2 Księga Kronik 4

2 Księga Kronik, rozdział 4 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (22 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Kronik 4 — Biblia Gdańska

1 Uczynił też ołtarz miedziany na dwadzieścia łokci wdłuż, i na dwadzieścia łokci wszerz, a na dziesięć łokci wzwyż.

2 Dał też urobić i morze odlewane na dziesięć łokci od jednego brzegu aż do drugiego brzegu, okrągłe w około, a na pięć łokci wysokość jego, a okrąg jego był na trzydzieści łokci w około.

3 A pod niem zewsząd w około były podobieństwa wołów, których było dziesięć w łokciu, a otaczały morze w około; a były dwa rzędy tych wołów odlanych pospołu z morzem.

4 A stało na dwunastu wołach, z których trzy patrzały na północy, a trzy patrzały na zachód słońca, a trzy patrzały na południe, a trzy patrzały na wschód słońca; a morze stało na nich na wierzchu, a wszystkie zadki ich były pod morzem.

5 A było miąższe na dłoni; a brzeg jego był jako kraje u kubka nakształt kwiatu lilijowego, a brało w się trzy tysiące wiader.

6 Przy tem uczynił wanien dziesięć, i postawił ich pięć po prawej a pięć po lewej stronie, do umywania z nich; wszystko, co należało na całopalenie, obmywano z nich; ale morze było, iżby się kapłani z niego umywali.

7 Uczynił też świeczników złotych dziesięć na ten kształt, jako być miały, i postawił je w kościele, pięć po prawej a pięć po lewej stronie.

8 Uczynił też stołów dziesięć, które postawił w kościele, pięć po prawej a pięć po lewej stronie; uczynił też czasz złotych sto.

9 Zbudował też sień kapłańską, i sień wielką, i drzwi u onej sieni, a drzwi ich obił miedzią.

10 A morze postawił po prawej stronie na wschód słońca ku południowej stronie.

11 Poczynił też Chiram kotły, i miotły, i miednice.

12 A tak dokończył Chiram roboty, którą uczynił Salomonowi królowi do domu Bożego, to jest, słupy dwa z okręgami i z gałkami na wierzchu onych dwóch słupów, i dwie siatki, które okrywały one dwie gałki okrągłe, co były na wierzchu słupów.

13 Nadto jabłek granatowych cztery sta do onych dwóch siatek, które dwa rzędy jabłek granatowych były na każdej siatce, aby okrywały one dwie gałki okrągłe, które były na wierzchu słupów.

14 Porobił także podstawki, a wanny postawił na podstawkach;

15 Morze jedno, a wołów dwanaście pod niem.

16 Do tego kotły, i miotły, i wszystkie naczynia ich porobił Chiram Abi królowi Salomonowi do domu Pańskiego z miedzi czystej.

17 Na równinach Jordańskich zlewał je król w iłowatej ziemi, między Sochotem i między Saredata.

18 A tak nasprawiał Salomon naczynia tego wszystkiego bardzo wiele, tak iż wagi miedzi nie dochodzono.

19 Sprawił także Salomon wszystko naczynie, które należało do domu Bożego, jako ołtarz złoty, i stoły, na których bywały chleby pokładne.

20 Także świeczniki, i lampy ich z szczerego złota, aby je rozświecano według obyczaju przed świątnicą;

21 I kwiaty, i lampy, i nożyczki złote, które złoto było wyborne;

22 Naczynia też muzyczne, i miednice, i łyżki, i kadzielnice ze złota szczerego, i bramę do domu, drzwi wnętrzne do świątnicy najświętszej, i drzwi do domu, to jest do kościoła ze złota.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Kronik 4

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Kronik 4:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Ołtarz miedziany” — Typ na ofiarę Chrystusa.

Epifania i Bazylea:

Uczynił też ołtarz miedziany na dwadzieścia łokci wdłuż, i na dwadzieścia łokci wszerz, a na dziesięć łokci wzwyż Ofiara Jezusa i Kościoła, tak jak ona jest widziana w ich człowieczeństwie przez tych, którzy nie są kapłanami, była ustanowiona w nauce, jako część epifanicznego Dziedzińca. Pomiary w ielokroności liczby 10 wskazują tutaj na usprawiedliwione człowieczeństwo, jak również mają jeszcze inne symboliczne znaczenie. (TP 1956, s. 25)

2 Księga Kronik 4:2

Epifania i Bazylea:

