2 Księga Kronik 8

2 Księga Kronik, rozdział 8 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (18 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Kronik 8 — Biblia Gdańska

1 A po wyjściu dwudziestu lat, w których budował Salomon dom Pański i dom swój,

2 Pobudował też miasta, które był wrócił Hiram Salomonowi, a dał tam mieszkanie synom Izraelskim.

3 Potem ciągnął Salomon do Emat Soby, i wziął ją.

4 Pobudował też Tadmor na puszczy, i wszystkie miasta, w których miał składy, pobudował w Emat.

5 Nadto zbudował Betoron wyższe i Betoron niższe, miasta obronne w murach, z bramami i z zaworami;

6 Także Baalat, i wszystkie miasta, w których miał składy Salomon; i wszystkie miasta dla wozów, i miasta dla jezdnych: owa wszystko według upodobania swego, cokolwiek zamyślił budować w Jeruzalemie i na Libanie, i po wszystkiej ziemi panowania sweg o.

7 Wszystek też lud, który był pozostał z Hetejczyków, i Amorejczyków, i Ferezejczyków, i Hewejczyków, i Jebuzejczyków, którzy nie byli z Izraela:

8 Idący z synów ich, którzy byli zostali po nich w onej ziemi, których byli nie wygubili synowie Izraelscy, poczynił Salomon hołdownikami aż do dnia tego.

9 Ale z synów Izraelskich, których nie poczynił Salomon niewolnikami do robót swoich, (bo oni byli mężowie waleczni, i przedniejsi hetmani jego, i przełożeni nad wozami jego i nad jezdnymi jego.)

10 Z tych było przedniejszych przełożonych, których miał król Salomon, dwieście i pięćdziesiąt panujących nad ludem.

11 Lecz córkę Faraonową przeniósł Salomon z miasta Dawidowego do domu, który jej był zbudował; albowiem mówił: Nie będzie mieszkała żona moja w domu Dawida, króla Izraelskiego, bo święty jest: przeto iż weszła do niego skrzynia Pańska.

12 Tedy Salomon ofiarował całopalenia Panu na ołtarzu Pańskim, który był zbudował przed przysionkiem.

13 Cokolwiek zwyczajnie na każdy dzień ofiarować miano według rozkazania Mojżeszowego w sabaty, na nowiu miesiąca, i w święta uroczyste, trzy kroć do roku, w święto przaśników, i w święto tygodni, i w święto kuczek.

14 I postanowił według rozrządzenia Dawida, ojca swego, rozdziały kapłanów w posługiwaniu ich, i Lewitów w powinnościach ich, aby chwalili Boga, i służyli przy kapłanach według zwyczaju każdego dnia; odźwiernych też w rzędach ich przy każdej bramie ; albowiem tak było rozkazanie Dawida, męża Bożego.

15 I nie ustąpili od rozkazania królewskiego o kapłanach i o Lewitach, około wszystkich rzeczy i około skarbów.

16 A tak dogotowano wszystkiego dzieła Salomonowego, od onego dnia, którego założony był dom Pański, aż do wystawienia jego; i tak dokończony był dom Pański.

17 Tedy jechał Salomon do Asyjongaber i do Elot, które jest nad brzegiem morskim w ziemi Edomskiej.

18 I posłał mu Hiram przez rękę sług swoich okręty i żeglarzy świadomych morza, którzy jechali z sługami Salomonowymi do Ofir, a wziąwszy stamtąd czterysta i pięćdziesiąt talentów złota, przynieśli je do króla Salomona.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Kronik 8

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Kronik 8:1

Epifania i Bazylea:

„A po wyjściu dwudziestu lat, w których budował Salomon dom Pański i dom swój” — (20=7+13); Salomon budował świątynię 7 lat (1Król.6:38). W tym jest pokazany cały okres w którym J. miał do czynienia szczególnie ze sprawami Boskimi (7), odnoszącymi się do wzniesienia pozafiguralnej Świątyni, zwłaszcza w odniesieniu do Świątnicy i Świątnicy Najświętszej. A dom swój własny albo pałac przez 13 lat. (13=7+6), W tym jest pokazany cały czas, jaki miał J. zużyć do umocnienia się całkowicie w swoim zakresie działania jako Pański wykonawca na Epifanię, jako Nowe Stworzenie M.St. pod Boskim uznaniem (7), pomimo niedoskonałości (6) swego ciała. (TP 1959, s. 123)

