2 Księga Kronik 36

2 Księga Kronik, rozdział 36 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (23 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 Księga Kronik 36 — Biblia Gdańska

1 Tedy wziął lud ziemi Joachaza, syna Jozyjaszowego, a postanowił go za króla na miejscu ojca jego w Jeruzalemie.

2 Dwadzieścia i trzy lata było Joachazowi, gdy począł królować, a trzy miesiące królował w Jeruzalemie.

3 Bo go złożył król Egipski w Jeruzalemie, i nałożył winę na onę ziemię sto talentów srebra, i talent złota.

4 I postanowił królem król Egipski Elijakima, brata jego, nad Judą i nad Jeruzalemem, i odmienił imię jego, a nazwał go Joakim; a Joachaza, brata jego, wziąwszy Necho, zawiódł go do Egiptu.

5 Dwadzieścia i pięć lat miał Joakim, gdy królować począł, a jedenaście lat królował w Jeruzalemie; i czynił złe przed oczyma Pana Boga swego.

6 Przeciw któremu wyciągnął Nabuchodonozor, król Babiloński, i związał go dwoma łańcuchami miedzianemi, aby go zawiódł do Babilonu.

7 Naczynia też domu Pańskiego zniósł Nabuchodonozor do Babilonu, i oddał je do kościoła swego w Babilonie.

8 A ostatek spraw Joakimowych, i obrzydłości jego, które czynił, i cokolwiek się znajdowało przy nim, to zapisane w księgach królów Izraelskich i Judzkich. A królował Joachyn, syn jego, miasto niego.

9 Ośm lat miał Joachyn, gdy królować począł, a trzy miesiące i dziesięć dni królował w Jeruzalemie; i czynił złe przed oczyma Pańskimi;

10 Potem po roku posłał król Nabuchodonozor, i kazał go przywieść do Babilonu, i z naczyniem kosztownem domu Pańskiego, a postanowił królem Sedekijasza, brata jego, nad Judą i nad Jeruzalemem.

11 Dwadzieścia i jeden lat miał Sedekijasz, gdy królować począł, a jedenaście lat królował w Jeruzalemie.

12 I czynił złe przed oczyma Pana, Boga swego, a nie upokorzył się przed Jeremijaszem prorokiem, który mówił z ust Pańskich.

13 Owszem i przeciwko królowi Nabuchodonozorowi powstał, który go był przysięgą zawiązał przez Boga; a zatwardziwszy kark swój uparł się w sercu swojem, aby się nie nawrócił do Pana, Boga Izraelskiego.

14 Wszyscy też przedniejsi kapłani, i lud, wielce rozmnożyli nieprawości według wszystkich obrzydliwości pogańskich; i splugawili dom Pański, który był poświęcił w Jeruzalemie.

15 A Pan, Bóg ojców ich, posyłał do nich posłów swoich, a posyłał rano wstawając; bo folgował ludowi swemu, i mieszkaniu swemu.

16 Ale oni szydzili z posłów Bożych, i lekce sobie poważyli słów jego, a naśmiewali się z proroków jego, aż przyszła popędliwość Pańska na lud jego, tak, iż żadnego uleczenia nie było.

17 Bo przywiódł na nich króla Chaldejskiego, który pomordował młodzieńców ich mieczem w domu świątnicy ich, a nie przepuścił ani młodzieńcowi ani pannie, starcowi i zgrzybiałemu; wszystkich podał w ręce jego.

18 Nadto wszystkie naczynia domu Bożego, wielkie i małe, i skarby domu Pańskiego, i skarby królewskie i książąt jego, wszystko przeniósł do Babilonu.

19 I spalili dom Boży, a zburzyli mury Jeruzalemskie, i wszystkie pałace jego popalili ogniem, i wszystkie jego naczynia kosztowne popsuli.

20 A tych, którzy uszli miecza, przeniósł do Babilonu; i byli niewolnikami jego i synów jego aż do królowania króla Perskiego;

21 Aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez usta Jeremijaszowe, ażby odprawiła ziemia sabaty swoje; bo po wszystkie dni spustoszenia swego odpoczywała, aż się wypełniło siedmdziesiąt lat.

22 Potem roku pierwszego Cyrusa, króla Perskiego, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez usta Jeremijaszowe, wzbudził Pan ducha Cyrusa, króla Perskiego, że kazał obwołać i rozpisać po wszystkiem królestwie swojem, mówiąc:

23 Tak mówi Cyrus, król Perski: Wszystkie królestwa ziemi dał mi Pan, Bóg niebieski; i ten mi rozkazał, abym mu zbudował dom w Jeruzalemie, które jest w Judztwie. Kto tedy jest między wami ze wszystkiego ludu jego, który budować chce, z tym niech będzie Pan, Bóg jego, a ten niechaj idzie.

Komentarz do rozdziału: 2 Księga Kronik 36

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 Księga Kronik 36:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Jedenaście lat” — Ogniwo chronologii nr 43.

