H6083 — עפר (‛âphâr)

Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego עפר (‛âphâr) — numer Stronga H6083 — występuje w Starym Testamencie 110 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „pył”, „w prochu”, „z prochu”, „i kurz”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

dry earth, dust, powder, ashes, earth, ground, mortar, rubbish
dry or loose earth
debris
mortar
ore

Definicja Stronga (ang.)

From H6080; dust (as powdered or gray); hence clay, earth, mud: - ashes, dust, earth, ground, morter, powder, rubbish.

Jak polska interlinia oddaje H6083

„pył” — 16 wystąpień
„w prochu” — 7 wystąpień
„z prochu” — 7 wystąpień
„i kurz” — 4 wystąpienia
„jak proch” — 4 wystąpienia
„pyłu” — 4 wystąpienia
„do prochu” — 3 wystąpienia
„z ziemi” — 3 wystąpienia
„jak pył” — 2 wystąpienia
„jest w prochu” — 2 wystąpienia
„je w prochu” — 2 wystąpienia
„nawet do prochu” — 2 wystąpienia

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H6083

1 Księga Mojżeszowa 2:7 — Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żywiącą.
1 Księga Mojżeszowa 3:14 — Tedy rzekł Pan Bóg do węża: Iżeś to uczynił, przeklętym będziesz nad wszystkie zwierzęta, i nad wszystkie bestyje polne; na brzuchu twoim czołgać się będziesz, a proch żreć będziesz po wszystkie dni żywota twego.
1 Księga Mojżeszowa 3:19 — W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.
1 Księga Mojżeszowa 13:16 — A rozmnożę nasienie twoje jako proch ziemi; bo jeźli kto będzie mógł zliczyć proch ziemi, tedy i nasienie twoje zliczone będzie.
1 Księga Mojżeszowa 18:27 — A odpowiadając Abraham rzekł: Otom teraz zaczął mówić do Pana mego, aczem ja proch i popiół.
1 Księga Mojżeszowa 26:15 — I wszystkie studnie, które byli wykopali słudzy ojca jego, za dni Abrahama, ojca jego, zasypali Filistyńczycy, i napełnili je ziemią.
1 Księga Mojżeszowa 28:14 — A będzie nasienie twoje jako proch ziemi, i rozmnożysz się na zachód, i na wschód, i na północy, i na południe; a będą ubłogosławione w tobie wszystkie narody ziemi i w nasieniu twojem.
2 Księga Mojżeszowa 8:16 — I rzekł Pan do Mojżesza: Mów do Aarona: Wyciągnij laskę twoję, a uderz w proch ziemi, aby się obrócił we wszy po wszystkiej ziemi Egipskiej.
2 Księga Mojżeszowa 8:17 — I uczynili tak; bo wyciągnął Aaron rękę swoję z laską swoją, i uderzył w proch ziemi; i były wszy na ludziach, i na bydle; wszystek proch ziemi obrócił się we wszy po wszystkiej ziemi Egipskiej.
3 Księga Mojżeszowa 14:41 — A dom rozkaże wewnątrz oskrobać wszędy w około; i wyrzucą on proch który oskrobali, precz za miasto na miejsce nieczyste;
3 Księga Mojżeszowa 14:42 — I wezmą kamienie insze i wprawią na miejsce innych kamieni; i wapna też inszego wezmą a potynkują dom.
3 Księga Mojżeszowa 14:45 — Zatem rozwalą on dom, kamienie jego, i drzewo jego i wszystko wapno domu onego, a wyniosą precz za miasto na miejsce nieczyste.
3 Księga Mojżeszowa 17:13 — I ktobykolwiek z synów Izraelskich, albo z przychodniów, którzy są gośćmi między wami, goniąc ułowił jakie zwierzę albo ptaka, co się godzi jeść, tedy krew z niego wypuści, i zasypie ją piaskiem.
4 Księga Mojżeszowa 5:17 — I weźmie kapłan wody świętej w naczynie gliniane, i prochu, który będzie na tle przybytku, weźmie kapłan, a wsypie do wody.
4 Księga Mojżeszowa 19:17 — Wezmą tedy dla onego nieczystego popiołu jałowicy spalonej za grzech, i naleją nań wody żywej do naczynia.
4 Księga Mojżeszowa 23:10 — Któż policzy proch Jakóbów, i liczbę czwartej części Izraela? Niech umrze dusza moja śmiercią sprawiedliwych, i niech będzie dokonanie moje, jako ich.
5 Księga Mojżeszowa 9:21 — A grzech wasz, któryście byli uczynili, to jest cielca, porwałem, i spaliłem go ogniem, i skruszyłem go, tłukąc dobrze, aż się w proch obrócił, i wrzuciłem proch jego w potok, który płynął z onej góry.
5 Księga Mojżeszowa 28:24 — Da Pan za deszcz ziemi twojej proch i popiół, a ten z nieba padać będzie na cię, aż zniszczejesz.
5 Księga Mojżeszowa 32:24 — Zniszczeją od głodu, i będą strawieni gorączką, i śmiercią gorzką; zęby też bestyi poślę na nie, z jadem gadzin ziemskich.
Księga Jozuego 7:6 — Tedy rozdarłszy Jozue odzienie swoje, upadł twarzą swoją na ziemię przed skrzynią Pańską, a leżał aż do wieczora, on i starsi Izraelscy, posypawszy prochem głowy swoje.
1 Księga Samuela 2:8 — Wzbudza z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, aby je posadził z książęty, a dał im stolicę chwalebną osiadać; albowiem Pańskie są grunty ziemi, a na nich założył świat.
