1 Księga Królewska 7

1 Księga Królewska, rozdział 7 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (51 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Królewska 7 — Biblia Gdańska

1 Potem dom swój budował Salomon przez trzynaście lat, i dokonał wszystkiego domu swego.

2 Zbudował też dom lasu Libanowego na sto łokci wdłuż, a na pięćdziesiąt łokci wszerz, a na trzydzieści łokci wzwyż, na czterech rzędach słupów cedrowych, a balki cedrowe leżały na onych słupach.

3 A był nakryty cedrem z wierzchu na onych balkach, które były na czterdziestu i pięciu słupach, których było w każdym rzędzie piętnaście.

4 Okna też były we trzy rzędy, a okno przeciwko oknu trzema rzędami.

5 A wszystkie drzwi i podwoje były na cztery granie, i okna: a sporządzone były okna przeciw oknom trzema rzędami.

6 Uczynił też przysionek na słupach na pięćdziesiąt łokci wdłuż, a wszerz na trzydzieści łokci. A był on przysionek na przodku, także i słupy i balki na przodku domu tego.

7 Nadto uczynił przysionek dla stolicy, gdzie sądził, przysionek sądowy, który nakryty był cedrem od tła aż do stropu.

8 A w domu swym, w którym mieszkał, uczynił salę drugą za przysionkiem takąż robotą; zbudował też dom córce Faraonowej, którą był pojął Salomon, podobny temuż przysionkowi.

9 To wszystko było z kosztownego kamienia pod miarą wyciosanego, i piłą rzezanego, wewnątrz i zewnątrz, od tła aż do stropu, a z dworu aż do wielkiej sieni.

10 A fundament był z kamienia kosztownego, i z kamienia wielkiego, z kamienia na dziesięć łokci, i z kamienia na ośm łokci.

11 A nad tem kamienie kosztowne pod miarą wyciosane, z deskami cedrowemi.

12 Sień także wielka miała w około trzy rzędy kamienia ciosanego, a jednym rzędem drzewo cedrowe, tak jako sień wnętrzna domu Pańskiego i przysionek domu tego.

13 Posłał też król Salomon, i wezwał Hirama z Tyru.

14 A ten był synem niewiasty wdowy z pokolenia Neftalim, a ojciec jego był obywatel Tyrski, który robił miedzią, a był pełen mądrości i roztropności, i umiejętności na robienie wszelkiej roboty z miedzi; ten przyszedłszy do króla Salomona, zrobił wszelką robotę jego.

15 Naprzód ulał dwa słupy miedziane; osimnaście łokci było wzwyż słupa jednego, a w okrąg dwanaście łokci; takiż był i drugi słup.

16 Potem uczynił dwie gałki, które miano postawić na wierzchu słupów, ulane z miedzi; pięć łokci wzwyż było gałki jednej, a pięć łokci wzwyż gałki drugiej.

17 Siatki też robotą dzianą i sznury nakształt łańcuchów posprawiał do tych gałek, które były na wierzchu słupów, siedm na gałkę jednę a siedm na drugą gałkę.

18 A uczyniwszy słupy sprawił dwa rzędy jabłek granatowych w około na siatce jednej, aby okrywały gałki, które były na wierzchu; także też uczynił i na drugiej gałce.

19 A na onych gałkach, które były na wierzchu słupów w przysionku, była robota lilii, na cztery łokcie.

20 I miały one gałki na onych dwóch słupach, tak z wierzchu jako i przeciwko środkowi pod siatką, jabłka granatowe, których było dwieście, dwoma rzędami w około, na jednej i na drugiej gałce.

21 I postawił one słupy w przysionku kościelnym; a postawiwszy słup prawy, nazwał imię jego Jachin; postawiwszy zaś słup lewy, nazwał imię jego Boaz.

22 A na wierzchu onych słupów były wyrobione lilije. A tak dokonana jest robota onych słupów.

23 Przytem uczynił morze odlewane na dziesięć łokci od jednego brzegu do drugiego brzegu, okrągłe w około; a na pięć łokci była wysokość jego, a okrąg jego na trzydzieści łokci w około.

24 A pod brzegiem jego były pukle nakształt jabłek leśnych, wszędy w około, w każdym łokciu po dziesięć, które okrążyły morze w około; dwa rzędy jabłek lanych z nim ulano.

25 To morze stało na dwunastu wołach; trzy patrzały na północy, a trzy patrzały ku zachodowi, a trzy patrzały ku południowi, a trzy patrzały ku wschodowi; a morze stało na nich z wierzchu, a wszystkie zady ich były pod morzem.

26 A było miąższe na dłoń, a brzeg jego był jako kraje u kubka, nakształt kwiatu lilijowego, a dwa tysiące wiader brało w się.

27 Uczynił też dziesięć podstawków miedzianych, na cztery łokcie wdłuż podstawek jeden, a na cztery łokcie wszerz, a na trzy łokcie wzwyż.

28 A taka była robota każdego podstawka: listwowania miały w około, które listwowania były między krańcami.

29 A na onem listwowaniu, które było między krańcami, lwy, woły, i Cherubinowie były; a na krańcach był podstawek z wierzchu, a pod onemi lwami i wołmi było przydane obwiedzienie robotą ciągnioną.

30 A cztery koła miedziane były pod każdym podstawkiem, i deski miedziane; a na czterech rogach jego były podpory jako ramiona, a pod wanną były te ramiona ulane przy każdej stronie obwiedzienia.

31 Głębokość wanny od wierzchu do dna nad słupcem była na łokieć, także wierzch jej był okrągły, jako i słupiec, który był na półtora łokcia: a na wierzchu jej były rzezania, i listwowania czworograniste, nie okrągłe.

32 A tak było po cztery koła pod onem listwowaniem, a osi kół wychodziły z podstawka, a każde koło było wzwyż na półtora łokcia.

