1 Księga Królewska 22

1 Księga Królewska, rozdział 22 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (53 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Królewska 22 — Biblia Gdańska

1 A nie było przez trzy lata wojny między Syryjczykami i między Izraelczykami.

2 I stało się roku trzeciego, że przyjechał Jozafat król Judzki, do króla Izraelskiego.

3 Tedy rzekł król Izraelski do sług swoich: Nie wiecież, iż nasze jest Ramot Galaad? A my zaniedbywamy odebrać go z ręki króla Syryjskiego.

4 Przetoż rzekł do Jozafata: Pociągnieszże ze mną na wojnę przeciwko Ramot Galaad? I rzekł Jozafat do króla Izraelskiego: Jakom ja, tak i ty; jako lud mój, tak lud twój; jako konie moje, tak konie twoje.

5 Nadto rzekł Jozafat do króla Izraelskiego: Spytaj się proszę dziś słowa Pańskiego.

6 A tak zebrał król Izraelski proroków około czterech set mężów, i rzekł do nich: Mamże ciągnąć na wojnę przeciwko Ramot Galaad? czy zaniechać? I odpowiedzieli mu: Ciągnij; bo je Pan da w ręce królewskie.

7 Ale Jozafat rzekł: Nie maszże tu którego proroka Pańskiego, żebyśmy się go pytali?

8 I rzekł król Izraelski do Jozafata: Jest jeszcze mąż jeden, przez któregobyśmy się mogli radzić Pana; ale go ja nienawidzę, bo mi nic dobrego nie prorokuje, jedno złe, Micheasz, syn Jemla. I rzekł Jozafat: Niech tak nie mówi król.

9 A tak zawołał król Izraelski komornika niektórego, i rzekł: Przywiedź tu rychło Micheasza, syna Jemlowego.

10 Między tem król Izraelski, i Jozafat, król Judzki, siedzieli na stolicach swoich, ubrani w szaty królewskie, na placu u wrót bramy Samaryjskiej, a wszyscy prorocy prorokowali przed nimi.

11 A Sedechyjasz, syn Chenaana, sprawił sobie rogi żelazne, i rzekł: Tak mówi Pan: Temi będziesz bódł Syryjczyki, aż je wyniszczysz.

12 Także wszyscy prorocy prorokowali, mówiąc: Ciągnij do Ramot Galaad, a będzieć się szczęściło; albowiem je poda Pan w ręce królewskie.

13 Tedy poseł, który chodził, aby przyzwał Micheasza, rzekł do niego, mówiąc: Oto teraz słowa proroków jednemi usty dobrze tuszą królowi; niechże będzie proszę słowo twoje, jako słowo jednego z nich, a mów dobre rzeczy.

14 I rzekł Micheasz: Jako żywy Pan, że co mi kolwiek rzecze Pan, to mówić będę.

15 A gdy przyszedł do króla, rzekł król do niego: Micheaszu, mamyż ciągnąć na wojnę przeciw Ramot Galaad, czyli zaniechać? A on mu rzekł: Ciągnij, a będzieć się szczęściło; albowiem je poda Pan w ręce królewskie.

16 I rzekł do niego król: A wieleż cię razy mam przysięgą obowiązać, abyś mi nie mówił jedno prawdę w imieniu Pańskiem?

17 Przetoż rzekł: Widziałem wszystek lud Izraelski rozproszony po górach jako owce, które nie mają pasterza; bo rzekł Pan: Nie mają ci pana; niech się wróci każdy do domu swego w pokoju.

18 I rzekł król Izraelski do Jozafata: Izażem ci nie powiadał, że mi nie miał prorokować dobrego, ale złe?

19 A Micheasz rzekł: Słuchajże tedy słowa Pańskiego: Widziałem Pana siedzącego na stolicy swojej, i wszystko wojsko niebieskie stojące po prawicy jego, i po lewicy jego.

20 I rzekł Pan: Kto zwiedzie Achaba, aby szedł a upadł w Ramot Galaad? A gdy mówił jeden tak, a drugi inaczej;

21 Tedy wystąpił duch, i stanął przed Panem, mówiąc: Ja go zwiodę. A Pan mu rzekł: Przez cóż?

22 Odpowiedział: Wynijdę, a będę duchem kłamliwym w ustach wszystkich proroków jego. I rzekł mu Pan: Zwiedziesz, i pewnie przemożesz. Idźże, a czyń tak.

23 Przetoż teraz oto dał Pan ducha kłamliwego w usta tych wszystkich proroków twoich, gdyż Pan wyrzekł przeciwko tobie złe.

