1 Księga Kronik 11

1 Księga Kronik, rozdział 11 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (47 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Kronik 11 — Biblia Gdańska

1 Zebrał się tedy wszystek Izrael do Dawida do Hebronu, mówiąc: Otośmy kość twoja i ciało twoje!

2 Jako i przedtem, gdy jeszcze był Saul królem, też wywodził i wwodził Izraela. Tak Pan, Bóg twój, rzekł tobie: Ty będziesz pasł lud mój Izraelski, a ty będziesz wodzem nad ludem moim Izraelskim.

3 A tak przyszli wszyscy starsi Izraelscy do króla do Hebronu, i uczynił Dawid z nimi przymierze w Hebronie przed Panem, i pomazali Dawida za króla nad Izraelem według słowa Pańskiego, które powiedział przez Samuela.

4 Jechał tedy Dawid ze wszystkim Izraelem do Jeruzalemu, które jest Jebus, gdzie byli Jebuzejczycy obywatelami ziemi.

5 I rzekli obywatele Jebuzejscy do Dawida: Nie wnijdziesz sam. Ale Dawid wziął zamek Syoński, który jest miastem Dawidowem.

6 Bo był rzekł Dawid: Ktobykolwiek poraził Jebuzejczzyka najpierwej, ten będzie skiążęciem i hetmanem. Przetoż wstąpił najpierw Joab, syn Sarwii, i został hetmanem.

7 I mieszkał Dawid na onym zamku; dla tego nazwano go miastem Dawidowem.

8 I zbudował miasto w około, od Mello aż w okrąg; a Joab pobudował ostatek miasta.

9 A tak Dawid im dalej, tem więcej rozmnażał się, i rosł; albowiem Pan zastępów był z nim.

10 A cić są najorzedniejsi rycerze, których miał Dawid, którzy się mężnie starali z nim o królestwo jego ze wszystkim Izraelem, aby go królem uczynili według słowa Pańskiego nad Izraelem.

11 A tenci jest poczet rycerzy, których miał Dawid: Jasobam, syn Chachmonowy, przedniejszy między trzydziestoma; ten podniósłszy oszczep swój na trzystu, jednym razem ich zabił.

12 A po nim Elezar, syn Dodonowy, Achochytczyk; ten był jednym między trzema mocarzami.

13 Ten był z Dawidem w Pasdamim, gdzie się zebrali byli Filistynowie ku bitwie; a była ona część pola pełna jęczmienia, a lud był uciekł przed Filistynami.

14 I stanęli w pośród onego pola, i obronili go, a porazili Filistynów: i wybawił Pan lud wybawieniem wielkiem.

15 Ci także trzej ze trzydziestu przedniejszych wstąpili na skałę do Dawida do jaskini Odollam, gdyż wojsko Filistyńskie leżało obozem w dolinie Rafaim;

16 Albowiem Dawid natenczas mieszkał na zamku, a stanowisko Filistyńskie było natenczas w Betlehem.

17 Pragnęł tedy Dawid: Oby mi się kto dał napić wody z studni Betlehemskiej, która jest u bramy!

18 Przetoż przebiwszy się ci trzej przez wojsko Filistyńskie, naczerpali wody z studni Betlehemskiej, która jest u bramy, a wziąwszy przynieśli do Dawida. Lecz jej nie chciał Dawid pić, ale ją wylał na ofiarę Panu.

19 I rzekł: Nie daj mi tego, Boże mój, abym to uczynić miał! Izali krew tych mężów pić będą, którzy odważyli żywot swój? albowiem z odwagą żywota swego przynieśli ją; i nie chciał jej pić. Toć uczynili trzej oni mocarze.

20 A Abisaj, brat Joabowy, był przedniejszy z onych trzech; tenże podniósł włócznię swą na trzysta ludu, które pobił, i otrzymał sławę między onymi trzema.

21 Z tych trzech nad innych dwóch był sławniejszy, a był ich książęciem; jednak onych trzech pierwszych nie doszedł.

22 Banajas też, syn Jojady, syn męża dużego, wielkich spraw, z Kabseela, ten zabił dwóch mocarzów Moabskich; ten też zszedłszy zabił lwa w pośród jamy, gdy był śnieg.

