H3966 — מאד (me'ôd)

Hebrajski wyraz מאד (me'ôd) — numer Stronga H3966 — występuje w Starym Testamencie 299 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „bardzo”, „znacznie”, „i bardzo”, „z bardzo”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim):

exceedingly, much (adverb)
might, force, abundance (substantive)
muchness, force, abundance, exceedingly (noun masculine)
force, might
exceedingly, greatly, very (idioms showing magnitude or degree)
exceedingly
up to abundance, to a great degree, exceedingly
with muchness, muchness

Definicja Stronga (ang.)

From the same as H181; properly vehemence, that is, (with or without preposition) vehemently ; by implication wholly, speedily, etc. (often with other words as an intensive or superlative; especially when repeated): - diligently, especially, exceeding (-ly), far, fast, good, great (-ly), X louder and louder, might (-ily, -y), (so) much, quickly, (so) sore, utterly, very (+ much, sore), well.

Jak polska interlinia oddaje H3966

„bardzo” — 54 wystąpienia
„znacznie” — 15 wystąpień
„i bardzo” — 8 wystąpień
„z bardzo” — 7 wystąpień
„a także znacznie” — 6 wystąpień
„był bardzo” — 6 wystąpień
„jest bardzo” — 4 wystąpienia
„nadzwyczaj” — 4 wystąpienia
„pilnie” — 4 wystąpienia
„był ból” — 3 wystąpienia
„byli bardzo” — 3 wystąpienia
„było znacznie” — 3 wystąpienia

