1 Księga Królewska 9

1 Księga Królewska, rozdział 9 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (28 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Królewska 9 — Biblia Gdańska

1 I stało się, gdy dokończył Salomon budowania domu Pańskiego, i domu królewskiego, i wszystkiego, co żądał Salomon i chciał uczynić,

2 Że się Pan ukazał Salomonowi powtóre, jako mu się ukazał w Gabaon.

3 I rzekł Pan do niego: Wysłuchałem modlitwę twoję, i prośbę twoję, którąś się modlił przedemną, a poświęciłem ten dom, któryś zbudował, aby tam przebywało imię moje aż na wieki; i będą tam oczy moje i serce moje po wszystkie dni.

4 A jeźli ty będziesz chodził przedemną, jako chodził Dawid, ojciec twój, w doskonałości serca i w prostości, a będziesz się sprawował według wszystkiego, comci przykazał, strzegąc wyroków moich i sądów moich:

5 Tedy utwierdzę stolicę królestwa twego nad Izraelem na wieki, jakom powiedział Dawidowi, ojcu twemu, mówiąc: Nie będzie odjęty z narodu twego mąż z stolicy Izraelskiej.

6 Ale jeźli się nazad odwrócicie wy i synowie wasi ode mnie, a nie będziecie strzegli przykazań moich, i wyroków moich, którem wam podał, ale odszedłszy będziecie służyli bogom cudzym, i będziecie się im kłaniali:

7 Tedy wytracę Izraela z ziemi, którąm im dał, a dom, którym poświęcił imieniowi memu, odrzucę od oblicza mego, a będzie Izrael przypowieścią i baśnią między wszystkimi narodami.

8 A tak i ten dom, który był sławny, każdemu mimo idącemu będzie na podziw i na poświstanie, i rzecze: Przeczże tak uczynił Pan tej ziemi i temu domowi?

9 Tedy odpowiedzą: Przeto, iż opuścili Pana, Boga swego, który wywiódł ojce ich z ziemi Egipskiej, a chwycili się bogów cudzych, i kłaniali się im, a służyli im: dla tegoż przywiódł Pan na nie to wszystko złe.

10 I stało się po wyjściu dwudziestu lat, w których zbudował Salomon owe oba domy, dom Pański i dom królewski.

11 Do czego Hiram, król Tyrski, nadał był Salomonowi drzewa cedrowego, i drzewa jodłowego, i złota, ile jedno chciał: tedy też król Salomon dał Hiramowi dwadzieścia miast w ziemi Galilejskiej.

12 I wyjechał Hiram z Tyru, aby oglądał miasta, które mu dał Salomon: ale mu się niepodobały.

13 I rzekł: Cóż to za miasta, któreś mi dał, bracie mój? I nazwał je ziemią Chabul, aż do dnia tego.

14 Albowiem posłał był Hiram królowi sto i dwadzieścia talentów złota.

15 A przyczyna poboru, który był rozkazał wybierać król Salomon, była, aby zbudował dom Pański, i dom swój, i Mello, i mury Jeruzalemskie, i Hasor, i Magieddo, i Gazer.

16 Farao bowiem, król Egipski, wyciągnął był, i wziął Gazer, i popalił je ogniem, a Chananejczyka, który mieszkał w tem mieście, wymordował, a dał je za posag córce swej, żonie Salomonowej.

17 A tak zbudował Salomon Gazer i Betoron niższe;

18 Przytem Baalat i Tadmor na puszczy w tejże ziemi,

19 I wszystkie miasta, w których miał składy Salomon, i miasta wozów, i miasta jezdnych, i wszystko według żądości Salomonowej, cokolwiek chciał budować w Jeruzalemie i na Libanie, i we wszystkiej ziemi państwa swojego.

20 Wszystek także lud, który był pozostał z Amorejczyków, Hetejczyków, Ferezejczyków, Hewejczyków, i Jebuzejczyków, którzy nie byli z synów Izraelskich;

21 To jest, syny ich, którzy byli pozostali po nich w ziemi, których nie mogli synowie Izraelscy wytracić, uczynił Salomon hołdownikami i niewolnikami aż do dnia dzisiejszego.