23 Ten też zabił męża Egipczanina, męża, którego wzrost był na pięć łokci. A chociaż Egipczanin miał w ręku oszczep jako nawój tkacki, wszkże przyszedł do niego z kijem, i wydarł oszczep z ręki Egipczanina, i zabił go oszczepem jego.

24 To uczynił Banajas, syn Jojady, który także sławnym został między onymi trzema mocarzami.

25 A choć był między onymi trzydziestoma sławnym, wszakże nie doszedł onych trzech. I postanowił go Dawid nad drabantami swymi.

26 A w wojsku co mocniejsi byli: Asael, brat Joabowy, Elkanan, syn Dodonowy z Betlehem;

27 Sammot Harodczyk, Heles Felonitczyk;

28 Hyra, syn Ikkiesowy, Tekuitczyk, Abiezer Anatotczyk;

29 Sybbechaj Husatczyk, Ilaj Ahohytczyk;

30 Maharaj Netofatczyk, Heled, syn Baamy, Netofatczyk;

31 Itaj, syna Rybajego, z Gabaat synów Benjaminowych, Banajas Faratończyk;

32 Hutaj od potoku Gaas; Abiel Arbatczyk;

33 Asmawet Bacharomczyk; Elijachba Salabończyk.

34 Synowie Asema Gisończyka: Jonatan, syn Sagii, Hororczyk;

35 Ahijam, syn Zacharowy, Ararytczyk, Elifal, syn Urowy;

36 Hefer Mecheratczyk, Achijas Felonitczyk;

37 Hesro Karmelczyk, Naaraj, syn Ezbajowy;

38 Joel, brat Natanowy,Michbar, syn Gierego.

39 Selek Ammonitczyk, Nacharaj Berotczyk, który nosił broń Koaba, syna Sarwii;

40 Hyra Itrejczyk, Gareb Itrejczyk;

41 Uryjasz Hetejczyk, Zabad, syn Achalajego.

42 Adyna, syn Sysy, Rubenitczyk, książę Rubenitów, a z nim trzydzieści mężów.

43 Hanan, syn Maachy, i Jozafat Mitnitczyk.

44 Uzyjasz Asteratczyk, Sama i Jehijel, synowie Hotamy Aroerytczyka.

45 Jedinael, syn Symry, i Jocha, brat jego, Tysytczyk.

46 Eliel Machawimczyk, i Jerybaj, i Josawijasz, synowie Elnaamowi, i Itma Moabczyk.

47 Eliel, i Obed, i Jaasyjel z Mezobaj.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Kronik 11

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Kronik 11:11

Epifania i Bazylea:

„Dawid” — br. Russell jako on Sługa, nie jako pielgrzym. (TP 1948)

„Jasobam syn Chachmonowy” — ( Błędnie nazwany Jozeb Basebet - w 2Sam.23,8-Tachmojczyk znaczy "ten roztropny") Chachmonowy znaczy "ten roztropny". - W poprawnym tłumaczeniu jest mowa o nim jako o zajmującym stanowisko, co jest aluzją do urzędowej władzy rządzenia Onego Sługi nad domownikami Pańskimi. Rozumiemy, że nasz Pastor w swoich wojowniczych i pielgrzymskich czynnościach jest pozafigurą Jasobama, najpotężniejszego bojownika Dawida. (TP 1938, s. 82,83) Jasobam - znaczy lud powróci, tj z przekleństwa do restytucji. (TP 1938, s. 82,83)

„Najprzedniejszy między...” — przedstawia najpotężniejszego wojownika Dawida, co jest pozafigurą na Onego Sługę, jako na najprzedniejszego bojownika, przy końcu obecnego wieku, z wszystkich bojowników Kościoła. (TP 1938, s. 82,83)

„Ten podniósłszy oszczep swój na trzystu, jednym razem ich zabił” — spustoszenie jakiego on dokonał przez swoje pisma o przytomności umarłych na sekciarzach (Filistynach) (TP 1938, s. 82,83)

