Księga Ijoba 20

Księga Ijoba, rozdział 20 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (29 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Ijoba 20 — Biblia Gdańska

1 A odpowiadając Sofar Naamatczyk rzekł:

2 Do tego mię myśli moje przywodzą, abym odpowiedział; przetożem się pospieszył.

3 Słyszałem mnie hańbiącą naganę; ale duch wyrozumienia mego odpowie za mię.

4 Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?

5 Iż chwała niepobożnych krótka jest, a wesele obłudnika na mgnienie oka?

6 By też wstąpiła aż do nieba hardość jego, a obłoku się dotknęła głowa jego:

7 A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

8 Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.

9 Oko, które go widziało, nie ogląda go więcej, i nie ujrzy go więcej miejsce jego.

10 Synowie jego będą się korzyć ubogim; bo ręce jego muszą wracać, co wydarł.

11 Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

12 A choć złość słodnieje w ustach jego, i tai ją pod językiem swoim;

13 Kocha się w niej, a nie opuszcza jej, zatrzymywając ją w pośrodku podniebienia swego:

14 Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

15 Bogactwa, które pożarł, zwróci, a z brzucha jego wyżenie je Bóg.

16 Głowę padalcową ssać będzie; zabije go język jaszczurczy.

17 Nie ogląda źródeł rzek, strumieni mówię miodu i masła.

18 Wróci pracę cudzą, a nie zażyje jej; i choć znowu nabędzie wielkich majętności, nie ucieszy się niemi.

19 Bo ubogich dręczył i opuszczał, złupił dom, którego nie budował; przetoż nic spokojnego nie poczuje w żywocie swoim,

20 Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.

21 Nic nie zostanie z pokarmów jego, ani się rozmnoży dobro jego.

22 Choćby i nazbyt miał wszystkiego, ściśniony będzie; wszelka ręka trapiących oburzy się nań.

23 Choć będzie miał czem napełnić brzuch swój, przecież nań Bóg puści popędliwość gniewu swego, którą jako deszcz spuści nań, i na pokarmy jego.

24 Gdy uciekać będzie przed bronią żelazną, przebije go łuk hartowny.

25 Wyjęta będzie strzała z sajdaku wypuszczona, a grot przeniknie żółć jego; a gdy uchodzić będzie, ogarną go strachy.

26 Wszystkie nieszczęścia zasadziły się nań w tajemnych miejscach jego, a pożre go ogień nierozdymany: pozostały w przybytku jego utrapiony będzie.

27 Odkryją niebiosa złość jego, a ziemia powstanie przeciwko niemu.

28 Przeniesie się urodzaj domu jego; dobra jego rozpłyną się w dzień gniewu jego.

29 Tenci jest dział człowieka niepobożnego od Boga, to dziedzictwo naznaczone mu od Boga.

Komentarz do rozdziału: Księga Ijoba 20

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Ijoba 20:3

Epifania i Bazylea:

„duch” — w tym wypadku oznacza fałszywą naukę. (TP 1961, s. 120)

Literatura o rozdziale Księga Ijoba 20

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Ijoba

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.