33 A robota tych kół była jako robota kół wozowych; osi ich, i szpice ich, i dzwona ich, i piasty ich, wszystko było odlewane.

34 Były też cztery ramiona na czterech rogach każdego podstawka, z którego wychodziły one ramiona.

35 A na wierzchu podstawka był słupek wzwyż na pół łokcia zewsząd okrągły, i na wierzchu tegoż podstawka były krańce jego i listwowania, które wychodziły z niego.

36 I wyrzezał na deszczkach po krańcach jego, i po listwowaniach jego Cherubiny, lwy, i palmy, jedno podle drugiego, po każdem przydaniu w około.

37 Na tenże kształt uczynił dziesięć podstawków odlewanych; jednakiem odlewaniem, jednakiej miary, i jednakiego rzezania wszystkie były.

38 Przytem uczynił dziesięć wiader miedzianych; czterdzieści wanien brała w się jedna wanna, a każda wanna była na cztery łokcie; jedna wanna stała na jednym podstawku, a tak stały na dziesięciu podstawkach.

39 I postawił pięć podstawków po prawej stronie domu, a pięć po lewej stronie domu; postawił też morze po prawej stronie domu na wschód słońca ku południu.

40 Naczynił tedy Hiram wanien i łopat i miednic. A tak dokonał Hiram pracy wszystkiej roboty, którą czynił królowi Salomonowi do domu Pańskiego.

41 To jest, dwa słupy, i dwie gałki okrągłe, które były na wierzchu dwóch słupów, i dwie siatki, aby okrywały te dwie gałki okrągłe, które były na wierzchu słupów.

42 I jabłek granatowych cztery sta na onych dwóch siatkach; dwa rzędy jabłek granatowych były na każdej siatce, aby okrywały te dwie gałki okrągłe, które były na wierzchu słupów.

43 Także dziesięć podstawków, i dziesięć wanien na podstawkach.

44 I morze jedno, a wołów dwanaście pod morzem.

45 I panwie, i łopaty, i miednice, i wszystko naczynie, które uczynił Hiram królowi Salomonowi do domu Pańskiego, było z miedzi polerowanej.

46 To odlewał król na równinie u Jordanu w iłowatej ziemi, między Sochotem i między Sartanem.

47 Ale Salomon zaniechał ważyć tego wszystkiego naczynia dla mnóstwa bardzo wielkiego; nie upatrowano wagi miedzi.

48 Uczynił też Salomon wszystko inne naczynie do domu Pańskiego: ołtarz złoty, i stół złoty, na którym leżały chleby pokładne;

49 I pięć lichtarzy po prawej stronie, a pięć po lewej stronie przed świątnicą z szczerego złota, i kwiaty, i lampy, i nożyczki ze złota;

50 I kubki, i harfy, i miednice, i misy, i kadzielnice z szczerego złota, i zawiasy złote do drzwi domu wnętrznego, to jest świątnicy świętych, także do drzwi domu kościoła zawiasy złote.

51 A tak dokonana jest wszystka robota, którą sprawił król Salomon do domu Pańskiego. I wniósł tam Salomon rzeczy, które był poświęcił Dawid, ojciec jego, srebro i złoto, i naczynia, i włożył do skarbu domu Pańskiego.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Królewska 7

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Królewska 7:1

Epifania i Bazylea:

„Potem dom swój budował Salomon” — To jedno słowo dom (pałac) jest użyte, aby objąć wszystkie (pięć) budynki pałacu Salomona: 1/ dom lasu Libanowego, (1Król.7:2): 2/ przysionek na słupach, (1Król.7:6); 3/stolica i przysionek sądowy, (1Król.7:7); 4/ mieszkanie królewskie i 5/ dom córki Faraonowej (1Król.7:8). (TP 1956, s. 23,24)

„przez trzynaście lat” — (13=7+6); W tym jest pokazany cały czas, jaki miał J. zużyć do umocnienia się całkowicie w swoim zakresie działania jako Pański wykonawca na Epifanię, jako Nowe Stworzenie M.St. pod Boskim uznaniem (7), pomimo niedoskonałości (6) swego ciała. (TP 1959, s. 123)

„i dokonał wszystkiego domu swego” — J. całkowicie ustalił się w swej sferze, jako Pański epifaniczny wykonawca. (TP 1956, s. 23,24)

1 Księga Królewska 7:2

Epifania i Bazylea:

„Zbudował też dom lasu Libanowego” — (przypuszczalnie tak nazwany z powodu jego licznych słupów cedrowych; on służył między innymi rzeczami jako skład dla zbroi, 1 Król. 10:17); (TP 1956, s. 24) Całkowite ustalenie się J. sferze, jako Pański epifaniczny wykonawca miało być dokonane: (TP 1956, s. 24) 1/ odnośnie licznych zarysów: doktryny, przykazania, obietnicy, napominania, historii, proroctwa i typu, które służą do stanowienia całej zbroi Bożej. (TP 1956, s. 24) „dom lasu Libanowego” był zbudowany na 4 rzędach słupów cedrowych z 45 dodatkowymi słupami czyniąc w całości 49, stanowiąc typ 49 członków gwiezdnych. (TP 1978, s. 84)

„na czterech rzędach słupów cedrowych” — Nauki, które J. przedstawił w tej łączności, były z Boskiego źródła, a nie o małej ważności (1Krol.10:21), oraz były ugruntowane i poparte przez nauki o siedmiu zarysach biblijnych Prawd, tak jak były podane przez 49 członków gwiezdnych, z których czterech ostatnich było Amerykaninami. (TP 1956, s. 24)

1 Księga Królewska 7:3

Epifania i Bazylea:

„które były na czterdziestu i pięciu słupach, których było w każdym rzędzie piętnaście” — reszta tj. 45 z członków gwiezdnych była podzielona na 3 grupy po 15 każda grupa. (TP 1956, s. 24)