22 Ale z synów Izraelskich nie uczynił Salomon żadnego niewolnikiem; jedno byli ludźmi rycerskimi, i sługami jego, i książęty, i hetmany jego, i przełożonymi nad wozami jego, i nad jezdnymi jego.

23 Było tych przedniejszych z przełożonych, którzy byli nad robotą Salomonową, pięć set i pięćdziesiąt, co byli nad ludźmi wykonywającymi robotę.

24 Lecz córka Faraonowa przeprowadziła się z miasta Dawidowego do domu swego, który jej zbudował Salomon. Tedy zbudował i Mello.

25 I ofiarował Salomon trzy kroć na każdy rok całopalenia a spokojne ofiary na ołtarzu, który był zbudował Panu; ale kadził na onym ołtarzu, który był przed Panem, gdy dokonał domu.

26 Okrętów też nabudował król Salomon w Asyjongaber, które jest podle Elotu, nad brzegiem morza czerwonego, w ziemi Edomskiej.

27 I posłał Hiram na tychże okrętach sługi swe, żeglarze świadome morza, z sługami Salomonowymi;

28 Którzy przypłynąwszy do Ofir, wzięli stamtąd złota cztery sta i dwadzieścia talentów, i przywieźli je do króla Salomona.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Królewska 9

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Królewska 9:1

Epifania i Bazylea:

„dokończył Salomon budowania domu Pańskiego” — Na ile to dotyczy samej epifanicznej świątyni, to J. skończył ją zupełnie. (TP 1958, s. 105) To jedno słowo dom (pałac) jest użyte, aby objąć wszystkie (pięć) budynki pałacu Salomona: 1/ dom lasu Libanowego, (1Król.7:2): 2/ przysionek na słupach, (1Król.7:6); 3/stolica i przysionek sądowy, (1Król.7:7); 4/ mieszkanie królewskie i 5/ dom córki Faraonowej (1Król.7:8). (TP 1956, s. 224)

„i domu królewskiego” — i objął całkowity urząd w swej sferze, jako Pański wykonawca na Epifanię. (TP 1958, s. 105)

„i wszystkiego, co żądał Salomon i chciał uczynić” — i dał mu Pan powodzenie, oraz pomyślność w jego serdecznych pragnieniach czynienia woli Bożej w tych sprawach. (TP 1958, s. 105)

1 Księga Królewska 9:2

Epifania i Bazylea:

„Że się Pan ukazał Salomonowi” — przez Swe Słowo, Ducha i opatrzność. (TP 1958, s. 105)

1 Księga Królewska 9:3

Epifania i Bazylea:

„Wysłuchałem modlitwę twoję” — Bóg zapewnił J. w chwilach wątpliwości i niepewności, że On wysłuchał jego modlitwę. (TP 1958, s. 105,106)

„poświęciłem ten dom, któryś zbudował, aby tam przebywało imię moje aż na wieki; i będą tam oczy moje i serce moje po wszystkie dni” — Ponieważ Bóg wybrał i uświęcił Prawdą i Duchem Swój lud, który stanowi epifaniczną świątynię, jaką J. zarządził dla Boga, organizując lud w jego oddzielne klasy i epifaniczną pracę, oraz Bóg wycisnął Swoją cześć, dobre imię itd. na niej na wieki -- na tyle, na ile to się tyczy Jego części -- jak również Swą mądrość i miłość. (TP 1958, s. 105,106)

1 Księga Królewska 9:4

Epifania i Bazylea:

„A jeśli ty będziesz chodził przede mną, jako chodził Dawid ojciec twój, w doskonałości serca i w prostości, a będziesz się sprawował według wszystkiego com ci przykazał, strzegąc wyroków moich i sądów moich” — Jednak ustawiczna łaska Boża, rozciągnięta nad J. i nad tymi, którzy byli pod jego władzą wykonawczą, zależała od ich wierności. Jeżeli J. będzie postępował wiernie i rzetelnie, tak jak br. R. jego poprzednik to czynił idąc za Boskimi naukami i przykazaniami. (TP 1958, s. 106)