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H3966

1 Księga Mojżeszowa 1:31 — I widział Bóg wszystko, co uczynił, a oto było bardzo dobre; i stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień szósty.
1 Księga Mojżeszowa 4:5 — Ale na Kaina i na ofiarę jego nie wejrzał; i rozgniewał się Kain bardzo, i spadła twarz jego.
1 Księga Mojżeszowa 7:18 — I wzmogły się wody, a wezbrały bardzo nad ziemią, i pływał korab po wodach.
1 Księga Mojżeszowa 7:19 — Tedy się wody wzmogły nader bardzo nad ziemią, i okryły się wszystkie góry wysokie, które były pod wszystkiem niebem.
1 Księga Mojżeszowa 12:14 — I stało się, gdy wszedł Abram do Egiptu, ujrzeli Egipczanie niewiastę onę, iż była bardzo piękną.
1 Księga Mojżeszowa 13:2 — A Abram był bardzo bogaty w bydło, w srebro, i w złoto.
1 Księga Mojżeszowa 13:13 — Ale ludzie w Sodomie byli źli i wielcy grzesznicy przed Panem.
1 Księga Mojżeszowa 15:1 — Po tem wszystkiem stało się słowo Pańskie do Abrama w widzeniu, mówiąc: Nie bój się Abramie, jam tarczą twoją, i nagrodą twoją obfitą wielce.
1 Księga Mojżeszowa 17:2 — A uczynię przymierze moje, między mną i między tobą, i rozmnożą cię bardzo obficie.
1 Księga Mojżeszowa 17:6 — A rozmnożę cię bardzo, i rozkrzewię cię w narody, i królowie z ciebie wynijdą.
1 Księga Mojżeszowa 17:20 — O Ismaela też wysłuchałem cię: oto, błogosławiłem mu, i rozrodzę go, i rozmnożę go bardzo wielce. Dwanaście książąt spłodzi, i rozkrzewię go w naród wielki.
1 Księga Mojżeszowa 18:20 — Rzekł tedy Pan: Krzyk Sodomy i Gomorry, iż się rozmnożył grzech ich, iż bardzo ociężał;
1 Księga Mojżeszowa 19:3 — Ale on przymuszał ich bardzo, iż się skłonili do niego, i weszli w dom jego; zaczem sprawił im ucztę, i napiekł chleba przaśnego, i jedli.
1 Księga Mojżeszowa 19:9 — A oni rzekli: Pójdźże tam; i mówili: Ten sam przyszedł, aby tu gościem był, a miałby nas sądzić? przetoż gorzej uczynimy tobie, niż onym i czynili gwałt wielki mężowi onemu Lotowi, i przystąpili, aby drzwi wyłamali.
1 Księga Mojżeszowa 20:8 — Tedy Abimelech wstawszy rano, zwołał wszystkich sług swoich, i opowiedział im to wszystko; co usłyszawszy, polękali się mężowie oni bardzo.
1 Księga Mojżeszowa 21:11 — Ale się to bardzo nie podobało w oczach Abrahamowych, dla syna jego.
1 Księga Mojżeszowa 24:16 — A dzieweczka ona była bardzo piękna na wejrzeniu, panna, a której mąż nie uznał; ta przyszedłszy do studni, napełniła wiadro swe, i wracała się.
1 Księga Mojżeszowa 24:35 — A Pan ubłogosławił pana mego bardzo, i stał się możnym; bo mu nadał owiec, i wołów, i srebra, i złota, i sług, i służebnic, i wielbłądów, i osłów.
1 Księga Mojżeszowa 26:13 — I zbogacił się on mąż, a im dalej, tem więcej wzmagał się, aż urósł wielce.
1 Księga Mojżeszowa 26:16 — I rzekł Abimelech do Izaaka: Odejdź od nas, albowiemeś daleko możniejszy niż my.
1 Księga Mojżeszowa 27:33 — I zląkł się Izaak zlęknieniem bardzo wielkiem, i rzekł: Któż to, a gdzie jest ten, co ułowił zwierzynę, i przyniósł mi? i jadłem ze wszystkiego, pierwej, niżeś ty przyszedł, i błogosławiłem mu, i będzie błogosławionym.
1 Księga Mojżeszowa 27:34 — A usłyszawszy Ezaw słowa ojca swego, zawołał głosem wielkiem, i był żałością wielką zjęty, i rzekł ojcu swemu: Błogosławże też i mnie, ojcze mój.
1 Księga Mojżeszowa 30:43 — I tak zbogacił się on człowiek bardzo, i miał owiec wiele, i służebnic i sług, i wielbłądów, i osłów.
1 Księga Mojżeszowa 32:7 — I zląkł się Jakób bardzo a strwożył się; i rozdzielił lud, który z nim był, i owce, i woły, i wielbłądy, na dwa hufce;
1 Księga Mojżeszowa 34:7 — A synowie Jakóbowi gdy przyszli z pola, a usłyszeli to, boleścią zjęci byli mężowie oni, i rozgniewali się bardzo, że tę sprośność uczynił w Izraelu, śpiąc z córką Jakóbową, co być nie miało.
1 Księga Mojżeszowa 34:12 — Podwyższcie mi znacznie wiana, i upominków żądajcie, a dam jako mi rzeczecie; tylko mi dajcie tę dzieweczkę za żonę.
