1 Księga Królewska 10

1 Księga Królewska, rozdział 10 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (29 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Królewska 10 — Biblia Gdańska

1 A królowa z Saby usłyszawszy sławę o Salomonie i o imieniu Pańskiem przyjechała, aby go doświadczyła w zagadkach.

2 I wjechała do Jeruzalemu z wielkim bardzo pocztem, z wielbłądami niosącemi rzeczy wonne, i złota bardzo wiele, i kamienia drogiego, a przyszedłszy do Salomona mówiła do niego o wszystkiem, co miała w sercu swojem.

3 Ale jej odpowiedział Salomon na jej wszystkie słowa; nie było nic skrytego przed królem, na coby jej nie odpowiedział.

4 Przetoż widząc królowa z Saby wszystkę mądrość Salomonową, i dom, który był zbudował,

5 Także potrawy stołu jego, i siadania sług jego, i stawania służących mu, i szaty ich, i podczasze jego, i wschody, po których wstępował do domu Pańskiego, zdumiała się bardzo;

6 I rzekła do króla: Prawdziwać to mowa, którąm słyszała w ziemi mojej o sprawach twoich, i o mądrości twojej;

7 Alem nie wierzyła powieściom onym, ażem sama przyjechawszy oglądała to oczyma swemi. Ale mi tego nie powiedziano i połowy. Większa jest mądrość i dobroć twoja niżeli sława, którąm słyszała.

8 Błogosławieni mężowie twoi, błogosławieni słudzy twoi, którzy zawsze przed tobą stoją, i słuchają mądrości twojej.

9 Niechże będzie Pan, Bóg twój, błogosławiony, który cię sobie upodobał, aby cię posadził na stolicy Izraelskiej, przeto iż Pan umiłował Izraela na wieki, i postanowił cię królem, abyś czynił sąd i sprawiedliwość.

10 I dała królowi sto i dwadzieścia talentów złota, i rzeczy wonnych bardzo wiele, i kamienia drogiego. Nie przyszło nigdy potem tak wiele wonnych rzeczy, jako dała królowa z Saby królowi Salomonowi.

11 Nadto okręty Hirama, które przynosiły złoto z Ofir, przyniosły z Ofir drzewa almugimowego bardzo wiele i kamienia drogiego.

12 I poczynił król z drzewa almugimowego wschody do domu Pańskiego, i do domu królewskiego, i harfy, i lutnie śpiewakom; a nigdy nie przywożono takiego drzewa almugimowego, ani widziano aż do dnia tego.

13 Król także Salomon dał królowej z Saby wszystko, czego chciała i czego żądała, oprócz tego, co jej dał z dobrej woli ręką królewską. Potem odjechawszy, wróciła się do ziemi swojej, ona i słudzy jej.

14 A była waga onego złota, które przychodziło Salomonowi na każdy rok, sześć set sześćdziesiąt i sześć talentów złota,

15 Oprócz tego, co przychodziło od kupców i z handlu tych, którzy rzeczami wonnemi kupczyli, i od wszystkich królów Arabskich, i książąt ziemi.

16 Przetoż uczynił król Salomon dwieście tarczy ze złota ciągnionego, sześć set syklów złota wychodziło na każdą tarczą;

17 Przytem trzy sta puklerzy ze złota ciągnionego, trzy grzywny złota odważył na każdy puklerz. I schował je król w domu lasu Libanowego.

18 Uczynił także król stolicę wielką z kości słoniowej, i powlókł ją szczerem złotem.

19 Sześć stopni było u onej stolicy, a wierzch okrągły był na stolicy z tyłu; i poręcze były z obudwu stron siedzenia, a dwa lwy stały u poręczy;

20 A dwanaście lwów stało na onych sześciu stopniach z obu stron. Nie było nic takiego urobiono w żadnych królestwach.

21 Nadto wszystkie naczynia, z których pijał król Salomon, były złote, także i wszystkie naczynia domu lasu Libanowego były z szczerego złota; nic nie było ze srebra, ani go miano w jakiej cenie za dni Salomonowych.

22 Albowiem okręty królewskie były na morzu z okrętami Hiramowemi: raz we trzy lata wracały się okręty z morza, przynosząc złoto i srebro, kości słoniowe, i koczkodany, i pawie.

23 A tak uwielmożniony jest król Salomon nad wszystkie króle ziemskie bogactwy i mądrością.

24 Przetoż wszyscy obywatele ziemi pragnęli widzieć Salomona, aby słuchali mądrości jego, którą był dał Bóg w serce jego.

