 21:11

Epifania i Bazylea:

„Nadto nabudował wyżyn” — Wyżyny przedstawiają denominacje Chrześcijaństwa. Joram budując wyżyny przedstawia reakcyjnych urzędników i ich popleczników, którym są oddawane oficjalne usługi, pomoc i wsparcie ich różnych denominacji. (TP 1931, s. 72,73)

„po górach Judzkich” — Judea przedstawia Stany Zjednoczone, a "góry Judzkie" przedstawiają odrębne Stany. (TP 1931, s. 72,73)

„i przywiódł w cudzołóstwo” — w porozumienie z głównymi urzędnikami i politykierami z jednej strony, a Katolickimi i Protestanckimi Kościołami z drugiej. (TP 1931, s. 72,73)

„obywateli Jeruzalemskich” — Jeruzalem przedstawia rząd amerykański, a obywatele Jeruzalemscy urzędników amerykańskich - państwowych, stanowych i miejskich. (TP 1931, s. 72,73)

„i przymuszał” — przymuszanie do wszeteczeństwa oznacza przymuszanie ludzi do współdziałania i wypełniania zamysłów, albo dzieł lub przedsięwzięć wyrażonego, albo porozumieniowego sprzymierzenia pomiędzy urzędnikami itd. a kościołem. (TP 1931, s. 72,73)

„jako i Judę” — Judea przedstawia nieurzędową Amerykę, a jej obywatele nieurzędowych Amerykanów. (TP 1931, s. 72,73)

2 Księga Kronik 21:12

Epifania i Bazylea:

„Tedy przyszło do niego pismo od Eliasza” — epizod listu* w typie dowodzi, że w pozaobrazie M.St. długo po rozłączeniu się pozaobrazowego Eliasza i Elizeusza, miało znów urzędowo działać jako mówcze narzędzie - prorok - Pańskie do Nominalnego Duchowego Izraela. ... (TP 1926, s. 97,102,103) 18.07.1920 r. jest datą (wskazaną przez Piramidę) ponownego okazania się pozaobrazowego Eliasza. ... w tym dniu grupa Pańskiego ludu, który odłączył się od pozaobrazowego Elizeusza począwszy od lata 1917 r., i który potem został od innych lewickich ciał pod złym dowództwem odłączony, po raz pierwszy od lata 1917 r. zgromadził się pod nazwą "Świecki Ruch Misjonarski" (Laymen's Home Missionary Movement) na konwencji w Filadelfii (15-19.07.1920). ... Pozaobrazowy Eliasz ponownie okazał się w Świeckim Ruchu Misjonarskim. (TP 1926, s. 97,102,103) pierwsze kopie "pisma" były w obrocie 16.V.1923 roku. (TP 1931, s. 74)

„Tak mówi Pan” — przez przedstawienie wydarzeń opartych na biblijnych proroctwach i spełnieniu się figur, dowodzi, że jest poselstwem Jehowy do Reakcyjnej Ameryki. (TP 1931, s. 74)

„Bóg Dawida, ojca twego” — ponieważ pewne zasady, którymi Wybrany Kościół się prowadzi i naucza były przyjęte przez Amerykę i wyrobiły w Ameryce dobro, jakie się w niej znajduje, dlatego Ameryka jest nazwana domem pozaobrazowego Dawida. (TP 1931, s. 74)

„przeto, iżeś nie chodził” — grzechy opuszczenia. (nie naśladował polityki i praktyki figurowanej przez Azę i Jozafata). (TP 1931, s. 74)

„drogami Jozafata” — Jozafat przedstawia Amerykę Wolną, Równą i Dobroczynnie Interwencyjną (do Europy) w polityce i praktyce. (TP 1931, s. 74)

„drogami Azy” — Aza przedstawia Amerykę Wolną, Równą i Odosobnioną politycznie i praktycznie (od Europy). (TP 1931, s. 74) * Listem Eliasza nazywamy gazetkę nr 18 w jęz. ang. pt.: "Do you know prophetic facts respecting America?" (Czy znasz proroctwa odnośnie Ameryki?). (TP 1936, s. 4)

2 Księga Kronik 21:13

Epifania i Bazylea:

„Aleś chodził” — grzechy popełnienia. (zobacz w.6). (TP 1931, s. 74)

„lepszych nad cię” — (chodzi o braci Jorama), rozumiemy, że w pozafigurze oznacza to, że amerykański sposób postępowania odnośnie 14 Punktów* i Ligi Narodów, był mniej sprawiedliwy, aniżeli sposób postępowania sześciu grup językowych Aliantów. (TP 1931, s. 74)

„Achabowy” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71) *14 Punktów prezydenta Wilsona. ("Historia Powszechna 1871-1918", Janusz Pajewski, W-wa 1967, PWN.str. 443) W początku stycznia 1918 r. Edgar Sisson, przedstawiciel Amerykańskiego Komitetu Informacji w Rosji, prosił telegraficznie aby prezydent określił antyimperialistyczne, demokratyczne cele wojenne Stanów Zjednoczonych "w krótkich zwięzłych zdaniach". W kilka dni później, 8 stycznia 1918 r., Kongres amerykański, a wnet później cały świat usłyszał górnolotne hasła zręcznie ujęte w 14 Punktach... Wilson domagał się: 1/ "jawnych układów pokojowych, jawnie zawieranych", 2/ "zupełnej wolności żeglugi na morzach", 3/ zniesienia wszelkich ograniczeń w handlu międzynarodowym, 4/ rozbrojenia, 5/ uregulowania spraw kolonialnych zgodnie z interesami ludności i rządów, : : 14/ utworzenia Ligi Narodów.