„oszczep” — (włócznia) jest figurą na kontrowersyjne pisma, ( nauki zbijające wydawane na piśmie), a nie na wykłady. (TP 1938, s. 82,83) Jego główne pisma na temat wiecznych mąk i przytomności umarłych są następujące: (TP 1938, s. 82,83) Dwie broszurki- O Piekle i O Spirytyzmie, (TP 1938, s. 82,83) wielka część rozdziału w t.5 omawiająca Duszę i Piekło, (TP 1938, s. 82,83) traktat p.t.: "Zapłatą za grzech jest śmierć - nie wieczne męki", (TP 1938, s. 82,83) miesięczniki z następującymi tematami: " Złodzieje w raju"," Bogacz w Piekle"," W brzuchu Piekła"," Nieśmiertelne robaki i nieugaszony ogień"," Jezioro ognia","Co to jest dusza?" itd. (TP 1938, s. 82,83)

Źródła: TP 38'82,83; 49'61

1 Księga Kronik 11:12

Epifania i Bazylea:

„A po nim był Eleazar” — znaczy wielka moc. Przedstawia br. Johnsona. (TP 1949, s. 45)

„syn Dodonowy” — Dodho znaczy miłujący. (TP 1949, s. 45)

„Achochytczyk” — znaczy braterski. (TP 1949, s. 45)

1 Księga Kronik 11:13

Epifania i Bazylea:

„Ten był z Dawidem” — br. Johnson miał specjalną łączność z br. Russellem, jako Onym sługą w walczeniu za Prawdę odnoszącą się do dwóch ofiar za grzech. (TP 1949, s. 15)

„Pasdamim” — znaczy pole krwi, przedstawia zakres dwóch ofiar za grzech, z powodu których były staczane najcięższe walki z błądzicielami sekciarstwa. (TP 1949, s. 15)

„Filistynowie” — błądziciele sekciarstwa. (TP 1949, s. 15)

„A była ona część pola pełna jęczmienia” — Prawdy w wielkiej obfitości. (TP 1949, s. 15)

„a lud był uciekł przed Filistynami” — Na początku przesiewania, większość ludu w Prawdzie z bojaźni przed przesiewaczami uciekła z pola argumentów. (TP 1949, s. 15)

1 Księga Kronik 11:14

Epifania i Bazylea:

„I stanęli” — br. Russell i br. Johnson zajęli obronne stanowisko. (TP 1949, s. 45)

„w pośród onego pola” — tych przedmiotów Prawdy (dwóch ofiar). (TP 1949, s. 45)

„i obronili go” — i skutecznie obronili jej. (TP 1949, s. 45)

„a porazili Filistynów” — pobijając przesiewaczy. (TP 1949, s. 45)

„i wybawił Pan lud wybawieniem wielkim” — odnosząc kompletne zwycięstwo nad nimi. (TP 1949, s. 45)

1 Księga Kronik 11:15

Epifania i Bazylea:

„Na skałę” — reprezentuje Chrystusa Głowę i ciało. (TP 1938, s. 83) przedstawia Prawdę. (TP 1933, s. 68)

„Do jaskini Odollam” — (Odollam - pomsta, czyli sprawiedliwość ludu znaczy to samo co greckie słowo Laodyceja); odnosi się do okresu Żniwa i okresu Laodycejskiego. (TP 1938, s. 83)

„gdyż wojsko Filistyńskie” — Filistyńczycy (wieśniacy - sekciarze) tu o ile dotyczy to stosunku Jasobama do nich, reprezentują przesiewaczy, zapierających się okupu w 1878 i 1879 r., którzy ruszyli niebem i ziemią, ażeby pozbyć się Prawdy, odnośnie równoważnej ceny i zadowolenia sprawiedliwości przez ofiarę. (TP 1938, s. 83)

„W dolinie Rafaim” — ( Rafaim znaczy olbrzymowie i jest figurą upadłych aniołów), dolina Rafaim zdaje się być figurą na upadłych aniołów. (TP 1938, s. 83)