1 Księga Królewska 7:6

Epifania i Bazylea:

„Uczynił też przysionek na słupach” — (sala na filarach, albo przedsionek); J. także ustalił się w swej sferze, jako Pański epifaniczny wykonawca: (TP 1956, s. 24) 2/ odnośnie różnych ksiąg Biblii. (TP 1956, s. 24)

„A był on przysionek na przodku, także i słupy i balki na przodku domu tego” — (balki - próg); które przez swoje pisma wyjaśnił czyniąc je bardziej zrozumiałe. (TP 1956, s. 24)

1 Księga Królewska 7:7

Epifania i Bazylea:

„Nadto uczynił przysionek dla stolicy, gdzie sądził, przysionek sądowy” — (przysionek dla stolicy - salę tronową; przysionek sądowy - salę sądową); J. także ustalił się w swej sferze, jako Pański epifaniczny wykonawca: (TP 1956, s. 24) 3/ odnośnie swej władzy, jako Pańskiego rzecznika do ogłaszania publicznie Pańskich epifanicznych sądów na tych, którzy buntowali się przeciwko Prawdzie i jej zarządzeniom.(Ps.107:11). (TP 1956, s. 24)

„który nakryty był cedrem od tła aż do stropu” — i ustalił ją trwale licznymi naukami z Pisma Św. (TP 1956, s. 24)

1 Księga Królewska 7:8

Epifania i Bazylea:

„A w domu swym, w którym mieszkał, uczynił salę drugą za przysionkiem takąż robotą” — (podobnie zbudowana jak sala tronowa); J. także ustalił się w swej sferze, jako Pański epifaniczny wykonawca: (TP 1956, s. 24) 4/ odnośnie swej osobistej służby. (TP 1956, s. 24)

„Zbudował też dom córce Faraonowej, którą był pojął Salomon, podobny temuż przysionkowi” — J. także ustalił się w swej sferze, jako Pański epifaniczny wykonawca: (TP 1956, s. 24) 5/ odnośnie mocy naukowego wykształcenia, które osiągnął z świeckich źródeł. (TP 1956, s. 24)

1 Księga Królewska 7:9

Epifania i Bazylea:

„To wszystko było z kosztownego kamienia” — Pod tymi pięcioma względami J. ustalił się w swej sferze, jako Pański epifaniczny wykonawca, jego urzędowe funkcje były całkowicie ustalone i dobrze określone w Piśmie Św. (TP 1956, s. 24)

1 Księga Królewska 7:12

Epifania i Bazylea:

„Sień także wielka miała w około trzy rzędy kamienia ciosanego, a jednym rzędem drzewo cedrowe” — J. również ustalił Prawdę o klasie M.G., która zachowuje swe tymczasowe usprawiedliwienie w podobnych trzech grupach (odpowiadających Kaatytom, Merarytom i Gersonitom), jako jedna trwała kompania. (TP 1956, s. 23) w połączeniu ze świątynią Salomona były trzy rzędy ciosanych kamieni i jeden rząd cedrowych belek wokoło (a) wielkiego (zewnętrznego) dziedzińca, (b) wokoło wewnętrznego dziedzińca i (c) wokoło przedsionka. (TP 1973, s. 76) w pozafigurze w epifanicznej świątyni (TP 1973, s. 76) ciosane kamienie przedstawiają szczególnie rozwinięte charaktery, (TP 1973, s. 76) belki zaś cedrowe wyobrażają ich trwałość, (TP 1973, s. 76) a trzy rzędy przedstawiają trzy grupy w każdej klasie, jak następuje: (TP 1973, s. 76) (c) trzy grupy Pańskich poświęconych wybrańców w usprawiedliwieniu (przedsionek) składających się z Małego Stadka, Wielkiego Grona i M.G., (TP 1973, s. 76) (b) trzy grupy Wielkiego Grona (Lewitów z nowych stworzeń) odpowiadające Kaatytom, Merarytom i Gersonitom, które zachowują ożywione usprawiedliwienie (wewnętrzny dziedziniec) i (TP 1973, s. 76) (a) trzy grupy M.G. (rozwijające się w połączeniu z trzema grupami Wielkiego Grona), które zachowują tymczasowe usprawiedliwienie (wielki dziedziniec). (TP 1973, s. 76) W epifanicznym więc obrazie świątyni M.G. są przedstawieni (a) w ich trzech grupach stosownie do ich rozwoju i (c) jako całość w ich zespoleniu z Małym Stadkiem i Wielkim Gronem przy końcu Wieku Ewangelii. (TP 1973, s. 76)

„tak jako sień wnętrza domu Pańskiego” — Tym sposobem on wskazał, że było trzy grupy jednej klasy (W.G.), które zachowują swe ożywione usprawiedliwienie (sień wnętrza domu), (TP 1956, s. 23) trzy grupy innej klasy (M.G.), które zachowują swe tymczasowe usprawiedliwienie (sień wielka, albo zewnętrzna). (TP 1956, s. 23)

„i przysionek domu tego” — oraz trzy grupy Pańskich poświęconych w usprawiedliwieniu (M.St., W.G. i M.G.) w epifanicznej świątyni. (TP 1956, s. 23)

1 Księga Królewska 7:13

Epifania i Bazylea:

„Posłał też król Salomon, i wezwał Hirama” — J. jako Pański wykonawca na Epifanię posłał po brata Jolly, jako pozafiguralnego Hirama Abib, rzemieślnika, aby pomagał w pracy budowania epifanicznej świątyni. (TP 1956, s. 24)

„z Tyru” — [Tyr - opoka]; on przyszedł do tego z swej dobrze ugruntowanej pozycji w Prawdzie parousyjnej. (TP 1956, s. 24)

