Księga Ijoba 17

Księga Ijoba, rozdział 17 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (16 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Ijoba 17 — Biblia Gdańska

1 Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

2 Zaiste naśmiewcy są przy mnie, a w ich draźnieniu mieszka oko moje.

3 Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.

4 Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.

5 Kto pochlebia przyjaciołom, oczy synów jego ustaną.

6 Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

7 Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.

8 Zdumieją się szczerzy nad tem; a niewinny przeciwko obłudnikowi powstanie.

9 Będzie się trzymał sprawiedliwy drogi swojej; a kto ma czyste ręce, przyczyni mocy.

10 Wy tedy wszyscy nawróćcie się, a pójdźcie, proszę; bo nie znajduję między wami mądrego.

11 Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

12 Noc mi się w dzień obraca; a światłość skraca się dla ciemości.

13 Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.

14 Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją.

15 Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?

16 W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.

Komentarz do rozdziału: Księga Ijoba 17

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Ijoba 17:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Grób” — Szeol.

„W ciemnościach” — A nie w miejscu gorącego ognia.

Księga Ijoba 17:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Do dołu” — Do którego ciało moje wraca, podczas gdy dusza, istota będąca martwą, spoczywa w śnie śmierci wyczekując zmartwychwstania.

Księga Ijoba 17:16

Paruzja (C.T. Russell):

„W głębi grobu” — Szeol.

„Odpoczynek wszystkich” — Bez względu czy kto ma nadzieję zmartwychwstania czy nie.

Literatura o rozdziale Księga Ijoba 17

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Ijoba

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.