1 Księga Królewska 6

1 Księga Królewska, rozdział 6 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (38 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Królewska 6 — Biblia Gdańska

1 I stało się czterechsetnego i ośmdziesiątego roku po wyjściu synów Izraelskich z ziemi Egipskiej, miesiąca Kwietnia (ten jest miesiąc wtóry,) roku czwartego królowania Salomonowego nad Izraelem, że począł budować dom Panu.

2 A ten dom, który budował król Salomon Panu, był wdłuż na sześćdziesiąt łokci, a wszerz na dwadzieścia, a wzwyż na trzydzieści łokci.

3 Przysionek zasię przed kościołem był na dwadzieścia łokci wdłuż, jako był szeroki dom, a wszerz był na dziesięć łokci przed domem.

4 I poczynił w domu okna wewnątrz przestronne, a z dworu wąskie.

5 I zbudował przy murze kościelnym ganki wszędy w około, przy murze domu około kościoła i świątnicy; uczynił też gmachy w około.

6 Ganek spodni był na pięć łokci wszerz, a średni był na sześć łokci wszerz, a trzeci był na siedem łokci wszerz; bo był ustępy uczynił około domu z nadworza, aby balki nie przechodziły do murów kościelnych.

7 A gdy ten dom budowano, z kamienia wyrobionego, jakie przywożono, budowano go; a młota, ani siekiery, ani żadnego naczynia żelaznego nie słychać było w domu, gdy go budowano.

8 Drzwi do gmachu średniego były na prawej stronie domu, któremi po okrągłych schodach wchodzono do średniego, a z średniego do trzeciego.

9 A tak zbudował on dom, i dokończył go, i nakrył go balkami na kształt zasklepienia, i deskami cedrowemi.

10 Przybudował też ganki około całego domu na pięć łokci wzwyż, a przypojone były do domu balkami cedrowymi.

11 I stało się słowo Pańskie do Salomona, mówiąc:

12 Toć jest ten dom, który ty budujesz. Jeźli będziesz chodził w ustach moich, i sądy moje będziesz czynił, i zachowywał wszystkie rozkazania moje, chodząc w nich, tedy utwierdzę słowo moje z tobą, którem wyrzekł do Dawida, ojca twego.

13 I będę mieszkał w pośrodku synów Izraelskich, a nie opuszczę ludu mego Izraelskiego.

14 A tak zbudował Salomon dom on, i dokończył go.

15 I obłożył mury domu wewnątrz deskami cedrowemi; od tła domu aż do stropu okrył drzewem wewnątrz, a tło domu położył tarcicami jodłowemi.

16 Zbudował też przegrodzenie na dwadzieścia łokci wdłuż od strony do strony domu, z tarcic cedrowych od tła aż do stropu. A tak zbudował Bogu wewnątrz przybytek, aby był świątnicą najświętszą.

17 A na czterdzieści łokci był sam dom, to jest, kościół przed świątnicą.

18 A na deskach cedrowych wewnątrz w domu było rzezanie nakształt jabłek leśnych, i kwiecia rozkwitłego, wszystko z cedru, tak, że ani kamienia nie było widzieć.

19 A świątnicę najświętszą w domu wewnątrz nagotował, aby tam postawiona była skrzynia przymierza Pańskiego.

20 Która świątnica najświętsza wewnątrz była dwadzieścia łokci wdłuż, a dwadzieścia łokci wszerz, i dwadzieścia łokci wzwyż; a obił ją złotem szczerem, ołtarz także cedrowy obił złotem.

21 A tak obłożył Salomon dom on wewnątrz szczerem złotem, i zaciągnął łańcuchami złotemi przegrodzenie przed świątnicą świętych, które też obłożył złotem.

22 Także wszystek dom obił złotem, nie opuszczając żadnej strony, i cały ołtarz, który był przed świątnicą najświętszą, powlókł złotem.