2 Księga Samuela 16:13 — A tak szedł Dawid, i mężowie jego drogą, a Semej szedł stroną góry przeciwko niemu, a idąc złorzeczył, i ciskał kamieńmi przeciw niemu, i miotał prochem.
2 Księga Samuela 22:43 — I potarłem je jako proch ziemi, jako błoto na ulicach podeptawszy je, rozmiotałem je.
1 Księga Królewska 16:2 — Dla tego żem cię wydźwignął z prochu, a postanowiłem cię wodzem nad ludem moim Izraelskim, a tyś chodził drogami Jeroboamowemi, i przywiodłeś do grzechu lud mój Izraelski, pobudzając mię ku gniewu grzechami ich:
1 Księga Królewska 18:38 — Tedy spadł ogień Pański, i pożarł całopalenie, i drwa, i kamienie, i proch; a wodę, która była w rowie, wysuszył.
1 Księga Królewska 20:10 — Znowu posłał do niego Benadad i rzekł: Niech mi to uczynią bogowie, i to niech przyczynią, jeźli się dostanie prochu Samaryi po garści wszystkiemu ludowi, który za mną idzie.
2 Księga Królewska 13:7 — Aczkolwiek nie zostawił Joachazowi z ludu, jedno pięćdziesiąt jezdnych, i dziesięć wozów, i dziesięć tysięcy pieszych, gdyż je był wytracił król Syryjski, i w proch je pomłócił.
2 Księga Królewska 23:4 — I przykazał król Helkijaszowi, kapłanowi najwyższemu, i kapłanom wtórego rzędu, i odźwiernym, aby wyrzucili z kościoła Pańskiego wszystko naczynie, które sprawione było Baalowi, i gajowi poświęconemu, i wszystkiemu wojsku niebieskiemu, i spalił je precz za Jeruzalemem na polu Cedron, a zaniósł popiół ich do Betela.
2 Księga Królewska 23:6 — Kazał też wynieść gaj święcony z domu Pańskiego precz z Jeruzalemu ku potokowi Cedron, a spalił go u potoku Cedron, i starł go w proch, a popiół jego rozmiotał na groby synów onegoż ludu.
2 Księga Królewska 23:12 — Także ołtarze, które były na dachu sali Achazowej, które byli poczynili królowie Judzcy, i ołtarze, które był poczynił Manases w obu sieniach domu Pańskiego, pokaził król; a pospieszywszy się stamtąd kazał wrzucić proch ich w potok Cedron.
2 Księga Królewska 23:15 — Nadto i ołtarz, który był w Betel, i wyżynę, którą był uczynił Jeroboam, syn Nabatowy, który przywiódł do grzechu lud Izraelski, i ten ołtarz, i wyżynę zepsuł, a spaliwszy onę wyżynę, starł na proch, i spalił gaj.
2 Księga Kronik 1:9 — A teraz, o Panie Boże! niech będzie stałe słowo twoje, któreś mówił do Dawida, ojca mego; boś ty mię uczynił królem nad ludem wielkim, który jest jako proch ziemi.
Księga Nehemiasza 4:2 — I mówił przed braćmi swymi i przed rycerstwem Samaryjskiem, i rzekł: Cóż wżdy ci Żydowie niedołężni czynią? Także ich zaniechamy? I będąż ofiarować? Izali tego za dzień dokończą? Izali wskrzeszą kamienie z gromad gruzu, które spalono?
Księga Nehemiasza 4:10 — Bo rzekli Żydowie: Zwątlała siła noszącego, a gruzu jeszcze wiele; a my nie będziemy mogli budować muru.
Księga Ijoba 2:12 — A podniósłszy oczy swoje z daleka, nie poznali go, i wyniósłszy głos swój płakali, a rozdarłszy każdy płaszcz swój miotali proch nad głowy swe ku niebu;
Księga Ijoba 4:19 — Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.
Księga Ijoba 5:6 — Albowiem nie z prochu wychodzi utrapienie, ani z ziemi wyrasta kłopot.
Księga Ijoba 7:5 — Obleczone jest ciało moje w robaki i w plugastwo z prochu; skóra moja popadała się, i rozsiadła się.
Księga Ijoba 7:21 — Przecz nie odejmiesz przestępstwa mego, i nie przepuścisz nieprawości mojej? Bo się teraz w prochu położę, a choćbyś mię szukał rano, nie będzie mię.
Księga Ijoba 8:19 — Toć to jest wesele drogi jego, a inny z ziemi wyrośnie.
Księga Ijoba 10:9 — Pomnij proszę, żeś mię jako glinę ulepił, a w proch mię zaś obrócisz.
Księga Ijoba 14:8 — Choć się zstarzeje w ziemi korzeń jego, i w prochu obumrze pień jego:
Księga Ijoba 14:19 — Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.
Księga Ijoba 16:15 — Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.
Księga Ijoba 17:16 — W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.
Księga Ijoba 19:25 — Aczci ja wiem, iż Odkupiciel mój żyje, a iż w ostateczny dzień nad prochem stanie.
Księga Ijoba 20:11 — Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.
Księga Ijoba 21:26 — Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.
Księga Ijoba 22:24 — Tedy nakładziesz po ziemi wybornego złota; a złota z Ofir, jako kamienia z potoku.
Księga Ijoba 27:16 — Choćby srebra nazgromadzał jako prochu, a nasprawiał szat jako błota:

Pokazano 50 z 110 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H6083 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

H6080

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.