1 Księga Kronik 11:16

Epifania i Bazylea:

„Dawid” — br. Russell (TP 1938, s. 84)

„Na zamku” — Obwarowane miejsce w jaskini Odollam reprezentuje Wiernych Laodycejskich, jako przebywających w Bogu, jako ich schronieniu i twierdzy. (TP 1938, s. 84)

„Straż też filistyńska na ten czas była w Betlehem” — Przesiewacze z lat 1908-1911 wdarli się do Biblii (Betlehem-dom chleba) jako nie swojej rzeczy, fałszywie ją tłumacząc. (TP 1949, s. 61) wojsko Filistyńskie w Betlehem ( Betlehem-dom chleba reprezentuje nauki biblijne jako pokarm dla serca i umysłu) reprezentuje p. Barboura i jego sprzymierzonych nauczycieli, zapierających się okupu, którzy przywłaszczyli, utrzymywali i nadużywali swoje stanowisko względem nauk biblijnych w celu obalenia Prawdy o okupie i zadowoleniu sprawiedliwości ofiarą za grzech. (TP 1938, s. 84)

1 Księga Kronik 11:17

Epifania i Bazylea:

„Pragnął tedy Dawid” — Wyobraża br. Russella, który pragnął jako "ów sługa", nie jako pielgrzym, Prawdy w tych trzech czasach. (TP 1949, s. 61) Dawidowe pragnienie napicia się wody z tej studni, w stosunku do Jasobama, reprezentuje pragnienie Onego sługi za Prawdą względem szczegółów o okupie i zadowoleniu sprawiedliwości, połączonych ze sporem na tle okupu, który był zaczęty przez p. Barboura na wiosnę 1878 r. Głęboko założone sofisterie p. Barboura uczyniły to pragnienie jeszcze większe, szczególnie jego przekręcenie 3Moj.16, ażeby pozbyć się w tym rozdziale idei zadowolenia sprawiedliwości przez ofiarę za grzech. (TP 1938, s. 84)

„z studni Betlehemskiej” — reprezentuje Biblię, gdzie Prawda się znajduje - z której nauczyciele Prawdy - pozafiguralni Betlehemczycy - są uprzywilejowani czerpać i przynosić drugim do picia. (TP 1938, s. 84)

1 Księga Kronik 11:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie chciał Dawid pić” — Mało zaiste jest takich królów, którzyby okazali podobnego ducha (uczucie).

Epifania i Bazylea:

„Przetoż przebiwszy się” — przedostali się, czyli zbili argumenty niewierzących w okup i potykali się z demonami, ażeby dostać to, co okazało się być prawdą odnośnie dwóch ofiar za grzech - człowieczeństwa Jezusowego i Kościoła. (TP 1938, s. 84)

„Lecz jej nie chciał Dawid pić” — niechęć Onego Sługi w tym, żeby zaraz przyjąć naukę o uczestnictwie Kościoła w ofierze za grzech, która zdawała mu się być niebezpieczną dla tego kto ją przyniósł. (TP 1938, s. 84)

„ale ją wylał na ofiarę Panu” — reprezentuje fakt, że on potem ją głosi jako Prawdę od Pana - wylana jako pozafiguralna ofiara napoju Panu. (TP 1938, s. 84)

1 Księga Kronik 11:20

Epifania i Bazylea:

„A Abisaj” — reprezentuje br. Jana Edgara. (TP 1938, s. 83)

„Tenże podniósł włócznie swą” — (włócznia jest figurą na kontrowersyjne pisma, ( nauki zbijające wydawane na piśmie), a nie na wykłady.) reprezentuje jego broszurkę pt. "Gdzie są umarli". (TP 1938, s. 83)

„na trzysta ludu, które pobił” — pokonał tą broszurką naukę o przytomności umarłych. (TP 1938, s. 83)

1 Księga Kronik 11:22

Epifania i Bazylea:

„Banajas” — reprezentuje J.F. Rutherforda. (TP 1937, s. 88)

Literatura o rozdziale 1 Księga Kronik 11

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Kronik

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.