H1234 — בּקע (bâqa‛)

Hebrajski czasownik בּקע (bâqa‛) — numer Stronga H1234 — występuje w Starym Testamencie 51 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „została rozbita”, „hamulec poprzez”, „Tyś rozszczepiać”, „aby przebić się przez”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to split, cleave, break open, divide, break through, rip up, break up, tear
• (Qal)
• to cleave, cleave open
• to break through, break into
• (Niphal)
• to be cleft, be rent open, be split open
• to be broken into
• (Piel)
• to cleave, cut to pieces, rend open
• to break through, break down
• (Pual)
• to be ripped open, be torn open
• to be rent
• to be broken into
• (Hiphil)
• to break into
• to break through
• (Hophal) to be broken into
• (Hithpael) to burst (themselves) open, cleave asunder

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to cleave ; generally to rend, break, rip or open: - make a breach, break forth (into, out, in pieces, through, up), be ready to burst, cleave (asunder), cut out, divide, hatch, rend (asunder), rip up, tear, win.

Jak polska interlinia oddaje H1234

• „została rozbita” — 3 wystąpienia
• „hamulec poprzez” — 2 wystąpienia
• „Tyś rozszczepiać” — 2 wystąpienia
• „aby przebić się przez” — 1 wystąpienie
• „a clave” — 1 wystąpienie
• „a czynsz” — 1 wystąpienie
• „a oto one być czynsz” — 1 wystąpienie
• „A ty podzielić któryś” — 1 wystąpienie
• „będę jeszcze rozdzierać” — 1 wystąpienie
• „będzie rozszczep” — 1 wystąpienie
• „clave” — 1 wystąpienie
• „clave rozdziela” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H1234

