1 Księga Kronik 28

1 Księga Kronik, rozdział 28 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (21 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Kronik 28 — Biblia Gdańska

1 Tedy zgromadził Dawid wszystkich książęt Izraelskich, i przedniejszych z każdego pokolenia, i przełożonych nad hyfcami, którzy służyli królowi, i półkowników, i rotmistrzów, i przełożonych nad wszystką majętnością i osiadłością królewską; synów też swoich z komornikami, i z innymi możnymi, i ze wszystkim ludem rycerskim do Jeruzalemu.

2 A powstawszy król Dawid na nogi swoje, rzekł: Słuchajcie mię, bracia moi, i ludu mój! Jam był umyślił w sercu swem, budować dom, gdzieby odpoczywała skrzynia przymierza Paćskiego, i na podnóżek nóg Boga naszego, i zgotowałem był potrzeby ku budowaniu;

3 Ale Bóg rzekł do mnie: Nie będziesz budował domu imieniowi memu, przeto żeś mąż waleczny, i rozlewałeś krew.

4 Ale obrał mię Pan, Bóg Izraelski, ze wszystkiego domu ojca mego, abym był królem nad Izraelem na wieki; bo z Judy obrał księcia, a z narodu Judzkiego dom ojca mego; i z synów ojca mego upodobał mię sobie za króla nad wszystkim Izraelem.

5 A ze wszystkich synów moich (bo mi wiele synów Pan dał) obrał Salomona, syna mego, aby siedział na stolicy królestwa Pańskiego nad Izraelem.

6 I mówił do mnie: Salomon, syn twój, ten zbydyje dom mój, i przysionki moje; albowiemem go sobie obrał za syna, a Ja mu będę za ojca.

7 I umocnię królestwo jego aż na wieki, będzieli statecznym w pełnieniu przykazań moich i sądów moich, jako i dziś.

8 Teraz tedy mówię wam pezed obliczem wszystkiego Izraela, zgromadzenia tego Pańskiego, gdzie słyszy Bóg nasz: Strzeżcie a szukajcie wszystkich rozkazań Pana, Boga waszego, abyście osiedli ziemię dobrą, i zostawili ją w dziedzictwo synom swoim po so bie aż na wieki.

9 A ty Salomonie, synu mój! znaj Boga, ojca twojego, i służ mu sercem doskonałem, i umysłem dobrowolnym; bo wszystkie serca przegląda Pan, i wszystkie zamusły myśli zna. Jeźli go szukać bądziesz, znajdziesz go, a jeźli go opuścisz, odrzuci cię na wieki.

10 Obaczże teraz, iż cię Pan obrał, abyś zbudował dom świątnicy; zmacniajże się a wykonaj to.

11 Tedy oddał Dawid Salomonowi, synowi swemu, wizerunek przysionka, i gmachów jego, i komor jego, i sal jego, i wnętrznych pokojów jego, i domu ubłagalni.

12 Przytem wizerunek wszystkiego, co był umyślił o sieni domu Paćskiego, i o wszystkich gmachach dla skarbów domu Bożego, i dla skarbów rzeczy świętych;

13 I dla pocztów kapłańskich, i Lewitów, i dla wszystkiej pracy w usłudze domu Pańskiego, i dla wszystkiego naczynia służby domu Pańskiego.

14 Także złota pewną wagę na wszystkie naczynia złote, od wszystkiej usługi; srebra także na wszystkie naczynia srebrne pewną wagę, na wszystkie naczynia ku wszelakiej usłudze;

15 Mianowicie pewną wagę na świeczniki złote i na lampy ich złote według wagi każdego świecznika i lamp jego, i na świeczniki srebrne według wagi świecznika każdego i lamp jego, według potrzeby każdego świecznika.

16 Także pewnąwagę złota na stoły chlebów pokładbych, na każdy stół, przytem srebra na stoły srebrne.

17 A na widełki, i na kociołki, i na kadzielnice szczerego złota, i na czasze złote, pewnąwagę na każdą czaszę, i na czasze srebrne, pewną wagę na każdą czaszę.