2 Księga Kronik 8:2

Epifania i Bazylea:

„Pobudował też miasta, które był zwrócił Hiram Salomonowi” — Nie działając niezależnie od J., brat Jolly zwracał się do J. o kierownictwo względem swej przyszłej sfery służby w odniesieniu do grup W.G. i klasy M.G. (TP 1959, s. 124,125)

„a dał mieszkanie synom Izraelskim” — J. przez swe nauki ugruntował je i wskazał im sferę, w której lud Boży rekrutujący się z tych dwóch klas miał przebywać. (TP 1959, s. 124,125)

2 Księga Kronik 8:3

Epifania i Bazylea:

„Potem ciągnął Salomon do Emat Soby, i wziął ją” — [Salomon - spokojny; Emat - forteca; Soba - obozowanie]; Główna działalność J. jako pozafiguralnego Salomona była budująca, a nie kontrowersyjna. Zwrócił on na siebie uwagę szczególnie jako budujący i wykonawczy wykładowca Pisma Św. na Epifanię, który jako taki miał trwać w pokoju w związku ze sporami z nominalnym ludem Bożym. Jednak w Epifanii był on zaangażowany w walce z rewolucjonistami spośród prawdziwego ludu Bożego, jak np. z "owym złym sługą", wodzami P.B.I., Brzasku, Standfast, Adamem Rutherfordem, M.E. Riemerem itd.. Jego Pisma wskazują, że w każdym wypadku poraził ich (Iz.54:17). (TP 1959, s. 125)

2 Księga Kronik 8:4

Epifania i Bazylea:

„Tadmor na puszczy” — [Tadmor - miasto palm; później nazwane Palmyra przez Greków i Rzymian]; Przez użycie stosownych Prawd on utwierdził W.G. jako klasę istniejącą w jej stanie odrębności i odłączeniu. (TP 1959, s. 127)

„i wszystkie miasta, w których miał składy” — Umocnienie składów nauk Prawdy, tak jak one są dane przez Pana za pomocą 49 członków gwiezdnych. (TP 1959, s. 127)

„pobudował w Emat” — [Emat - forteca]; i umocnienie tychże, gdy konieczność tego wymagała, przez różne potwierdzające dowody, wypełnienia i fakty. (TP 1959, s. 127)

2 Księga Kronik 8:5

Epifania i Bazylea:

„Nadto zbudował” — Przez Prawdę o rozdzieleniu kościoła i państwa, on zbudował i utwierdził rząd świecki, klasy społeczne, tajne towarzystwa itd., w ich właściwej opozycji w stosunku do błędnych nauk i praktyk. (TP 1959, s. 126,127)

„Betoron wyższe” — [Beteron - pieczara, dom]; Te grupy, które miały trochę światła Prawdy wypływającej ze Słowa Bożego. (TP 1959, s. 126,127)

„i Beteron niższe” — Te grupy, które były, na które symboliczne światło słoneczne N.T., oraz symboliczne światło St.T. nie świeciło. (TP 1959, s. 126,127)

„miasta obronne w murach, z bramami i zaworami” — Johnson przez stosowne pisma, np. List Eliasza*, Strofowanie Janowe**, Podwójne Zwiastuny, Znaki Czasów podawane w Zwiastunie, Strofowanie Zachariaszowe itd., oraz wykłady np. członków Orangemen***, itd. wzmocnił ich wielce. (TP 1959, s. 126,127) * Listem Eliasza nazywamy gazetkę nr 18 w jęz. ang. pt.: "Do you know prophetic facts respecting America?" (Czy znasz proroctwa odnośnie Ameryki?). (TP 1936, s. 4) ** Strofowaniem Janowym nazywamy gazetkę nr 23 w jęz. ang. pt.: "Do you know papal design on America?" (Czy znasz zamierzenia papiestwa w stosunku do Ameryki?).-36'4. (TP 1959, s. 126,127) ***Orangemen - nazwa stowarzyszenia protestantów broniących protestanckiej sukcesji do tronu brytyjskiego i protestanckiej religii w kościele i państwie, zapoczątkowane przez William'a, księcia prowincji Orange, w południowej Afryce w r. 1688. Później przedostało się do Anglii i Ameryki. (TP 1959, s. 126,127)

