Księga Ijoba 14

Księga Ijoba, rozdział 14 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (22 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Ijoba 14 — Biblia Gdańska

1 Człowiek, narodzony z niewiasty, dni krótkich jest, i pełen kłopotów;

2 Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

3 Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

4 Któż pokaże czystego z nieczystego? Ani jeden;

5 Gdyż zamierzone są dni jego, liczba miesięcy jego u ciebie; zamierzyłeś mu kres, którego nie może przestąpić.

6 Odstąpże od niego, aż odpocznie, aż przejdzie jako najemniczy dzień jego.

7 Albowiem i o drzewie jest nadzieja, choć je wytną, że się jeszcze odmłodzi, a latorośl jego nie ustanie.

8 Choć się zstarzeje w ziemi korzeń jego, i w prochu obumrze pień jego:

9 Wszakże gdy uczuje wilgotność, puści się, i rozpuści gałęzie, jako szczep młody.

10 Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

11 Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.

12 Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

13 Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!

14 Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej.

15 Zawołasz, a ja tobie odpowiem; a spraw rąk twoich pożądasz.

16 Aczkolwiekeś teraz kroki moje obliczył, ani odwłóczysz karania za grzech mój.

17 Zapięczętowane jest w wiązance przestępstwo moje, a zgromadzasz nieprawości moje.

18 Prawdziwie jako góra padłszy rozsypuje się, a skała przenosi się z miejsca swego.

19 Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

20 Przemagasz go ustawicznie, a on schodzi; odmieniasz postać jego, i wypuszczasz go.

21 Będąli zacni synowie jego, tego on nie wie; jeźli też wzgardzeni, on nie baczy.

22 Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.

Komentarz do rozdziału: Księga Ijoba 14

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Ijoba 14:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Pokaże czystego” — Życie Jezusa było "święte, niepokalane, odłączone od grzeszników", pochodziło od Boga, lecz żywione w żywocie Marii, która pochodziła z upadłego rodu Adama.

„Z nieczystego” — Z Adama splugawionego źródła.

Epifania i Bazylea:

„Któż pokaże czystego z nieczystego? Ani jeden” — Pismo Św. uczy tu o skażeniu grzechem wszystkich pochodzących od Adama. (TP 1959, s. 113) Słowa "czysty" i nieczysty" są w hebrajskim rodzaju męskiego, a nie żeńskiego, odnoszą się zatem do ojca, a nie do matki. (TP 1959, s. 113)

Źródła: zob. też SB 2005, 94.

Księga Ijoba 14:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie wstanie” — traci możność powstania o własnej sile.

„Pokąd stoją nieba” — Obecne władze duchowe, które trzymają kontrolę nad ziemią.

„Ze snu swego” — Ze stanu nieświadomości, spokojnego odpoczynku.

Księga Ijoba 14:13

Paruzja (C.T. Russell):

„W grobie” — Szeol, stan śmierci, a nie męki.

„Ukrył” — W grobie.

„Uciszył gniew twój” — Aż przeminie przekleństwo, które się zakończy czasem wielkiego ucisku po 6000 lat. "Gniew Boży objawia się z nieba". Rz.1:18.

„Wspomnieć na mnie” — Przez wezwanie mnie z grobu do istnienia.

Księga Ijoba 14:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Izali żyć będzie” — Jeżeli tak to jaka to podstawa nadziei?

„Będę oczekiwał” — Śmierć jest stanem nieświadomości.

Księga Ijoba 14:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Zawołasz” — Gdy czas ucisku zakończy przekleństwo. "Umarli usłyszą głos Syna Bożego". Jan.5:25.

„A ja tobie odpowiem” — "Zawołasz minie z poranku". Ij.7:21. Wszyscy stawią się na zawołanie -- do zmartwychwstania.

Księga Ijoba 14:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Nadzieję ludzką” — W samego siebie.

Księga Ijoba 14:21

Paruzja (C.T. Russell):

„Tego nie wie” — To stoi w przeciwieństwie do nauki spirytystów. "Umarli o niczym nie wiedzą". Kazn.9:5. "Abraham o nas nic nie wie". Iż.63:16. "Albowiem nie masz żadnej pracy, ani myśli, ani umiejętności, ani mądrości w grobie, do którego ty idziesz". Kazn.9:10.

Literatura o rozdziale Księga Ijoba 14

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Ijoba

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.