1 Księga Królewska 7:14

Epifania i Bazylea:

„A ten był synem niewiasty wdowy z pokolenia Neftalim” — 2Kron.2:14 podaje, że ten Hiram był "synem niewiasty z córek Danowych", z tego samego pokolenia, z którego pochodził Acholijab, rzemieślnik (2Moj.31:6). Być może, że matka, chociaż z urodzenia z pokolenia Dan, to jednak miała pierwszego męża z pokolenia Neftali. Albo mogła być potomkiem jednego z osadników danickich w Lais, albo Dan, na granicach Neftali (Joz.19:33,47; Sędz.18). (TP 1956, s. 14,24) [Neftali - walka]; Brat Jolly był rozwinięty przez Prawdę i sług Prawdy w parousyjnym Kościele, który stracił swego symbolicznego męża, Pańskiego specjalnego rzecznika, gdy brat Russell umarł. Ten Kościół walczył aby osiągnąć i utrzymać swe stanowisko w Prawdzie. (TP 1956, s. 14,24)

„a ojciec jego był obywatel Tyrski, który robił miedzią” — [Tyr - opoka]; być może z rodu był Tyryjczykiem (chociaż uważany przez Józefusa i Żydów w ogólności za naturalizowanego obywatela wielkiej fenickiej stolicy). (TP 1956, s. 14,24) Duchowym ojcem brata Jolly w pielgrzymskim urzędzie był brat Russell, dzielny w Prawdzie, oraz czynny pracownik wśród Pańskiego usprawiedliwionego z wiary ludu. (TP 1956, s. 14,24)

„a był pełen mądrości” — Brat Jolly był dobrze rozwinięty w Prawdzie będącej na czasie. (TP 1956, s. 14,24)

„i roztropności” — w jej zrozumieniu. (TP 1956, s. 14,24)

„i umiejętności na robienie wszelkiej roboty z miedzi” — oraz był taktowny i zręczny w wytworzeniu dobrych wyników w nauce i charakterze wśród ludu Pańskiego usprawiedliwionego z wiary. (TP 1956, s. 14,24)

„ten przyszedłszy do króla Salomona, zrobił wszelką robotę jego” — Wcześnie w Epifanii on przyszedł do J., jako epifanicznego posłannika, aby współpracować w tym, co uważał, że było pracą Pańską, tym sposobem pomagając w budowaniu epifanicznej świątyni, oraz jako specjalny pomocnik on współpracował z J. i pod nim w różnych zarysach epifanicznej pracy. (TP 1956, s. 14,24)

1 Księga Królewska 7:15

Epifania i Bazylea:

„Naprzód ulał” — Tekst wskazuje, że Hiram odlał, albo zrobił słupy, podczas gdy 1Król.7:46 i 2Kron.3:15-17 podają, że zrobił je Salomon. Nie znajdujemy tu żadnej sprzeczności, jeżeli będziemy mieli w pamięci, że Hiram pracował pod Salomonem, jako pod majstrem rzemieślnikiem. J. jako główny budowniczy, z bratem Jolly, również czynnie zaangażował się w pracy, jako jego majster rzemieślnik, przedstawiając w nauce dwóch wyżej wymienionych Eleazarów i Itamarów, jako wybitnych nauczycieli prowadzących tymczasowo usprawiedliwionych do poświęcenia i spłodzenia z Ducha. (TP 1956, s. 24,25)

„dwa słupy miedziane” — Rozumiemy, że te dwa słupy przedstawiają dwóch pozafiguralnych Eleazarów i Itamarów: (TP 1956, s. 24,25) Eleazar przedstawia: 1/ w żniwie wieku Żydowskiego - Dwunastu Apostołów. 2/ w żniwie W.Ew. - br. Russella. (TP 1956, s. 24,25) Itamar przedstawia: 1/ Na okres między dwoma Żniwami - 35 członków gwiezdnych; 2/ Na Epifanię - posłannika Epifanii. (TP 1956, s. 24,25)

„a w okrąg dwanaście łokci” — oraz służył 12 pokoleniom duchowego Izraela. (TP 1956, s. 24,25)

1 Księga Królewska 7:16

Epifania i Bazylea:

„Potem uczynił dwie gałki” — (gałka - korona); Dodatkowo J. przy pomocy brata Jolly, przedstawił Chrystusa jako głowę obydwu Eleazarów i Itamarów. (TP 1956, s. 24,25)

„słupów” — Rozumiemy, że te dwa słupy przedstawiają dwóch pozafiguralnych Eleazarów i Itamarów: (TP 1956, s. 24,25) Eleazar przedstawia: 1/ w żniwie wieku Żydowskiego - Dwunastu Apostołów. (TP 1956, s. 24,25) 2/ w żniwie W.Ew. - br. Russella. (TP 1956, s. 24,25) Itamar przedstawia 1/ Na okres między dwoma Żniwami - 35 członków gwiezdnych; (TP 1956, s. 24,25) 2/ Na Epifanię - posłannika Epifanii. (TP 1956, s. 24,25)

1 Księga Królewska 7:17

Epifania i Bazylea:

„Siatki też robotą dzianą i sznury na kształt łańcuchów posprawiał do tych gałek” — (zdaje się, że te sznury na kształt łańcucha wisiały jako girlandy nad siatkami, oraz, że siatki były z kraty); Dodatkowo J. przy pomocy brata Jolly, przedstawił Chrystusa jako głowę obydwu Eleazarów i Itamarów, oraz Chrystusową wolę, jako ozdobę tak jak to było objawione w charakterach tych obu grup członków gwiazd, w ich poddaniu się woli Pańskiej, jako ich głowie w służbie. (TP 1956, s. 24,25)

„siedem na gałkę jedną...” — 7 wskazuje na doskonałość Chrystusową. (TP 1956, s. 24,25)

1 Księga Królewska 7:18

Epifania i Bazylea:

„słupy” — Rozumiemy, że te dwa słupy przedstawiają dwóch pozafiguralnych Eleazarów i Itamarów: (TP 1956, s. 24,25) Eleazar przedstawia: 1/ w żniwie wieku Żydowskiego - Dwunastu Apostołów. (TP 1956, s. 24,25) 2/ w żniwie W.Ew. - br. Russella. (TP 1956, s. 24,25) Itamar przedstawia 1/ Na okres między dwoma Żniwami - 35 członków gwiezdnych; (TP 1956, s. 24,25) 2/ Na Epifanię - posłannika Epifanii. (TP 1956, s. 24,25)

„dwa rzędy jabłek granatowych na siatce jednej” — dwa rzędy po 100 każdy na każdym słupie {razem 400 jabłek (400=4x10x10); one wskazują na Pańskie dzielenie odkupienia ludzkości, czterech zbawionych ludzkich klas.} nasuwa myśl, że owoce Chrystusowego dzieła odkupienia, tak jak są przedstawione w naukach o dwóch zbawieniach - pieśni Mojżesza i pieśni Baranka - przez obie grupy członków gwiazd pod Chrystusowym kierownictwem są zupełne dla rodzaju ludzkiego (100). (TP 1956, s. 24,25) Jabłka granatowe - owoce Chrystusowego dzieła odkupienia były obficie objawione przez przedstawienie Pańskiego kierownictwa nad oboma Eleazarami i Itamarami. J. opisał w swych pismach te owoce, jako przedstawione przez te dwie grupy członków gwiazd, w łączności z ich służbą wobec nominalnego ludu Bożego, zarówno w wielkim, jak i małym Babilonie. (TP 1956, s. 24,25)

1 Księga Królewska 7:19

Epifania i Bazylea:

„A na onych gałkach, które były na wierzchu słupów w przysionku, była robota lilii na cztery łokcie” — (zdaje się, że te gałki na cztery łokcie o robocie lilii - ciemno purpurowy i biały kwiat - to były inne gałki niż te które miały pięć łokci i były nad nimi - 1Król.7:16). J. przedstawił Chrystusa, jako ich Głowę w Jego królewskości i czystości, które będą wykonywane wobec czterech zbawionych klas ludzkich. (TP 1956, s. 24,25) Rozumiemy, że te dwa słupy przedstawiają dwóch pozafiguralnych Eleazarów i Itamarów: (TP 1956, s. 24,25) Eleazar przedstawia: 1/ w żniwie wieku Żydowskiego - Dwunastu Apostołów. (TP 1956, s. 24,25) 2/ w żniwie W.Ew. - br. Russella. (TP 1956, s. 24,25) Itamar przedstawia 1/ Na okres między dwoma Żniwami - 35 członków gwiezdnych; (TP 1956, s. 24,25) 2/ Na Epifanię - posłannika Epifanii. (TP 1956, s. 24,25)

1 Księga Królewska 7:20

Epifania i Bazylea:

„słupach” — Rozumiemy, że te dwa słupy przedstawiają dwóch pozafiguralnych Eleazarów i Itamarów: (TP 1956, s. 24,25) Eleazar przedstawia: 1/ w żniwie wieku Żydowskiego - Dwunastu Apostołów. (TP 1956, s. 24,25) 2/ w żniwie W.Ew. - br. Russella. (TP 1956, s. 24,25) Itamar przedstawia 1/ Na okres między dwoma Żniwami - 35 członków gwiezdnych; (TP 1956, s. 24,25) 2/ Na Epifanię - posłannika Epifanii. (TP 1956, s. 24,25)

„jabłka granatowe, których było dwieście, dwoma rzędami” — dwa rzędy po 100 każdy na każdym słupie {razem 400 jabłek (400=4x10x10); one wskazują na Pańskie dzielenie odkupienia ludzkości, czterech zbawionych ludzkich klas.} nasuwa myśl, że owoce Chrystusowego dzieła odkupienia, tak jak są przedstawione w naukach o dwóch zbawieniach - pieśni Mojżesza i pieśni Baranka - przez obie grupy członków gwiazd pod Chrystusowym kierownictwem są zupełne dla rodzaju ludzkiego (100). (TP 1956, s. 24,25) Jabłka granatowe - owoce Chrystusowego dzieła odkupienia były obficie objawione przez przedstawienie Pańskiego kierownictwa nad oboma Eleazarami i Itamarami. J. opisał w swych pismach te owoce, jako przedstawione przez te dwie grupy członków gwiazd, w łączności z ich służbą wobec nominalnego ludu Bożego, zarówno w wielkim, jak i małym Babilonie. (TP 1956, s. 24,25)

1 Księga Królewska 7:21

Epifania i Bazylea:

„I postawił... w przysionku kościelnym” — Szczególnie przez swe pisma w E tomach 9 i 14 (o bracie R.), oraz w E tomach 8 i 10 (o członkach gwiezdnych, żyjących w okresie między oboma Żniwami i w Epifanii) J. zbudował te dwa pozafiguralne słupy w ich właściwych miejscach; ich stanowisko nasuwa myśl o wydatności w prowadzeniu tymczasowo usprawiedliwionych do poświęcenia i spłodzenia z Ducha. (TP 1956, s. 24,25)

„słup prawy... Jachin” — [Jachin - on ustanowi, ustalający]; to dowodzi, że brat Russell i 12 Apostołów są w pozycji większej łaski, jako ci, którzy ustanowili Prawdę. (TP 1956, s. 24,25)