2 Księga Kronik 8:6

Epifania i Bazylea:

„Także Baalat” — [Baalat - władztwo w nieczystości (szatana - Baala)]; Utwierdzenie Prawdy i jej zarządzeń w miejsce zbitych błędów, doktryn i praktyk odnoszących się do czcicieli całujących pozafiguralnego Baala, oraz do pozafiguralnego Lota i jego córek w ich symbolicznym kazirodztwie. (TP 1959, s. 127)

„i wszystkie miasta, w których miał składy Salomon” — Umocnienie składów nauk Prawdy, tak jak one są dane przez Pana za pomocą 49 członków gwiezdnych. (TP 1959, s. 127)

„i wszystkie miasta dla wozów” — Umocnienie organizacji Prawdy. (TP 1959, s. 127)

„i miasta dla jezdnych” — Ustalenie zakresu działania doktrynalnych wodzów. (TP 1959, s. 127)

„oraz wszystko według upodobania swego, cokolwiek zamyślił budować” — Zarządzanie wszystkimi innymi rzeczami, które uważał, że są wolą Pańską, aby je wzmocnił. (TP 1959, s. 127)

„w Jeruzalemie” — w swej sferze służenia Prawdzie. (TP 1959, s. 127)

„i na Libanie” — [Liban - biały]; w odniesieniu do stanu usprawiedliwionych z wiary, który należy do Kapłaństwa. W.G., St.G. i M.G. oraz do tymczasowo usprawiedliwionych. (TP 1959, s. 127)

„i we wszystkiej ziemi panowania swego” — i każdej innej części swej sfery służby, jako Pański wykonawca na Epifanię. (TP 1959, s. 127)

2 Księga Kronik 8:7

Epifania i Bazylea:

„Wszystek także lud, który był pozostał” — Jednak niektóre złe wady takie jak:. (TP 1959, s. 128)

„z Hetejczyków” — [Hetejczycy -bojaźń]; samolubstwo. (TP 1959, s. 128)

„i Amorejczyków” — [Amorejczycy - mieszkańcy wyżyn]; grzech. (TP 1959, s. 128)

„i Ferezejczyków” — [Ferezejczycy - z otwartego kraju, wieśniacy]; błąd. (TP 1959, s. 128)

„i Hewejczyków” — [Hewejczycy - wieśniacy]; sekciarstwo. (TP 1959, s. 128)

„i Jebuzejczyków” — [Jebuzejczycy - uciśnieni, zdeptani]; światowość. (TP 1959, s. 128)

„którzy nie byli z Izraela” — którzy nie odnoszą się do prawdziwego ludu Bożego. (TP 1959, s. 128)

2 Księga Kronik 8:8

Epifania i Bazylea:

„Idący z synów ich” — Te wady rozwinęły się w niektórych ludziach. (TP 1959, s. 128)

„którzy byli zostali po nich w ziemi” — wewnątrz obozu i poza stanem obozu, którym dozwolono połączyć się z prawdziwym ludem Bożym. (TP 1959, s. 128)

„których byli nie wygubili synowie Izraelscy” — a w których lud Boży nie był w stanie zniszczyć wpływu, wywieranego na nich przez te wady. (TP 1959, s. 128)