25 I przynosił mu każdy dary swe, naczynia srebrne i naczynia złote, i szaty, i zbroje, i rzeczy wonne, konie, i muły, a to na każdy rok.

26 Tak iż nazgromadzał Salomon wozów, i jezdnych, a miał tysiąc i czterysta wozów, i dwanaście tysięcy jezdnych, które rozsadził po miastach wozów, i przy sobie w Jeruzalemie.

27 I złożył król srebra w Jeruzalemie tak wiele, jako kamienia, a ceder jako sykomorów, których na polu rośnie bardzo wiele.

28 Przywodzono też konie Salomonowi z Egiptu, i towary rozliczne; bo kupcy królewscy brali towary rozliczne za pewne pieniądze.

29 A wychodził i przychodził cug woźników z Egiptu za sześć set srebrników, a koń za sto i pięćdziesiąt. A tak wszyscy królowie Hetejscy, i królowie Syryjscy z rąk ich koni dostawali.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Królewska 10

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Królewska 10:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Królowa z Saby” — Prawdopodobnie ona była murzynką. Obecny cesarz Abisynii wywodzi swój ród od Salomona przez królową Sabę.

„O Salomonie” — Typ na Chrystusa.

Epifania i Bazylea:

„A królowa z Saby” — przedstawia epifanicznych Obozowców, którzy poświęcają się po X.1954roku. (TP 1959, s. 91) reprezentuje wielu poświęconych członków Obozu Epifanicznego... królowa z Saby wyobraża osobną klasę (grupę) pomiędzy członkami Obozu Epifanicznego, a mianowicie tych spośród nich, którzy po jesieni 1954 roku, lecz przed otwarciem drogi świętej, albo się już poświęcili, lub też mają się wkrótce poświęcić (czyli uczynią to zanim okres Epifanii w szerszym znaczeniu się skoczy). Przychodzą oni w styczność z małym pozaobrazowym Salomonem -- br. Johnsonem, szczególnie przez jego pisma albo przez tych, którzy są już takowymi oświeceni. (TP 1960, s. 11,71)

„i o imieniu Pańskim” — (dosłownie: odnosząc się do imienia Pańskiego); i dowiedzą się jak Boskie przymioty są w nich (w pismach J.) objawione. (TP 1960, s. 11,71)

„przyjechała, aby go doświadczyła w zagadkach” — którzy przychodzą do J., szczególnie do pism Prawdy, aby się jej uczyć. (TP 1959, s. 91) to wtedy przybliżają się do J., aby je doświadczyć wieloma trudnymi pytaniami w sferze Johnsonowego służenia Prawdzie. (TP 1960, s. 11,71)

1 Księga Królewska 10:2

Epifania i Bazylea:

„I wjechała... z wielkim bardzo pocztem” — Wśród Obozu Epifanicznego w bliskim pokrewieństwie ze sobą znajdują się: (TP 1960, s. 11,71) 1/ klasa poświęcona (wyobrażona przez królową); (TP 1960, s. 11,71) 2/ tacy, którzy po zbadaniu Prawdy (1Krol.10:1) nie poświęcają się (wyobrażeni przez poczet królowej). (TP 1960, s. 11,71)

„z wielbłądami” — a także organizacje. (TP 1960, s. 11,71)

„niosącymi rzeczy wonne” — Poświęcenie się członków tej pierwszej grupy przedstawionych w królowej z Saby, którzy w czasie rozpoczęcia badania Prawdy nie byli poświęceni, jest pokazane w podarunkach królowej -- szczególnie w rzeczach wonnych (które reprezentują wyborne władze ludzkie) -- danych Salomonowi po poznaniu przez nią jego mądrości. (TP 1960, s. 11,71)

„i złota bardzo wiele” — obfitość Boskiego materiału. (TP 1960, s. 11,71)

„i kamienia drogiego” — oraz łaski charakteru. (TP 1960, s. 11,71)

„a przyszedłszy do Salomona” — Gdy przyjdą do J. czy też osobiście, czy też do Pism Prawdy. (TP 1960, s. 11,71)

„mówiła do niego o wszystkim co miała w sercu swoim” — przez takie styczności będą oni wspólnie zasięgać rady odnośnie każdej fazy Prawdy, o której pragnęli dowiedzieć się. (TP 1960, s. 11,71)

1 Księga Królewska 10:3

Epifania i Bazylea:

„Ale jej odpowiedział Salomon na wszystkie jej słowa, nie było nic skrytego przed królem, na co by jej nie odpowiedział” — z tym wynikiem, że nawet na ich najbardziej pogmatwane pytania odnośnie przedmiotów będących na czasie do zrozumienia, otrzymają zadowalające odpowiedzi. (TP 1960, s. 71)

1 Księga Królewska 10:4

Epifania i Bazylea:

„Przetoż widząc królowa z Saby wszystką mądrość Salomonową” — Wszyscy z Obozu Epifanicznego, już poświęceni albo zamierzający się poświęcić, będą stopniowo przychodzić do znajomości i zrozumienia Prawdy, tak jak jest ona podana przez J. i zawarta w pismach Prawdy. (TP 1960, s. 71)

„i dom który zbudował” — (mogło to być odniesienie do Świątyni, albo do pałacu Salomona); a szczególnie na przedmioty: epifaniczny lud Boży w układzie zborowym, spełniający pracę epifaniczną i założoną przez J. sferę wykonawczą. (TP 1960, s. 71)

1 Księga Królewska 10:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Zdumiała się bardzo” — Bardzo była zachwycona.

Epifania i Bazylea:

„Także potrawy stołu jego” — rodzaj, obfitość i różnorodność (1Król.4:22,23) duchowego pokarmu, który on przygotował. (TP 1960, s. 71)

„i siadania sług jego” — (ich wyznaczone miejsca); zarządzenia dla sług jego. (TP 1960, s. 71)

„i stawania służących mu” — służbę jego zagranicznych przedstawicieli, pielgrzymów, itd.. (TP 1960, s. 71)

„i szaty ich” — i ich urzędowy autorytet. (TP 1960, s. 71)

„i podczasze jego” — jego głównych obrońców. (TP 1960, s. 71)

„i wschody, po których wstępował do domu Pańskiego” — oraz rodzaj życia J. jako sługi Bożego. (TP 1960, s. 71)

„zdumiała się bardzo” — (królowa z Saby, chociaż nie dopuszczona do świątyni, niewątpliwie widziała ją z zewnątrz, co w pozafigurze pokazuje, że chociaż nie dopuszczeni do stanowisk M.St., W.G., albo M.G., poświęceni Obozowcy Epifanii z powodu ich poświęcenia, będą mieli głębszą ocenę rzeczy odnoszących się do wyższych stanowisk w porównaniu z jakimkolwiek innym członkiem Obozu); Gdy będą oni wyrozumiewać wszystkie te rzeczy, to ich reakcja na nie będzie następująca: (TP 1960, s. 71) 1/ Zostaną wprowadzeni w zdumienie i przejęci zdziwieniem. (TP 1960, s. 71)

1 Księga Królewska 10:6

Epifania i Bazylea:

„I rzekła do króla: Prawdziwać to mowa, którąm słyszała w ziemi mojej o sprawach twoich, i o mądrości twojej” — 2/ Potwierdzą prawdziwość wieści, którą otrzymali w swej własnej sferze działalności odnośnie pracy J., oraz Prawdy. (TP 1960, s. 71)

1 Księga Królewska 10:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie powiadano i połowy” — "Oko nie widziało, ucho nie słyszało, ani na serce ludzkie nie wstąpiło, co Bóg nagotował tym co go miłują". 1Kor.2:9.

Epifania i Bazylea:

„Alem nie wierzyła powieściom onym, ażem sama przyjechawszy oglądała to oczyma swemi” — oświadczając, że nie można zrozumieć, uwierzyć i ocenić Prawdy przez samo słuchanie drugich, mówiących o niej, że wpierw trzeba samemu wejść w bezpośrednią styczność z Prawdą, badając i pojmując ją dla siebie. (TP 1960, s. 71)

„Ale mi tego nie powiedziano i połowy” — i że nawet połowy głębokości, piękności i wielkości nie widzieli w niej do chwili, gdy po osobistym badaniu została im wyjaśniona. (TP 1960, s. 71)

„Większa jest mądrość” — Oni przyznają także, iż wspaniałe rozwinięcia Prawdy będące na czasie, a dane przez J. i jego pisma. (TP 1960, s. 71)

„i dobroć twoja” — oraz obfite błogosławieństwa Ducha. (TP 1960, s. 71)

„niżeli sława, którąm słyszała” — daleko przewyższały wszelkie wieści słyszane o nich. (TP 1960, s. 71)

1 Księga Królewska 10:8

Epifania i Bazylea:

„Błogosławieni mężowie twoi” — 3/ Rozpoznają błogosławiony stan braci z M.St. (TP 1960, s. 71)

„błogosławieni słudzy twoi” — W.G. i klasy M.G. (TP 1960, s. 71)

„którzy zawsze przed tobą stoją” — którzy wiernie służą i będą służyli w zgodzie z Prawdą na czasie, jej Duchem, oraz zarządzeniami, pod J. (TP 1960, s. 71)

„i słuchają mądrości twojej” — i którzy mają przywilej otrzymywania Prawdy na czasie przez jego służbę. (TP 1960, s. 71)

1 Księga Królewska 10:9

Epifania i Bazylea:

„Niechże będzie Pan, Bóg twój błogosławiony” — 4/ We wdzięczności i miłości za otrzymane błogosławieństwa, szczególnie za swój powiększony wgląd w Boskie wielkie przymioty, tak jak są one objawione w Prawdzie na czasie, przypiszą oni wszelkie uwielbienie, cześć i chwałę Jehowie. (TP 1960, s. 71,72)

„który cię sobie upodobał” — Okażą także swą radość, że Bóg błogosławił J. Swą Prawdą na czasie i jej Duchem. (TP 1960, s. 71,72)

„aby cię posadził na stolicy Izraelskiej” — oraz postanowił go na stanowisku Swego wykonawcy dla wszystkiego ludu oprócz M.St., chociaż J. miał również pieczę nad nim. (TP 1960, s. 71,72)

„przeto iż Pan umiłował Izraela na wieki” — z powodu cierpliwej miłości dla Jego ludu. (TP 1960, s. 71,72)

„i postanowił cię królem” — co pobudziło Boga do mianowania J. Swym wykonawcą na Epifanię. (TP 1960, s. 71,72)

„abyś czynił sąd i sprawiedliwość” — oraz w celu przewodniczenia Jego epifanicznemu ludowi w Prawdzie i sprawiedliwości. (TP 1960, s. 71,72)

1 Księga Królewska 10:10

Paruzja (C.T. Russell):

„I dała królowi sto i dwadzieścia talentów złota” — Równa się 3 000 000 dolarów.

Epifania i Bazylea:

„I dała królowi sto i dwadzieścia talentów złota” — (120=10x12); 5/ Z powodu tego co zrozumieją, usłyszą i doświadczą przez styczność z J., oraz Prawdą, ci już poświęceni i będący na drodze do poświęcenia Obozowcy Epifaniczni, z całego swego człowieczeństwa przedstawią J. znajomość Boskich rzeczy i uznają go jako naznaczonego przez Boga sługę w M.St. (TP 1960, s. 72)

„i rzeczy wonnych bardzo wiele” — 6/ Przedstawią oni obfitość wybornych ludzkich władz, które są składnikami łask. (TP 1960, s. 72)

„i kamienia drogiego” — 7/ Przedstawią oni także łaski charakteru, które oni już rozwinęli w pewnej mierze. (TP 1960, s. 72)

„Nie przyszło nigdy potem tak wiele wonnych rzeczy, jako dała królowa z Saby królowi Salomonowi” — Z ostatnich dwóch, albo trzech punktów widzimy, że wszyscy członkowie królowej z Saby, nie poświęceni przedtem, poświęcą się przychodząc w styczność z Prawdą przynajmniej do tego czasu. A ponieważ powołanie do klasy M.G. zamyka się wcześniej niż poświęci się jakikolwiek członek Obozu Epifanicznego (bo inaczej musiałby zająć stanowisko na Dziedzińcu, a nie w Obozie Epifanicznym) i ponieważ klasa królowej z Saby jest ostatnia klasą, która poświęci się przed otwarciem Gościńca Świątobliwości dla rodzaju ludzkiego w ogóle, więc będą oni ostatnią klasą poświęconego ludu Bożego W.Ew., która przyniesie swoje wyborne ludzkie władze jako składniki łask do Pana w poświęceniu, podczas panowania grzechu, gdy są jeszcze otwarte przywileje cierpienia za sprawiedliwość dla celów epifanicznej Świątyni. Oznacza to dopomaganie w budowie Obozu Epifanii pod kierownictwem J. (TP 1960, s. 72)

1 Księga Królewska 10:11

Epifania i Bazylea:

„okręty Hirama” — Hiram przedstawia brata Jolly. (TP 1960, s. 70,72) Oczyszczeni Lewici pod kierownictwem brata Jolly. (TP 1960, s. 70,72)

