1 Księga Kronik 9

1 Księga Kronik, rozdział 9 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (44 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Kronik 9 — Biblia Gdańska

1 A tak wszyscy Izraelczycy obliczeni są; a oto zapisani są w księgach królów Izraelskich i Judzkich, a przeniesieni są do Babilonu dla przestępstwa swego.

2 Lecz którzy pierwsi mieszkali w osiadłościach swych i w miastach swoich, Izraelczycy, kapłani, Lewitowie, i Netynejczycy.

3 W Jeruzalemie mieszkali z synów Judowych, i z synów Benjaminowych, i z synów Efraimowych, i Manasesowych;

4 Uttaj, syn Ammiuda, syna Amry, syna Imry, syna Bonny, z synów Faresa, syna Judowego.

5 A z Sylona: Asajasz pierworodny, i synowie jego.

6 A z synów Zerachowych: Jehuel i braci ich sześć set i dziewięćdziesiąt.

7 A z synów Benjaminowych: Salu, syn Mesullama, syna Hodowiego, syna Asenuowego.

8 A Ibnijasz, syn Jerochamowy, i Ela, syn Uzego, syna Michry, i Mesullam, syn Sefatyjasza, syna Rehuelowego, syna Ibnijaszowego.

9 Także braci ich według narodów ich było dziewięć set i pięćdziesiąt i sześć: ci wszyscy mężowie byli książętami rodzajów według domów ojców swoich.

10 Z kapłanów zasię: Jedejasz, i Jechojaryk, i Jachyn,

11 I Azaryjasz, syn Helkijasza, syna Mesullamowego, syna Sadokowego, syna Merajatowego, syna Achytobowego, był książęciam domu Bożego.

12 I Adajasz, syn Jerohama, syna Fassurowego, syna Melchyjaszowego, i Maasaj, syn Adyjela, syna Jechserowego, syna Mesulla,owego, syna Mesullemitowego, syna Immerowego.

13 A braci ich książęt według domów ojców ich było tysiąc i siedm set i sześćdziesiąt, mążów dużych ku sprawowaniu posługi w domu Bożym.

14 A z Lewitów: Semejasz, syn Hassuba, syna Asrykamowego, syna Hasabijaszowego, z synów Merarego;

15 I Bakkabar, Cheres, i Galal, i Matanijasz, syn Michy, syna Zychrego, syna Asafowego;

16 Obadyjasz też, syn Semahajasza, syna Galalowego, syna Jedytunowego, i Barachyjasz, syn Asy, syna Elkanowego, który mieszkał we wsiach Netofatyckich.

17 A odźwierni: Sallum, i Akkub, i Talmon, i Ahyman, i nracia ich; Sallum książę między nimi.

18 Który aż dotąd w bramie królewskiej stawał na wschód słońca; ci byli odźwiernymi według pocztów synów Lewiego.

19 Ale Sallum, syn Korego, syna Abijazafowego, syna Korego, i bracia jego z domu ojca jego, Korytczycy byli ku odprawowaniu posługi, stróżami progów namiotu; a ojcowie ich byli nad obozem Pańskim stróżami wejścia.

20 A Finees syn Eleazarowy, był książęciem nad nimi, a Pan był z nimi.

21 Zacharyjasz zasię, syn Mesellemijaszowy, był odźwiernym drzwi u namiotu zgromadzenia.

22 Cić wszyscy są obrani za odźwiernych do drzwi, dwieście osób i dwanaście: ci we wsiach swych policzeni są, których postanowił Dawid i Samuel widzący, dla wierności ich,

23 Aby oni i synowie ich byli we drzwiach domu Pańskiego, w domu namiotu na straży.

24 I byli odźwierni po czterech stronach, na wschód, na zachód, na północy, i na południe.

25 Bracia zasię ich byli we wsiach swych, przychodząc każdego siódmego dnia, od czasu aż do czasu odmieniając się z nimi.