24 Tedy przystąpiwszy Sedechyjasz, syn Chenaana, uderzył Micheasza w policzek, mówiąc: Kiedyż odszedł Duch Pański odemnie, aby z tobą mówił?

25 I odpowiedział Micheasz: Oto ty ujrzysz dnia onego, kiedy wnijdziesz do najskrytszej komory, abyś się skrył.

26 I rzekł król Izraelski: Weźmij Micheasza, a wiedź go do Amona, starosty miejskiego, i do Joasa, syna królewskiego.

27 I rzeczesz: Tak mówi król: Wsadźcie tego męża do więzienia; a dawajcie mu jeść chleb utrapienia i wodę ucisku, aż się wrócę w pokoju.

28 Ale odpowiedział Micheasz: Jeźliże się wrócisz w pokoju, tedyć nie mówił Pan przez mię. Nadto rzekł: Słuchajcież wszyscy ludzie.

29 A tak ciągnął król Izraelski i Jozafat, król Judzki, do Ramot Galaad.

30 I rzekł król Izraelski do Jozafata: Odmienię się, gdy pójdę do bitwy; ale ty ubierz się w szaty twoje. I odmienił się król Izraelski, a szedł ku bitwie.

31 A król Syryjski rozkazał był hetmanom, których było trzydzieści i dwa nad wozami jego, mówiąc: Nie potykajcie się ani z małym, ani z wielkim, tylko z samym królem Izraelskim.

32 I stało się, gdy ujrzeli Jozafata hetmani, co byli nad wozami, rzekli: Zaprawdę to król Izraelski; i obrócili się przeciwko niemu, chcąc się z nim potykać; ale Jozafat zawołał.

33 Wtem obaczywszy hetmani, co byli nad wozami, że nie ten był król Izraelski, odwrócili się od niego.

34 Lecz mąż niektóry strzelił z łuku na niepewne, i postrzelił króla Izraelskiego między nity i między pancerz; który rzekł woźnicy swemu: Nawróć, a wywieź mię z wojska; bom jest raniony.

35 I wzmogła się bitwa dnia onego, a król stał na wozie przeciw Syryjczykom: potem umarł w wieczór, a krew ciekła z rany jego na wóz.

36 Tedy wołał woźny w wojsku, gdy już słońce zachodziło, mówiąc: Wróć się każdy do miasta swego i każdy do ziemi swojej.

37 A tak umarł król, a odwiezion jest do Samaryi, i pochowano go w Samaryi.

38 A gdy umywano wóz w sadzawce Samaryjskiej, lizali psy krew jego, także gdy umywano zbroję jego: według słowa Pańskiego, które był powiedział.

39 A inne sprawy Achabowe i wszystko, co czynił, i dom z kości słoniowych, który zbudował, wszystkie też miasta, które pobudował, azaż to nie jest spisane w kronikach o królach Izraelskich?

40 I zasnął Achab z ojcami swymi, a królował Ochozyjasz, syn jego, miasto niego.

41 A Jozafat, syn Azy, począł królować nad Judą czwartego roku za panowania Achaba, króla Izraelskiego.

42 A Jozafat miał trzydzieści i pięć lat, gdy królować począł, a dwadzieścia i pięć lat królował w Jeruzalemie; a imię matki jego było Azuba, córka Salajowa.

43 I chodził po wszystkiej drodze Azy, ojca swego, a nie odchylał się od niej, czyniąc to, co było dobrego przed oczyma Pańskiemi.

44 Wszakże iż wyżyn nie poburzyli, jeszcze lud ofiarował i kadził po wyżynach.

45 Uczynił też pokój Jozafat z królem Izraelskim.

46 A inne sprawy Jozafatowe, i moc jego, której dokazywał, i jako walczył, azaż to nie jest napisane w kronikach królów Judzkich?

47 Ten wyplenił z ziemi ostatek Sodomczyków, którzy byli pozostali za dni Azy, ojca jego.

48 Na ten czas nie było króla w Edomskiej ziemi; tylko starosta był miasto króla.

49 I nasprawiał Jozafat okrętów na morze, aby chodziły do Ofir po złoto. Ale nie doszły; bo się rozbiły one okręty w Asyjon Gaber.

50 Rzekł także był Ochozyjasz, syn Achaba, do Jozafata: Niech jadą słudzy moi z sługami twymi w okrętach. Ale niechciał Jozafat.

51 Zasnął tedy Jozafat z ojcami swymi, i pochowany jest z ojcami swymi w mieście Dawida, ojca swego; a królował Joram, syn jego, miasto niego.

