1 Księga Królewska 5

1 Księga Królewska, rozdział 5 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (18 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Królewska 5 — Biblia Gdańska

1 I posłał Hiram, król Tyrski, sługi swe do Salomona, bo usłyszał, że go pomazano za króla miasto ojca jego; albowiem miłował Hiram Dawida po wszystkie dni.

2 Salomon też zaś posłał do Hirama, mówiąc:

3 Ty wiesz, że Dawid, ojciec mój, nie mógł budować domu imieniowi Pana, Boga swego, dla wojen, które go były ogarnęły, aż nieprzyjacioły podał Pan pod stopy nóg jego;

4 Ale teraz Pan, Bóg mój, dał mi odpoczynienie zewsząd, i niemam żadnego przeciwnika, ani zabiegu złego.

5 A otom umyślił budować dom imieniowi Pana, Boga mego, jako powiedział Pan do Dawida, ojca mego, mówiąc: Syn twój, któremu dam miasto ciebie osiąść stolicę twoję, ten zbuduje dom ten imieniowi memu.

6 Przetoż teraz rozkaż, aby mi narąbano ceder na Libanie, a słudzy moi będą z sługami twoimi, a zapłatę sług twoich dam tobie tak, jako rzeczesz; albowiem ty wiesz, że niemasz między nami męża, któryby umiał tak rąbać drzewo, jako Sydończycy.

7 A gdy usłyszał Hiram słowa Salomonowe, uradował się bardzo i rzekł: Błogosławiony Pan dzisiaj, który dał Dawidowi syna mądrego nad tym ludem wielkim.

8 I posłał Hiram do Salomona, mówiąc: Słyszałem z czemeś posłał do mnie. Uczynię wszystkę wolą twoję około drzewa cedrowego, i około drzewa jodłowego.

9 Słudzy moi zwiozą je z Libanu do morza, a ja je każę złożyć w tratwy, i spuścić morzem aż do miejsca, o którem mi dasz znać, i tam je rozwiążę, a ty je pobierzesz. Ty też uczynisz wolą moję, a dasz obrok czeladzi mojej.

10 A tak Hiram dodawał Salomonowi drzewa cedrowego, i drzewa jodłowego, jako wiele chciał.

11 Salomon także dawał Hiramowi dwadzieścia tysięcy miar pszenicy na żywność czeladzi jego, i dwadzieścia tysięcy miar oliwy wybijanej; to dawał Salomon Hiramowi na każdy rok.

12 A Pan dał mądrość Salomonowi, jako mu był obiecał, i był pokój między Hiramem i między Salomonem, a uczynili przymierze między sobą.

13 Tedy kazał wybierać król Salomon robotniki ze wszystkiego Izraela, a było wybranych trzydzieści tysięcy mężów.

14 Które słał do Libanu po dziesięć tysięcy na każdy miesiąc, na przemiany; po miesiącu mieszkali na Libanie, a po dwa miesiące w domu swym; a Adoniram był przełożony nad tymi wybranymi.

15 Miał też Salomon siedmdziesiąt tysięcy tych, którzy nosili ciężary, a ośmdziesiąt tysięcy tych, którzy rąbali na górze;

16 Oprócz przedniejszych urzędników Salomonowych, których było nad robotą trzy tysiące i trzy sta, którzy byli przełożeni nad ludem odprawującym robotę.

17 Rozkazał też król, aby wożono kamienie wielkie, kamienie drogie, i kamienie ciosane, na założenie gruntów domu.

18 Ciosali tedy rzemieślnicy Salomonowi, i rzemieślnicy Hiramowi, i Gimblimczycy. A tak gotowali drzewo i kamienie na budowanie domu.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Królewska 5

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Królewska 5:1

Epifania i Bazylea:

„Hiram” — [Hiram - spokojny]; Głównym pomocnikiem J. podczas Epifanii był brat R.G. Jolly, który tak jak J. był parousyjnym pielgrzymem. (TP 1956, s. 12)