„słup lewy... Boaz” — [Boaz - w nim jest siła]; członkowie gwiezdni między Żniwami i J. są w pozycji mniejszej łaski, jako ci, którzy wzmacniali Prawdę, która była ustaloną, np.. odnośnie epifanicznej świątyni, brat R. jako pozafiguralny Dawid zarządził i poczynił plany (1Król.28:11-19) i USTALIŁ sprawy dotyczące świątyni, a J. jako epifaniczny posłannik bronił i WZMACNIAŁ prawdy i zarządzenia tym sposobem ustalone. (TP 1956, s. 24,25) ZAUWAŻMY TERAZ TE SŁUPY: (TP 1956, s. 24,25) Do słupa Jachin (1)+ liczba łokci jego wysokości (18)+ obwód (12)+ wysokość gałki (5)+ wysokość gałki o robocie lilii (4)+ liczba rzędów jabłek granatowych (2)+ liczba siatek i sznurów o robocie łańcuszkowej (7) = 49, a to jest zupełna liczba członków gwiezdnych. (TP 1956, s. 24,25) Ta liczba ponownie jest pokazana w drugim słupie Boaz w ten sam sposób. (TP 1956, s. 24,25) Można zauważyć, że w każdym dodawaniu sam słup jest liczony jako (1), pokazując tym sposobem, że brat R. i J. są pojedynczo załączeni wśród 49 członków gwiazd. (TP 1956, s. 24,25)

1 Księga Królewska 7:22

Epifania i Bazylea:

„były wyrobione lilie” — (zdaje się, że te gałki na cztery łokcie o robocie lilii - ciemno purpurowy i biały kwiat - to były inne gałki niż te które miały pięć łokci i były nad nimi - 1Król.7:16). J. przedstawił Chrystusa, jako ich Głowę w Jego królewskości i czystości, które będą wykonywane wobec czterech zbawionych klas ludzkich. (TP 1956, s. 24,25)

„A tak dokonana jest robota onych słupów” — Ta praca odnośnie pozafiguralnych słupów co się tyczy J. będzie skończona, gdy on jako ostatni członek gwiezdny przejdzie poza zasłonę, chociaż praca pozafiguralnego Hirama w tej łączności nie będzie skończona aż później. (TP 1956, s. 24,25)

1 Księga Królewska 7:23

Epifania i Bazylea:

„Przytem uczynił morze odlewane” — (odpowiadające umywalni w przybytku); J. również przedstawił Prawdy o Biblii w jej oczyszczającym urzędzie. (TP 1956, s. 25,26)

„dziesięć łokci od jednego brzegu do drugiego brzegu” — (10) jest liczbą kapłaństwa w ciele. (TP 1956, s. 25,26)

„na pięć łokci wysokość jego” — (5) jest częścią (10). (TP 1956, s. 25,26)

„a okrąg jego na trzydzieści łokci w około” — (30=3x10); trzy grupy Lewitów: Kaatyci, Meraryci i Gersonici, w ich usprawiedliwionym stanie. (TP 1956, s. 25,26)

1 Księga Królewska 7:24

Epifania i Bazylea:

„A pod brzegiem jego były pukle na kształt jabłek leśnych” — (ozdoby podobne do dyni); Te biblijne Prawdy są owocne. (TP 1956, s. 26)

„w każdym łokciu po dziesięć” — do oczyszczenia wszystkich w stanie usprawiedliwionym. (TP 1956, s. 26)

„dwa rzędy” — zarówno kapłanów jak i Lewitów. (TP 1956, s. 26)

1 Księga Królewska 7:25

Epifania i Bazylea:

„To morze stało na dwunastu wołach; trzy patrzały na północy, a trzy patrzały... a zady ich pod morzem” — (w zgodzie z tym, co czytamy w Obj.21:14,16 - że miasto, nowe Jeruzalem było kwadratowe); 12 pokoleń duchowego Izraela, którymi dowodziło 12 Apostołów, nie jako pisarze ksiąg, lecz jako członkowie gwiazd, trzymający Biblię dla oczyszczania wszystkich znajdujących się na Dziedzińcu. (TP 1956, s. 26)

1 Księga Królewska 7:26

Epifania i Bazylea:

„A były miąższe na dłoń” — (miąższe - grube); To wymaga ich całej zdolności w ich usprawiedliwionym stanie. (TP 1956, s. 26)

„a brzeg jego był jako kraje u kubka na kształt kwiatu liliowego” — gdy oni przedstawiają Prawdy oczyszczające ze Słowa Bożego w ozdobie świętobliwości. (TP 1956, s. 26)

„a dwa tysiące wiader brało w się” — Te biblijne Prawdy, jako myjąca woda przez Słowo służą do oczyszczenia zarówno kapłanów jak i Lewitów (Mal.3:3), a nie wyłącznie dla kapłanów. (TP 1956, s. 26)

1 Księga Królewska 7:29

Epifania i Bazylea:

„A na onem listowaniu... lwy, woły i Cherubinowie były” — J. także przedstawił nauki St. i Nowego Testamentu odnoszące się do oczyszczenia z plugastw ciała i ducha, szczególnie tak jak one się stosują do 10 okresów epifanicznego kościoła. Te nauki objawiły Boską moc i sprawiedliwość wraz z innymi przymiotami, oraz dokonały sprawiedliwości (Mal.3:3). (TP 1956, s. 26)

1 Księga Królewska 7:32

Epifania i Bazylea:

„A tak było po cztery koła... a każde koło było wzwyż na półtora łokcia” — (każdy z 10 stojaków wanien miał 4 koła; razem 40 kół); (40x1,5=60); J. także przedstawił nauki St. i Nowego Testamentu (wanny) odnoszące się do oczyszczenia z plugastw ciała i ducha, szczególnie tak jak one się stosują do 10 okresów epifanicznego kościoła. One służyły do wytworzenia uznania objawionego przyjęcia ofiary Chrystusa, szczególnie w łączności z epifanicznym objawieniem Siebie jako Oczyściciela i Wybawiciela wobec pozafiguralnych Lewitów w ich 60 grupach. (TP 1956, s. 26)