23 Uczynił też w świątnicy najświętszej dwa Cherubiny z drzewa oliwnego; dziesięć łokci wzwyż był każdy z nich.

24 A było na pięć łokci skrzydło Cherubinowe jedno, a na pięć łokci skrzydło Cherubinowe drugie: dziesięć łokci było od końca skrzydła jednego aż do końca skrzydła drugiego.

25 Także na dziesięć łokci był i Cherub drugi: miara jednaka, i rzezanie jednakie było obu Cherubinów.

26 Wysokość Cherubina jednego była na dziesięć łokci, także i drugiego Cherubina.

27 I postawił one Cherubiny w pośrodku domu wnętrznego, i rozciągnęli skrzydła Cherubinowie, tak iż się dotykało skrzydło jednego jednej ściany, a skrzydło Cheruba drugiego dotykało się drugiej ściany, a skrzydła ich w pośród domu dotykały się siebie wespołek.

28 I powlókł one Cherubiny złotem.

29 Nadto i wszystkie ściany około domu przyozdobił wyryciem Cherubinów i palm, i kwiatów rozkwitłych wewnątrz i zewnątrz.

30 I tło domu położył złotem wewnątrz i zewnątrz.

31 Uczynił też w wejściu do świątnicy najświętszej drzwi z oliwnego drzewa, a podwoje i odrzwi były na pięć grani.

32 A te obie drzwi były z drzewa oliwnego, i przyozdobił je wyryciem Cherubinów, i palm, i rozkwitłych kwiatów, i powlókł je złotem; obłożył też Cherubiny i palmy złotem.

33 Także też uczynił i w wejściu kościelnem podwoje z drzewa oliwnego na cztery granie.

34 A obie drzwi były z drzewa jodłowego; na dwie się strony jedne drzwi otwierały, także na dwie strony drzwi drugie otwierały się.

35 I wyrył na nich Cherubiny i palmy, i rozkwitłe kwiaty, a powlókł złotem ciągnionem to, co było wyryto.

36 Przytem zbudował sień wnętrzną we trzy rzędy z kamienia ciosanego, a jednym rzędem z heblowanego drzewa cedrowego.

37 Roku czwartego, miesiąca Kwietnia, założony jest dom Pański;

38 A roku jedenastego, miesiąca Października, (ten jest miesiąc ósmy,) dokonany jest dom ze wszystkiem naczyniem jego i ze wszystkiem, co do niego należało. A budował go przez siedm lat.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Królewska 6

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Królewska 6:1

Paruzja (C.T. Russell):

„I stało się czterechsetnego i ośmdziesiątego roku” — Powinno być "580", ażeby pogodzić z innymi zarysami chronologicznymi i różnicy, jaka zachodzi między chronologią Ushera, a prawdziwą chronologią o całe 100 lat. Litera hebrajska oznaczająca "400" jest całkiem podobna do "500" i jest możliwe, że z tego powodu zaszła pomyłka. (mój dopisek: 400 to litera "Taw"; 500 to litera "Chet"; 80 to litera "Pe";)

Epifania i Bazylea:

„I stało się czterechsetnego i ośmdziesiątego roku po wyjściu synów Izraelskich z ziemi Egipskiej” — powinno być 580 roku. (TP 1956, s. 20)

„miesiąca Kwietnia ( ten jest miesiąc wtóry, )” — [Ziv - jasność, kwiecistość]; co odpowiada raczej miesiącowi majowi, a nie kwietniowi, jak jest podane w polskiej Biblii. (TP 1956, s. 20) roku czwartego królowania Salomonowego nad Izraelem, (TP 1956, s. 20)

„że począł budować dom Panu” — J. jako pozafiguralny Salomon, zaczął budować epifaniczną świątynie zaraz na początku Epifanii. (TP 1956, s. 20)

1 Księga Królewska 6:2

Epifania i Bazylea:

„A ten dom, który budował król Salomon Panu” — J. była dana epifaniczna Prawda i jej zarządzenia w dodatku do parousyjnej Prawdy i jej zarządzeń, tak, aby był w stanie zorganizować Kościół w jego różnych częściach. (TP 1956, s. 20,21)

1 Księga Królewska 6:3

Epifania i Bazylea:

„Przysionek zasię przed kościołem” — (Portyk wsparty na arkadach); J. przedstawił naukę o poświęceniu. (TP 1956, s. 21)

1 Księga Królewska 6:4

Epifania i Bazylea:

„I poczynił w domu, okna...” — Okna o ramach kratkowatych były, aby dostarczać wentylacji i światła do budynku. (TP 1956, s. 21)

1 Księga Królewska 6:5

Epifania i Bazylea:

„I zbudował przy murze kościelnym ganki” — Dostarczył różne sfery pracy dla kapłanów w kościele i zarządził dla nich by się ćwiczyli w tym w zgodzie z ich stosownymi urzędowymi władzami. (TP 1956, s. 21)

„wszędy w około” — po stronie północnej, zachodniej i południowej, lecz nie po wschodniej, bo tam był umieszczony przysionek. (TP 1956, s. 21)

1 Księga Królewska 6:6

Epifania i Bazylea:

„Ganek spodni był na pięć łokci wszerz, a średni był na sześć łokci wszerz, a trzeci był na siedem łokci wszerz” — (raczej niższe piętro, lub rząd pokoi); i urozmaicił je co do ważności według potrzeb i przedmiotów ich służby, albowiem te sfery służby były połączone z trzema klasami poświęconych Pańskich: M.G. (5 jest ułamkiem klasy M.G.), W.G. (6 jest wskaźnikiem zła i niedoskonałości utratników koron) i M.St. ( na które wskazuje liczba 7). (TP 1956, s. 21) W.G. przedstawione jest przez średni ganek (6 łokci szeroki) zbudowany wokół Świątyni Salomona, podczas gdy Młodociani Godni są reprezentowani przez spodni, czyli najniższy ganek (5 łokci szerokości). (TP 1966, s. 83)

„bo był ustępy uczynił około domu z nadworza, aby balki nie przechodziły do murów kościelnych” — ["bo był odstępy" - Rotherham]; Te sfery służby pozafiguralnego kapłaństwa były oddzielne i odrębne od ich urzędowych władz co do samej świątyni, chociaż były z nimi spokrewnione. (TP 1956, s. 21)

1 Księga Królewska 6:7

Paruzja (C.T. Russell):

„A gdy ten dom” — Typ na duchową świątynię. Kościół.

„Budowano z kamienia” — Typ na żywe kamienie.

„Wyrobionego” — Każdy członek duchowej świątyni jest dopasowywany do swego miejsca. Ukształtowanie, obciosywanie i szlifowanie jest dokonywane przez Jezusa, przedstawiciela Niebieskiego Ojca.

„Jakie przywożono” — Wszelkie dopasowywania i przygotowania są czynione w obecnym życiu.

Epifania i Bazylea:

„A gdy ten dom budowano, z kamienia wyrobionego, jakie przywożono, budowano go; a młota, ani siekiery, ani żadnego naczynia żelaznego nie słychać było w domu, gdy go budowano” — Epifaniczna świątynia zarówno co do jej Świątnicy i Świątnicy Najświętszej składała się z nowych stworzeń, którzy byli już jako tacy, tzn. nie było spłodzeń już z Ducha podczas okresu Epifanii, albowiem ostatni ewentualny członek M.St. i W.G. był spłodzony z Ducha 16.09.1914 roku, a zatem zanim epifaniczną właściwą świątynię zaczęto budować. Dlatego w budowaniu tej świątyni nie było potrzeby, ani też nie użyto żadnego sposobu, który by wytworzył nowe stworzenia spłodzone z Ducha, albowiem wszystkie one były już wytworzone; to co pozostało do wykonanie to zorganizowanie ich w odpowiedni sposób. (TP 1956, s. 21)

1 Księga Królewska 6:8

Epifania i Bazylea:

„Drzwi do gmachu średniego były na prawej stronie domu, któremi po okrągłych schodach wchodzono do średniego, a z średniego do trzeciego” — Chociaż oddzielne to sfery należące do powyżej wymienionych trzech klas w ich stanie usprawiedliwienia z wiary były ze sobą połączone. (TP 1956, s. 21)