1 Księga Królewska 9:5

Epifania i Bazylea:

„Tedy utwierdzę stolicę królestwa twego nad Izraelem na wieki, jakom powiedział Dawidowi... Nie będzie odjęty z narodu twego mąż z stolicy Izraelskiej” — Wtedy Bóg będzie dalej trzymał go na urzędzie jako Pańskiego wykonawcę aż do końca, tak jak to pokazał br. R. (TP 1958, s. 106)

1 Księga Królewska 9:6

Epifania i Bazylea:

„A jeśli się nazad odwrócicie wy i synowie wasi ode mnie” — Lecz jeśliby J. albo jakakolwiek z epifanicznych grup ludu Pańskiego, albo ich członków opuściła Boga w jakimkolwiek stopniu. (TP 1958, s. 106)

„a nie będziecie strzegli przykazań moich” — i odrzuciłaby Jego przepisy. (TP 1958, s. 106)

„i wyroków moich” — oraz doktryny. (TP 1958, s. 106)

„którem wam podał” — które Bóg polecił Swemu ludowi. (TP 1958, s. 106)

„ale odszedłszy będziecie służyli bogom cudzym i będziecie się im kłaniali” — a popierałby i służyłby innym bogom, takim jak grzech, błąd, samolubstwo, świat, ciało i diabeł. (TP 1958, s. 106)

1 Księga Królewska 9:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Między wszystkimi narodami” — Proroctwo to wypełniło się w zupełności.

Epifania i Bazylea:

„Tedy wytracę Izraela z ziemi, którąm im dał” — Wtedy w podobnej mierze Bóg odrzuci ich od sfery Prawdy i jej Ducha udzielanej przez Niego. (TP 1958, s. 106)

„a dom, którym poświęcił imieniowi memu, odrzucę od oblicza mego” — a epifaniczna świątynia, tak jak jest zorganizowana w jej oddzielnych klasach, będzie odrzucone od łaski Bożej. (TP 1958, s. 106)

„a będzie Izrael przypowieścią i baśnią między wszystkimi narodami” — Epifaniczny lud Boży stałby się tym sposobem przedmiotem powszechnego pośmiewiska i szyderstwa. (TP 1958, s. 106)

1 Księga Królewska 9:8

Epifania i Bazylea:

„A tak i ten dom, który był sławny, każdemu mimo idącemu będzie na podziw i na poświstanie i rzecze: Przeczże tak uczynił Pan tej ziemi temu domowi?” — W takich warunkach epifaniczna świątynia też, chociaż była wywyższona przez łaskę Bożą, stałaby się pomnikowym przykładem Boskiego odrzucenia i przedmiotem posmiewiska. (TP 1958, s. 106)

1 Księga Królewska 9:9

Epifania i Bazylea:

„Przeto iż opuścili Pana, Boga swego, który wywiódł ojce ich z ziemi Egipskiej, a chwycili się bogów cudzych... dla tegoż... to wszystko złe” — Jedyne wyjaśnienie byłoby, że stali się niewiernymi Bogu, który wyzwolił ich i ich poprzedników z królestwa grzechu i błędu, z królestwa szatana i jego mocy; że odstąpili od Prawdy i jej Ducha, a byli posłuszni, oraz służyli różnym formom grzechu, błędu, samolubstwa i światowości; dlatego Bóg odrzucił ich i sprowadził na nich wielkie nieszczęście. (TP 1958, s. 107)

1 Księga Królewska 9:10

Epifania i Bazylea:

„I stało się po wyjściu dwudziestu lat, w których zbudował Salomon oba domy, dom Pański i dom królewski” — (20=7+13); Salomon budował świątynię 7 lat (1Król.6:38). W tym jest pokazany cały okres w którym J. miał do czynienia szczególnie ze sprawami Boskimi (7), odnoszącymi się do wzniesienia pozafiguralnej Świątyni, zwłaszcza w odniesieniu do Świątnicy i Świątnicy Najświętszej. A dom swój własny albo pałac przez 13 lat. (13=7+6), W tym jest pokazany cały czas, jaki miał J. zużyć do umocnienia się całkowicie w swoim zakresie działania jako Pański wykonawca na Epifanię, jako Nowe Stworzenie M.St. pod Boskim uznaniem (7), pomimo niedoskonałości (6) swego ciała. (TP 1959, s. 123) To jedno słowo dom (pałac) jest użyte, aby objąć wszystkie (pięć) budynki pałacu Salomona: 1/ dom lasu Libanowego, (1Król.7:2): 2/ przysionek na słupach, (1Król.7:6); 3/stolica i przysionek sądowy, (1Król.7:7); 4/ mieszkanie królewskie i 5/ dom córki Faraonowej (1Król.7:8). (TP 1956, s. 24)

1 Księga Królewska 9:11

Epifania i Bazylea:

„Do czego Hiram, król Tyrski, nadał był Salomonowi drzewa cedrowego, i drzewa jodłowego” — [Tyr - skała]; Brat Jolly, który służył podczas Epifanii, jako specjalny pomocnik J., przyprowadził do niego członków M.St. i W.G. (TP 1959, s. 124)

„i złota” — oraz rzeczy Boskie. (TP 1959, s. 124)

„ile jedno chciał” — w zgodzie z życzeniami J. (TP 1959, s. 124)

„tedy też król Salomon dał Hiramowi dwadzieścia miast” — (20=10+10); Z powodu wskazówek Pisma Św. i wiernej służby brata Jolly'ego J. pokazał, że brat Jolly miał objąć po jego śmierci urząd, lecz nie w sferze wykonawczej J., jako Posłannik Epifanii, lecz jako wódz W.G. (10) i klasy M.G. (10) w ich grupach. (TP 1959, s. 124)

„w ziemi Galilejskiej” — [Galilea - koło lub obwód]; które były poddane krzyżowym doświadczeniom w Epifanii. (TP 1959, s. 124)

1 Księga Królewska 9:12

Epifania i Bazylea:

„I wyjechał Hiram z Tyru aby oglądał miasta, które mu dał Salomon” — [Tyr - skała]; Ze swego ustalonego i ugruntowanego stanowiska w Prawdzie parousyjnej i epifanicznej, brat Jolly zaczął pilnie przyglądać się sferze działalności tych grup W.G. i klasy M.G., które J. wskazał, że miały przejść pod jego zarząd po śmierci J. (TP 1959, s. 124)

„ale mu się niepodobały” — Tymczasem Jolly widział ich różne stopnie rewolucjonizmu skierowanego przeciwko Prawdzie i Jej zarządzeniom, był z tego powodu zasmucony. (TP 1959, s. 124)

1 Księga Królewska 9:13

Epifania i Bazylea:

„I rzekł: Cóż to za miasta, któreś mi dał, bracie mój?” — W tej postawie brat Jolly słownie i przez korespondencję radził się J. jako brat co do stanu członków w tych grupach, ich oczyszczenia, jego stosownego przyszłego pokrewieństwa z nimi itd. (TP 1959, s. 124)

„I nazwał je ziemią Chabul, aż do dnia tego” — [Chabul - ograniczony, niepłodny]; Przyglądając się swej przyszłej sferze służby, odnoszącej się do powyższych grup po porównaniu ich z grupą M.St., uznał ją za ograniczoną, a grupy w ich niepożądanym stanie za bezowocne. (TP 1959, s. 124)

1 Księga Królewska 9:14

Epifania i Bazylea:

„Albowiem posłał był Hiram królowi sto i dwadzieścia talentów złota” — Podczas Epifanii brat Jolly przynosił do J. uznane przez Boga (złoto) sprawy odnoszące się do M.St. (120=10x12), W.G. i klasy M.G.. Bóg dopomagając mu w tym uzupełniał braki wypływające z jego ludzkich niedoskonałości [120=(10+10)x6] w służbie. (TP 1959, s. 125)

1 Księga Królewska 9:15

Epifania i Bazylea:

„A przyczyna poboru, który był rozkazał wybierać król Salomon” — Miał on słuszny powód do przyjęcia pomocy. (TP 1959, s. 125,126)

