1 Księga Kronik 1

1 Księga Kronik, rozdział 1 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (54 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 Księga Kronik 1 — Biblia Gdańska

1 Adam, Set, Enos.

2 Kienan, Mahalaleel, Jared.

3 Eonch, Matusalem, Lamech.

4 Noe, Sem, Cham, i Jafet.

5 Synowie Jafetowi: Gomer, i Magog, i Madaj, i Jawan, i Tubal, i Mesech, i Tyras,

6 A synowie Gomerowi: Aschenaz, i Ryfat, i Togorma.

7 Synowie też Jawanowi: Elisa, i Tarsys, Cytym, i Dodanin.

8 Synowie Chamowi: Chus i Misraim, Put i Chanaan.

9 A synowie Chusowi: Seba, i Hewila, i Sabta, i Regma, i Sabtacha; a synowie Regmy: Seba i Dedan.

10 Spłodził też Chus Neroda; ten począł być możnym na ziemi.

11 Misraim też spłodził Ludyma, i Hananima, i Laubima, i Naftuhyma,

12 I Patrusyma, i Chasłuchyma, (z których poszli Filistynowie) i Kaftoryma.

13 Potem Chanaan spłodził Sydona, pierworodnego swego, i Hetejczyka.

14 I Jebuzejczyka, i Amorejczyka, i Giergiezejczyka,

15 I Hewejczyka, i Archajczyka, i Symejczyka,

16 I Aradejczyka, i Samarejczyka, i Chamatejczyka.

17 Synowie Semowi: Elam, i Assur, i Arfachsad, i Lud, i Aram, i Chus, i Hul, i Gieter, i Mesech.

18 A Arfachsad spłodził Selecha, a Selech spłodził Hebera.

19 A Heberowi urodzili się dwaj synowie, z których jednemu imię było Faleg, przeto, że za jego czasów rozdzielona jest ziemia; a imię brata jego Jektan.

20 A Jektan spłodził Elmodada, i Salefa, i Hassarmota, i Jarecha,

21 I Adorama, i Uzala, i Dekla,

22 I Hebala, i Abimaela, i Sebaja,

23 I Ofira, i Hewila, i Jobaba. Ci wszyscy byli synowie Jektanowi.

24 Sem, Arfachsad, Selech.

25 Heber, Peleg, Rechu,

26 Sarug, Nachor, Tare,

27 Abram; ten jest Abraham.

28 Synowie Abrahamowi: Izaak i Ismael.

29 A teć są rodzaje ich: Pierworodny Ismaelowy Nebajot, i Kiedar, i Abdeel, i Mabsam.

30 Masma, i Duma, Massa, Hadad, i Tema,

31 Jetur, Nafis i Kiedma. Cić są synowie Ismaelowi.

32 A synowie Cetury, założnicy Abrahamowej, których porodziła: Zamram i Joksan, i Madan, i Midyjan, i Jesbok, i Suach. A synowie Joksanowi; Saba i Dedan.

33 Synowie też Madyjanowi: Hefa, i Hefer, i Henoch, i Abida, i Eldaa. Cić wszyscy są synowie Cetury.

34 I spłodził Abraham Izaaka. A synowie Izaakowi byli: Ezaw i Izrael.

35 A synowie Ezawowi: Elifas, Rehuel, i Jehus, i Jelom, i Kore.

36 Synowie Elifasowi: Teman i Omar, Sefo i Gaatan, Kienaz i syn Tamny, to jest, Amalek.

37 Synowie Rehuelowi: Nahat, Zara, Samma, i Meza.

38 A synowie Seirowi: Lotan, i Sobal, i Sebeon, i Hana, i Dysson, i Eser, i Dysan.

39 A synowie Lotanowi: Chory, i Heman; a siostra Lotanowa była Tamna.

40 Synowie Sobalowi: Halman, i Manaat, i Hewal, Sefo, i Onam; a synowie Sebeonowi: Ajai Ana.

41 Synowie Ana: Dyson; a synowie Dysona: Hamdan, i Eseban, i Jetran, i Charan.

42 Synowie Eserowi: Balaan, i Zawan, Akan. Synowie Dysanowi: Hus i Aran.

43 Cić są królowie, którzy królowali w ziemi Edomskiej, przedtem niż królował król nad synami Izraelskimi: Bela, syn Beorowy, a imię miasta jego Dynhaba.

44 A gdy umarł Bela, królował miasto niego Jobab, syn Zerachowy z Bosry.

45 A gdy umarł Jobab, królował miasto niego Chusam z ziemi Temańskiej.

46 A gdy umarł Chusam, królował miasto niego Hadad, syn Badadowy, który poraził Madyjańczyków na polu Moabskiem; a imię miasta jego Hawid.