18 Takżw na ołtarz do kadzeania dał złota szczerego pewną wagę, i złota ku wystawieniu woza Cherubinów, którzyby rozciągnionemi skrzydłami okrywali skrzynię przymierza Pańskiego.

19 To wszystko, rzekł Dawid, opisane z ręki Pańskiej mię doszło, abym zrozumiał wszystko, jako co urobić miano.

20 A tak rzekł Dawid do Salomona, syna swego: Zmacniaj się, a bądź mężnym, czyń to; nie bój się, ani się lękaj; bo Pan Bóg, Bóg mój, będzie z tobą, nie opuści cię, ani cię odstąpi, aż dokończysz wszystkiej roboty służby domu Pańskiego.

21 A oto poczty kapłanów i Lewitów do każdej posługi w domu Bożym bądą z tobą w każdej pracy; każdy ochotny i roztropny przy wszelkiej posłudze, także książęta, i wszystek lud staną na każde rozkazanie twoje.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Kronik 28

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Kronik 28:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Dawid” — Dał dobry przykład dla tych, co starają się służyć ludowi Bożemu.

Epifania i Bazylea:

„Tedy zgromadził Dawid” — Brat Russell pobudził wszystkich wodzów do zwrócenia uwagi. (TP 1955, s. 76)

„wszystkich książąt Izraelskich, i przedniejszych z każdego pokolenia” — tj. wodzów pokoleń duchowego Izraela. (TP 1955, s. 76)

„i przełożonych nad hufcami, którzy służyli królowi, i półkowników, i rotmistrzów” — wszystkich trzech klas przełożonych nad wojskami. (TP 1955, s. 76)

„i przełożonych nad wszystką majętnością” — wodzów wydziałów. (TP 1955, s. 76)

„i z innymi możnymi, i ze wszystkim ludem rycerskim” — oraz wszystkich wojowników Prawdy. (TP 1955, s. 76)

„do Jeruzalemu” — na sferę jego szafarstwa. (TP 1955, s. 76)

1 Księga Kronik 28:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Wtedy król Dawid” — Pomimo swojej zgrzybiałości.

„powstał” — Pomimo iż był zwyczaj, że król podczas takiego zebrania siedział.

„Na nogi swoje” — Wskazuje na ważność sprawy, jaką miał przedstawić.

„Słuchajcie bracia moi” — To pokazuje, że Dawid nie był wysokiego mniemania o sobie, ani też dominującym lub okrutnym władcą.

Epifania i Bazylea:

„A powstawszy król Dawid na nogi swoje” — To zaś on uczynił wznosząc się na wyżyny swej oficjalnej pozycji jako wykonawcy Pańskiego, wraz z odpowiednim zachowaniem się. (TP 1955, s. 76,77)

„rzekł: Słuchajcie mię, bracia moi, i ludu mój” — nawołując ich w Strażnicy, drukowanych kazaniach i ustnie, jako braci duchowego Izraela. (TP 1955, s. 76,77)

„Jam był umyślił w sercu swem, budować dom” — Przez czyn i słowo informował on ich o tym, że celem jego było zorganizowanie ludu Bożego, jako świątynię Parousyjną. (TP 1955, s. 76,77)

„gdzieby odpoczywała skrzynia przymierza Pańskiego, i na podnóżek nóg Boga naszego” — Jako miejsce pobytu mającej przyjść Prawdy i miejsce pracy Boga. (TP 1955, s. 76,77)

„i zgotowałem był potrzeby ku budowaniu” — On im oświadczył nawet przez czyn, że przygotował wszystko pod tę budowę. (TP 1955, s. 76,77)

1 Księga Kronik 28:3

Paruzja (C.T. Russell):

„rozlewałeś krew” — Nasz Bóg jest Bogiem pokoju, lecz bogowie pogańscy są bogami wojny. Wszyscy wielcy wojownicy przelewali wiele krwi.