„poczynił Salomon hołdownikami aż do dnia tego” — Oni również pomagali J. w niektórych fazach jego budującej pracy, chociaż ich pomoc była przymusową służbą, z powodu ich niewłaściwej postawy wobec niej, wykonywali więc ją ze złych pobudek. Wielka część ich pomocy w pracy budującej była im nieznana i nie miała zgody ich woli np.. ci z nich, którzy mniej lub więcej prześladowali lud Boży, nieświadomie dopomogli mu rozwinąć łaski, przysposabiające go do zajęcia miejsca w Świątyni i na jej Dziedzińcu. (TP 1959, s. 128)

2 Księga Kronik 8:9

Epifania i Bazylea:

„Ale z synów Izraelskich, których nie poczynił Salomon niewolnikami do robót swoich” — Lecz spośród prawdziwego ludu Pańskiego J. nie zmuszał nikogo do służby, albowiem oni służyli rozumnie i dobrowolnie w Duchu Pańskim. (TP 1959, s. 128,129)

„bo oni byli mężowie waleczni” — Zamiast niewolnikami, byli oni wojownikami, którzy usilnie walczyli o wiarę. (TP 1959, s. 128,129)

„i przedniejsi hetmani jego” — wodzami wojowniczymi. (TP 1959, s. 128,129)

„i przełożeni nad wozami jego i nad jezdnymi jego” — dozorcami, albo inspektorami grup W.G. i klasy M.G., oraz ich doktrynalnymi wodzami. (TP 1959, s. 128,129)

2 Księga Kronik 8:10

Epifania i Bazylea:

„Z tych było przedniejszych przełożonych, których miał król Salomon” — Bracia z M.St. byli dozorcami pierwszego i drugiego stopnia w służbie nad tymi, którzy służyli w inny sposób w pracy Pańskie. (TP 1959, s. 129)

2 Księga Kronik 8:11

Epifania i Bazylea:

„Lecz córkę Faraonową przeniósł Salomon z miasta Dawidowego do domu, który jej zbudował” — Ponieważ różne zarysy związane z ukończeniem świątyni epifanicznej, utwierdzeniem się J. w jego sferze działania jako Pańskiego wykonawcy na Epifanię i umocnieniem Prawdy epifanicznej, oraz jej zarządzeń zostały dokończone, J. przeniósł władze swego świeckiego naukowego wykształcenia ze sfery Prawdy parousyjnej do jego właściwego miejsca w Epifanii, o które on się postarał. (TP 1959, s. 129)

„albowiem mówił: Nie będzie mieszkała żona moja w domu Dawida, króla Izraelskiego” — Twierdził on bowiem, że ta władza świeckiej znajomości nie powinna przebywać w sferze parousyjnej Prawdy, którą Pan dał przez brata R., jako "owego wiernego i roztropnego sługę". (TP 1959, s. 129)

„bo święty jest; przeto iż weszła do niego skrzynia Pańska” — ponieważ ta sfera jest świętą, jako depozytorium Prawdy parousyjnej będącej na czasie, i Jej zarządzeń. Tym sposobem J. uznał, że jego rozumienie Prawdy parousyjnej nie było wynikiem jego świeckiej znajomości, albo od niej uzależnione. (TP 1959, s. 129)

2 Księga Kronik 8:12

Epifania i Bazylea:

„Tedy Salomon ofiarował całopalenia Panu” — J. jako Pański wykonawca na Epifanię, poczynił zarządzenia względem ofiar, które miały być składane w sprawiedliwości przez lud Boży w jego oddzielnych klasach. Te ofiary z powodu zasługi Jezusa są pokazane jako przyjemne Bogu. (TP 1959, s. 129,130)

„na ołtarzu Pańskim, który był zbudował prze przysionkiem” — One są składane na podstawie ofiarowanego człowieczeństwa Chrystusa. (TP 1959, s. 129,130)

2 Księga Kronik 8:13

Epifania i Bazylea:

„Cokolwiek zwyczajnie na każdy dzień ofiarować miano według rozkazania Mojżeszowego” — (tak jak wymagał tego obowiązek każdego dnia); Ofiary te składane mają być regularnie we właściwej gorliwości, wierności i w zgodzie z zarządzeniami Jezusa, jako Boskiego Wykonawcy. (TP 1959, s. 130)

