Księga Ijoba 1

Księga Ijoba, rozdział 1 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (22 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Ijoba 1 — Biblia Gdańska

1 Był mąż w ziemi Uz, imieniem Ijob; a ten mąż był doskonały, i szczery, i bojący się Boga, a odstępujący od złego.

2 I urodziło mu się siedm synów, a trzy córki.

3 A miał dobytku siedm tysięcy owiec, i trzy tysiące wielbłądów, i pięć set jarzm wołów, i pięć set oślic, i czeladzi bardzo wiele, tak, iż on mąż był najmożniejszym nad wszystkich ludzi na wschód słońca.

4 I schadzali się synowie jego, a sprawowali uczty, każdy w domu swym, dnia swojego; i posyłali, a wzywali trzy siostry swoje, aby jadały i pijały z nimi.

5 A gdy wkoło obeszły dni uczty, posyłał Ijob, a poświęcał ich, a wstawając rano sprawował całopalenia według liczby ich wszystkich; bo mówił Ijob: Podobno zgrzeszyli synowie moi, a złorzeczyli Bogu w sercach swych. Tak czynił Ijob po one wszystkie dni.

6 I stało się niektórego dnia, gdy przyszli synowie Boży, aby stanęli przed Panem, że też przyszedł i szatan między nich.

7 Tedy rzekł Pan do szatana: Skąd idziesz? I odpowiedział szatan Panu, i rzekł: Okrążałem ziemię, i przechadzałem się po niej.

8 I rzekł Pan do szatana: Przypatrzyłżeś się słudze memu Ijobowi,że mu niemasz równego na ziemi? Mąż to doskonały i szczery, bojący się Boga, i odstępujący od złego.

9 I odpowiedział szatan Panu i rzekł: Izaż się Boga Ijob darmo boi?

10 Azażeś go ty nie ogrodził, i domu jego, i wszystkiego co ma, w około zewsząd? Błogosławiłeś sprawom rąk jego, i dobytek jego rozmnożył się na ziemi;

11 Ale ściągnij tylko rękę twoję a dotknij wszystkiego, co ma: obaczysz, jeźlić w oczy złorzeczyć nie będzie.

12 Tedy rzekł Pan do szatana: Oto wszystko co ma, jest w ręce twojej: tylko nań nie ściągaj ręki twej. I odszedł szatan od oblicza Pańskiego.

13 Stało się tedy niektórego dnia, gdy synowie jego i córki jego jedli, i pili wino w domu brata swego pierworodnego:

14 Przybieżał poseł do Ijoba i rzekł: Woły orały, a oślice się pasły podle nich:

15 I przypadli Sabejczycy, i zabrali je, a sługi pozabijali ostrzem miecza; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił.

16 A gdy ten jeszcze mówił, przyszedł drugi, i rzekł: Ogień Boży spadł z nieba i spalił owce i sługi, i pożarł ich; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił.

17 A gdy ten jeszcze mówił, przyszedł i inny, i rzekł: Chaldejczycy, rozsadziwszy się na trzy hufce, wypadli na wielbłądy, i zabrali je, i sługi pozabijali ostrzem miecza; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił.

18 A gdy ten jeszcze mówił, przybieżał i inny, a rzekł: Synowie twoi, i córki twoje jedli i pili wino w domu brata swego pierworodnego;

19 A oto wiatr gwałtowny przypadł od onej strony pustyni, i uderzył na cztery węgły domu, tak, że upadł na dzieci, i pomarły; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił.

20 Tedy wstał Ijob, i rozdarł płaszcz swój, i ogolił głowę swą, a upadłszy na ziemię, uczynił Panu pokłon,

21 I rzekł: Nagim wyszedł z żywota matki mojej, i nagim się zaś tamże wrócę; Pan dał, Pan też wziął, niech będzie imię Pańskie błogosławione.

22 W tem wszystkiem nie zgrzeszył Ijob, a nie przypisał Bogu nic nieprzystojnego.

Komentarz do rozdziału: Księga Ijoba 1

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Ijoba 1:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Był mąż” — prawdopodobnie za czasów Abrahama.