2 Księga Kronik 36:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Osiem lat miał” — Błąd uczyniony zapewne przy przepisywaniu, powinno być lat 18. Zobacz 2Król.24:8.

2 Księga Kronik 36:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Jedenaście lat” — Ogniwo chronologii nr 44. Panowanie Sedekiasza trwało w rzeczywistości 10 lat, cztery miesiące i 10 dni, lecz podana jest równa liczba lat.

2 Księga Kronik 36:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Zatwardzony kark” — Figura jest wzięta z wołów nie poddających się jarzmu.

2 Księga Kronik 36:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Do Babilonu” — wyobraża niewolę prawdziwego Kościoła w mistycznym Babilonie.

2 Księga Kronik 36:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Aż się wypełni” — 70 lat spustoszenia, gdy ziemia została wyludniona. Rozpoczęły się w roku 606 pne, a skończyły się w roku 536 pne. Data 606 pne jest również zaznaczona jako początek "Czasów Pogan" ostateczna kara, jaka była zapowiedziana, "Siedemkroć", a która wypełniła się w narodzie Żydowskim. Literalny "Czas" zawiera w sobie 12 miesięcy po 30 dni, każde zatem siedemkroć stanowi 2520 dni proroczych, które wyobrażają 2520 lat, a skończyły się w roku 1914. Te 70 lat wyobrażają 19 jubileuszy lecz nie obserwowane właściwie, czyli okres 950 lat tj. od wejścia Żydów do ziemi Chananejskiej, aż na 19 lat przed spustoszeniem ziemi i 51 dodatkowych jubileuszy po 49 lat każdy, albo 2499 lat od zachowania ostatniego jubileuszu do Wielkiego Jubileuszu Jubileuszy, czyli czasów naprawienia wszystkich rzeczy.

Epifania i Bazylea:

„siedmdziesiąt lat” — Biblia nigdzie nie uczy o 70 - letniej niewoli - uczy o 70 - letnim spustoszeniu ziemi i o 70 latach powszechnej uniwersalnej władzy Babilonu. (TP 1924, s. 90)

2 Księga Kronik 36:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Roku pierwszego Cyrusa” — Rok 536 pne stanowi datę powszechnie ustaloną i przyjętą w historii światowej. 70 lat spustoszenia jest końcem 45 ogniwa chronologii biblijnej. Chronologia biblijna nie przekracza daty w której historia światowa jest pewna i ustalona. Rok 1845 (długość Żydowskiego "dwójnasób") do roku 1309 jest rokiem w którym siedziba papieża została przeniesiona z Rzymu do Avignion, jako początek uwolnienia Prawdy z niewoli papieskiej (papiestwo jest pokazane w Babilonie).

Epifania i Bazylea:

„roku pierwszego Cyrusa” — Cyrus „jest niewątpliwie typem na Chrystusa”; „Tak jak Cyrus, który obalił literalny Babilon i uczynił obwieszczenie zezwalające cielesnemu Izraelowi powrócić z niewoli, tak samo i Król królów, który bierze Swoją wielką moc jako nowy król ziemi, uwolni wszystek lud Pański. (TP 1972, s. 33,34) W pierwszym okresie panowania Chrystusa (pierwszego roku Cyrusa), tzn. w Parousji i Epifanii. (TP 1972, s. 33,34) { W małej pozafigurze, pierwszy rok panowania Cyrusa reprezentuje, nie „Parousję i Epifanię”, lecz tylko jeden rok od jesieni 1914 do jesieni 1915 r. (początek okresu Epifanii), „pierwszy rok w którym nasz Pan ... użył siły celem obalenia mistycznego Babilonu”.} (TP 1972, s. 33,34)

„wzbudził Pan ducha Cyrusa” — Bóg pobudził naszego Pana Jezusa. (TP 1972, s. 33,34)

„że kazał obwołać po wszystkiem krolestwie” — do ogłoszenia wolności dla wszystkich duchowych Izraelitów po wszystkiej ziemi. (TP 1972, s. 33,34)

2 Księga Kronik 36:23

Epifania i Bazylea:

„Tak mówi Cyrus” — aby to było zapisane jako świadectwo Jezusa. (TP 1972, s. 33)

„Wszystkie królestwa ziemi dał mi Pan” — że Bóg dał Jemu królestwo całego świata. (TP 1972, s. 33)

„ten mi rozkazał, abym mu zbudował dom w Jeruzalemie, które jest w Judztwie” — i polecił Mu wystawić świątynię Bożą dla królestwa Bożego wśród więcej zaszczyconego ludu Bożego. (TP 1972, s. 33)

„Kto tedy jest między wami... ten niechaj idzie” — zapraszając wszystkich spośród ludu Bożego, aby postąpili wyżej i zajęli się rozwojem Kościoła dla celów Królestwa. (TP 1972, s. 33)

Literatura o rozdziale 2 Księga Kronik 36

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 2 Księga Kronik

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.