1 Księga Królewska 7:36

Epifania i Bazylea:

„I wyrzezał... Cherubiny, lwy i palmy” — J. także przedstawił nauki St. i Nowego Testamentu odnoszące się do oczyszczenia z plugastw ciała i ducha, szczególnie tak jak one się stosują do 10 okresów epifanicznego kościoła. Te nauki objawiły Boską moc i sprawiedliwość wraz z innymi przymiotami, oraz dokonały sprawiedliwości (Mal.3:3). (TP 1956, s. 26)

1 Księga Królewska 7:38

Epifania i Bazylea:

„Przytem uczynił dziesięć wanien miedzianych” — (dodatkowo do morza; one były osadzone w stojaki, albo podstawki kwadratowe, zaopatrzone w kółka co czyniło, że były ruchome i łatwe do użycia w spełnieniu ich celów - 1Król.7:27,30,33); J. także przedstawił nauki St. i Nowego Testamentu odnoszące się do oczyszczenia z plugastw ciała i ducha, szczególnie tak jak one się stosują do 10 okresów epifanicznego kościoła. (TP 1956, s. 26)

„czterdzieści wiader brała w się jedna wanna” — (40=4x10); chociaż oczyszczenia w łączności z tymi Prawdami często były bardzo doświadczające. (TP 1956, s. 26)

1 Księga Królewska 7:39

Epifania i Bazylea:

„I postawił pięć podstawków po prawej stronie domu, a pięć po lewej” — Te epifaniczne oczyszczające Prawdy (1Król.7:32) są używane dla dwóch klas epifanicznych wybrańców, tj. W.G. i M.G. (TP 1956, s. 26)

„postawił też morze... po prawej stronie na wschód słońca” — (dziedzińca); Biblia w jej oczyszczającym urzędzie otrzymała bardzo uprzywilejowaną pozycję. (TP 1956, s. 26)

1 Księga Królewska 7:40

Epifania i Bazylea:

„Naczynił tedy Hiram” — [Hiram - szlachetny]; Tekst wskazuje, że Hiram odlał, albo zrobił słupy, podczas gdy 1Król.7:46 i 2Kron.3:15-17 podają, że zrobił je Salomon. Nie znajdujemy tu żadnej sprzeczności, jeżeli będziemy mieli w pamięci, że Hiram pracował pod Salomonem, jako pod majstrem rzemieślnikiem. (TP 1956, s. 24,25,26,27) J. przedstawiony jest jako budowniczy, brat Jolly zaś jest przedstawiony jako jego specjalny pomocnik, jego majster - rzemieślnik. W ten sposób brat Jolly pomagał w przedstawieniu odpowiednich nauk. (TP 1956, s. 24,25,26,27)

„i łopat” — nauk zbijających. (TP 1956, s. 24,25,26,27)

„i miednic” — nauk o ofiarach za grzech. (TP 1956, s. 24,25,26,27)

„A tak dokonał Hiram pracy wszystkiej roboty” — i będzie dalej wiernie wykonywał tą pracę, pod kierownictwem J. aż do końca, tj. aż zostanie ona skończona. (TP 1956, s. 24,25,26,27)

1 Księga Królewska 7:41

Epifania i Bazylea:

„dwa słupy” — Rozumiemy, że te dwa słupy przedstawiają dwóch pozafiguralnych Eleazarów i Itamarów: (TP 1956, s. 24,25) Eleazar przedstawia: 1/ w żniwie wieku Żydowskiego - Dwunastu Apostołów. 2/ w żniwie W.Ew. - br. Russella. (TP 1956, s. 24,25) Itamar przedstawia: 1/ Na okres między dwoma Żniwami - 35 członków gwiezdnych; 2/ Na Epifanię - posłannika Epifanii. (TP 1956, s. 24,25)

„dwie gałki okrągłe” — (zdaje się, że te gałki na cztery łokcie o robocie lilii - ciemno purpurowy i biały kwiat - to były inne gałki niż te które miały pięć łokci i były nad nimi - 1Król.7:16). J. przedstawił Chrystusa, jako ich Głowę w Jego królewskości i czystości, które będą wykonywane wobec czterech zbawionych klas ludzkich. (TP 1956, s. 24,25)

1 Księga Królewska 7:42

Epifania i Bazylea:

„I jabłek granatowych czterysta” — (400=4x10x10); one wskazują na Pańskie dzielenie odkupienia ludzkości, czterech zbawionych ludzkich klas. (TP 1956, s. 25)

„dwa rzędy... były na każdej siatce” — dwa rzędy po 100 każdy na każdym słupie nasuwa myśl, że owoce Chrystusowego dzieła odkupienia, tak jak są przedstawione w naukach o dwóch zbawieniach - pieśni Mojżesza i pieśni Baranka - przez obie grupy członków gwiazd pod Chrystusowym kierownictwem są zupełne dla rodzaju ludzkiego (100). (TP 1956, s. 25)

„jabłek granatowych” — Owoce Chrystusowego dzieła odkupienia były obficie objawione przez przedstawienie Pańskiego kierownictwa nad oboma Eleazarami i Itamarami. J. opisał w swych pismach te owoce, jako przedstawione przez te dwie grupy członków gwiazd, w łączności z ich służbą wobec nominalnego ludu Bożego, zarówno w wielkim, jak i małym Babilonie. (TP 1956, s. 25)

1 Księga Królewska 7:45

Epifania i Bazylea:

„I panwie” — (kotły) nauki doktrynalne. (TP 1956, s. 26)

„i łopaty” — nauki zbijające. (TP 1956, s. 26)

„i miednice” — nauki o ofiarach za grzech. (TP 1956, s. 26)

„i wszystko naczynie” — z ich dodatkowymi naukami. (TP 1956, s. 26)