1 Księga Królewska 6:9

Epifania i Bazylea:

„A tak zbudował on dom, i dokończył go, i nakrył go balkami na kształt zasklepienia, i deskami cedrowymi” — J. miał zapewnienie Słowa Bożego, że dokończy pracy budowania właściwej świątyni epifanicznej tj. "domu", Świątnicy i Świątnicy Najświętszej; a zatem ją zbudował i jej urzędowe funkcje w zorganizowanym trwałym stanie. (TP 1956, s. 21)

1 Księga Królewska 6:10

Epifania i Bazylea:

„Przybudował też ganki około całego domu na pięć łokci wzwyż” — (ganki, albo rzędy pokoi); kapłani służyli tylko pewnej części każdej z tych trzech klas (M.G., W.G. i M.St.) w swoim usprawiedliwionym człowieczeństwie. (TP 1956, s. 21)

„a przypojone były do domu balkami cedrowymi” — Jej urzędowe funkcje w zorganizowanym trwałym stanie by przyłączone do (domu) właściwej epifanicznej świątyni. (TP 1956, s. 21)

1 Księga Królewska 6:11

Epifania i Bazylea:

„I stało się słowo Pańskie do Salomona, mówiąc:” — Jednak Słowo Boże wskazywało J. (TP 1956, s. 21)

1 Księga Królewska 6:12

Epifania i Bazylea:

„Toć jest ten dom, który ty budujesz” — że on nie miał mniemać, aby to zapewnienie, iż on skończy dom, Świątnicę i Świątnicę Najświętszą. (TP 1956, s. 21)

„Jeźli będziesz chodził w ustach moich” — nie miało być niezależne od jego wierności życia w zgodzie z Boskimi regułami prowadzenia się. (TP 1956, s. 21)

„i sądy moje będziesz czynił” — i prawdziwych doktryn. (TP 1956, s. 21)

„i zachowywał wszystkie rozkazania moje, chodząc w nich” — albowiem miał on się prowadzić starannie wg. Prawdy i jej Ducha. (TP 1956, s. 21)

„tedy utwierdzę słowo moje z tobą, którem wyrzekł do Dawida, ojca twego” — pod tym warunkiem Bóg wypełni obietnicę daną bratu R. (TP 1956, s. 21)

1 Księga Królewska 6:13

Epifania i Bazylea:

„I będę mieszkał w pośrodku synów Izraelskich, a nie opuszczę ludu mego Izraelskiego” — a przez wierną służbę J. Bóg będzie nadal przebywał z ludem Swym i będzie błogosławił mu w ten sposób nie opuszczając go. (TP 1956, s. 21)

1 Księga Królewska 6:14

Epifania i Bazylea:

„A tak zbudował Salomon dom on, i dokończył go” — Wierność J. i wynikające błogosławieństwo od Boga w budowaniu właściwej epifanicznej świątyni i jej dokończeniu, jest powtórzone z naciskiem. (TP 1956, s. 21) gdy przeszedł poza Wtóra Zasłonę, wtedy dokończył budowy Świątnicy Najświętszej. (TP 1964, s. 19)

1 Księga Królewska 6:15

Epifania i Bazylea:

„I obłożył mury domu wewnątrz deskami cedrowymi...” — Świątnica, albo większy dom, była zbudowana z trwałych materiałów. (TP 1956, s. 22)

1 Księga Królewska 6:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Kwiecia rozkwitłego” — Wyobraża piękność i pełność owocu.

„Wszystko z cedru” — Typ na żywot wieczny.

„Kamienia nie było widać” — Typ na "żywe kamienie".