Epifania i Bazylea:

„Nie będziesz budował domu imieniowi memu” — Jednak zbudowanie tego domu byłoby przeciwne intencji Bożej. (TP 1955, s. 77)

„przeto żeś mąż waleczny, i rozlewałeś krew” — bo pracą brata R. miało być karmienie i prowadzenie Kościoła w kontrowersjach, pracy koniecznej do wypełnienia i wykonania zbiorów. (TP 1955, s. 77)

1 Księga Kronik 28:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Obrał mię Pan” — "Bóg ułożył członki każdy z nich z osobna w ciele jako chciał". 1Kor.12:18.

Epifania i Bazylea:

„Ale obrał mię Pan, Bóg Izraelski, ze wszystkiego domu ojca mego” — Bóg jednak wybierając go z ludu Bożego. (TP 1955, s. 77)

„bo z Judy” — z głównych wojowników. (TP 1955, s. 77)

„i z synów ojca mego” — i wszystkich klas ludu Bożego. (TP 1955, s. 77)

„upodobał mię sobie za króla nad wszystkim Izraelem” — naznaczył go swym wykonawcą i wojownikiem. (TP 1955, s. 77)

1 Księga Kronik 28:5

Paruzja (C.T. Russell):

„obrał Salomona” — W tym czasie jako 20-letni młodzieniec, łagodnego usposobienia bardziej niż jego starsi bracia. Urodził się Dawidowi już po jego upokorzeniu się z powodu grzechu, gdy przyszedł do niego prorok Natan.

Epifania i Bazylea:

„A ze wszystkich synów moich ( bo mi wiele synów Pan dał )” — Ze wszystkich zaś głównych pielgrzymów. (TP 1955, s. 77)

„obrał Salomona, syna mego, aby siedział na stolicy królestwa Pańskiego nad Izraelem” — wybrał Bóg J., aby prowadził pracę Epifanii. To on powiedział przez swe czyny, nadając J. specjalnie wielkie znaczenie w Kościele od maja do listopada 1916, oraz polecając mu zająć się sytuacją w londyńskim Betel i Przybytku, co okazało się pierwszą pracą J. dokonywaną pod kierownictwem Jezusa w kierunku symbolicznego Kozła Azazela i pozafiguralnych trędowatych. (TP 1955, s. 77)

1 Księga Kronik 28:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Obrał za syna” — W znaczeniu przenośnym, jako typ na Chrystusa.

Epifania i Bazylea:

„I mówił do mnie” — Bóg prawdopodobnie objawił bratu R. za pośrednictwem typu, który studiujemy. (TP 1955, s. 77)

„Salomon, syn twój, ten zbuduje dom mój, i przysionki moje” — że J. był przezeń wybrany, by doglądał pod przewodem Jezusa pracy wznoszenia świątyni Epifanicznej, wyznaczenia Lewitom ich miejsc służby. (TP 1955, s. 77) J. miał również wyznaczyć Lewitom ich miejsce na Dziedzińcu. (TP 1958, s. 83)

„albowiemem go sobie obrał za syna, a Ja mu będę za ojca” — Brat J. był wybrany przez Boga, by się znajdował w specjalnym do Niego synowskim stosunku. (TP 1955, s. 77)

1 Księga Kronik 28:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Jako i dziś” — W tym czasie Salomon był wzorowym młodzieńcem.