„była” — w licznych następujących fazach swej budującej pracy. (TP 1959, s. 125,126)

„aby zbudował dom Pański” — /1/ Uporządkowanie ludu Bożego w oddzielne klasy, oraz w jego epifanicznej pracy. (TP 1959, s. 125,126)

„i dom swój” — /2/ Utwierdzenie się w swym własnym zakresie pracy. (TP 1959, s. 125,126) To jedno słowo dom (pałac) jest użyte, aby objąć wszystkie (pięć) budynki pałacu Salomona: 1/ dom lasu Libanowego, (1Król.7:2): 2/ przysionek na słupach, (1Król.7:6); 3/stolica i przysionek sądowy, (1Król.7:7); 4/ mieszkanie królewskie i 5/ dom córki Faraonowej (1Król.7:8). (TP 1956, s. 24)

„i Mello” — [Mello - cytadela]; /3/ Wzmocnienie fortyfikacji Prawdy parousyjnej. (TP 1959, s. 125,126)

„i mury Jeruzalemskie” — /4/ Umocnienie Prawdy epifanicznej, oraz jej zarządzeń w odniesieniu do sfery jego służby w Prawdzie. (TP 1959, s. 125,126)

„i Hasor” — [Hasor - miejsce zamknięte, wioska]; /5/ Utwierdzenie Prawdy i jej zarządzeń w miejsce zbitych doktrynalnych i etycznych błędów sekciarzy. (TP 1959, s. 125,126)

„i Magieddo” — [Magieddo - zniszczenie]; /6/ Podobne czynności w wypadku członków wtórej śmierci. (TP 1959, s. 125,126)

„i Gazer” — [Gazer - odciąć, część]; /7/ Ugruntowanie się w zakresie tej części świeckiej znajomości, która jest potrzebna do użytku w służbie Pańskiej. (TP 1959, s. 125,126)

1 Księga Królewska 9:16

Epifania i Bazylea:

„Farao bowiem, król Egipski, wyciągnął był, i wziął Gazer” — [Gazer - odciąć, część]; Na początku Epifanii najbardziej wykształceni ludzie świata doszli do większych osiągnięć w stosownych dziedzinach nauki niż ich poprzednicy zdobywając ogrom wiedzy w odnośnej dziedzinie. (TP 1959, s. 126)

„i popalił je ogniem” — W ścisłości i prawdziwości swych odkryć oczyścili tę dziedzinę z błędu, zniszczyli wiele fałszywych teorii, jak np. przedstawienie przez Mendela naukowych odkryć usunięto błędną teorię Darwina o ewolucji; archeologiczne odkrycia zbiły wiele bezwyznaniowych teorii itd. (TP 1959, s. 126)

„a Chananejczyka, który mieszkał w tem mieście, wymordował” — [Chananejczyk - kupiec]; zwyciężyli tych nieprzyjaciół Prawdy, którzy wprowadzali ducha samolubnych i światowych układów. (TP 1959, s. 126)

„a dał je za posag córce swej, żonie Salomonowej” — Tę oczyszczoną sferę oni przedstawili w swych pismach jako dar, który miał być dodany do mocy naukowego wykształcenia J. (TP 1959, s. 126)

1 Księga Królewska 9:17

Epifania i Bazylea:

„A tak zbudował Salomon Gazer” — [Gazer - odciąć, część]; Wskazując, że J. ugruntował się w tej sferze (w zakresie świeckiej znajomości). (TP 1959, s. 126)

„i” — Przez Prawdę o rozdzieleniu kościoła i państwa, on zbudował i utwierdził rząd świecki, klasy społeczne, tajne towarzystwa itd., w ich właściwej opozycji w stosunku do błędnych nauk i praktyk. (TP 1959, s. 126)

„Betoron niższe” — [Beteron - pieczara, dom]; Te grupy, które były, na które symboliczne światło słoneczne N.T., oraz symboliczne światło St.T. nie świeciło. (TP 1959, s. 126)

1 Księga Królewska 9:18

Epifania i Bazylea:

„Przytem Baalat” — [Baalat - władztwo w nieczystości (szatana - Baala)]; Utwierdzenie Prawdy i jej zarządzeń w miejsce zbitych błędów, doktryn i praktyk odnoszących się do czcicieli całujących pozafiguralnego Baala, oraz do pozafiguralnego Lota i jego córek w ich symbolicznym kazirodztwie. (TP 1959, s. 127)

„i Tadmor na puszczy w tejże ziemi” — [Tadmor - miasto palm; później nazwane Palmyra przez Greków i Rzymian]; Przez użycie stosownych Prawd on utwierdził W.G. jako klasę istniejącą w jej stanie odrębności i odłączeniu. (TP 1959, s. 127)

1 Księga Królewska 9:19

Epifania i Bazylea:

„I wszystkie miasta, w których miał składy Salomon” — Umocnienie składów nauk Prawdy, tak jak one są dane przez Pana za pomocą 49 członków gwiezdnych. (TP 1959, s. 127,128)

„i miasta wozów” — Umocnienie organizacji Prawdy. (TP 1959, s. 127,128)

„i miasta jezdnych” — Ustalenie zakresu działania doktrynalnych wodzów. (TP 1959, s. 127,128)

„i wszystko według żądości Salomonowej, cokolwiek chciał budować” — Zarządzanie wszystkimi innymi rzeczami, które uważał, że są wolą Pańską, aby je wzmocnił. (TP 1959, s. 127,128)

„w Jeruzalemie” — w swej sferze służenia Prawdzie. (TP 1959, s. 127,128)

„i na Libanie” — [Liban - biały]; w odniesieniu do stanu usprawiedliwionych z wiary, który należy do Kapłaństwa. W.G., St.G. i M.G. oraz do tymczasowo usprawiedliwionych. (TP 1959, s. 127,128)

„i we wszystkiej ziemi państwa swojego” — i każdej innej części swej sfery służby, jako Pański wykonawca na Epifanię. (TP 1959, s. 127,128)

1 Księga Królewska 9:20

Epifania i Bazylea:

„Wszystek także lud, który był pozostał” — Jednak niektóre złe wady takie jak:. (TP 1959, s. 128)

„z Amorejczyków” — [Amorejczycy - mieszkańcy wyżyn]; grzech. (TP 1959, s. 128)

„Hetejczyków” — [Hetejczycy -bojaźń]; samolubstwo. (TP 1959, s. 128)

„Ferezejczyków” — [Ferezejczycy - z otwartego kraju, wieśniacy]; błąd. (TP 1959, s. 128)

„Hewejczyków” — [Hewejczycy - wieśniacy]; sekciarstwo. (TP 1959, s. 128)

„i Jebuzejczyków” — [Jebuzejczycy - uciśnieni, zdeptani]; światowość. (TP 1959, s. 128)

„którzy nie byli z synów Izraelskich” — którzy nie odnoszą się do prawdziwego ludu Bożego. (TP 1959, s. 128)

1 Księga Królewska 9:21

Epifania i Bazylea:

„To jest, syny ich” — Te wady rozwinęły się w niektórych ludziach. (TP 1959, s. 128)

„którzy byli pozostali po nich w ziemi” — wewnątrz obozu i poza stanem obozu, którym dozwolono połączyć się z prawdziwym ludem Bożym. (TP 1959, s. 128)

„których nie mogli synowie Izraelscy wytracić” — a w których lud Boży nie był w stanie zniszczyć wpływu, wywieranego na nich przez te wady. (TP 1959, s. 128)

„uczynił Salomon hołdownikami i niewolnikami aż do dnia dzisiejszego” — Oni również pomagali J. w niektórych fazach jego budującej pracy, chociaż ich pomoc była przymusową służbą, z powodu ich niewłaściwej postawy wobec niej, wykonywali więc ją ze złych pobudek. Wielka część ich pomocy w pracy budującej była im nieznana i nie miała zgody ich woli np.. ci z nich, którzy mniej lub więcej prześladowali lud Boży, nieświadomie dopomogli mu rozwinąć łaski, przysposabiające go do zajęcia miejsca w Świątyni i na jej Dziedzińcu. (TP 1959, s. 128)