26 Albowiem pod sprawą tych czterech przedniejszych odźwiernych byli Lewitowie, a byli przełożeni nad gmachami i nad skarbami domu Bożego;

27 A około domu Bożego nocowali, gdyż im należała straż jego; a oni go na każdy poranek otwierali.

28 A z nich niektórzy byli nad naczyniem ku posługiwaniu; albowiem pod liczbą wnosili je, i pod liczbą wynosili je.

29 Niektózry zasię z nich byli postanowieni nad innem naczyniem, i nad wszystkiem naczyniem świątnicy, i nad mąką pszenną i winem, i oliwą, i kadzidłem, i nad rzeczami wonnemi.

30 A niektórzy z synów kapłańskich sprawowali maści z rzeczy wonnych.

31 Matatyjasz też z Lewitów, pierworodny Salluma Korytczyka, był przełożony nad rzeczami, które w panwiach smażono.

32 A z synów Kaatowych z braci ich, byli niektórzy przełożonymi nad chlebami pokładnemi, aby je gotowali na każdy sabat.

33 A z tych byli śpiewacy, przedniejsi z domów ojcowskich, między Lewitami mieszkający w gmachach, od inszych prac wolni; bo we dnie i w nocy powinności swej pilnować musieli.

34 Ci przedniejsi z domów ojcowskich między Lewitami, według narodów swych przedniejsi; ci mieszkali w Jeruzalemie.

35 A w Gabaonie mieszkali ojciec Gabaończyków Jehyjel, a imię żony jego Maacha;

36 A syn jego pierworodny Abdon, po nim Sur, i Cys, i Baal, i Neer, i Nadab,

37 I Giedeor, i Achyjo, i Zacharyjasz, i Michlot;

38 (A Michlot spłodził Symmama) a ci także przweciw braci swych mieszkali w Jeruzalemie z braćmi swymi.

39 A Neer spłodził Cysa, a Cys spłodził Saula, a Saul spłodził Jonatana, i Melchisuego, i Abidanaba, i Esbaala.

40 A syn Jonatana Merybbaal; a Merybbaal spłodził Michasa.

41 Synowie zaś Michasowi: Fiton, i Melech, i Tarea, i Achaz.

42 A Achaz spłodził Jarę; a Jara spłodził Alemeta, i Asmaweta, i Zynrego; a Zymry spłodził Mosę.

43 A Mosa spłodził Binę; a Refajasz syn jego, Elasa syn jego, Asel syn jego.

44 A Asel miał sześć synów; a teć imiona ich: Asrykam, i Bochru, i Ismael, i Searyjasz, i Obadyjasz, i Hanan. Cić są synowie Aselowi.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Kronik 9

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Kronik 9:2

Epifania i Bazylea:

„Netynejczycy” — HEBRAJSKIE słowo Nethinim (oddani, poświęceni) jest użyte w Piśmie Św. celem oznaczenia klasy sług przybytku i świątyni, którzy byli podległymi Lewitom. Oni są wymienieni w Piśmie Św. jako szczególni słudzy Lewitów, którym oni pomagali w służbie przy przybytku za dni życia Dawida i Salomona, nim świątynia Salomonowa była zbudowana, a potem w służeniu w świątyni, włączając okres po wygnaniu, w którym oni są szczególnie wzmiankowani w Piśmie Św. (ten okres rozpoczął się powrotem z wygnania po 70 latach spustoszenia ziemi, w odpowiedzi na dekret Cyrusa). (TP 1972, s. 32,33,34,35) Zgodnie z tym, rozumiemy, że: (TP 1972, s. 32,33,34,35) 1/ Netynejczycy od czasu Dawida aż do okresu wygnania, którzy byli dani „ku posłudze Lewitom” (Ezdr. 8:20), reprezentują, nie wszystkich Obozowców, lecz tych spośród nich, którzy byli szczególnymi pomocnikami Lewitów w Wieku Ewangelii — tymczasowo usprawiedliwionych — w związku z ich służbą Bożą. (TP 1972, s. 32,33,34,35) 2/ W obrazie (Netynejczyków za czasów Ezdrasza i Nehemijasza i później) Netynejczycy są typem na mniejszą liczbę Obozowców — tylko na tych Obozowców, którzy (a) opuścili Babilon i (b) przyszli — przynajmniej częściowo — do Prawdy, (c) pomagali, służąc w świątyni Bożej, tym pozafiguralnym Lewitom, którzy też uczynili (a) i (b). (TP 1972, s. 32,33,34,35) Ten więcej ograniczony pozafiguralny obraz ma miejsce wśród ludu Bożego w Parousji i Epifanii, który w odpowiedzi na Słowo Boże (Obj. 18:4; Izaj. 52:11; Jer. 51:6) opuszcza Babilon począwszy od 1878 roku. (TP 1972, s. 32,33,34,35) 2.1/ W większej pozafigurze kapłanów, Lewitów i Netynejczyków tutaj przedstawionej, rozważamy ich z punktu ich pokrewieństwa do pozafiguralnej świątyni, a nie z historycznego punktu widzenia, w którym to kapłani reprezentują głównych lub wybitnych wodzów, Lewici reprezentują podrzędnych wodzów w każdym wypadku bez względu na to, czy oni zatrzymali lub utracili korony, a (TP 1972, s. 32,33,34,35) Netynejczycy reprezentują „posiłkowych pielgrzymów” bez względu na to, czy oni zatrzymali lub utracili korony. (TP 1972, s. 32,33,34,35) 2.2/ Od jesieni 1954 niektórzy z tymczasowo usprawiedliwionych poświęcili się i dlatego ich stanowisko jako poświęconych jest przedstawione nie w Świątnicy ani nie na Dziedzińcu, ale w Obozie. Odnosimy się do nich jako do Poświęconych Obozowców Epifanii. (TP 1972, s. 32,33,34,35) W ten sposób od jesieni 1954 w Obozie są trzy klasy: (TP 1972, s. 32,33,34,35) (a) klasa poświęcona — Poświęceni Obozowcy Epifanii; (TP 1972, s. 32,33,34,35) (b) usprawiedliwieni i (TP 1972, s. 32,33,34,35) (c) nieusprawiedliwieni, nominalny lud Boży. (TP 1972, s. 32,33,34,35) Pomiędzy tymi trzema klasami Obozowców znajdują się po roku 1954 (TP 1972, s. 32,33,34,35) POZAFIGURALNI NETYNEJCZYCY, mianowicie ci, którzy opuścili Babilon, którzy przyszli — w pewnej mierze — do Prawdy i którzy szczególnie pomagają pozafiguralnym Lewitom — Wielkiemu Gronu i Młodocianym Godnym — w ich służbie w epifanicznej świątyni w przygotowaniu Lewitów na Epifanicznym Dziedzińcu do zajęcia ich miejsca w Tysiącleciu i w budowaniu Epifanicznego Obozu spośród Żydów i pogan. (TP 1972, s. 32,33,34,35) Ci pozafiguralni Netynejczycy ,,umiejętnie” i ,,rozumnie” (TP 1972, s. 32,33,34,35) (1) mniej lub więcej oczyścili się ze złych wad aby postępować za naukami Słowa Bożego, (TP 1972, s. 32,33,34,35) (2) przyłączyli się oni do swych braci, do swych godnych wodzów i (TP 1972, s. 32,33,34,35) (3) zobowiązali się uroczystą umową, że będą postępować w posłuszeństwie do Słowa Bożego (Neh. 10:28,29). (TP 1972, s. 32,33,34,35) Oni są szczególnie dani lub poświęceni dla służby Wielkiego Grona i Młodocianych Godnych. (TP 1972, s. 32,33,34,35)

Literatura o rozdziale 1 Księga Kronik 9

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Kronik

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.