„Dał też urobić morze odlewane” — (odpowiadające umywalni w przybytku); J. również przedstawił Prawdy o Biblii w jej oczyszczającym urzędzie. (TP 1956, s. 25,26)

„dziesięć łokci od jednego brzegu aż do drugiego brzegu” — (10) jest liczbą kapłaństwa w ciele. (TP 1956, s. 25,26)

„na pięć łokci wysokość jego” — (5) jest częścią (10). (TP 1956, s. 25,26)

„a okrąg jego był na trzydzieści łokci w około” — (30=3x10); trzy grupy Lewitów: Kaatyci, Meraryci i Gersonici, w ich usprawiedliwionym stanie. (TP 1956, s. 25,26)

2 Księga Kronik 4:3

Epifania i Bazylea:

„A pod niem zewsząd w około były podobieństwa wołów” — (ozdoby podobne do dyni; słowo wołów jest tu widocznie błędem pisarskim); Te biblijne Prawdy są owocne. (TP 1956, s. 26)

„których było dziesięć w łokciu” — do oczyszczenia wszystkich w stanie usprawiedliwionym. (TP 1956, s. 26)

„a były dwa rzędy” — zarówno kapłanów jak i Lewitów. (TP 1956, s. 26)

2 Księga Kronik 4:4

Epifania i Bazylea:

„A stało na dwunastu wołach; z których trzy patrzały na północy, a trzy patrzały... a wszystkie zadki ich były pod morzem” — (w zgodzie z tym, co czytamy w Obj.21:14,16 - że miasto, nowe Jeruzalem było kwadratowe); 12 pokoleń duchowego Izraela, którymi dowodziło 12 Apostołów, nie jako pisarze ksiąg, lecz jako członkowie gwiazd, trzymający Biblię dla oczyszczania wszystkich znajdujących się na Dziedzińcu. (TP 1956, s. 26)

2 Księga Kronik 4:5

Epifania i Bazylea:

„A były miąższe na dłoni” — (miąższe - grube); To wymaga ich całej zdolności w ich usprawiedliwionym stanie. (TP 1956, s. 26)

„a brzeg jego był jako kraje u kubka na kształt kwiatu liliowego” — gdy oni przedstawiają Prawdy oczyszczające ze Słowa Bożego w ozdobie świętobliwości. (TP 1956, s. 26)

„a brało w się trzy tysiące wiader” — Liczba 3000 jest tu widocznie omyłką kopisty, ponieważ hebrajskie litery 2 i 3 są bardzo do siebie podobne. (Powinno być 2000 tak jak w 1Król.7:26). (TP 1956, s. 26) Te biblijne Prawdy, jako myjąca woda przez Słowo służą do oczyszczenia zarówno kapłanów jak i Lewitów (Mal.3:3), a nie wyłącznie dla kapłanów. (TP 1956, s. 26)

2 Księga Kronik 4:6

Epifania i Bazylea:

„Przytem uczynił wanien dziesięć” — (dodatkowo do morza; one były osadzone w stojaki, albo podstawki kwadratowe, zaopatrzone w kółka co czyniło, że były ruchome i łatwe do użycia w spełnieniu ich celów - 1Król.7:27,30,33); J. także przedstawił nauki St. i Nowego Testamentu odnoszące się do oczyszczenia z plugastw ciała i ducha, szczególnie tak jak one się stosują do 10 okresów epifanicznego kościoła. (TP 1956, s. 26)

„i postawił ich pięć po prawej, a pięć po lewej stronie” — Te epifaniczne oczyszczające Prawdy (1Król.7:32) są używane dla dwóch klas epifanicznych wybrańców, tj. W.G. i M.G. (TP 1956, s. 26)

„wszystko, co należało na całopalenie, obmywano z nich” — One służyły do wytworzenia uznania objawionego przyjęcia ofiary Chrystusa. (TP 1956, s. 26)

„iżby się kapłani z niego umywali” — Te biblijne Prawdy, jako myjąca woda przez Słowo służą do oczyszczenia zarówno kapłanów jak i Lewitów (Mal.3:3), a nie wyłącznie dla kapłanów. To wyrażenie powinno być zrozumiane w ten sam sposób jak 2Moj.30:16, (T.136). (TP 1956, s. 26)

2 Księga Kronik 4:7

Epifania i Bazylea:

„Uczynił też świeczników złotych dziesięć... pięć po prawej stronie; a pięć po lewej” — J. przedstawił Prawdy o Kościele, jako o oświecicielu braci przez Boskie zarządzenie, na 10 okresów epifanicznych Kościoła. Tak zatrzymujący korony (po prawej), jak i utratnicy koron (po lewej), wtedy gdy byli jeszcze uważani, jako będący w Świątnicy, są przedstawieni w tych 10 świecznikach. (TP 1956, s. 26)