„w sabaty” — w usługiwaniu błogosławieństwami 1000-lecia. (TP 1959, s. 130)

„na nowiu miesiąców” — w uprawianiu 12 głównych łask. (TP 1959, s. 130)

„w święta uroczyste, trzykroć do roku” — i w trzech wielkich stanach, lub warunkach chrześcijańskiego życia takich jak: (TP 1959, s. 130)

„w święto przaśników” — /1/ usprawiedliwienie. (TP 1959, s. 130)

„w święto tygodni” — (Zielone Świątki); /2/ poświęcenie. (TP 1959, s. 130)

„w święto kuczek” — /3/ ewentualny urząd, albo wybawienie. (TP 1959, s. 130)

2 Księga Kronik 8:14

Epifania i Bazylea:

„I postanowił według rozrządzenia Dawida, ojca swego” — W dodatku J. wyznaczył, stosownie do zarządzenia brata R., jego poprzednika jako Pańskiego wykonawcy. (TP 1959, s. 130)

„rozdziały kapłanów w posługiwaniu ich” — różne usługi głównym wodzom. (TP 1959, s. 130)

„i Lewitów w powinnościach ich” — i podrzędnym wodzom w ich obowiązkach. (TP 1959, s. 130)

„aby chwalili Boga, i służyli przy kapłanach według zwyczaju każdego dnia” — wygłaszanie wykładów, tłumaczenie rysunku Planu Wieków, przewodzenie w zebraniach świadectw, badaniach bereańskich itd., tak jak one miały być czynione, i tak jak na to wskazywał czas i sposobność. (TP 1959, s. 130)

„odźwiernych też w rzędach ich” — On także wyznaczył tych, którzy prowadzili nowych zainteresowanych do Prawdy, tj. pozafiguralnych odźwiernych do ich różnych usług, np.: ogłaszających zebrania publiczne, pracowników postępujących za nimi, kolporterów strzelców, pracowników występujących do osób będących w żałobie po zmarłych, ochotników, pracowników pastoralnych, pracowników pozamiejscowych. (TP 1959, s. 130)

„przy każdej bramie” — stosownie do umiejętności podejścia przez które ludzie obcy przychodzą do Prawdy. (TP 1959, s. 130)

„albowiem takie było rozkazanie Dawida, męża Bożego” — Były to parouzyjne zarządzenia i metody dotyczące służby, ustanowione przez brata R., jako Pańskiego wykonawcę. J. dalej zalecał te zarządzenia i metody dotyczące służby w Epifanii. One miały być używane głównie w pracy oczyszczonych Lewitów przed i po śmierci J. (TP 1959, s. 130)

2 Księga Kronik 8:15

Epifania i Bazylea:

„I nie ustąpili od rozkazania królewskiego o kapłanach i o Lewitach, około wszystkich rzeczy” — Główni i podrzędni wodzowie oczyszczonego ludu Pańskiego -- inni przyłączą się do niego gdy się oczyszczą -- nie przestali przestrzegać tych parousyjnych zarządzeń i metod dotyczących służby, które ponownie zostały potwierdzone przez J., jako Pańskiego wykonawcę na Epifanię, z kilkoma mniejszymi przystosowaniami dodanymi przez niego, aby odpowiadały zmienionym warunkom w Epifanii. (TP 1959, s. 131)

„i około skarbów” — Nie przestali też przestrzegać nauk Prawdy, włączając te nauki, które były dane przez Posłanników Parousii i Epifanii. (TP 1959, s. 131)

2 Księga Kronik 8:16

Epifania i Bazylea:

„A tak dokonano wszystkiego dzieła Salomonowego, od onego dnia, którego założony był dom pański, aż do wystawienia jego; i tak dokończony był dom Pański” — Wiele pozafiguralnej pracy Salomona zostało już dokonanej w łączności ze świątynią epifaniczną i jej służbą. Gdy pozostałe części będą skończone, wtedy wszystka jego stosowna praca będzie całkowicie wykonana, od czasu, gdy grunt świątyni epifanicznej był założone w Epifanii, aż do jej skończenia, włączając cały zasób jej zarządzeń i porządek służby. (TP 1959, s. 131)