Epifania i Bazylea:

„I umocnię królestwo jego aż na wieki” — Bóg obiecał utrzymać J. w jego urzędzie, aż do jego wypełnienia. (TP 1955, s. 77)

„będzieli statecznym” — o ile będzie wierny. (TP 1955, s. 77)

„w pełnieniu przykazań” — w wypełnianiu poleceń. (TP 1955, s. 77)

„i sądów” — i doktryn. (TP 1955, s. 77)

„jako i dziś” — tak jak i wtedy. (TP 1955, s. 77)

1 Księga Kronik 28:8

Epifania i Bazylea:

„Teraz tedy mówię wam przed obliczem wszystkiego Izraela, zgromadzenia tego Pańskiego, gdzie słyszy Bóg nasz: Strzeżcie a szukajcie wszystkich rozkazań Pana, Boga waszego” — Następnie słowem i czynem zachęcał uroczyście wodzów, że będąc na widoku całego Kościoła i słyszani przez Boga, jak to widać w Strażnicach itd., by studiowali i praktykowali Prawdę. (TP 1955, s. 77)

„abyście osiedli ziemię dobrą, i zostawili ją w dziedzictwo synom swoim po sobie aż na wieki” — aby mogli utrzymywać Prawdę i jej ducha jak również i przekazać je tym których pozyskują. (TP 1955, s. 77)

1 Księga Kronik 28:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Znaj Boga” — Jedynie w miarę znajomości Boga, możemy właściwie Go czcić i Mu służyć.

„Odrzuci cię” — Co się też stało. Potomstwo Salomona zostało odrzucone.

Epifania i Bazylea:

„A ty Salomonie, synu mój! znaj Boga, ojca twojego” — Słowem, pismem i przykładem wzywał on J., by czcił swego Boga. (TP 1955, s. 77)

„i służ mu sercem doskonałem, i umysłem dobrowolnym” — zalecając mu, by służył Panu sercem oddanym i mocnym postanowieniem. (TP 1955, s. 77)

„bo wszystkie serca przegląda Pan, i wszystkie zamysły myśli zna” — jako Temu, który doświadcza serce i umysł. (TP 1955, s. 77)

„Jeźli go szukać będziesz” — zapewniając go, że jeśli będzie całkowicie oddany Bogu. (TP 1955, s. 77)

„znajdziesz go” — Bóg mu odpowie. (TP 1955, s. 77)

„a jeźli go opuścisz” — lecz ostrzegając, że gdyby okazał się Mu niewierny. (TP 1955, s. 77)

„odrzuci cię na wieki” — Bóg go odrzuci, aby nie był więcej Jego wykonawcą i nauczycielem. (TP 1955, s. 77)

1 Księga Kronik 28:10

Epifania i Bazylea:

„Obaczże teraz, iż cię Pan obrał, abyś zbudował dom świątnicy” — Dlatego też zachęcał go, by był bardzo ostrożny, skoro został wybrany przez Boga by czynić to, co się okazało budowaniem świątyni Epifanii. (TP 1955, s. 77)

„zmacniajże się a wykonaj to” — zalecając mu, by czynił to energicznie. (TP 1955, s. 77)

1 Księga Kronik 28:11

Epifania i Bazylea:

„Tedy oddał Dawid Salomonowi, synowi swemu” — Przez swe Pisma br. R. przede wszystkim dał J. zrozumienie:. (TP 1955, s. 77)

„wizerunek przysionka” — /1/ poświęcenia. (TP 1955, s. 77)

„i gmachów jego” — /2/ jego zarysów -- śmierci względem siebie i świata, a ożywienie dla Boga. (TP 1955, s. 77)

„i komór jego” — /3/ literatury Prawdy z tym związanej. (TP 1955, s. 77)

„i sal jego” — /4/ wyższych urzędów doń należących. (TP 1955, s. 77)

„i wnętrznych pokojów jego” — /5/ pozafiguralnej Świątnicy Najświętszej. (TP 1955, s. 77)

„i domu ubłagalni” — /6/ urzędu Bożej sprawiedliwości. (TP 1955, s. 77)

1 Księga Kronik 28:12

Epifania i Bazylea:

„Przytem wizerunek wszystkiego, co był umyślił” — a także spraw Świątyni, co do których Bóg go oświecił. (TP 1955, s. 77)

„o sieni domu Pańskiego” — /7/ tymczasowego i ożywionego usprawiedliwienia. (TP 1955, s. 77)

„i o wszystkich gmachach” — /8/ różnych urzędów różnych braci z trzech grup Lewitów. (TP 1955, s. 77)