„na ten kształt, jako być miały” — (według przepisu 2Moj.25:31-40; 27:20,21; 3Moj.24:2,3). (TP 1956, s. 26)

2 Księga Kronik 4:8

Epifania i Bazylea:

„Uczynił też stołów dziesięć” — J. też przedstawił Prawdy o Kościele w jego zdolności przedstawiania chleba żywota dla 10 okresów epifanicznego kościoła. (TP 1956, s. 26)

„uczynił też czasz złotych sto” — On też dostarczył zupełność nauk o ofiarach za grzech, Boskich w charakterze. (TP 1956, s. 26)

2 Księga Kronik 4:9

Epifania i Bazylea:

„Zbudował też sień kapłańską i sień wielką... a drzwi ich obił miedzią” — (sień kapłańska - dziedziniec wewnętrzny); J. dostarczył Prawd o ożywionym i tymczasowym usprawiedliwieniu, oraz o wejściach w te stany. (TP 1956, s. 26)

2 Księga Kronik 4:10

Epifania i Bazylea:

„po prawej stronie na wschód słońca” — (dziedzińca); Biblia w jej oczyszczającym urzędzie otrzymała bardzo uprzywilejowaną pozycję. (TP 1956, s. 26)

2 Księga Kronik 4:11

Epifania i Bazylea:

„Poczynił też Chiram” — Tekst wskazuje, że Hiram odlał, albo zrobił słupy, podczas gdy 1Król.7:46 i 2Kron.3:15-17 podają, że zrobił je Salomon. Nie znajdujemy tu żadnej sprzeczności, jeżeli będziemy mieli w pamięci, że Hiram pracował pod Salomonem, jako pod majstrem rzemieślnikiem. (TP 1956, s. 24,25,26) J. przedstawiony jest jako budowniczy, brat Jolly zaś jest przedstawiony jako jego specjalny pomocnik, jego majster - rzemieślnik. W ten sposób brat Jolly pomagał w przedstawieniu odpowiednich nauk. (TP 1956, s. 24,25,26)

„kotły” — nauki doktrynalne. (TP 1956, s. 24,25,26) niektóre doktryny (wanny). (TP 1967, s. 64)

„i miotły” — nauki zbijające (łopaty). (TP 1967, s. 64)

„i miednice” — nauki o ofiarach za grzech. (TP 1956, s. 24,25,26)

2 Księga Kronik 4:12

Epifania i Bazylea:

„A tak dokończył Chiram roboty” — Brat Jolly będzie dalej wiernie wykonywał tą pracę, pod kierownictwem J. aż do końca, tj. aż zostanie ona skończona. (TP 1956, s. 24,27)

„słupy dwa” — Rozumiemy, że te dwa słupy przedstawiają dwóch pozafiguralnych Eleazarów i Itamarów: (TP 1956, s. 24,27) Eleazar przedstawia: 1/ w żniwie wieku Żydowskiego - Dwunastu Apostołów. (TP 1956, s. 24,27) 2/ w żniwie W.Ew. - br. Russella. (TP 1956, s. 24,27) Itamar przedstawia 1/ Na okres między dwoma Żniwami - 35 członków gwiezdnych; (TP 1956, s. 24,27) 2/ Na Epifanię - posłannika Epifanii. (TP 1956, s. 24,27)

2 Księga Kronik 4:13

Epifania i Bazylea:

„Jabłek granatowych czterysta do onych dwóch siatek, które dwa rzędy jabłek granatowych były na każdej siatce” — dwa rzędy po 100 każdy na każdym słupie; (400=4x10x10); one wskazują na Pańskie dzielenie odkupienia ludzkości, czterech zbawionych ludzkich klas.} nasuwa myśl, że owoce Chrystusowego dzieła odkupienia, tak jak są przedstawione w naukach o dwóch zbawieniach - pieśni Mojżesza i pieśni Baranka - przez obie grupy członków gwiazd pod Chrystusowym kierownictwem są zupełne dla rodzaju ludzkiego (100). (TP 1956, s. 25) Jabłka granatowe - owoce Chrystusowego dzieła odkupienia były obficie objawione przez przedstawienie Pańskiego kierownictwa nad oboma Eleazarami i Itamarami. J. opisał w swych pismach te owoce, jako przedstawione przez te dwie grupy członków gwiazd, w łączności z ich służbą wobec nominalnego ludu Bożego, zarówno w wielkim, jak i małym Babilonie. (TP 1956, s. 25)

