Księga Ijoba 7

Księga Ijoba, rozdział 7 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (21 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Ijoba 7 — Biblia Gdańska

1 Izali czas nie jest zamierzony człowiekowi na ziemi? a jako dni najemnicze nie są dni jego?

2 Jako sługa pragnie cienia, a jako najemnik czeka końca pracy swojej:

3 Takiem ja prawem dziedzicznem wziął miesiące próżne, a nocy boleśne są mi naznaczone.

4 Układęli się, tedy mówię: Kiedyż wstanę? a rychło pominie noc? i pełen bywam myślenia aż do świtania.

5 Obleczone jest ciało moje w robaki i w plugastwo z prochu; skóra moja popadała się, i rozsiadła się.

6 Dni moje prędsze są, niż czółnek tkacki, i strawione są bez nadziei.

7 Wspomnij, o Panie! iż wiatrem jest żywot mój, nie wróci się oko moje, aby widziało dobre rzeczy.

8 Ani mię ogląda oko, które mię widywało; oczy twoje obrócone będą na mię, a mnie nie będzie.

9 Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

10 Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.

11 Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.

12 Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?

13 Gdym rzekł: Pocieszy mię łoże moje, i ulży mi narzekania mego pościel moja:

14 Tedy mię straszysz przez sny, i przez widzenia trwożysz mną.

15 A przetoż obrała sobie powieszenie dusz moja, a śmierć raczej, niż zostać w kościach.

16 Sprzykrzyłem sobie żywot, nie wiecznie będę żyw. Zaniechajże mię, bo marnością są dni moje.

17 Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?

18 A że go nawiedzasz na każdy zaranek? i na każdą chwilę doświadczasz go?

19 Pokądże się nie odwrócisz odemnie? a nie zaniechasz mię, ażbym przełknął ślinę moję?

20 Zgrzeszyłem, cóż mam czynić? o stróżu ludzki! czemuś mię sobie za cel położył, abym był sam sobie ciężarem?

21 Przecz nie odejmiesz przestępstwa mego, i nie przepuścisz nieprawości mojej? Bo się teraz w prochu położę, a choćbyś mię szukał rano, nie będzie mię.

Komentarz do rozdziału: Księga Ijoba 7

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Ijoba 7:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Pominie noc” — Panowanie grzechu i śmierci.

„Aż do świtania” — 1000-lecie.

Księga Ijoba 7:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Do grobu” — Szeol, zniszczenie, śmierć.

Epifania i Bazylea:

„Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie” — użyte tutaj porównanie dotyczy drugiego piekła. Obłok, który zniknął nigdy nie powróci do istnienia. Ten fakt jest dany za ilustrację wiecznego nieistnienia tych, którzy idą do drugiego piekła. Przeklęci grzesznicy i starcy (Iz.65:20) wieku 1000-lecia należą do tych, którzy podobni do niszczejącego i przemijającego obłoku wejdą do drugiego piekła i nigdy z niego nie wyjdą. (TP 1985, s. 190)

Księga Ijoba 7:12

Epifania i Bazylea:

„wieloryb” — [hebr. tanin], jest to biblijne słowo użyte na określenie całego zbioru potwornych zwierząt ziemskich, jakie istniały przed stworzeniem człowieka takich jak dinozaur, diploducus, stegosaurus, megantisaurus, gigantosaurus i ogromne lądowe i wodne jaszczury, krokodyle, węże i inne ziemnowodne zwierzęta. Najogólniejszy wyraz stosujący się do nich to PŁAZY. (TP 1946, s. 17)

Księga Ijoba 7:21

Paruzja (C.T. Russell):

„W prochu położę” — Snem śmierci, podczas nocy płaczu, kłopotu, narzekania i umierania.

„Będziesz mię szukał” — W czasie zmartwychwstania.

„Nie będzie mnie” — Śmierć dokaże swej siły zniszczenia.

Literatura o rozdziale Księga Ijoba 7

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Ijoba

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.