„które przynosiły złoto z Ofir” — (Ofir - sfera W.G., M.G. i tymczasowo usprawiedliwionych w nominalnym kościele.) (TP 1960, s. 70,72) Którzy wyprowadzili i wyprowadzą obfitość Boskich rzeczy (złoto), ze służby w sferze W.G., klasy M.G. i tymczasowo usprawiedliwionych w nominalnym kościele. (TP 1960, s. 70,72)

„przyniosły z Ofir drzewa almugimowego” — (drzewo sandałowe); Przyprowadzili i przyprowadzą z tej sfery wielu M.G. do sfery Prawdy i jej Ducha. (TP 1960, s. 70,72)

„i kamienia drogiego” — Przyniosą oni wyśmienite łaski charakteru. (TP 1960, s. 70,72)

1 Księga Królewska 10:12

Epifania i Bazylea:

„I poczynił król z drzewa almugimowego wschody do domu Pańskiego” — J. jako Pański wykonawca na Epifanię użył i będzie używał M.G. w dopomaganiu innym, by mogli osiągnąć swoje własne stanowiska w epifanicznej Świątyni. (TP 1960, s. 72)

„i do domu królewskiego” — To jedno słowo dom (pałac) jest użyte, aby objąć wszystkie (pięć) budynki pałacu Salomona: 1/ dom lasu Libanowego, (1Król.7:2): 2/ przysionek na słupach, (1Król.7:6); 3/stolica i przysionek sądowy, (1Król.7:7); 4/ mieszkanie królewskie i 5/ dom córki Faraonowej (1Król.7:8). (TP 1956, s. 24) Jak również wejść w sferę J. jako Pańskiego wykonawcy. (TP 1960, s. 72)

„i harfy” — W dodatku użyje on ich do wyjaśnienia stosownych ustępów w Biblii. (TP 1960, s. 72)

„i lutnie” — W wykładach z Planu Wieków, jak również w wyjaśnieniu tomów. (TP 1960, s. 72)

„śpiewakom” — a szczególnie tomu I przez badania bereańskie, dla nauki Słowa Bożego. (TP 1960, s. 72)

„a nigdy nie przywożono takiego drzewa almugimowego, ani widziano aż do dnia tego” — Klasa M.G. jako taka, poprzednio nie była nigdy zaangażowana w tak rozległej służbie tego rodzaju wśród ludu Bożego. (TP 1960, s. 72)

1 Księga Królewska 10:13

Epifania i Bazylea:

„Król także dał królowej z Saby wszystko, czego chciała” — Oprócz tego J. przez Prawdę i jej zarządzenia udzieli tym poświęconym Obozowcom Epifanii w pełni tego, czego żądały ich serca przez udzielone od Boga pragnienia. (TP 1960, s. 72)

„i czego żądała” — wszystko to o co będą prosić w zgodzie z Boską wolą. (TP 1960, s. 72)

„oprócz tego, co jej dał z dobrej woli ręką królewską” — Wraz z hojnym darem wielu innych zarysów Prawdy, o które nie prosili, z odpowiednimi błogosławieństwami. (TP 1960, s. 72)

„Potem odjechawszy wróciła się do ziemi swojej” — Gdy poświęceni członkowie Obozu Epifanii będą w taki sposób słyszeli Prawdę na czasie, badali i przyswajali ją sobie, odpowiadając na wspaniałe błogosławieństwa odkryte w niej i jej zarządzeniach, to wtedy bardzo stosownie zwrócą swoją uwagę na opowiadanie o tym innym, szczególnie poprzez swą własną poprzednią sferę działania. (TP 1960, s. 72)

„ona i słudzy jej” — Dopomaganie im w tego rodzaju świadczeniu o Królestwie będzie ich mnóstwem badającym Prawdę, które jednak nie będzie składać się z poświęconych zwolenników. (TP 1960, s. 72)

1 Księga Królewska 10:14

Epifania i Bazylea:

„A była waga onego złota, które przychodziło Salomonowi ma każdy rok, sześćset sześćdziesiąt i sześć talentów złota” — Wielka liczba Boskiej Prawdy (włączając zrozumienie liczby 666 -Obj.13:18) i inne sprawy Boskie przyszły do J. mniej więcej bezpośrednio od Pana w Epifanii. (TP 1959, s. 91)

1 Księga Królewska 10:15

Epifania i Bazylea:

„Oprócz tego, co przychodziło od kupców i z handlu tych, którzy rzeczami wonnymi kupczyli” — Było to w dodatku do tego, co otrzymał przez swoje styczności i kontrowersje z tymi w Babilonie którzy (w wielu wypadkach tułali się od grupy do grupy) handlowali duchowymi towarami (Obj.13:17), włączając wyborne władze ludzkie jako składniki łask. (TP 1959, s. 91,92)

„i od wszystkich królów Arabskich” — które osiągnął z jego kontaktów i kontrowersji ze wszystkimi wodzami, którzy stali się zdrajcami względem Prawdy. (TP 1959, s. 91,92)

„i książąt ziemi” — i z jego styczności z wodzami we własnej sferze. (TP 1959, s. 91,92)

1 Księga Królewska 10:16

Epifania i Bazylea:

„Przetoż uczynił król Salomon dwieście tarczy ze złota ciągnionego” — J. nie gromadził tego duchowego bogactwa w sposób samolubny, lecz starał się używać go hojnie na korzyść braci. Dla ochrony wszystkiego ludu Bożego w Epifanii, szczególnie W.G. i klasy M.G., dwóch epifanicznych wybranych klas o naturze niższej niż Boska natura, w ich usprawiedliwieniu, J. przedstawiał nauki o wierze (Ef.6:16), opisując, że starannie analizowała ona Boskie zalety /200=2x10x10 tarcz/, w obfitej mierze całkowicie w zgodzie z Pismem Św. (TP 1959, s. 92)

„sześć set syklów złota wychodziło na każdą tarczą” — Była ona całkowicie w stanie dać niezbędną ochronę tym dwóm klasom o naturze niższej niż Boska /600=6x10x10/ w ich epifanicznej walce. (TP 1959, s. 92)

1 Księga Królewska 10:17

Epifania i Bazylea:

„Przytem trzy sta puklerzy ze złota ciągnionego, trzy grzywny złota odważył na każdy puklerz” — Dla obrony w ich doświadczeniach, J. ogłosił dodatkowe nauki o wierze, czyniąc to szczególnie dla trzech pozafiguralnych lewickich (kaatyckich, meraryckich i gersonickich) podziałów W.G. i klasy M.G. Te nauki również analizowały starannie Boskie zalety stosownie do każdej klasy /300=3x10x10/. (TP 1959, s. 92)

„I schował je król w domu lasu Libanowego” — J. postawił te nauki wśród licznych zarysów Prawdy, która w Epifanii stanowi całą zbroję Bożą. (TP 1959, s. 92) (przypuszczalnie tak nazwany z powodu jego licznych słupów cedrowych; on służył między innymi rzeczami jako skład dla zbroi); (TP 1956, s. 24) Całkowite ustalenie się J. sferze, jako Pański epifaniczny wykonawca miało być dokonane: (TP 1956, s. 24) 1/ odnośnie licznych zarysów: doktryny, przykazania, obietnicy, napominania, historii, proroctwa i typu, które służą do stanowienia całej zbroi Bożej. (TP 1956, s. 24)

1 Księga Królewska 10:18

Epifania i Bazylea:

„Uczynił także król stolicę wielką z kości słoniowej, i powlókł ją szczerem złotem” — J. całkowicie utrwalił się w swym urzędzie jako Pański wykonawca na Epifanię, aby doglądać epifanicznej pracy, oraz opisał swój urząd, jako pochodzący z Boskiego autorytetu, daną mu przez Boga. (TP 1959) TP (TP 1959)

1 Księga Królewska 10:19

Epifania i Bazylea:

„Sześć stopni było u onej stolicy” — J. sam się nie wyniósł do tego urzędu. Jego wywyższenie na to stanowisko, jako Pańskiego wykonawcę na Epifanię było zarządzone i ustalone przez Boga. {6 stopni + podnóżek (2Kron.9:18) = 7 stopni}. (TP 1959, s. 93)

„a wierzch okrągły był na stolicy z tyłu” — Na tym stanowisku Bóg dostarczył mu ochrony, poparcia dla jego władzy wykładania i bronienia Prawdy, oraz służenia w tej pracy (jego prawego ramienia i ręki), władzy zbijania błędu i służenia w tej pracy (jego lewego ramienia i ręki). (TP 1959, s. 93)

„i poręcze były z obydwu stron siedzenia” — a także z polegającego zapewnienia w ten sposób dostarczonego. (TP 1959, s. 93)

„a dwa lwy stały u poręczy” — i siły wystarczającej do podtrzymania go w wykonywaniu władzy i służby w tych dwóch łącznościach. (TP 1959, s. 93)