„król Tyrski” — [Tyr - skała]; którego rada i kierownictwo były stosowane przez wielu takich, którzy byli dobrze ugruntowani i utwierdzeni w wierze. (TP 1956, s. 12) W 1917 r. brat Jolly mieszkał w Filadelfii, Pa, gdzie pomimo silnej opozycji ze strony większości 22 lokalnych starszych, oraz zwolenników głównej kwatery J.F.R. w Brooklynie, Pan umożliwił mu zatrzymać więcej niż połowę Zboru w Filadelfii (którego liczba w owym czasie wynosiła ok. 600 braci) przy pomocy Prawdy przeciwnej błędom tomu VII, oraz przy pomocy Testamentu i Statutu onego Sługi, jako przeciwne pogwałceniom J.F.R. i jego buntowaniu się przeciwko takowym. (TP 1956, s. 12) Było to po wybraniu przez akcjonariuszy Towarzystwa większością głosów J.F.R. na swego prezydenta w styczniu 1918 r., tym to sposobem przyłączyli się oni do buntowania przeciwko Słowom Bożym, gardząc radą Najwyższego (Ps.107:11), że pewna liczba wierniejszych braci zebrała się na konwencji w Fort Pitt aby rozważyć co mogłoby być wolą Bożą względem nich. Po przedstawieniu przez kilku innych pielgrzymów swych poglądów co do znaczenia wypadków, jakie nastąpiły po śmierci brata R., które to poglądy nie były ogólnie przyjęte, J. dał wyjaśnienie ostatnich pokrewnych czynności Eliasza i Elizeusza, figura i pozafigura, które zostało przyjęte przez wielu, jako Prawda będąca w zgodzie z Pismem Św. rozumem i wypełnionymi faktami, oraz wypełnione pociechą wielce potrzebną w owym czasie. (TP 1956, s. 12)

„I posłał... sługi swe do Salomona” — Brat Jolly zasięgnął rady niektórych braci, którzy byli obecni na konwencji w Fort Pitt, więc on i inni, szczególnie dwie siostry, które ofiarowały J. dom w Filadelfii, zaprosili J. aby uczynił w Filadelfii swą główną kwaterę, obiecując mu tam wielki posłuch wiernych braci, prawdziwych i wiernych Prawdzie parousyjnej i jej zarządzeniom. (TP 1956, s. 12)

„bo usłyszał, że go pomazano za króla miasto ojca jego” — Brat Jolly był obecny na konwencji w Fort Pitt i słuchał z radością to, i uznał, że to jest pierwsza postępująca Prawda, którą Pan dał mu od śmierci R. On zauważył, że Pan dał tę rozwijającą się Prawdę przez J. i dlatego go przyjął, jako tego, który był użyty w tej łączności by udzielać postępowej Prawdy. (TP 1956, s. 12)

„albowiem miłował Hiram Dawida po wszystkie dni” — Brat Jolly był wtedy i zawsze wierny bratu R., jako Pańskiemu wykonawcy. (TP 1956, s. 12)

1 Księga Królewska 5:2

Epifania i Bazylea:

„Salomon też zaś posłał do Hirama, mówiąc” — J. przypomniał bratu Jolly. (TP 1956, s. 12)

1 Księga Królewska 5:3

Epifania i Bazylea:

„Ty wiesz, że Dawid, ojciec mój, nie mógł budować domu imieniowi Pana, Boga swego” — że brat R., jego poprzednik, jako Pański wyraziciel, nie mógł zbudować epifanicznej Świątyni, tj. zorganizować lud Boży w oddzielne klasy, itd. (TP 1956, s. 12)

„dla wojen, które go były ogarnęły, aż nieprzyjacioły podał Pan pod stopy nóg jego” — albowiem za czasów życia brata R. nie było właściwym sądzić kto był z M.St., a kto był z W.G., ani też M.G. nie byli widoczni jako klasa. Pracą brata R. było karmienie i prowadzenie Kościoła w kontrowersjach niezbędnych do czynienia i skończenia żęcia. (TP 1956, s. 12)

1 Księga Królewska 5:4

Epifania i Bazylea:

„Ale teraz Pan, Bóg mój, dał mi odpocznienie zewsząd, i niemam żadnego przeciwnika, ani zabiegu złego” — J. podał bratu Jolly wiele dowodów z Pisma Św., że wysokie powołanie było skończone, że nastała noc, w której żaden nie mógł wykonywać pracy żęcia i że Bóg dlatego dał J. i innym z nim odpocznienie od tej pracy, tym dowodom żaden przeciwnik, ani żadna przeciwna okoliczność nie będzie w stanie zaprzeczyć lub z powodzeniem stawić opór. (TP 1956, s. 12)

1 Księga Królewska 5:5

Epifania i Bazylea:

„A otom umyślił budować dom imieniowi Pana, Boga mego, jako powiedział Pan do Dawida, ojca mego, mówiąc: Syn twój, któremu dam miasto ciebie osiąść stolicę twoję, ten zbuduje dom ten imieniowi memu” — Oprócz tego J. powiedział bratu Jolly o swej determinacji zbudowania epifanicznej Świątyni dla charakteru, czci itd. Bożej zgodnie z Pańskimi pragnieniami i zarządzeniami tak jak On je wyraził do brata R., mianowicie, że J. jako następujący po nim wykonawca, będzie miał pieczę nad tą pracą. (TP 1956, s. 12,13)

1 Księga Królewska 5:6

Epifania i Bazylea:

„Przetoż teraz rozkaż, aby mi narąbano ceder” — J. również prosił brata Jolly, jako wodza, aby przyprowadził do niego dla epifanicznej świątyni: braci M.St. (TP 1956, s. 13)

„na Libanie” — [Liban - biały]; spośród tych usprawiedliwionych z wiary. (TP 1956, s. 13)

„a słudzy moi będą z sługami twoimi” — i przyrzekł zupełną współpracę. (TP 1956, s. 13)

„a zapłatę sług twoich dam tobie tak, jako rzeczesz” — ani też robotnicy służący z bratem Jolly nie mieli pójść bez nagrody, albowiem J. obiecał im obfitości Prawdy, oraz jej właściwe wyrozumienie, które było ich zupełnym zadowoleniem, według ich możności przyswojenia jej sobie. (TP 1956, s. 13)

„albowiem ty wiesz, że niemasz między nami męża, któryby umiał tak rąbać drzewo, jako Sydończycy” — albowiem J. wiedział, że był powołany przez Pana szczególniej do stawienia oporu rewolucjonizmowi z W.G., brat Jolly i ci, którzy byli z nim, byli bieglejszymi niż J. i ci którzy byli z nim, aby przygotować i pozyskać poświęconych i skłonnych do poświęcenia spośród niepoświęconych usprawiedliwionych z wiary. (TP 1956, s. 13)

1 Księga Królewska 5:7

Epifania i Bazylea:

„A gdy usłyszał Hiram słowa Salomonowe, uradował się bardzo i rzekł” — Brat Jolly z radością przyjął to wyrozumienie. (TP 1956, s. 14)

„Błogosławiony Pan dzisiaj, który dał Dawidowi syna mądrego nad tym ludem wielkim” — On chwalił Boga za dostarczenie na miejsce brata R. mądrego następcy, nie w jego urzędzie, jako on Sługa nad czeladzią, lecz jako Pański wykonawca na Epifanię, który posiadał dobry sąd w Duchu Prawdy, i który posiadał zdolności do wyrozumienia Prawdy. (TP 1956, s. 14)

1 Księga Królewska 5:8

Epifania i Bazylea:

„I posłał Hiram do Salomona, mówiąc: Słyszałem z czemeś posłał do mnie. Uczynię wszystkę wolą twoję około drzewa cedrowego, i około drzewa jodłowego” — Po uważnym rozważeniu tych spraw brat Jolly zaofiarował całkowitą współpracę, jaka była żądana. Tylko dwa z trzech rodzajów drzewa, które przedstawiają nowe stworzenia są tu wymienione, być może, że one przedstawiają wszystkie trzy klasy. (TP 1956, s. 14)

1 Księga Królewska 5:9

Epifania i Bazylea:

„Słudzy moi zwiozą je z Libanu” — brat Jolly obiecał przygotować poświęconych i skłonnych do poświęcenia, spośród tych, którzy byli w stanie usprawiedliwienia. (TP 1956, s. 14)