„dla skarbów domu Bożego” — /9/ literatury Prawdy świątyni Epifanicznej. (TP 1955, s. 77)

„i dla skarbów rzeczy świętych” — /10/ literatury Prawdy zdobytej przez braci wśród walk i przekazanej Kościołowi. (TP 1955, s. 77)

1 Księga Kronik 28:13

Epifania i Bazylea:

„I dla pocztów” — Ponadto brat R. dał J. zrozumienie służby:. (TP 1955, s. 77)

„kapłańskich” — /1/ wybitnych sług Bożych. (TP 1955, s. 77)

„i Lewitów” — /2/ podległych sług Bożych. (TP 1955, s. 77)

„i dla wszystkiej pracy w usłudze domu Pańskiego” — /3/ całej pracy Kościoła. (TP 1955, s. 77)

„i dla wszystkiego naczynia służby domu Pańskiego” — /4/ oraz wszystkich doktrynalnych, zbijających, naprawiających i etycznych nauk świątyni Epifanicznej. (TP 1955, s. 77)

1 Księga Kronik 28:14

Epifania i Bazylea:

„Także... pewną wagę” — Dał mu on opisowe zrozumienie:. (TP 1955, s. 77)

„złota... na wszystkie naczynia złote” — /5/ Boskich spraw odnoszących się do Świątyni. (TP 1955, s. 77)

„od wszystkiej usługi” — i do każdej odpowiedniej jej części. (TP 1955, s. 77)

„naczynia srebrne” — /6/ do rzeczy Prawdy odnoszących się do każdej odpowiedniej części tej świątyni. (TP 1955, s. 77)

1 Księga Kronik 28:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Świeczniki złote” — Typ na prawdziwy Kościół.

Epifania i Bazylea:

„Mianowicie pewną wagę” — opisowe zrozumienie. (TP 1955, s. 77,78)

„na świeczniki złote” — /8/ Kościoła oświecającego braci jako rzecz Boską. (TP 1955, s. 77,78)

„i na lampy ich złote” — /9/ o urzędzie Kościoła jako Boskiego oświeciciela braci. (TP 1955, s. 77,78)

„według wagi każdego świecznika” — stosownie do każdego okresu Kościoła Epifanii. (TP 1955, s. 77,78)

„i lamp jego” — i jego funkcji oświecania. (TP 1955, s. 77,78)

„i na świeczniki srebrne według wagi” — opisowe zrozumienie: /10/ Prawdy na temat całego Kościoła Epifanii, jako oświeciciela braci. (TP 1955, s. 77,78)

„świecznika każdego” — /11/ a także każdej z jego 10 okresów. (TP 1955, s. 77,78)

„i lamp jego” — i /12/ urzędu każdego okresu. (TP 1955, s. 77,78)

„według potrzeby każdego świecznika” — zależnie od urzędu każdego okresu. (TP 1955, s. 77,78)

1 Księga Kronik 28:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Stoły” — Typ na Kościół.

„Chleby pokładne” — Typ na Słowo Boże.

Epifania i Bazylea:

„Także pewną wagę” — dał on również opisowe zrozumienie:. (TP 1955, s. 78)

„złota na stoły chlebów pokładnych, na każdy stół, przytem srebra na stoły srebrne” — /13/ tych zarysów Kościoła, które charakteryzują go, jako karmiącego braci chlebem żywota, by ich rozwinąć w każdym dobrym słowie i uczynku w 10 okresach Kościoła Epifanii. (TP 1955, s. 78)

1 Księga Kronik 28:17

Epifania i Bazylea:

„A na widełki” — /15/ Boskiej Prawdy składającej się: z naprawy. (TP 1955, s. 78)

„i na kociołki” — (w ang. miednice); etyki. (TP 1955, s. 78)

„i na kadzielnice” — (w ang. kubki); doktryn. (TP 1955, s. 78)

„i na czasze” — zbijań. (TP 1955, s. 78)

„i na czasze srebrne, pewną wagę na każdą czaszę” — opisowe zrozumienie nauk, które należą do każdego z czterech sposobów użycia Słowa Bożego. (TP 1955, s. 78)

1 Księga Kronik 28:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Ołtarz do kadzenia” — Ołtarz złoty typem na Kościół.