„które uczynił Hiram królowi Salomonowi” — J. przedstawiony jest jako budowniczy, brat Jolly zaś jest przedstawiony jako jego specjalny pomocnik, jego majster - rzemieślnik. W ten sposób brat Jolly pomagał w przedstawieniu odpowiednich nauk. (TP 1956, s. 26)

„z miedzi polerowanej” — które były oczyszczone i upiększone dla służby tych, którzy służyli na Dziedzińcu. (TP 1956, s. 26)

1 Księga Królewska 7:46

Epifania i Bazylea:

„To odlewał król na równinie u Jordanu” — Te Prawdy odnoszące się do epifanicznej świątyni były opracowane w sferze poświęcenia przez J., brat Jolly pomagał mu, jako jego specjalny pomocnik. (TP 1956, s. 27)

„w iłowatej ziemi” — pomimo niedoskonałości ciała. (TP 1956, s. 27)

„między Sokotem” — [Sokot - namioty]; wychodząc z Towarzystwa jako religijnego rządu. (TP 1956, s. 27)

„i między Sartanem” — (Saredata - 2Kron.4:17); [Saredata - przebić, przekłuć]; a przychodząc do twierdzy, albo warowni epifanicznej Prawdy, która jest nie do zdobycia pomimo wszelkich ataków (Łuk.21:15), oraz zupełnie wyposażona do przebicia, albo przekłucia wszelkich sprzeciwiających się błędów. (TP 1956, s. 27)

1 Księga Królewska 7:47

Epifania i Bazylea:

„Ale Salomon zaniechał ważyć tego wszystkiego naczynia dla mnóstwa bardzo wielkiego; nie upatrowano wagi miedzi” — W obszernych epifanicznych pismach J. przedstawił nauki biblijne za liczne, aby je wymieniać, szczególnie te, które odnoszą się do lewickich (W.G. i M.G.) spraw. (TP 1956, s. 27)

1 Księga Królewska 7:48

Paruzja (C.T. Russell):

„Ołtarz złoty” — Typ na Kościół.

„Stół złoty” — Typ na Kościół.

„Chleby pokładne” — Typ na Słowo Boże.

Epifania i Bazylea:

„i stół złoty, na którym leżały chleby pokładne” — J. też przedstawił Prawdy o Kościele w jego zdolności przedstawiania chleba żywota dla 10 okresów epifanicznego kościoła. (TP 1956, s. 26)

1 Księga Królewska 7:49

Paruzja (C.T. Russell):

„Lichtarze” — Typ na zupełny Kościół.

„z szczerego złota” — To pokazuje, że inne sprzęty znajdujące się w Świątnicy były uczynione z drzewa, a pokryte złotem jedynie z przyczyny, aby je można przenosić z miejsca na miejsce.

Epifania i Bazylea:

„pięć lichtarzy po prawej stronie; a pięć po lewej” — J. przedstawił Prawdy o Kościele, jako o oświecicielu braci przez Boskie zarządzenie, na 10 okresów epifanicznych Kościoła. Tak zatrzymujący korony (po prawej), jak i utratnicy koron (po lewej), wtedy gdy byli jeszcze uważani, jako będący w Świątnicy, są przedstawieni w tych 10 świecznikach. (TP 1956, s. 26)

„i kwiaty” — J. opisał Kościół jako piękny. (TP 1956, s. 26)

„i lampy” — gdy Kościół przedstawiał Boskie doktryny, jako szczególne rzeczy, które przynoszą oświecenie. (TP 1956, s. 26)

„i nożyczki” — (raczej kleszcze - Iz.6:5-7); oraz Boskie zbijanie błędu. (TP 1956, s. 26)

1 Księga Królewska 7:50

Epifania i Bazylea:

„I kubki” — nauki zbijające. (TP 1956, s. 27)

„i harfy” — (szczypce, a nie harfy; zobacz inne tłumaczenia Biblii); nauki naprawiające. (TP 1956, s. 27)

„i miednice” — nauki o ofiarach za grzech. (TP 1956, s. 27)

„i misy” — (raczej łyżki); nauki etyczne. (TP 1956, s. 27)

„i kadzielnice” — odpowiednie cytaty Biblii. (TP 1956, s. 27)

„z szczerego złota” — wszystkie dostosowane do Boskich użytków. (TP 1956, s. 27)

„i zawiasy złote do drzwi domu wnętrznego, to jest świątnicy świętych, także do drzwi domu kościoła zawiasy złote” — W dodatku J. przedstawił te Boskie Prawdy, na których otwarcie i zamknięcie drzwi wejścia do stanu spłodzenia z Ducha, oraz na których ofiarnicza śmierć ludzkich ciał klasy Chrystusa były oparte. (TP 1956, s. 27)

1 Księga Królewska 7:51

Epifania i Bazylea:

„A tak dokonana jest wszystka robota, którą sprawił Salomon do domu Pańskiego” — Tym sposobem J. z bratem Jolly, który mu pomagał, miał skończyć wszystką pracę dotyczącą epifanicznej świątyni. (TP 1956, s. 27)

„i wniósł tam Salomon rzeczy, które był poświęcił Dawid ojciec jego” — On uczynił i zastosował do epifanicznej świątyni wszystkie rzeczy, które brat R., jego symboliczny ojciec, jego poprzednik, jako Pański specjalny rzecznik, uświęcił. (TP 1956, s. 27)

„srebro i złoto” — Boską Prawdę. (TP 1956, s. 27)

„i naczynia” — i wszystko co do niej należało. (TP 1956, s. 27)

„włożył do skarbu domu Pańskiego” — poruczył je składom literatury Prawdy epifanicznej świątyni. (TP 1956, s. 27)

Literatura o rozdziale 1 Księga Królewska 7

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Kościół Boży — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, w. 51
Sztandar Biblijny nr 290 (2019) — w. 12

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Królewska

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.