„a ja je każę złożyć w tratwy” — zaofiarował się przyprowadzić ich (usprawiedliwionych) do J. w grupach. (TP 1956, s. 14)

„i spuścić morzem” — przez drogę ponad tą grzesznego i buntującego się świata. (TP 1956, s. 14)

„aż do miejsca, o którem mi dasz znać, i tam je rozwiążę, a ty je pobierzesz” — a J. miał poczynić zarządzenia przez które poświęceni i skłonni do poświęcenia mogliby być przyprowadzeni do sfery jego służby Prawdzie. (TP 1956, s. 14)

„Ty też uczynisz wolą moję, a dasz obrok czeladzi mojej” — W dodatku J. miał dostarczyć specjalnych Prawd dla nowych stworzeń z M.St. ściśle połączonych z bratem Jolly, albowiem wszystkie nowe stworzenia były w świątnicy i były kapłanami, aż zostały objawione jako utratnicy koron. (TP 1956, s. 14)

1 Księga Królewska 5:10

Epifania i Bazylea:

„A tak Hiram dawał Salomonowi drzewa cedrowego, i drzewa jodłowego, jako wiele chciał” — Po uważnym rozważeniu tych spraw brat Jolly zaofiarował całkowitą współpracę, jaka była żądana. Tylko dwa z trzech rodzajów drzewa, które przedstawiają nowe stworzenia są tu wymienione, być może, że one przedstawiają wszystkie trzy klasy. (TP 1956, s. 14)

1 Księga Królewska 5:11

Epifania i Bazylea:

„Salomon także dawał Hiramowi dwadzieścia tysięcy miar pszenicy na żywność czeladzi jego” — (20000=2x10x10x10x10); J. dostarczył dla nich prawd, jako kapłanom M.St. (cyfra 2 tutaj wskazuje, że były dwie klasy kapłanów w ten sposób ściśle połączone z bratem Jolly: zatrzymujący korony, oraz nieobjawieni utratnicy koron. (TP 1956, s. 14)

„i dwadzieścia tysięcy miar oliwy wybijanej” — (20 miar = 20 homerów = 200 batów. Ez.45:11,14); J. również dostarczył dla nich właściwego wyrozumienia tych najwyborniejszych Prawd czystej (tłuczonej, a zatem najwyborniejszej) oliwy; (oświeceni Epifanią nowe stworzenia są tu znowu pokazane w tych samych dwóch klasach, podczas, gdy są jeszcze w ich usprawiedliwionym człowieczeństwie - 2x10x10). (TP 1956, s. 14)

„to dawał Salomon Hiramowi na każdy rok” — czynił on to ustawicznie. (TP 1956, s. 14)

1 Księga Królewska 5:12

Epifania i Bazylea:

„A Pan dał mądrość Salomonowi, jako mu był obiecał, i był pokój między Hiramem i między Salomonem, a uczynili przymierze między sobą” — A Pan dał J. całą Prawdę będącą na czasie, tak jak to obiecał, J. i brat Jolly wspólnie pracowali w doskonałej harmonii, J. jako duchowy zaopatrzeniowiec brata Jolly pod Panem, a brat Jolly, jako jego specjalny pomocnik w pracy epifanicznej. (TP 1956, s. 14)

1 Księga Królewska 5:13

Epifania i Bazylea:

„Tedy kazał wybierać król Salomon robotniki ze wszystkiego Izraela” — Wielu z Pańskiego poświęconego ludu służyło Mu pod najwyższymi względami, pomimo, że mieli wiele ziemskich obowiązków, które zabierały im wiele czasu, a J. zarządzał dla nich, aby mieli przywileje służby w swoim usprawiedliwionym stanie, w pracy pielgrzymskiej, ewangelicznej, strzeleckiej, ochotniczej, w pracy ku osobom dotkniętym żałobą itd. według ich zdolności, bez względu na to czy byli z M.St., W.G. albo M.G. (TP 1956, s. 15)

„a było wybranych trzydzieści tysięcy mężów” — (30000=3x10x10x10x10); liczba ta wskazuje na trzy klasy w ich usprawiedliwionym człowieczeństwie. (TP 1956, s. 15)