2 Księga Kronik 8:17

Epifania i Bazylea:

„Tedy jechał Salomon” — Podczas Epifanii J., jako Pański wykonawca na Epifanię, przystąpił do zorganizowania ludu Bożego w różne epifaniczne grupy. (TP 1959, s. 131,132)

„do Asyjongaber” — [Asyjongaber - kręgosłup olbrzyma]; w sferze, gdzie grasują najbardziej zwodnicze błędy w doktrynie i praktyce dotąd wynalezione przez szatana (olbrzyma). (TP 1959, s. 131,132)

„i do Elot” — [Elot - palmowy gaj]; Te błędy są zalecane i bronione szczególnie przez przesiewających i chwytających za władzę wodzów, którzy są spłodzeni z Ducha, zespoleni z W.G. (TP 1959, s. 131,132)

„nad brzegiem morskim” — (morza czerwonego); Oni nie tylko popierali błędy szatana lecz również rozmyślnie sprzeciwiali się Prawdzie i Jej Duchowi, a jako przesiewający wodzowie będą zniszczeni we wtórej śmierci. Wynika z tego, że w ich epifanicznej działalności są oni bardzo blisko wtórej śmierci. (TP 1959, s. 131,132)

„w ziemi Edomskiej” — w małym Babilonie. (TP 1959, s. 131,132)

2 Księga Kronik 8:18

Epifania i Bazylea:

„I posłał mu Hiram przez rękę sług swoich okręty” — Gdy J. zarządzał ludem Pańskim w jego różnych epifanicznych grupach, oraz kierował i pomagał w oczyszczeniu się Lewitom, w ich poświęceniu się jako takich i ich następnej służbie, to w tej pracy brał udział brat Jolly, który służył w niej i dalej będzie to czynił po śmierci J. tak on jak i jego pomocnicy w ich różnych grupach (okrętach). (TP 1959, s. 132)

„i żeglarzy świadomych morza” — Z powodu osobistych doświadczeń ci oczyszczeni Lewici są dobrze zaznajomieni z właściwym postępowaniem. (TP 1959, s. 132)

„którzy jechali z sługami Salomonowymi” — wobec ich nieoczyszczonych braci z W.G. i klasy M.G., którzy dalej znajdują się w stanie buntu i dążą do oczyszczenia, poświęcenia się jako lewici, oraz następnej służby. Brat Jolly i jego pomocnicy współpracowali i dalej będą współpracować bardzo ściśle z J. i jego pomocnikami w tym przedsięwzięciu. (TP 1959, s. 132)

„do Ofir” — sfera W.G., M.G. i tymczasowo usprawiedliwionych w nominalnym kościele. (TP 1960, s. 70)

„do Ofir” — W miarę jak wchodzili w sferę W.G., klasy M.G. i tymczasowo usprawiedliwionych w nominalnym kościele i w miarę jak wchodzą coraz więcej w pracę pokazaną w Obj.19:5-9, zarówno przed jak i po zniszczeniu Babilonu. (TP 1959, s. 132)

„a wziąwszy stamtąd czterysta i pięćdziesiąt talentów” — [450 jest liczbą błędną, powinno być 420 - 1Król.9:28]; (420=7x6x10); które odnoszą się do M.St. (7), W.G. (6), i klasy M.G. (10). (TP 1959, s. 132)

„złota” — wyciągali i będą wyciągać z takich kontaktów Boskie rzeczy, takie jak Boskie Prawdy i zalety charakteru. (TP 1959, s. 132)

„i przynieśli je do króla Salomona” — oni przynosili i dalej będą przynosić te rzeczy do J. w ich myślach, służbie i charakterze w miarę jak zajmowali i będą zajmować swe stanowiska przed Panem pod J., jako Pańskim wykonawcą, mającym pieczę nad W.G. i klasą M.G. (TP 1959, s. 132)

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Kronik

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.