Źródła: TP 31'74; 33'71;

2 Księga Kronik 21:14

Epifania i Bazylea:

„lud twój” — popieracze. (TP 1931, s. 75)

„i synów twoich” — ideały polityczne. (TP 1931, s. 75)

„i żony twoje” — zarządzenia do współdziałania z Protestanckimi sektami. (TP 1931, s. 75)

„i wszystkę majętność twoję” — pozafiguralne majętności to: powaga, wpływ, zysk, kredyt, przyjaźń i Boska szczególna łaska. (TP 1931, s. 75)

2 Księga Kronik 21:15

Epifania i Bazylea:

„boleść wnętrza twego, aż wypłyną trzewa twoje” — wewnętrzna choroba przyczyni się do cierpień reakcji w jej organizacjach teoriach i czynach, aż wszystkie wypadną z reakcjonizmu po wielu i długich cierpieniach. (TP 1931, s. 75)

2 Księga Kronik 21:16

Epifania i Bazylea:

„przeciw Joramowi” — Joram (judzki) reprezentuje Amerykańską Reakcję. (TP 1933, s. 71)

„Filistyńczyków” — przedstawiają sekciarzy, stronników; takich stronniczych politykierów, kapitalistów, kler itp. co są zdradliwymi i chwiejnymi przyjaciółmi Reakcjonizmu. (TP 1931, s. 75)

„Arabowie, którzy byli pograniczni Etiopczykom” — przedstawiają takich politykierów itd., co są szczególnie zepsuci moralnie, zdradliwi i chwiejni - ci politykierzy itp., którzy są zakałą w polityce. (TP 1931, s. 75)

2 Księga Kronik 21:17

Epifania i Bazylea:

„pobrali wszystkę majętność” — zdaje się wyobrażać fakt, że partyjni i zepsuci politykierzy itp., wezmą z Reakcjonizmu i tak dalece jak to jest możliwe zastosują dla siebie każdą wartościową rzecz należącą do niego (Jorama), takie jak: powaga, wpływ, korzyść, kredyt, przyjaźń i pozostałą łaskę Pańską. (TP 1931, s. 75)

„i synów jego” — zabieranie Joramowi synów wyobraża kradzież ideałów Reakcjonizmu, a ich zabijanie (oprócz jednego - Ochozjasza - 2Kron.22:1) wyobraża, że partyjni i zdradliwi politykierzy itp., zniszczą wszystkie reakcyjne ideały oprócz jednego. (TP 1931, s. 75)

„i żony jego” — biorąc ze sobą żony jego oprócz jednej Atalii, zdaje się przedstawiać partyjnych i zdradliwych politykierów itp., usuwających na bok zarządzenia, które dozwalały na współdziałanie Protestanckich sekt z Reakcjonizmem, przez usunięcie tych sekt z Reakcjonizmu. Ale Amerykański Kościół katolicki, jako pozafiguralna Atalija, nie będzie tak usunięty. On będzie stał przy Reakcjoniźmie do końca, przez następcę -- pozafiguralnego Ochozjasza. (TP 1931, s. 75)

„Jedno Joachaz” — Ochozjasz. (TP 1931, s. 75)

2 Księga Kronik 21:18

Epifania i Bazylea:

„na wnętrzu jego niemocą nieuleczoną” — zaburzenia, które Reakcjonizm będzie miał w sobie i z siebie samego i od swych własnych wiernych zwolenników. (TP 1931, s. 75)

2 Księga Kronik 21:19

Epifania i Bazylea:

„a czas dwóch lat wychodził” — możliwe, że jest to obrazem na dwa okresy Reakcyjnego wewnętrznego zamieszania. (TP 1931)

„wypłynęły wnętrzności jego z boleścią” — jego teorie, ruchy, zamiary, organizacje itp., popadną w zamieszanie, które spowodują rozłączenie, rozerwanie i stopniową utratę żywotności, a wtedy Reakcjonizm zacznie tracić jeden ruch po drugim, jeden zamiar po drugim, jedną organizacje po drugiej itp., aż wszyscy poplecznicy jego wypadną z Reakcjonizmu. (TP 1931)

„i umarł w niemocach ciężkich” — Reakcjonizm, ten dominujący ideał polityki amerykańskiej, pozostanie martwym ruchem. (TP 1931)

„a nie czynił mu lud jego przy pogrzebie zapału” — nie będzie wielkiego żalu między prawdziwymi Amerykanami po usunięciu Reakcjonizmu. (TP 1931, s. 75)

2 Księga Kronik 21:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Osiem lat” — Ogniwo chronologii nr 31. Usher w swej chronologii podaje 4 lata zamiast 8.

Epifania i Bazylea:

„a zszedł tak, iż go nikt nie żałował” — zdaje się przedstawiać fakt, że Amerykanie w ogóle nie będą miłować, ani pragnąć polityki i praktyk Reakcjonizmu, gdy raz przestaną być dominującymi w polityce amerykańskiej. (TP 1931, s. 75)

„i pogrzebiony jest w mieście Dawidowym” — zdaje się być obrazem na fakt, że wierny lud Boży będzie jednak oceniać niektóre dobre przymioty pozafiguralnego Jorama, tj dozwalanie na spełnienie ich kapłańskich czynności, odrzucenie traktatu Pokojowego i Ligi Narodów, unikania zbyt wielkiego mieszania się w sprawy europejskie itd.. (TP 1931, s. 75)

„wszakże nie w grobach królewskich” — wyobraża fakt, że Reakcjonizm nie będzie uważany przez prawdziwych Amerykanów za idealną politykę amerykańską. (TP 1931, s. 75)

Literatura o rozdziale 2 Księga Kronik 21

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Kronik

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.