Księga Ijoba 1:2

Epifania i Bazylea:

„I urodziło mu się siedm synów, a trzy córki” — Ijob miał siedmiu synów - są oni figurą na specjalnych pomocników; i trzy córki - są figurą na specjalne władze. (TP 1969, s. 67)

Księga Ijoba 1:3

Epifania i Bazylea:

„A miał dobytku siedm tysięcy owiec” — 7000 owiec Ijoba przedstawia lud Boży, który był powierzony jego opiece (w 1916—1917 r.) i który w tym czasie wszystek był uważany jako Małe Stadko. (TP 1969, s. 67)

„i trzy tysiące wielbłądów” — 3000 wielbłądów przedstawia trzy korporacje istniejące wówczas (Towarzystwo Strażnicy Biblii i Broszur, Towarzystwo Kazalnicy Ludowej i Międzynarodowe Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego). (TP 1969, s. 67)

„i pięć set jarzm wołów” — 500 jarzm wołów przedstawia ich czartery i władze jako zarządzenia. (TP 1969, s. 67)

„i pięć set oślic” — 500 oślic przedstawia literaturę Prawdy (osły symbolizują nauki Prawdy i książki, które je zawierają). (TP 1969, s. 67)

„i czeladzi bardzo wiele” — bardzo wiele czeladzi przedstawia bardzo licznych sług Prawdy. (TP 1969, s. 67)

Księga Ijoba 1:6

Paruzja (C.T. Russell):

„I szatan” — Którego istnieniu wielu zaprzecza.

Epifania i Bazylea:

„synowie Boży” — odnosi się do aniołów. (TP 1954, s. 31)

„przed Panem” — znaczy, uczynić coś tyczącego się spraw Boskich, pod specjalną Pańską uwagą. (3Moj.4:15,18; 8:27; 14:12; 16:7; 4Moj.7:3; 14:37; 17:7; 5Moj.1:45; 4:10; Joz.6:8; 1Sam.1:12; 10:19; 2Sam.6:5 itd..) (TP 1938, s. 70) Jego przyjście między synów Bożych i stanięcie przed Jehową nie oznacza, że szatan wyszedł z atmosfery ziemi i wszedł do nieba, gdzie Bóg przebywa. A więc być przed Panem lub stanąć przed Panem znaczy w Biblii wejść w jakiś rodzaj działalności w związku z Bogiem, jakimś sposobem, podobnie! jak Izraelici, Lewici i Kapłani stawali przed Panem, co nie znaczy, że oni osobiście szli do nieba. Tak szatan nie zjawiał się osobiście przed Jehową, lecz przez swoje czynności i stanowisko. (TP 1982, s. 96)

Księga Ijoba 1:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Rzekł Pan do szatana” — Jest to mowa obrazowa.

Księga Ijoba 1:9

Epifania i Bazylea:

„I odpowiedział szatan Panu i rzekł:” — Jako typ prześladowań Posłannika Epifanii występują prześladowania ze strony szatana skierowane przeciw Ijobowi i jego czterem przyjaciołom, (TP 1961, s. 126)

Księga Ijoba 1:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Sabejczycy” — Podnieceni przez szatana jak to kontekst wskazuje.

Księga Ijoba 1:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Ogień Boży” — spowodowany przez szatana.

Księga Ijoba 1:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Chaldejczycy” — Pobudzeni przez szatana.

Księga Ijoba 1:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Wiatr gwałtowny” — Spowodowany przez złego.

Epifania i Bazylea:

„upadł na dzieci i pomarły” — na początku epifanii miał (br. J.) siedmiu pomocników specjalnych, których stracił, co pokazane jest w siedmiu synach Ijoba, których tenże stracił. (TP 1986, s. 70)

Księga Ijoba 1:22

Paruzja (C.T. Russell):

„Nic nieprzystojnego” — Jako przyczyna jego nieszczęść.

Literatura o rozdziale Księga Ijoba 1

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Ijoba

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.