1 Księga Królewska 21

1 Księga Królewska, rozdział 21 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (29 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Królewska 21 — Biblia Gdańska

1 I stało się potem: Miał Nabot Jezreelita winnicę, która była w Jezreelu podle pałacu Achaba, króla w Samaryi.

2 I rzekł Achab do Nabota, mówiąc: Daj mi winnicę twoję, abym miał z niej ogród dla jarzyn, albowiem bliska jest domu mego; a dam ci za nię winnicę lepszą, niżli ta jest; albo jeźlić się zda, dam ci pieniędzy, ile stoi.

3 I odpowiedzał Nabot Achabowi: Nie daj tego Panie, abym ci miał dać dziedzictwo ojców moich.

4 Tedy przyszedł Achab do domu swego smutny i zagniewany dla słowa, które mu rzekł Nabot Jezreelita, mówiąc: Nie dam ci dziedzictwa ojców moich; i układł się na łożu swem, a odwrócił twarz swoję, i nie jadł chleba.

5 Wtem przyszedłszy do niego Jezabela, żona jego, rzekła mu: Przedże duch twój tak smutny, że nie jesz chleba?

6 I odpowiedział jej: Przeto żem mówił z Nabotem Jezreelitą, i rzekłem mu: Daj mi winnicę twoję za pieniądze, albo jeźli chcesz, dam ci winnicę za nię; ale on odpowiedział: Nie dam ci winnicy mojej.

7 Tedy rzekła do niego Jezabela, żona jego: I także ty sprawujesz królestwo Izraelskie? Wstań, jedz chleb, a bądź dobrej myśli; ja tobie dam winnicę Nabota Jezeelity.

8 A tak napisała list imieniem Achabowem, który zapieczętowała pieczęcią jego, i posłała on list do starszych i do przedniejszych, którzy byli w mieście jego, i mieszkali z Nabotem.

9 A napisała on list w ten sposób: Zapowiedźcie post, a posadźcie Nabota między przedniejszymi z ludu;

10 I postawcie dwóch mężów przewrotnych przeciw niemu, którzyby przeciwko niemu świadczyli, mówiąc: Złożeczyłeś Bogu i królowi; potem wywiedźcie go, a ukamionujcie go, aby umarł.

11 I uczynili mężowie onego miasta starsi i przedniejsi, którzy mieszkali w onem mieście jego, jako była wskazała do nich Jezabela, według tego, jako napisano było w liście, który posłała do nich.

12 Zapowiedzieli post, i posadzili Nabota między przedniejszymi z ludu.

13 Potem przyszli dwaj mężowie przewrotni, i usiedli przeciw niemu, a świadczyli przeciwko niemu oni mężowie przewrotni, to jest przeciw Nabotowi przed ludem, mówiąc: Złożeczył Nabot Bogu i królowi. I wywiedli go za miasto, i ukamionowali go, i umarł.

14 I posłali do Jezabeli, mówiąc: Ukamionowan jest Nabot, i umarł.

15 I stało się, gdy usłyszała Jezabela, że ukamionowany był Nabot, a iż umarł, rzekła Jezabela do Achaba: Wstań, posiądź winnicę Nabota Jezreelity, któryć jej nie chciał dać za pieniądze; albowiem nie żyje Nabot, ale umarł.

16 A tak usłyszawszy Achab, że umarł Nabot, wstał, a szedł do winnicy Nabota Jezreelity, aby ją posiadł.

17 Tedy się stało słowo Pańskie do Elijasza Tasbity, mówiąc:

18 Wstań, idź przeciw Achabowi, królowi Izraelskiemu, który jest w Samaryi; oto jest na winnicy Nabotowej, do której szedł, aby ją posiadł.

19 I rzeczesz do niego, mówiąc: Tak mówi Pan: Azaś nie zabił i nie posiadł? Powiedzże mu, mówiąc: Tak mówi Pan: Tak jako psy lizali krew Nabotowę, tak też pewnie psy będą lizać krew twoję.

20 I rzekł Achab do Elijasza: A jużeś mię znalazł nieprzyjacielu mój? A on odpowiedział: Znalazłem; albowiemeś się zaprzedał, abyś czynił złość przed oczyma Pańskiemi.

21 Oto Ja przywiodę na cię złe, a odejmę potomki twe, i wytracę z domu Achabowego, aż do najmniejszego szczenięcia, i więźnia, i opuszczonego w Izraelu.

22 A uczynię z domem twoim, jako z domem Jeroboama, syna Nabatowego, i jako z domem Baazy, syna Ahyjaszowego, dla rozdraźnienia, któremeś mię do gniewu pobudził, i przywiodłeś do grzechu Izraela.

23 Także i o Jezabeli rzekł Pan, mówiąc: Psy zjedzą Jezabelę między murami Jezreelskimi.

24 Tego, który umrze z domu Achabowego w mieście, psy zjedzą, a tego, który umrze na polu, zjedzą ptaki powietrzne.

25 Albowiem nie był nikt jako Achab, któryby siebie samego zaprzedał, aby czynił złe przed oczyma Pańskiemi; bo go poduszczała Jezabela, żona jego.

26 Albowiem się dopuścił rzeczy bardzo obrzydłych, chodząc za bałwanami według wszystkiego, jako czynili Amorejczycy, których wygnał Pan przed obliczem synów Izraelskich.