1 Księga Królewska 9:22

Epifania i Bazylea:

„Ale z synów Izraelskich nie uczynił Salomon żadnego niewolnikiem” — Lecz spośród prawdziwego ludu Pańskiego J. nie zmuszał nikogo do służby, albowiem oni służyli rozumnie i dobrowolnie w Duchu Pańskim. (TP 1959, s. 128,129)

„jedno byli ludźmi rycerskimi” — Zamiast niewolnikami, byli oni wojownikami, którzy usilnie walczyli o wiarę. (TP 1959, s. 128,129)

„i sługami jego” — specjalnymi pomocnikami. (TP 1959, s. 128,129)

„i książęty” — wodzami duchowych pokoleń Izraela. (TP 1959, s. 128,129)

„i hetmany jego” — wodzami wojowniczymi. (TP 1959, s. 128,129)

„i przełożonymi nad wozami jego i nad jezdnymi jego” — dozorcami, albo inspektorami grup W.G. i klasy M.G., oraz ich doktrynalnymi wodzami. (TP 1959, s. 128,129)

1 Księga Królewska 9:23

Epifania i Bazylea:

„Było tych przedniejszych z przełożonych, którzy byli nad robotą Salomonową” — Bracia z M.St. byli dozorcami pierwszego i drugiego stopnia w służbie nad tymi, którzy służyli w inny sposób w pracy Pańskie. (TP 1959, s. 129)

1 Księga Królewska 9:24

Epifania i Bazylea:

„Lecz córka Faraonowa przeprowadziła się z miasta Dawidowego do domu swego, który jej zbudował Salomon” — Ponieważ różne zarysy związane z ukończeniem świątyni epifanicznej, utwierdzeniem się J. w jego sferze działania jako Pańskiego wykonawcy na Epifanię i umocnieniem Prawdy epifanicznej, oraz jej zarządzeń zostały dokończone, J. przeniósł władze swego świeckiego naukowego wykształcenia ze sfery Prawdy parousyjnej do jego właściwego miejsca w Epifanii, o które on się postarał. (TP 1959, s. 126)

„Tedy zbudował i Mello” — [Mello - cytadela]; Wzmocnienie fortyfikacji Prawdy parousyjnej. (TP 1959, s. 126)

1 Księga Królewska 9:25

Epifania i Bazylea:

„I ofiarował Salomon... całopalenia” — J. jako Pański wykonawca na Epifanię, poczynił zarządzenia względem ofiar, które miały być składane w sprawiedliwości przez lud Boży w jego oddzielnych klasach. Te ofiary z powodu zasługi Jezusa są pokazane jako przyjemne Bogu. (TP 1959, s. 129,130,131)

„trzy kroć na każdy rok” — w trzech wielkich stanach, lub warunkach chrześcijańskiego życia takich jak: (TP 1959, s. 129,130,131) /1/ w święto przaśników - usprawiedliwienie. (TP 1959, s. 129,130,131) /2/ w święto tygodni (Zielone Świątki) - poświęcenie. (TP 1959, s. 129,130,131) /3/ w święto kuczek - ewentualny urząd, albo wybawienie. (TP 1959, s. 129,130,131)

„a spokojne ofiary” — i jako wypełnienie ślubów poświęcenia. (TP 1959, s. 129,130,131)

„na ołtarzu, który był zbudował Panu” — One są składane na podstawie ofiarowanego człowieczeństwa Chrystusa. (TP 1959, s. 129,130,131)

„ale kadził na onym ołtarzu, który był przed Panem” — (na złotym ołtarzu); J. również poczynił zarządzenia dotyczące ofiarowania wybornych władz ludzkich, przez które łaski Ducha działające w świętych wśród ognistych prób są ofiarowane. (TP 1959, s. 129,130,131)

„gdy dokonał domu” — Wiele pozafiguralnej pracy Salomona zostało już dokonanej w łączności ze świątynią epifaniczną i jej służbą. Gdy pozostałe części będą skończone, wtedy wszystka jego stosowna praca będzie całkowicie wykonana, od czasu, gdy grunt świątyni epifanicznej był założone w Epifanii, aż do jej skończenia, włączając cały zasób jej zarządzeń i porządek służby. (TP 1959, s. 129,130,131)