52 Ochozyjasz, syn Achaba, począł królować nad Izraelem w Samaryi roku siedmnastego Jozafata, króla Judzkiego, i królował nad Izraelem dwa lata.

53 I czynił złe przed oczyma Pańskiemi, chodząc drogą ojca swego, i drogą matki swej, i drogą Jeroboama, syna Nabatowego, który przywiódł do grzechów Izraela. Służył także Baalowi, a kłaniał mu się, i pobudzał do gniewu Pana, Boga Izraelskiego, według wszystkiego, co czynił ojciec jego.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Królewska 22

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Królewska 22:1

Epifania i Bazylea:

„Syryjczykami” — wyobraża radykalistów (rewolucjonistów) francuskich. (TP 1928, s. 57)

„Izraelczykami” — (pozafiguralnym Achabem) autokracją. (TP 1928, s. 57)

1 Księga Królewska 22:2

Epifania i Bazylea:

„Jozafat” — przedstawia kapitał w Brytanii. (TP 1928, s. 57) figuruje Wielką Brytanię jako kraj arystokratyczny. (TP 1931, s. 66) Z punktu widzenia specjalnych obrazów (a nie z punktu widzenia wielkich lub małych 2520-letnich paraleli) Jozafat, król Judy, przedstawia Amerykę od czasów wojny domowej Stanów Zjednoczonych (1861 r.) prawie do końca I fazy Wojny Światowej, pomagającą bezinteresownie europejskim Aliantom (Izraelowi; zob. T. P.' 31, str. 67, par. 4). Jako pozaobraz Jozafata, rzeczy poświęcone ofiarowała religii (domowi PAŃSKIEMU), tzn. przedstawiła i zastosowała w praktyce wszystkie zasady wolności pozostające w związku z religią jak: wolność kultu, wolność propagandy religijnej za pośrednictwem słowa i druku (włączając wolność angażowania się w religijnych kontrowersjach), wolność zgromadzania się i rozpowszechniania religii nie kontrolowanej, popieranej lub faworyzowanej przez państwo, realizując w ten sposób rozdział kościoła od państwa. (TP 1973, s. 22)

1 Księga Królewska 22:3

Epifania i Bazylea:

„Ramot Galaad” — (chropowate wzgórza), reprezentuje najprzedniejsze miejsce w Europie. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 22:4

Epifania i Bazylea:

„Ramot Galaad” — (chropowate wzgórza), reprezentuje najprzedniejsze miejsce w Europie. (TP 1933, s. 71)

„Jozafat” — figuruje Wielką Brytanię jako kraj arystokratyczny. (TP 1931, s. 66)

1 Księga Królewska 22:5

Epifania i Bazylea:

„Jozafat” — figuruje Wielką Brytanię jako kraj arystokratyczny. (TP 1931, s. 66)

1 Księga Królewska 22:6

Epifania i Bazylea:

„proroków” — prorocy, którzy oszukali króla przedstawiają politycznych, społecznych i finansowych mówców autokracyji. (TP 1928, s. 57)

„Ramot Galaad” — (chropowate wzgórza), reprezentuje najprzedniejsze miejsce w Europie. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 22:7

Epifania i Bazylea:

„Jozafat” — figuruje Wielką Brytanię jako kraj arystokratyczny. (TP 1931, s. 66)

1 Księga Królewska 22:8

Epifania i Bazylea:

„Micheasz” — reprezentuje liberalną klasę mężów stanu Europy. (TP 1928, s. 57)

„Jozafat” — figuruje Wielką Brytanię jako kraj arystokratyczny. (TP 1931, s. 66)

1 Księga Królewska 22:10

Epifania i Bazylea:

„Jozafat” — figuruje Wielką Brytanię jako kraj arystokratyczny. (TP 1931, s. 66)

1 Księga Królewska 22:11

Epifania i Bazylea:

„Sedechyjasz, syn Chenana, który sprawił sobie rogi żelazne” — wyobraża takich dyplomatów jak William Pitt młodszy, który skuł finansem autokratyczne narody Europy w sojusz przeciwko demokratycznej Francji. (TP 1928, s. 57)

1 Księga Królewska 22:12

Epifania i Bazylea:

„prorocy” — prorocy, którzy oszukali króla przedstawiają politycznych, społecznych i finansowych mówców autokracyji. (TP 1928, s. 57)

„Ramot Galaad” — (chropowate wzgórza), reprezentuje najprzedniejsze miejsce w Europie. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 22:13

Epifania i Bazylea:

„proroków” — prorocy, którzy oszukali króla przedstawiają politycznych, społecznych i finansowych mówców aotokracyji. (TP 1928, s. 57)

1 Księga Królewska 22:15

Epifania i Bazylea:

„Ramot Galaad” — (chropowate wzgórza), reprezentuje najprzedniejsze miejsce w Europie. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 22:18

Epifania i Bazylea:

„do Jozafata” — figuruje Wielką Brytanię jako kraj arystokratyczny. (TP 1931, s. 66)

1 Księga Królewska 22:20

Epifania i Bazylea:

„Achaba” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

„Ramot Galaad” — (chropowate wzgórza), reprezentuje najprzedniejsze miejsce w Europie. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 22:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Duchem kłamliwym” — Jeden z upadłych duchów.