Epifania i Bazylea:

„A na deskach cedrowych wewnątrz w domu było rzezanie na kształt jabłek leśnych” — (na kształt dyń); J. opisał tych, którzy byli w Świątnicy, jako owocnych. (TP 1956, s. 22)

„i kwiecia rozkwitłego” — i pięknych. (TP 1956, s. 22)

1 Księga Królewska 6:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Skrzynia przymierza” — Typ na Chrystusa.

Epifania i Bazylea:

„A świątnicę najświętszą w domu wewnątrz nagotował, aby tam postawiona była skrzynia przymierza Pańskiego” — J. przedstawił Boskie nauki dotyczące stanu istot Boskich, jako miejsce zamieszkania Prawdy będącej na czasie. (TP 1956, s. 22)

1 Księga Królewska 6:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Złotem szczerym” — Symbol Boskiej natury.

„Ołtarz” — Złoty ołtarz, typ na Kościół.

Epifania i Bazylea:

„Która świątnica najświętsza wewnątrz była dwadzieścia łokci wdłuż, a dwadzieścia łokci wszerz, i dwadzieścia łokci wzwyż” — w ten sposób był to doskonały łokieć, o podwójnym rozmiarze w porównaniu do Świątnicy Najświętszej Przybytku. (TP 1956, s. 22)

„a obił ją złotem szczerem” — przypisując jej Boskie zalety. (TP 1956, s. 22)

1 Księga Królewska 6:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Salomon” — Typ na Chrystusa.

Epifania i Bazylea:

„A tak obłożył Salomon dom on wewnątrz szczerem złotem” — Pozafiguralny Salomon dalej będzie udzielał Boskich nauk, przypisując Boskie zalety epifanicznej świątyni w jej Świątnicy i Świątnicy najświętszej, aż obie zostaną zupełnie skończone. (TP 1956, s. 22)

„i zaciągnął łańcuchami złotemi przegrodzenie przed świątnicą świętych” — Przez śmierć J. wszelkie dalsze wejście do Świątnicy Najświętszej będzie zagrodzone przez Boskie ograniczenia. (TP 1956, s. 22)

„które też obłożył złotem” — J. dał na to Boskie nauki. (TP 1956, s. 22)

1 Księga Królewska 6:22

Epifania i Bazylea:

„Także wszystek dom obił złotem, nie opuszczając żadnej strony” — Pozafiguralny Salomon dalej będzie udzielał Boskich nauk, przypisując Boskie zalety epifanicznej świątyni w jej Świątnicy i Świątnicy najświętszej, aż obie zostaną zupełnie skończone. (TP 1956, s. 22)

„i cały ołtarz, który był przed świątnicą najświętszą, powlókł złotem” — Dał on także nauki o członkach Chrystusa dotyczące ich zdolności wzajemnego pocieszania się, zachęcania, ostrzegania i naprawiania wśród ognistych prób. (TP 1956, s. 22)

1 Księga Królewska 6:23

Epifania i Bazylea:

„Uczynił też w świątnicy najświętszej dwa Cherubiny z drzewa oliwnego” — Pozafiguralny Salomon (J.) pracował w doktrynie nad przymiotami istoty i charakteru Jehowy (szczególnie w E tomie 1); uwydatniając ich niezrównaną piękność, oraz dając o nich Boskie nauki. (Te wielkie cherubiny widocznie stały prosto z każdej strony arki przymierza z jej dwoma mniejszymi cherubinami, jako dwóch wartowników pilnujących jej.). (TP 1956, s. 22)

1 Księga Królewska 6:24

Epifania i Bazylea:

„A było na pięć łokci skrzydło Cherubinowe jedno, a na pięć łokci skrzydło Cherubinowe drugie: dziesięć łokci było od końca skrzydła jednego aż do końca skrzydła drugiego” — ich cztery skrzydła miały razem 20 łokci. (TP 1956, s. 22)

1 Księga Królewska 6:27

Epifania i Bazylea:

„I postawił one Cherubiny w pośrodku domu wnętrznego” — Pozafiguralny Salomon (J.) pracował w doktrynie nad przymiotami istoty i charakteru Jehowy (szczególnie w E tomie 1); uwydatniając ich niezrównaną piękność, oraz dając o nich Boskie nauki. (Te wielkie cherubiny widocznie stały prosto z każdej strony arki przymierza z jej dwoma mniejszymi cherubinami, jako dwóch wartowników pilnujących jej.). (TP 1956, s. 22)