• 1 Księga Mojżeszowa 7:11 — Roku sześćsetnego wieku Noego, miesiąca wtórego, siedemnastego dnia tegoż miesiąca, w tenże dzień przerwały się wszystkie źródła przepaści wielkiej, i okna niebieskie otworzyły się.
• 1 Księga Mojżeszowa 22:3 — Tedy wstawszy Abraham bardzo rano, osiodłał osła swego, i wziął dwóch sług swoich z sobą, i Izaaka syna swego, a narąbawszy drew na ofiarę paloną, wstał i szedł na miejsce, o którem mu Bóg powiedział.
• 2 Księga Mojżeszowa 14:16 — A ty podnieś laskę twą, i wyciągnij rękę twoję na morze, i przedziel je; a niech idą synowie Izraelscy środkiem morza po suszy.
• 2 Księga Mojżeszowa 14:21 — I wyciągnął Mojżesz rękę swoję na morze, a Pan rozpędził morze wiatrem wschodnim gwałtownie wiejącym przez całą noc, i osuszył morze; a rozstąpiły się wody.
• 4 Księga Mojżeszowa 16:31 — I stało się, gdy przestał mówić wszystkich tych słów, że się rozstąpiła ziemia pod nimi;
• Księga Jozuego 9:4 — Postąpili sobie i oni chytrze, a poszedłszy zmyślili się być posłami, i wzięli wory stare na osły swe, i łagwie winne stare, i potarte, i łatane;
• Księga Jozuego 9:13 — I te łagwie winne, któreśmy byli napełnili, były nowe, a oto się popękały; także te szaty nasze, i obuwie nasze zwiotszały dla bardzo dalekiej drogi.
• Księga Sędziów 15:19 — A tak rozszczepił Bóg skałę w Lechy, i wyszły z niej wody, i napił się, i wrócił się duch jego a ożył; przetoż nazwał imię onego źródła: źródło wzywającego, które jest w Lechy aż do dnia dzisiejszego.
• 1 Księga Samuela 6:14 — A gdy wóz przyszedł na pole Jozuego Betsemity, tamże stanął. Tam też był kamień wielki; tedy porąbawszy drwa od onego wozu, ofiarowali one krowy na całopalenie Panu.
• 2 Księga Samuela 23:16 — Przetoż wpadli ci trzej mocarze do obozu Filistyńskiego, i naczerpali wody z studni Betlehemskiej, która była u bramy; którą nieśli, i przynieśli do Dawida. Ale jej on nie chciał pić, lecz ją wylał przed Panem.
• 1 Księga Królewska 1:40 — I szedł wszystek lud za nim. Tenże lud grał na piszczałkach, weseląc się weselem wielkiem, tak iż drżała ziemia od głosu ich.
• 2 Księga Królewska 2:24 — Który obejrzawszy się, ujrzał je, i złorzeczył im w imieniu Pańskiem. Przetoż wyszedłszy dwie niedźwiedzice z lasu, rozdrapały z nich czterdzieści i dwoje dzieci.
• 2 Księga Królewska 3:26 — Tedy widząc król Moabski, że przemagało przeciw niemu wojsko, wziął z sobą siedm set mężów dobywających miecza, żeby się przebił przez wojsko króla Edomskiego, ale nie mogli.
• 2 Księga Królewska 8:12 — Któremu rzekł Hazael: Czemuż pan mój płacze? I odpowiedział: Iż wiem, co uczynisz złego synom Izraelskim. Twierdze ich popalisz ogniem, a młodzieńce ich mieczem pomordujesz, i dzieci ich poroztrącasz, i brzemienne ich porozcinasz.
• 2 Księga Królewska 15:16 — Tedy dobył Manachem miasta Tafsy, i pobił wszystkie, którzy w niem byli, i wszystki granice jego od Tersy; przeto, że mu nie otworzyli, pomordował je, i wszystkie brzemienne w niem porozcinał.
• 2 Księga Królewska 25:4 — I przełamano mur miejski, a wszyscy ludzie rycerscy uciekli w nocy drogą, kędy idą do bramy, która jest między dwoma murami, które były podle ogrodu królewskiego; a Chaldejczycy leżeli około miasta, a król uszedł drogą do pustyni.
• 1 Księga Kronik 11:18 — Przetoż przebiwszy się ci trzej przez wojsko Filistyńskie, naczerpali wody z studni Betlehemskiej, która jest u bramy, a wziąwszy przynieśli do Dawida. Lecz jej nie chciał Dawid pić, ale ją wylał na ofiarę Panu.
• 2 Księga Kronik 21:17 — Którzy wtargnąwszy do ziemi Judzkiej, splundrowali ją i pobrali wszystkę majętność, która się znalazła w domu królewskim; do tego i synów jego, i żony jego, tak, iż mu nie został syn, jedno Joachaz, najmłodszy z synów jego.
• 2 Księga Kronik 25:12 — Dziesięć także tysięcy żywo pojmali synowie Judzcy, i przywiedli ich na wierzch skały, i zrzucili ich z wierzchu skały, aż się wszyscy porozpukali.
• 2 Księga Kronik 32:1 — Po tych sprawach i pewnem ich postanowieniu przyciągnął Sennacheryb, król Assyryjski, a wtargnąwszy do Judzkiej ziemi, położył się obozem przeciw miastom obronnym, a umyślił je sobie dobyć.
• Księga Nehemiasza 9:11 — I rozdzieliłeś morze przed nimi, a przeszli przez pośrodek morza po suszy; a tych, którzy ich gonili, wrzuciłeś w głębokości, jako kamień w wody gwałtowne.
• Księga Ijoba 26:8 — Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.