Epifania i Bazylea:

„proroków” — prorocy, którzy oszukali króla przedstawiają politycznych, społecznych i finansowych mówców aotokracyji. (TP 1928, s. 57)

1 Księga Królewska 22:23

Epifania i Bazylea:

„proroków” — prorocy, którzy oszukali króla przedstawiają politycznych, społecznych i finansowych mówców aotokracyji. (TP 1928, s. 57)

1 Księga Królewska 22:29

Epifania i Bazylea:

„Jozafat” — figuruje Wielką Brytanię jako kraj arystokratyczny. (TP 1931, s. 66)

„Ramot Galaad” — (chropowate wzgórza), reprezentuje najprzedniejsze miejsce w Europie. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 22:30

Epifania i Bazylea:

„do Jozafata” — figuruje Wielką Brytanię jako kraj arystokratyczny. (TP 1931, s. 66)

1 Księga Królewska 22:32

Epifania i Bazylea:

„Jozafat” — figuruje Wielką Brytanię jako kraj arystokratyczny. (TP 1931, s. 66)

1 Księga Królewska 22:34

Epifania i Bazylea:

„lecz mąż niektóry strzelił z łuku” — przedstawia Napoleona. (TP 1928, s. 57)

„postrzelił króla” — autokracja została porażona. (TP 1928, s. 57)

„wywiedź mię z wojska; bom jest raniony” — przedstawia porażenie autokracji przez zniszczenie Świętego Państwa Rzymskiego w 1806 r. (TP 1928, s. 57)

1 Księga Królewska 22:39

Epifania i Bazylea:

„Achabowe” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 22:40

Epifania i Bazylea:

„i zasnął Achab” — autokracja została zniszczona. (TP 1928, s. 57) Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1932, s. 36) Achabowa faza polityki europejskiej istniała już setki lat zanim jej późniejsza faza zapoczątkowała się, co miało miejsce podczas wojen Napoleońskich. (TP 1932, s. 36) Europa Autokratyczna zaczęła umierać podczas Rewolucji francuskiej i wojen Napoleońskich. (TP 1932, s. 36) śmierć Achaba reprezentuje śmierć autokratycznej Europy w okresach przeważnie od Francuskiej Rewolucji do ogólnoeuropejskiej rewolucji w 1848 roku, i jej resztek na początku XX stulecia, gdy autokracja znikła w Europie, a nastały państwa konstytucyjne. (TP 1933, s. 71)

„A królował Ochozjasz” — reprezentuje Europę narodowo-niezależną i odrębną. (TP 1932, s. 36) Podczas umierania Europy Autokratycznej, Europa składająca się z niezależnych i odrębnie działających państw zaczęła w tym czasie wchodzić w fazę Europy sprzymierzonej, a tak więc w ciągu XIX stulecia i w pierwszej części XX, te dwie fazy -- Europa składająca się z niezależnych i działających odrębnie państw i Europa sprzymierzona -- działały razem. (Ochozjasz przy śmierci swego Ojca wziął swego brata Jorama za swego regenta -TP 27'34). (TP 1932, s. 36) /mój dopisek: Ochozjasz rozpoczął królowanie w 17 roku Jozafata -1 Król.22:52 - i królował dwa lata; Po roku królowania w 18 roku Jozafata wziął Jorama, swego brata jako współ-władcę - 2 Król.3:1/ (TP 1932, s. 36) Ochozjaszowa faza polityki europejskiej zakończyła swój żywot w skutek wojny światowej. (TP 1932, s. 36)

1 Księga Królewska 22:41

Epifania i Bazylea:

„Jozafat” — figuruje Amerykę z punktu zapatrywania na jej utrzymywanie takiej polityki jak np. wolność wg prawa, równość wg prawa, Doktryna Monroego i niesienie dobrowolnej pomocy sprzymierzonej Europie. (TP 1931, s. 66)

„Achaba” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 22:42

Epifania i Bazylea:

„Jozafat” — figuruje Amerykę z punktu zapatrywania na jej utrzymywanie takiej polityki jak np. wolność wg prawa, równość wg prawa, Doktryna Monroego i niesienie dobrowolnej pomocy sprzymierzonej Europie.-3 (TP 1931, s. 66)

1 Księga Królewska 22:45

Epifania i Bazylea:

„Jozafat” — figuruje Amerykę z punktu zapatrywania na jej utrzymywanie takiej polityki jak np. wolność wg prawa, równość wg prawa, Doktryna Monroego i niesienie dobrowolnej pomocy sprzymierzonej Europie. (TP 1931, s. 66)

1 Księga Królewska 22:46

Epifania i Bazylea:

„Jozafatowe” — figuruje Amerykę z punktu zapatrywania na jej utrzymywanie takiej polityki jak np. wolność wg prawa, równość wg prawa, Doktryna Monroego i niesienie dobrowolnej pomocy sprzymierzonej Europie. (TP 1931, s. 66)

1 Księga Królewska 22:49

Epifania i Bazylea:

„Jozafat” — figuruje Amerykę z punktu zapatrywania na jej utrzymywanie takiej polityki jak np. wolność wg prawa, równość wg prawa, Doktryna Monroego i niesienie dobrowolnej pomocy sprzymierzonej Europie. (TP 1931, s. 66)

1 Księga Królewska 22:50

Epifania i Bazylea:

„Ochozyjasz” — (izraelski) reprezentuje państwa europejskie niezależne jedne od drugich. (TP 1933, s. 71)

„Achaba” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

„Jozafat” — figuruje Amerykę z punktu zapatrywania na jej utrzymywanie takiej polityki jak np. wolność wg prawa, równość wg prawa, Doktryna Monroego i niesienie dobrowolnej pomocy sprzymierzonej Europie. (TP 1931, s. 66)

1 Księga Królewska 22:51

Epifania i Bazylea:

„Jozafat” — figuruje Amerykę z punktu zapatrywania na jej utrzymywanie takiej polityki jak np. wolność wg prawa, równość wg prawa, Doktryna Monroego i niesienie dobrowolnej pomocy sprzymierzonej Europie. (TP 1931, s. 66)

„Joram” — (judzki), przedstawia Amerykańską Reakcję. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 22:52

Epifania i Bazylea:

„Ochozjasz” — reprezentuje Europę narodowo-niezależną i odrębną. (TP 1932, s. 36,37) Podczas umierania Europy Autokratycznej, Europa składająca się z niezależnych i odrębnie działających państw zaczęła w tym czasie wchodzić w fazę Europy sprzymierzonej, a tak więc w ciągu XIX stulecia i w pierwszej części XX, te dwie fazy -- Europa składająca się z niezależnych i działających odrębnie państw i Europa sprzymierzona -- działały razem. (Ochozjasz przy śmierci swego Ojca wziął swego brata Jorama za swego regenta -TP 27'34). (TP 1932, s. 36,37) /mój dopisek: Ochozjasz rozpoczął królowanie w 17 roku Jozafata - i królował dwa lata; Po roku królowania w 18 roku Jozafata wziął Jorama, swego brata jako współ-władcę - 2Król.3:1/ (TP 1932, s. 36,37) Ochozjaszowa faza polityki europejskiej zakończyła swój żywot w skutek wojny światowej. (TP 1932, s. 36,37)

„Achaba” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1932, s. 36,37) Achabowa faza polityki europejskiej istniała już setki lat zanim jej późniejsza faza zapoczątkowała się, co miało miejsce podczas wojen Napoleońskich. (TP 1932, s. 36,37) Europa Autokratyczna zaczęła umierać podczas Rewolucji francuskiej i wojen Napoleońskich. (TP 1932, s. 36,37)

„w Samarii” — wyrażenie "w Samarii" jest typem na sferę polityczną. (TP 1932, s. 36,37)

„Jozafata” — Jozafat figuruje Amerykę z punktu zapatrywania na jej utrzymywanie takiej polityki jak np. wolność wg prawa, równość wg prawa, Doktryna Monroego i niesienie dobrowolnej pomocy sprzymierzonej Europie. (TP 1931, s. 66)

1 Księga Królewska 22:53

Epifania i Bazylea:

„przed oczyma Pańskimi” — przedstawia Pańskie zasady. (TP 1932, s. 37) kom. do 1 Krl. 22:54: (TP 1932)

„Służył też Baalowi” — europejskie państwa działające niezależnie i odrębnie (pozafiguralny Ochozjasz) nadal ubiegały się o władzę i narzucały swoją wolę innym. (TP 1932, s. 37)

Literatura o rozdziale 1 Księga Królewska 22

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Królewska

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.