„i rozciągnęli skrzydła Cherubinowie, tak iż się dotykało skrzydło jednego jednej ściany, a skrzydło Cheruba drugiego dotykało się drugiej ściany” — (dotykając w ten sposób ściany południowej i północnej); Te Boskie przymioty obejmują wszystko w swoim ogromie i są wystarczające aby wypełnić wszelkie Boskie zamiary. (TP 1956, s. 22)

„a skrzydła ich w pośród domu dotykały się siebie wespołek” — dotykały się skrzydła wewnętrzne. (TP 1956, s. 22)

1 Księga Królewska 6:28

Epifania i Bazylea:

„I powlókł one Cherubiny złotem” — Pozafiguralny Salomon (J.) pracował w doktrynie nad przymiotami istoty i charakteru Jehowy (szczególnie w E tomie 1); uwydatniając ich niezrównaną piękność, oraz dając o nich Boskie nauki. (Te wielkie cherubiny widocznie stały prosto z każdej strony arki przymierza z jej dwoma mniejszymi cherubinami, jako dwóch wartowników pilnujących jej.). (TP 1956, s. 22)

1 Księga Królewska 6:29

Epifania i Bazylea:

„Nadto i wszystkie ściany około domu” — J. opisał wszystkie władze nowego stworzenia. (TP 1956, s. 22)

„przyozdobił wyryciem Cherubinów” — że powinny być uważane w ich pokrewieństwie do Boskich przymiotów. (TP 1956, s. 22)

„i palm” — J. opisał tych, którzy byli w Świątnicy, jako sprawiedliwych. (TP 1956, s. 22)

„i kwiatów rozkwitłych wewnątrz i zewnątrz” — i pięknych. (TP 1956, s. 22)

1 Księga Królewska 6:30

Epifania i Bazylea:

„I tło domu położył złotem wewnątrz i zewnątrz” — Wszystko co należało do pozafiguralnej Świątyni on opisał jako najcenniejsze rzeczy należące do Boskiej natury. (TP 1956, s. 22)

1 Księga Królewska 6:31

Epifania i Bazylea:

„Uczynił też w wejściu do świątnicy najświętszej drzwi z oliwnego drzewa” — (widocznie wtóra zasłona była zawieszona na drzwiach wewnątrz w wejściu do Świątnicy Najświętszej); Nadto J. przedstawił wiele Prawd dotyczących rozwoju Ducha Św. w klasie Chrystusowej, gdy pozostawali wierni aż do śmierci. (TP 1956, s. 23)

„a podwoje i odrzwi były na pięć grani” — (w ang. - "a nadproża i boczne słupy były na jedną piątą część ściany". (TP 1956, s. 23)

1 Księga Królewska 6:32

Epifania i Bazylea:

„A te obie drzwi były z drzewa oliwnego” — Nadto J. przedstawił wiele Prawd dotyczących rozwoju Ducha Św. w klasie Chrystusowej. (TP 1956, s. 22,23)

„i przyozdobił je wyryciem Cherubinów” — opracowując w tych naukach Boskie przymioty. (TP 1956, s. 22,23)

„i palm” — J. opisał tych, którzy byli w Świątnicy, jako sprawiedliwych. (TP 1956, s. 22,23)

„i rozkwitłych kwiatów” — i pięknych. (TP 1956, s. 22,23)

„i powlókł je złotem; obłożył też Cherubiny i palmy złotem” — oraz pokazał, że one były Boskimi w zalecie. (TP 1956, s. 22,23)

1 Księga Królewska 6:33

Epifania i Bazylea:

„Także też uczynił i w wejściu kościelnem podwoje z drzewa oliwnego na cztery granie” — (tzn. na 1/4 część ściany - tym sposobem te drzwi były szersze niż wejście do Świątnicy Najświętszej, wskazując na pozafigurę, że jej wejście jest łatwiejsze; wielka liczba nowych stworzeń była w Świątnicy, lecz tylko M.St. przeszło do Świątnicy Najświętszej). Podobnie J. przedstawił Prawdy o śmierci ludzkiej woli w poświęceniu, jako wejście do stanowiska spłodzenia z Ducha. Wśród tych Prawd była ponownie potwierdzona nauka, że te drzwi wejścia zostały zamknięte w 1914 roku. (TP 1956, s. 23)