1 Księga Królewska 9:26

Epifania i Bazylea:

„Okrętów też nabudował król Salomon” — Podczas Epifanii J., jako Pański wykonawca na Epifanię, przystąpił do zorganizowania ludu Bożego w różne epifaniczne grupy. (TP 1959, s. 131,132)

„w Asyjongaber” — [Asyjongaber - kręgosłup olbrzyma]; w sferze, gdzie grasują najbardziej zwodnicze błędy w doktrynie i praktyce dotąd wynalezione przez szatana (olbrzyma). (TP 1959, s. 131,132)

„które jest podle Elotu” — [Elot - palmowy gaj]; Te błędy są zalecane i bronione szczególnie przez przesiewających i chwytających za władzę wodzów, którzy są spłodzeni z Ducha, zespoleni z W.G. (TP 1959, s. 131,132)

„nad brzegiem morza czerwonego” — Oni nie tylko popierali błędy szatana lecz również rozmyślnie sprzeciwiali się Prawdzie i Jej Duchowi, a jako przesiewający wodzowie będą zniszczeni we wtórej śmierci. Wynika z tego, że w ich epifanicznej działalności są oni bardzo blisko wtórej śmierci. (TP 1959, s. 131,132)

„w ziemi Edomskiej” — w małym Babilonie. (TP 1959, s. 131,132)

1 Księga Królewska 9:27

Epifania i Bazylea:

„I posłał Hiram na tychże okrętach sługi swe” — Gdy J. zarządzał ludem Pańskim w jego różnych epifanicznych grupach, oraz kierował i pomagał w oczyszczeniu się Lewitom, w ich poświęceniu się jako takich i ich następnej służbie, to w tej pracy brał udział brat Jolly, który służył w niej i dalej będzie to czynił po śmierci J. tak on jak i jego pomocnicy w ich różnych grupach (okrętach). (TP 1959, s. 132)

„żeglarze świadome morza” — Z powodu osobistych doświadczeń ci oczyszczeni Lewici są dobrze zaznajomieni z właściwym postępowaniem. (TP 1959, s. 132)

„z sługami Salomonowymi” — wobec ich nieoczyszczonych braci z W.G. i klasy M.G., którzy dalej znajdują się w stanie buntu i dążą do oczyszczenia, poświęcenia się jako lewici, oraz następnej służby. Brat Jolly i jego pomocnicy współpracowali i dalej będą współpracować bardzo ściśle z J. i jego pomocnikami w tym przedsięwzięciu. (TP 1959, s. 132)

1 Księga Królewska 9:28

Epifania i Bazylea:

„Którzy przypłynąwszy do Ofir” — W miarę jak wchodzili w sferę W.G., klasy M.G. i tymczasowo usprawiedliwionych w nominalnym kościele i w miarę jak wchodzą coraz więcej w pracę pokazaną w Obj.19:5-9, zarówno przed jak i po zniszczeniu Babilonu. (TP 1959, s. 132,133) sfera W.G., M.G. i tymczasowo usprawiedliwionych w nominalnym kościele. (TP 1960, s. 70)

„wzięli stamtąd złota” — wyciągali i będą wyciągać z takich kontaktów Boskie rzeczy, takie jak Boskie Prawdy i zalety charakteru. (TP 1959, s. 132,133)

„cztery sta i dwadzieścia talentów” — (420=7x6x10); które odnoszą się do M.St. (7), W.G. (6), i klasy M.G. (10). (TP 1959, s. 132,133)

„i przywieźli je do króla Salomona” — oni przynosili i dalej będą przynosić te rzeczy do J. w ich myślach, służbie i charakterze w miarę jak zajmowali i będą zajmować swe stanowiska przed Panem pod J., jako Pańskim wykonawcą, mającym pieczę nad W.G. i klasą M.G. (TP 1959, s. 132,133)

Literatura o rozdziale 1 Księga Królewska 9

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Królewska

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.