1 Księga Królewska 5:14

Epifania i Bazylea:

„a Adoniram był przełożony nad tymi wybranymi” — [Adoniram - mój Pan jest wysoki]; przedstawia J. jako nadzorcę braci w ich częściowych usługach. (TP 1956, s. 15)

1 Księga Królewska 5:15

Epifania i Bazylea:

„Miał też Salomon siedemdziesiąt tysięcy tych, którzy nosili ciężary, a ośmdziesiąt tysięcy tych, którzy rąbali na górze” — (153600=70000+80000+3600); 2Kron.2:2----: "siedemdziesiąt tysięcy mężów co nosili ciężary" (70000=7x10x10x10x10); zwłaszcza więcej tych z M.St. (7), chociaż lud Boży we wszystkich czterech klasach (4 dziesiątki) nosił ciężary w swoim usprawiedliwionym człowieczeństwie: M.St., W.G., M.G., i niepoświęceni usprawiedliwieni z wiary. (TP 1956, s. 11,12,15) "a ośmdziesiąt tysięcy mężów, którzy rąbali drzewo na górze"----: (80000=2x4x10x10x10x10); On wyznaczył tym czterem klasom w ich usprawiedliwionym człowieczeństwie podwójną pracę rąbania błędów ciała w sobie i w drugich. (TP 1956, s. 11,12,15)

1 Księga Królewska 5:16

Epifania i Bazylea:

„Oprócz przedniejszych urzędników Salomonowych, których było nad robotą” — Bracia z M.St. byli dozorcami pierwszego i drugiego stopnia w służbie nad tymi, którzy służyli w inny sposób w pracy Pańskie. (TP 1959, s. 129)

„których było nad robotą trzy tysiące i trzysta” — Zdawałoby się na pierwszy rzut oka, że istnieje sprzeczność pomiędzy 1Król.5:16, a 2Kron.2:18; pierwszy ustęp podaje 3300 przełożonych, a drugi 3600. (TP 1956, s. 15) W rzeczywistości nie ma tu sprzeczności, ale raczej jest dokonała harmonia. Widocznie Salomon posiadał dwa różne szeregi przedniejszych urzędników, którzy mieli pieczę nad przełożonymi. (TP 1956, s. 15) Wszystkich ich było razem 550 (1Król.9:23). (TP 1956, s. 15) Przedniejszych było 250 (2Kron.8:10) (TP 1956, s. 15) Pozostałych więc jak wynika z odejmowania (550-250=300) było 300, którzy byli drugorzędnymi wśród przedniejszych. (TP 1956, s. 15) W 1Król.5:16 liczba urzędników nie obejmuje tych 300, jest więc ich tam wymienionych 3300; Natomiast 2Kron.2:18 liczba urzędników obejmuje również owych 300. (TP 1956, s. 15) Wszystkich urzędników Salomona było więc 3850; (3600+250=3850); a co nawiasowo daje iloczyn (7x350); liczba (7) wskazuje, że przełożeni, oraz ich przedniejsi urzędnicy przedstawiają braci M.St. (TP 1956, s. 15)

1 Księga Królewska 5:17

Epifania i Bazylea:

„Rozkazał też król, aby wożono kamienie wielkie, kamienie drogie, i kamienie ciosane, na założenie gruntów domu” — Pod zarządzeniami i pieczą wykonawczą J. zostały zgromadzone silne i cenne członki M.St., tak aby epifaniczna świątynia mogła być ustaloną z członków kapłaństwa uwolnionych od charakterystyk niestosownych dla nich by je posiadali. (TP 1956, s. 15)

1 Księga Królewska 5:18

Epifania i Bazylea:

„Ciosali tedy rzemieślnicy Salomonowi, i rzemieślnicy Hiramowi, i Gimblimczycy. A tak gotowali drzewo i kamienie na budowanie domu” — a ci, którzy współpracowali z J. i bratem Jolly pracowali razem z innymi, aby przygotować, tj. ociosać i wypolerować siebie wzajemnie od splugawień ciała i ducha, udoskonalając się w świętobliwości. (TP 1956, s. 15)

Literatura o rozdziale 1 Księga Królewska 5

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Królewska

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.