1 Księga Królewska 6:35

Epifania i Bazylea:

„I wyrył na nich Cherubiny i palmy, i rozkwitłe kwiaty, a powlókł złotem ciągnionem to, co było wyryto” — J. pokazał, że ci którzy weszli przez drzwi do pozafiguralnej Świątnicy, byli spłodzeni do Boskiej natury i jako kandydaci do wiecznego kapłaństwa posiadali przymioty Boskiego charakteru w sprawiedliwości i ozdobach świętobliwości. (TP 1956, s. 23)

1 Księga Królewska 6:36

Epifania i Bazylea:

„Przytem zbudował sień wnętrzną” — ("sień wyższą" - Jer.36:10); J. silnie ustalił Prawdę odnośnie ożywionego usprawiedliwienia. (TP 1956, s. 23)

„we trzy rzędy z kamienia ciosanego” — przypisując ten stan sieni czyli dziedzińca, trzem grupom Lewitów z nowych stworzeń, odpowiadającym Kaatytom, Merarytom i Gersonitom. (TP 1956, s. 23)

„a jednym rzędem z heblowanego drzewa cedrowego” — jako składającym się z jednej trwałej kompanii. (TP 1956, s. 23)

1 Księga Królewska 6:37

Epifania i Bazylea:

„Roku czwartego, miesiąca Kwietnia, założony jest dom Pański” — (miesiąca Ziv - kwitnienie); Praca nad Świątnicą i Świątnicą Najświętszą postępowała naprzód od początku Epifanii. (TP 1956, s. 23)

1 Księga Królewska 6:38

Epifania i Bazylea:

„A roku jedenastego miesiąca Października (ten jest miesiąc ósmy) dokonany jest dom...” — miesiąc Bul odpowiada listopadowi, a nie październikowi. (TP 1957, s. 79) (miesiąca Bul - owoce wytworzone przez deszcz); {Dom został ukończony w 7 latach i 6 miesiącach: od 4 roku miesiąca kwietnia do 11 roku miesiąca października = 7 lat i 6 miesięcy}; Co się tyczy M.St. (wskazanego przez liczbę 7), to epifaniczna Świątynia, zarówno w Świątnicy jak i Świątnicy Najświętszej będzie zupełnie skończona przez ręce pozafiguralnego Salomona -J. A co się tyczy W.G. i M.G., dziedzińca Świątyni,, to oni już weszli w 60 grupach (co jest wskazane przez 6 miesięcy) w swoje początkowe rozwoje, 60 grupa weszła w swoje stanowisko na Dziedziniec, począwszy od XII.1937 do II.1938. Budowa każdej grupy na dziedzińcu była skończoną w zadzie, gdy ona zajęła i utrzymała właściwą postawę wobec błądzących oponentów. Ma się rozumieć, że grupy te będą dalej się oczyszczały aż do końca i będą odpowiednio do tego prosperowały, oraz nowi członkowie będą dodawani jako Lewici, aby służyli na Dziedzińcu, aż do końca Epifanii, dlatego około tego czasu Dziedziniec epifaniczny będzie zupełnie skończony. (TP 1956, s. 23)

„A budował go przez siedem lat” — W taki sposób J. dokona pracy zorganizowania Kościoła w jego różnych częściach, a jego podział na klasy już został dokonany. (TP 1956, s. 23) W tym jest pokazany cały okres w którym J. miał do czynienia szczególnie ze sprawami Boskimi (7), odnoszącymi się do wzniesienia pozafiguralnej Świątyni, zwłaszcza w odniesieniu do Świątnicy i Świątnicy Najświętszej. (TP 1959, s. 123)

Literatura o rozdziale 1 Księga Królewska 6

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Królewska

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.