• Księga Ijoba 28:10 — Z skał wywodzi strumienie, a każdą rzecz kosztowną widzi oko jego.
• Księga Ijoba 32:19 — Oto żywot mój jest jako moszcz bez oddechu, a jako beczka nowa rozpękłby się.
• Księga Psalmów 74:15 — Tyś przerwał źródła i potoki; tyś osuszył rzeki bystre.
• Księga Psalmów 78:13 — Rozdzielił morze, i przeprowadził ich, i sprawił, że stanęły wody jako kupa.
• Księga Psalmów 78:15 — Rozszczepił skały na puszczy, a napoił ich, jako z przepaści wielkich.
• Księga Psalmów 141:7 — Jako gdyby kto rąbał i łupał drwa na ziemi, tak się rozlatują kości nasze aż do ust grobowych.
• Przypowieści Salomona 3:20 — Umiejętnością jego rozstąpiły się przepaści, a obłoki rosą kropią.
• Księga Kaznodziei 10:9 — Kto przenosi kamienie, urazi się niemi; a kto łupie drwa, niebezpieczen jest od nich.
• Księga Izajasza 7:6 — Ciągnijmy przeciwko ziemi Judzkiej, a utrapmy ją leżą, i oderwijmy ją do siebie, a postanówmy króla w pośród niej, syna Tabealowego.
• Księga Izajasza 34:15 — Tam sobie sęp gniazdo uczyni, zniesie jajka, i wylęże, a schowa pod cień swój; tamże się zlecą kanie jedna do drugiej.
• Księga Izajasza 35:6 — Tedy poskoczy chromy jako jeleń, a niemych język śpiewać będzie; albowiem wody na puszczy wynikną, a potoki na pustyniach.
• Księga Izajasza 48:21 — Nie upragną, gdy ich przez pustynie powiedzie; wody z skały wywiedzie im; bo rozszczepi opokę, i wypłyną wody.
• Księga Izajasza 58:8 — Tedy wyniknie jako zorza ranna światłość twoja, a zdrowie twoje prędko zakwitnie! i pójdzie przed tobą sprawiedliwość twoja, a chwała Pańska zbierze cię.
• Księga Izajasza 59:5 — Jaja bazyliszkowe wylęgli, a płótna pajęczego natkali. Ktoby jadł jaja ich, umrze, a jeźli je stłucze, wynijdzie jaszczórka.
• Księga Izajasza 63:12 — Który ich wiódł po prawicy Mojżeszowej ramieniem wielmożności swojej? który rozdzielił wody przed nimi, aby sobie uczynił imię wieczne?
• Księga Jeremiasza 39:2 — A jedenastego roku Sedekijasza, miesiąca czwartego, dziewiątego dnia tegoż miesiąca, dobyto miasta.
• Księga Jeremiasza 52:7 — I przełamano mur miejski, a wszyscy ludzie rycerscy pouciekali, i wyszli z miasta w nocy drogą do bramy, która jest między dwoma murami podle ogrodu królewskiego; (ale Chaldejczycy leżeli około miasta,) i poszli drogą ku pustyni.
• Księga Ezechiela 13:11 — Mówże do tych, którzy ją tynkują wapnem nieczynionem: Upadnie to, przyjdzie deszcz gwałtowny, a wy, kamienie gradowe! spadniecie, i wiatr wichrowaty rozwali ją.
• Księga Ezechiela 13:13 — Prztoż tak mówi panujący Pan! Rozwalę ją, mówię, wiatrem wichrowatym w zapalczywości mojej, i deszcz gwałtowny w popędliwości mojej przyjdzie, a kamienie gradowe w rozgniewaniu mojem na zniszczenie jej.
• Księga Ezechiela 26:10 — Od mnóstwa koni jego okryje cię proch ich; od grzmotu jezdnych i kar i wozów poruszą się mury twoje, gdy wchodzić będzie w bramy twoje, jako wchodzą do miasta zburzonego.
• Księga Ezechiela 29:7 — Gdy się ciebie ręką chwytają, łamiesz się i rozcinasz im wszystko ramię; a gdy się podpierają tobą, kruszysz się, choć im nadstawiasz wszystkich biódr.
• Księga Ezechiela 30:16 — Gdyż rozniecę ogień w Egipcie, Syn bolejąc boleć będzie, i No rozwalone będzie, a Nof na każdy dzień udręczone będzie.
• Księga Ozeasza 13:8 — Zabierzę im jako niedźwiedż osierociały, a roztargam zawarcie serca ich, i pożrę ich tam jako lew, jako zwierz dziki szarpając ich.
• Księga Ozeasza 13:16 — Samaryja będzie spustoszona, przeto, że się sprzeciwiła Bogu swemu; od miecza upadną, maluczcy jej roztrąceni będą, a brzemienne jej rozcięte będą.
• Księga Amosa 1:13 — Tak mówi Pan: Dla trzech występków synów Amonowych, owszem, dla czterech, nie przepuszczę mu, przeto, iż rozcinali brzemienne w Galaad, tylko aby rozszerzali granice swoje;
• Księga Micheasza 1:4 — I rozpłyną się góry pod nim, a doliny popadają się, tak jako wosk od ognia, i jako wody, które spadają na dół.
• Księga Habakuka 3:9 — Jawnie odkryty jest łuk twój dla przysięgi pokoleniom wyrzeczonej, Sela!
• Księga Zachariasza 14:4 — I staną nogi jego w on dzień na górze Oliwnej, która jest przeciwko Jeruzalemowi na wschód słońca, a góra Oliwna się na poły rozszczepi, na wschód i na zachód słońca rozpadliną bardzo wielką, i odwali się połowa onej góry na północ, a połowa jej na południe.

Pokazano 50 z 51 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H1234 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.