2 Księga Kronik 4:16

Epifania i Bazylea:

„kotły” — nauki doktrynalne. (TP 1956, s. 26) niektóre doktryny (wanny). (TP 1967, s. 64)

„i miotły” — nauki zbijające (łopaty). (TP 1967, s. 64)

„{haki do mięsa” — (brak w polskiej Biblii); nauki karcące za złe postępowanie.-56}

„i wszystkie naczynia ich” — z ich dodatkowymi naukami. (TP 1956, s. 26)

„porobił Chiram Abi królowi Salomonowi” — (nie własny ojciec J.; lecz jako główny, albo majster - robotnik; hebrajskie słowo "abi" jest czasami używane jako zaszczytny tytuł, mający znaczenie mistrza, tak jak to jest podane w 1Moj.45:8, gdzie ono odnosi się do Józefa jako "ojca Faraona"); (TP 1956, s. 26) J. przedstawiony jest jako budowniczy, brat Jolly zaś jest przedstawiony jako jego specjalny pomocnik, jego majster - rzemieślnik. W ten sposób brat Jolly pomagał w przedstawieniu odpowiednich nauk. (TP 1956, s. 26)

„z miedzi czystej” — które były oczyszczone i upiększone dla służby tych, którzy służyli na Dziedzińcu. (TP 1956, s. 26)

Źródła: TP 56'26; 67'64;

2 Księga Kronik 4:17

Epifania i Bazylea:

„Na równinach Jordańskich zlewał je król” — Te Prawdy odnoszące się do epifanicznej świątyni były opracowane w sferze poświęcenia przez J., brat Jolly pomagał mu, jako jego specjalny pomocnik. (TP 1956, s. 27)

„w iłowatej ziemi” — pomimo niedoskonałości ciała. (TP 1956, s. 27)

„między Sokotem” — [Sokot - namioty]; wychodząc z Towarzystwa jako religijnego rządu. (TP 1956, s. 27)

„i między Saredata” — [Saredata - przebić, przekłuć]; a przychodząc do twierdzy, albo warowni epifanicznej Prawdy, która jest nie do zdobycia pomimo wszelkich ataków (Łuk.21:15), oraz zupełnie wyposażona do przebicia, albo przekłucia wszelkich sprzeciwiających się błędów. (TP 1956, s. 27)

2 Księga Kronik 4:18

Epifania i Bazylea:

„A tak nasprawiał Salomon naczynia tego wszystkiego bardzo wiele, tak iż wagi miedzi nie dochodzono” — W obszernych epifanicznych pismach J. przedstawił nauki biblijne za liczne, aby je wymieniać, szczególnie te, które odnoszą się do lewickich (W.G. i M.G.) spraw. (TP 1956, s. 27)

2 Księga Kronik 4:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Ołtarz złoty” — Typ na Kościół.

„I stoły” — Typ na Kościół.

„Chleby pokładne” — Typ na Słowo Boże.

Epifania i Bazylea:

„i stoły, na których bywały chleby pokładne” — J. też przedstawił Prawdy o Kościele w jego zdolności przedstawiania chleba żywota dla 10 okresów epifanicznego kościoła. (TP 1956, s. 26)

2 Księga Kronik 4:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Świeczniki” — Typ na zupełny Kościół.

„Ze szczerego złota” — Symbol Boskiej natury.

2 Księga Kronik 4:22

Epifania i Bazylea:

„naczynia też muzyczne” — (szczypce, zobacz inne tłumaczenia Biblii); nauki naprawiające. (TP 1956, s. 27)

„i miednice” — nauki o ofiarach za grzech. (TP 1956, s. 27)

„i łyżki” — nauki etyczne. (TP 1956, s. 27)

„i kadzielnice” — odpowiednie cytaty Biblii. (TP 1956, s. 27)

„ze złota szczerego” — wszystkie dostosowane do Boskich użytków. (TP 1956, s. 27)

„i bramę do domu, drzwi wnętrzne do świątnicy najświętszej, i drzwi do domu, to jest do kościoła ze złota” — W dodatku J. przedstawił te Boskie Prawdy, na których otwarcie i zamknięcie drzwi wejścia do stanu spłodzenia z Ducha, oraz na których ofiarnicza śmierć ludzkich ciał klasy Chrystusa były oparte. (TP 1956, s. 27)

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Kronik

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.