1 Księga Królewska 10:20

Epifania i Bazylea:

„A dwanaście lwów stało na onych sześciu stopniach z obu stron” — Dwanaście pokoleń duchowego Izraela -- nad którym stało 12 Apostołów, jako członków gwiezdnych -- w zgodzie z Pismem Św., dodawało mu poparcia, jako Pańskiemu wykonawcy na Epifanię, w zgodzie z Boskimi zarządzeniami. (TP 1959, s. 93)

„Nie było nic takiego urobiono w żadnych królestwach” — W Epifanii nie ma żadnego stanowiska wykonawczej władzy tego samego rodzaju w jakiejkolwiek dziedzinie. (TP 1959, s. 93)

1 Księga Królewska 10:21

Epifania i Bazylea:

„Nadto wszystkie naczynia, z których pijał król Salomon, były złote” — Wszystkie doktrynalne, zbijające, naprawiające i pouczające nauki J., używane przy podawaniu łatwiejszych zarysów Prawdy są z Boskiego zarządzenia. (TP 1959, s. 93)

„także i wszystkie naczynia domu lasu Libanowego były z szczerego złota” — Wszystkie te cztery rodzaje nauk odnoszące się do całej zbroi Bożej, niezbędne w Epifanii, są także dane z Boskiego autorytetu. (TP 1959, s. 93)

„nic nie było ze srebra, ani go miano w jakiej cenie za dni Salomonowych” — Każda nauka mniejszego autorytetu była uważana stosunkowo jako małej wartości za czasów epifanicznego posłannika. (TP 1959, s. 93)

1 Księga Królewska 10:22

Epifania i Bazylea:

„Albowiem okręty królewskie były na morzu z okrętami Hiramowemi” — Ta obfitość Boskich rzeczy była wynikiem częściowo dzięki J., który jako Pański wykonawca na Epifanię, wśród buntowniczych warunków świata, miał powierzoną pieczę nad Pańskim ludem epifanicznym, zorganizowanym w grupy w usłudze; one były i będą połączone z grupami pozostającymi pod kierownictwem brata Jolly'ego. (TP 1959, s. 93,94)

„raz we trzy lata wracały się okręty z morza” — W miarę oczyszczania się te grupy przyszły i będą przychodzić, od czasu do czasu, przyczyniając się do dobrych rzeczy. (TP 1959, s. 93,94)

„przynosząc złoto i srebro” — włączając Boską Prawdę. (TP 1959, s. 93,94)

„kości słoniowe” — i inne Boskie rzeczy, np. te, które ustanowiły pełniejszy urząd jaki Bóg dał J. (TP 1959, s. 93,94)

„i koczkodany” — a także zbijania i inne sprawy stosowane do teorii o ewolucji. (TP 1959, s. 93,94)

„i pawie” — i do nieczystych duchownych wodzów, którzy chociaż piękni i pociągający w swej okazałości w oczach ludzi, są jednak w oczach Bożych zwodniczymi i nieczystymi. (TP 1959, s. 93,94)

1 Księga Królewska 10:23

Paruzja (C.T. Russell):

„Uwielmożniony” — W chwale.

Epifania i Bazylea:

„A tak uwielmożniony jest król Salomon nad wszystkie króle ziemskie bogactwy i mądrością” — Jako wynik wymienionych, oraz innych źródeł pozafiguralnego bogactwa, szczególnie z powodu Słowa Pańskiego, Ducha i opatrzności, oraz będąc Pańskim specjalnym okiem, ręką i ustami podczas Epifanii, J. przewyższał wszystkich innych wodzów (szczególnie ci spośród ludu Bożego są na myśli) w obfitości i łask, połączonych ze zdolnością stosowania znajomości w sposób praktyczny. (TP 1959, s. 94)

1 Księga Królewska 10:24

Epifania i Bazylea:

„Przetoż wszyscy obywatele ziemi” — Ponieważ Bogu spodobało się dać J. tę wielką mądrość i urząd aby mógł być Posłannikiem Epifanii, wszyscy, włączając wodzów i tych, którzy są przez nich prowadzeni. (TP 1959, s. 94)

„pragnęli widzieć Salomona, aby słuchali mądrości jego, którą był dał Bóg w serce jego” — w swych poszukiwaniach Boskiej mądrości poszukiwali świadomie, albo nieświadomie J. aby uczyć się mądrości, której Bóg łaskawie mu udzielił. (TP 1959, s. 94)

1 Księga Królewska 10:25

Epifania i Bazylea:

„I przynosił mu każdy dary swe” — W miarę jak oni w ten sposób poszukiwali i będą dalej poszukiwać J. aby zdobyć Boską mądrość, przynosili i będą przynosić różne dary ze sobą. (TP 1959, s. 94)

„naczynia srebrne i naczynia złote” — swoje wyrozumienie nauk o Boskiej Prawdzie. (TP 1959, s. 94)

„i szaty” — zalety serca i urzędowe władze. (TP 1959, s. 94)

„i zbroje” — obronne zarządzenia. (TP 1959, s. 94)

„i rzeczy wonne” — wyborne władze ludzkie jako składniki łask. (TP 1959, s. 94)

„konie” — świeckie nauki. (TP 1959, s. 94)

„i muły” — oraz szczególne urzędowe władze. (TP 1959, s. 94)

„a to na każdy rok” — Te rzeczy były i będą przynoszone ustawicznie i regularnie przez poszukiwaczy mądrości. (TP 1959, s. 94)

1 Księga Królewska 10:26

Epifania i Bazylea:

„Tak iż nazgromadzał Salomon wozów, i jezdnych, a miał tysiąc i czterysta wozów” — (1400=7x10x10x2); J. członek M.St. (7) poczynił zarządzenia względem takich organizacji jak W.G. (10) i klasa M.G. (10), które są złączone w ich pracy (2), jaką miały wykonać. (TP 1959, s. 96)

„dwanaście tysięcy jezdnych” — (12000=12x10x10x10); Jako członek M.St. (12), J. poczynił również zarządzenia względem wodzów wśród pozafiguralnych Kaatytów (10), Gersonitów (10) i Merarytów (10), tj. w trzech podziałach W.G. i klasy M.G. (TP 1959, s. 96)

„które rozsadził po miastach wozów, i przy sobie w Jeruzalemie” — Umieszczając wodzów w ich poszczególnych sferach i w sferze swej specjalnej Prawdy. (TP 1959, s. 96)

1 Księga Królewska 10:27

Epifania i Bazylea:

„I złożył król srebra w Jeruzalemie tak wiele, jako kamienia” — J. sprawił, że Prawdy Boskie w sferze jego służenia Prawdzie były nader obfite. (TP 1959, s. 97)

„a ceder jako sykomorów, których na polu rośnie bardzo wiele” — a liczba osób poświęconych i skłonnych do poświęcenia była wielka. (TP 1959, s. 97)

1 Księga Królewska 10:28

Epifania i Bazylea:

„Przywodzono też konie Salomonowi z Egiptu” — J. zgromadził nauki świeckie i religijne, głównie przez nabycie biblioteki składającej się z ok. 5000 tomów ze świeckich i innych źródeł. (TP 1959, s. 97)

„bo kupcy królewscy brali towary rozliczne za pewne pieniądze” — [mikveh - stado, trzoda; powinno być "brali je (konie) stadami", a nie jak podano "towary"]; Księgarnie i sprzedawcy książek w Ameryce i Europie, zgromadzili i sprzedawali J. wiele z tych książek. (TP 1959, s. 97)

1 Księga Królewska 10:29

Epifania i Bazylea:

„A wychodził i przychodził cug woźników z Egiptu za sześć set srebrników” — (600=6x10x10); Każda korporacja lewicka była wyposażona w przywileje nadane przez rząd ziemski, a zatem pochodziły one ze świeckiego źródła; takie korporacje były mniej więcej niedoskonałe i złe (6), oraz nie były zdobyte bez pewnych kosztów ze strony braci W.G. (10) i klasy M.G. (10), obu klas w naturze niższej niż Boska. (TP 1959, s. 97,98)

„a koń za sto i pięćdziesiąt” — [150= (5+10)x10]; Każda nauka ze źródła świeckiego, podobnie zdobyta i używana przez te dwie klasy, była również niedoskonała. (TP 1959, s. 97,98)

„A tak wszyscy królowie Hetejscy” — [Hetyjscy - bojaźń]; Te same warunki ku zdobyciu organizacji i nauk były zastosowane do wszystkich wodzów, którzy bali się J. (TP 1959, s. 97,98)

„i królowie Syryjscy” — {Syria - górzysty kraj]; i do wodzów, którym brakowało konserwatyzmu -- radykałów. (TP 1959, s. 97,98)

„z rąk ich koni dostawali” — Oni przynosili je własnym kosztem. (TP 1959, s. 97,98)

Literatura o rozdziale 1 Księga Królewska 10

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Królewska

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.