„Cherubinów” — Które razem z ubłagalnią i światłem wyobrażały obecność Jehowy.

„Okrywały skrzynię” — Typ na Chrystusa.

Epifania i Bazylea:

„Także na ołtarz do kadzenia dał złota szczerego pewną wagę” — Także dał opisowe zrozumienie /16/ Kościoła pocieszającego, wzmacniającego, ostrzegającego i poprawiającego poświęcające się Kapłaństwo wśród ognistych prób. (TP 1955, s. 78)

„i złota ku wystawieniu woza Cherubinów” — oraz /17/ planu Bożej organizacji i koordynacji Boskiej mocy i miłości. (TP 1955, s. 78)

„którzyby rozciągnionemi skrzydłami” — przyczyniających się do wykonania planu Bożego. (TP 1955, s. 78)

„okrywali skrzynię przymierza Pańskiego” — a jednocześnie współdziałających w harmonii z Bożą sprawiedliwością. (TP 1955, s. 78)

1 Księga Kronik 28:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Z ręki Pańskiej” — To pokazuje, że świątynia była zbudowana według planu Bożego, a nie zamiaru Dawida.

Epifania i Bazylea:

„To wszystko, rzekł Dawid, opisane z ręki Pańskiej mię doszło, abym zrozumiał wszystko” — Brat R. nie wziął na siebie zaszczytu stworzenia planu świątyni Epifanii, lecz przypisał go Bogu jako daru dla Niego. (TP 1955, s. 78)

„jako co urobić miano” — z samej Biblii. (TP 1955, s. 78)

1 Księga Kronik 28:20

Epifania i Bazylea:

„Zmacniaj się... czyń to” — Brat R. zachęcał J. ustnie i na piśmie by był on pełen odwagi, siły i energii. (TP 1955, s. 78)

„nie bój się, ani się lękaj” — i by nie poddawał się lękowi lub zniechęceniu. (TP 1955, s. 78)

„Bóg mój, będzie z tobą nie opuści cię ani cię odstąpi” — J. zrozumiał, że zależnie od warunku jego wierności jaką miał w przyszłości okazać, a na którą Bóg wskazał, Bóg miał go postanowić i zachować we władzy wykonawczej aż do końca. (TP 1958, s. 83) zapewniając go, że Bóg, który bez wątpienia da mu konieczną pomoc i nie opuści go w bezsile. (TP 1955, s. 78)

„aż dokończysz wszystkiej roboty służby domu Pańskiego” — a także Bóg miał go zachować, aż do ukończenia epifanicznej świątyni -- epifanicznego M.St. w Świątnicy i Świątnicy Najświętszej. (TP 1958, s. 83) będzie go podtrzymywał, aż do wypełnienia całkowitej pracy związanej ze świątynią Epifanii. (TP 1955, s. 78)

1 Księga Kronik 28:21

Epifania i Bazylea:

„A oto poczty kapłanów i Lewitów do każdej posługi w domu Bożym będą z tobą w każdej pracy” — Zapewnił on też J., że różnorodne służby wybitnych i podległych sług Świątyni Epifanii będą mu pomocne w jego pracy. (TP 1955, s. 78)

„każdy ochotny i roztropny przy wszelkiej posłudze” — i że każdy z poświęconych będzie pełnił dla niego odpowiednią służbę. (TP 1955, s. 78)

„także książęta, i wszystek lud staną na każde rozkazanie twoje” — i że tej pracy wodzowie i wszyscy pozafiguralni Izraelici, będą pod jego wykonawczą władzą. (TP 1955, s. 78)

Literatura o rozdziale 1 Księga Kronik 28

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Kronik

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.