1 Księga Mojżeszowa 41:19 — Oto, zaś wychodziło siedem krów innych za nimi, nędznych i szpetnych na wejrzeniu, i chudych na ciele; nie widziałem we wszystkiej ziemi Egipskiej tak szpetnych.
1 Księga Mojżeszowa 41:31 — Tak, że nie będzie znać w ziemi obfitości onej dla głodu przyszłego: albowiem ciężki będzie bardzo.
1 Księga Mojżeszowa 41:49 — Zaczem nagromadził Józef zboża, jako piasku morskiego bardzo wiele, aż go zaniechano liczyć; bo mu nie było liczby.
1 Księga Mojżeszowa 47:13 — A chleba nie było po wszystkiej ziemi; bo ciężki bardzo był głód, i utrapiona była ziemia Egipska, i ziemia Chananejska od głodu.
1 Księga Mojżeszowa 47:27 — I mieszkał Izrael w ziemi Egipskiej, w ziemi Gosen, i osadziwszy się w niej, rozrodzili się, i rozmnożyli się wielce.
1 Księga Mojżeszowa 50:9 — Szły też z nimi i wozy, i jezdni; a był poczet bardzo wielki.
1 Księga Mojżeszowa 50:10 — I przyjechali aż na pole Atad, które jest przy brodzie Jordańskim, i płakali tam płaczem wielkim i bardzo ciężkim; i obchodził Józef po ojcu swym żałobę przez siedem dni.
2 Księga Mojżeszowa 1:7 — A synowie Izraelscy rozrodzili się, i rozpłodzili się, i rozmnożyli się, i zmocnili się bardzo wielce, a napełniona jest ziemia nimi.
2 Księga Mojżeszowa 1:20 — I czynił dobrze Bóg onym babom; i krzewił się lud, i zmocnili się bardzo.
2 Księga Mojżeszowa 9:3 — Oto, ręka Pańska będzie na bydle twojem, które jest na polu, na koniach, na osłach, na wielbłądach, na wołach i na owcach, powietrze bardzo ciężkie.
2 Księga Mojżeszowa 9:18 — Oto, Ja spuszczę o tym czasie jutro grad bardzo ciężki, jakiemu nie było podobnego w Egipcie ode dnia, którego jest założon, aż do tego czasu.
2 Księga Mojżeszowa 9:24 — I był grad, i ogień zmieszany z gradem ciężkim bardzo, jakiemu nie był podobny we wszystkiej ziemi Egipskiej, jako w niej mieszkać poczęto.
2 Księga Mojżeszowa 10:14 — I przyszła szarańcza na wszystkę ziemię Egipską, i przypadła na wszystkie granice Egipskie bardzo ciężka; przedtem nie było tej podobnej szarańczy, i po niej nie będzie takowej.
2 Księga Mojżeszowa 10:19 — A obróciwszy Pan wiatr zachodni mocny bardzo, porwał szarańczę, i wrzucił ją do morza czerwonego, i nie została ani jedna szarańcza we wszystkich granicach Egipskich.
2 Księga Mojżeszowa 11:3 — A dał Pan łaskę ludowi w oczach Egipczan, i był Mojżesz mąż bardzo wielki w ziemi Egipskiej, w oczach sług Faraonowych, i w oczach ludu.
2 Księga Mojżeszowa 12:38 — Ale i ludu pospolitego wiele szło z nimi, i owiec, i bydła, dobytek bardzo wielki.
2 Księga Mojżeszowa 14:10 — A gdy Farao następował, tedy podnieśli synowie Izraelscy oczy swe, a oto, Egipczanie ciągną za nimi; i bali się bardzo, i wołali synowie Izraelscy do Pana.
2 Księga Mojżeszowa 19:16 — Stało się tedy dnia trzeciego rano, że były grzmienia, i błyskawice, i gęsty obłok nad górą, i głos trąby bardzo potężny; a bał się wszystek lud, który był w obozie.
2 Księga Mojżeszowa 19:18 — A góra Synaj kurzyła się wszystka, przeto, iż zstąpił na nią Pan w ogniu; i występował dym z niej, jako dym z pieca, i trzęsła się wszystka góra bardzo.
2 Księga Mojżeszowa 19:19 — A gdy się głos trąby im dalej tem bardziej rozlegał, Mojżesz mówił, a Bóg mu odpowiadał głosem.
4 Księga Mojżeszowa 11:10 — Tedy usłyszał Mojżesz, że lud płakał po domach swych, każdy u drzwi namiotu swego; dla czego zapaliła się popędliwość Pańska wielce, i nie podobało się też to Mojżeszowi.
4 Księga Mojżeszowa 11:33 — Mięso jeszcze było między zębami ich nie zeżwane, gdy gniew Pański zapalił się na lud, i pobił Pan lud on plagą bardzo wielką.
4 Księga Mojżeszowa 12:3 — A Mojżesz był mąż najpokorniejszy ze wszystkich ludzi, którzy mieszkali na ziemi.
4 Księga Mojżeszowa 13:29 — Tylko że mocny jest lud, który mieszka w onej ziemi; miasta także obronne są, i bardzo wielkie; do tego i syny Enakowe tameśmy widzieli.

Pokazano 50 z 299 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H3966 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

H181

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.