27 A gdy usłyszał Achab te słowa, rozdarł odzienie swoje, a włożywszy wór na ciało swoje, pościł i leżał w worze, a chodził po maluczku.

28 I stało się słowo Pańskie do Elijasza Tesbity, mówiąc:

29 Widziałżeś, jako się upokorzył Achab przed twarzą moją? Ponieważ się tedy upokorzył przed twarzą moją, nie przywiodę tego złego za dni jego; ale za dni syna jego przywiodę to złe na dom jego.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Królewska 21

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Królewska 21:1

Epifania i Bazylea:

„Nabot” — przedstawia Hugonotów. (TP 1933, s. 71)

„podle pałacu Achaba” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:2

Epifania i Bazylea:

„Achab” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

„do Nabota” — Nabot przedstawia Hugonotów. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:3

Epifania i Bazylea:

„Nabot” — przedstawia Hugonotów. (TP 1933)

„Achabowi” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 70)

1 Księga Królewska 21:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Achab” — Typ na papiestwo Rzymskie.

Epifania i Bazylea:

„Achab” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933)

„Nabot” — przedstawia Hugonotów. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Jezabela” — Odpadły kościół rzymski i jego duch znajdujący się w protestanckich sektach.

Epifania i Bazylea:

„Jezabela” — Jezabela przedstawia kościół rzymsko - katolicki. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:6

Epifania i Bazylea:

„z Nabotem” — Nabot przedstawia Hugonotów. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:7

Epifania i Bazylea:

„Jezabela” — Jezabela przedstawia kościół rzymsko - katolicki. (TP 1933, s. 71)

„Nabota” — Nabot przedstawia Hugonotów. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:8

Epifania i Bazylea:

„Achabowem” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

„z Nabotem” — Nabot przedstawia Hugonotów. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:9

Epifania i Bazylea:

„Nabota” — Nabot przedstawia Hugonotów. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:10

Epifania i Bazylea:

„dwóch mężów przewrotnych” — autokratyczna Francja i Watykański Rzym. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:11

Epifania i Bazylea:

„Jezabela” — Jezabela przedstawia kościół rzymsko - katolicki. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:12

Epifania i Bazylea:

„Nabota” — przedstawia Hugonotów. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:13

Epifania i Bazylea:

„dwaj mężowie przewrotni” — autokratyczna Francja i Watykański Rzym. (TP 1933, s. 71)

„Nabot” — przedstawia Hugonotów. (TP 1933, s. 71)

„I wywiedli go za miasto” — Nabot był zabity na swym własnym polu. To pole zdaje się reprezentować sferę prześladowania. (TP 1935, s. 41)

„i ukamionowali go i umarł” — zabicie Nabota przez Jezabelę przy pomocy dwóch fałszywych świadków reprezentuje wymordowanie Hugenotów w noc św. Bartłomieja przez autokratyczną Francję i Watykański Rzym. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:14

Epifania i Bazylea:

„Jezabeli” — Jezabela przedstawia kościół rzymsko - katolicki. (TP 1933, s. 71)

„Ukamionowan” — Nabot był zabity na swym własnym polu. To pole zdaje się reprezentować sferę prześladowania. (TP 1935, s. 41)

„Nabot” — przedstawia Hugonotów. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:15

Epifania i Bazylea:

„Jezabela” — Jezabela przedstawia kościół rzymsko - katolicki. (TP 1933, s. 71)

„Nabot” — przedstawia Hugonotów. (TP 1933, s. 71)

„do Achaba” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Aby ją posiadł” — Pokazując przez to, że uznawał postępek Jezabeli.

Epifania i Bazylea:

„Achab” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

„Nabot” — przedstawia Hugonotów. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Eliasz” — Typ na Kościół prawdziwy w ciele.

1 Księga Królewska 21:18

Epifania i Bazylea:

„przeciw Achabowi” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

„Nabotowej” — Nabot przedstawia Hugonotów. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:19

Epifania i Bazylea:

„azaś nie zabił” — Nabot był zabity na swym własnym polu. To pole zdaje się reprezentować sferę prześladowania. (TP 1935, s. 41)

„Nabotową” — Nabot przedstawia Hugonotów. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:20

Epifania i Bazylea:

„Achab” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:21

Epifania i Bazylea:

„Achabowego” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:23

Epifania i Bazylea:

„Jezabeli” — Jezabela przedstawia kościół rzymsko - katolicki. (TP 1933, s. 71)

„murami Jezreelskimi” — Jezreel -- miejsce, gdzie mieszkał Achab w zabronionym małżeństwie z poganką Jezabelą, reprezentuje europejską łączność i współdziałanie kościoła z państwem. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:24

Epifania i Bazylea:

„Achabowego” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:25

Epifania i Bazylea:

„Achab” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933)

„Jezabela” — Jezabela przedstawia kościół rzymsko - katolicki. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:27

Epifania i Bazylea:

„Achab” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

1 Księga Królewska 21:29

Epifania i Bazylea:

„Achab” — Achab reprezentuje Europę Autokratyczną. (TP 1933, s. 71)

Literatura o rozdziale 1 Księga Królewska 21

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Królewska

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.