47 A gdy umarł Hadad, królował miasto niego Samla z Masreki.

48 A gdy umarł Samla, królował miasto niego Saul z Rechobot nad rzeką

49 A gdy umarł Saul, królował miasto niego Balanan, syn Achoborowy.

50 A gdy umarł Balanan, królował miasto niego Hadar; a imię miasta jego Pehu, imię też żony jego Mehetabel, córka Matredy, córki Mezaabowej.

51 A gdy umarł Hadar, byli książętami w Edon: książę Tamna, książę Halwa, książę Jetet,

52 Książę Oolibama, książę Ela, książę Pinon,

53 Książę Kienaz, książę Teman, książę Mabsar,

54 Książę Magdyjel, książę Hyram. Toć byli książęta Edomscy.

Komentarz do rozdziału: 1 Księga Kronik 1

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 Księga Kronik 1:32

Epifania i Bazylea:

„Ketura” — (kadzidło); przedstawia Nowe Przymierze. (TP 1935, s. 72)

„Zamrama” — Zamram (sławny), przedstawia 70 najwybitniejszych członków spośród St.G. i M.G., którzy otrzymają najwybitniejsze stanowiska w ziemskiej fazie Królestwa. (TP 1973, s. 72)

„Joksana” — (łowca ptaków, zwycięzca upadłych aniołów); Joksan przedstawia klasę Godnych (St.G. i M.G.) (TP 1935, s. 72)

„Madana” — (walka) jest typem Poświęconych Obozowców Epifanii, najwyższej klasy wśród quasi-wybranych. Pod zwierzchnictwem Godnych będą oni najzdolniejszymi polemistami na rzecz Prawdy. (TP 1979, s. 15,16,24)

„Midyjana” — (usiłować); Midyjan przedstawia klasę restytucyjną. (TP 1935, s. 72)

„Jesboha” — (opuszczający), jest typem na lojalnych próbnie usprawiedliwionych pogan. (TP 1979, s. 15,16,24)

„Suacha” — (miejsce nizinne, depresja), stanowi typ niewybranej, najniższej klasy, jaka będzie rozwinięta w czasie działania Nowego Przymierza. (TP 1979, s. 15,16,24)

„Saba” — (przysięga); Saba przedstawia St.G. (TP 1935, s. 72)

„Dedan” — (skromny); przedstawia M.G. w 1000-leciu pod Nowym Przymierzem. (TP 1935, s. 72)

1 Księga Kronik 1:33

Epifania i Bazylea:

„Midyjan” — (usiłować); przedstawia klasę restytucyjną. (TP 1935, s. 72)

„Hefa” — (ciemność); przedstawia tych będących obecnie w ciemności, którzy staną się zwycięzcami w 1000-leciu. (TP 1935, s. 72) jest typem "tych Izraelitów, którzy w Wieku Żydowskim nie byli dostatecznie wiernymi, by zostać St.G. ... ale trzymali się obietnic Abrahamowych i trwali w Przymierzu Mojżeszowym", tj. Żydów z Wieku Żydowskiego lojalnych wobec Przymierza. (TP 1979, s. 15,16)

„Hefer” — (jelonek), symbolizuje tych Żydów, którzy w W.Ew. ale przed uciskiem Jakuba (II fazą) wierzą w obietnice Abrahamowe i Przymierze Mojżeszowe i są im wierni aż do śmierci, przed czasem nawrócenia Izraela. (TP 1979, s. 15,16)

„Henoch” — (zapoczątkowany, nauczanie), jest typem tych Żydów, którzy podczas W.Ew. ale przed 16.09.1954 roku (gdy rozpoczęło się zachodzenie Bazylei w początkowym zazębianiu się) przyjęli Jezusa jako swego Zbawiciela, lecz się nie poświęcili pozostając jednak wiernymi okupowi i sprawiedliwości. (TP 1979, s. 15,16)

„Abyda” — (ojciec wiedzy), stanowi typ tych Żydów, którzy po 16.09.1954 roku, lecz przed nawróceniem Izraela, przyjmują Jezusa za swego Zbawiciela i jako niepoświęceni wierzący pozostają lojalni wobec okupu i sprawiedliwości. (TP 1979, s. 15,16)

„Eldea” — (bóg wiedzy; potężny wiedzą), przedstawia tych Żydów, którzy będą nawróceni w czasie narodowego nawrócenia Izraela w związku z uciskiem Jakuba i tuż przy jego końcu. (TP 1979, s. 15,16)

Literatura o rozdziale 1 Księga Kronik 1

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 Księga Kronik

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.