Księga Jeremiasza 52
Księga Jeremiasza, rozdział 52 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (34 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.
Księga Jeremiasza 52 — Biblia Gdańska
1 Dwadzieścia i jeden lat miał Sedekijasz, gdy królować począł, a jedenaście lat królował w Jeruzalemie; a imię matki jego było Chamutal, córka Jeremijaszowa z Lebny;
2 I czynił złość przed oczyma Pańskiemi według wszystkiego, co czynił Joakim.
3 Albowiem się to stało dla rozgniewania Pańskiego przeciwko Jeruzalemowi i Judzie, aż ich odrzucił od twarzy swej. Wtem zasię odstąpił Sedekijasz od króla Babilońskiego.
4 I stało się roku dziewiątego królestwa jego, miesiąca dziesiątego, dnia dziesiątego tegoż miesiąca, że przyciągnął Nabuchodonozor, król Babiloński, on i wszystko wojsko jego przeciwko Jeruzalemowi, i położył się obozem u niego, i porobił przeciwko niemu szańce w około.
5 A tak było miasto oblężone aż do jedenastego roku króla Sedekijasza.
6 Tedy miesiąca czwartego, dziewiątego dnia tegoż miesiąca, był wielki głód w mieście, i nie miał chleba lud onej ziemi.
7 I przełamano mur miejski, a wszyscy ludzie rycerscy pouciekali, i wyszli z miasta w nocy drogą do bramy, która jest między dwoma murami podle ogrodu królewskiego; (ale Chaldejczycy leżeli około miasta,) i poszli drogą ku pustyni.
8 I goniło wojsko Chaldejskie króla, a doścignęli Sedekijasza na polach u Jerycha, a wszystko wojsko jego rozpierzchnęło się od niego.
9 A tak pojmawszy króla przywiedli go do króla Babilońskiego do Ryblaty w ziemi Eamat, kędy o nim uczynił sąd.
10 I pozabijał król Babiloński synów Sedekijaszowych przed oczyma jego, także też wszystkich książąt Judzkich pozabijał w Ryblacie.
11 A Sedekijasza oślepiwszy i związawszy go łańcuchami miedzianemi, zawiódł go król Babiloński do Babilonu, i podał go do domu więzienia aż do śmierci jego.
12 Potem miesiąca piątego, dnia dziesiątego tegoż miesiąca, ten jest rok dziewiętnasty królowania Nabuchodonozora, króla Babilońskiego, przyciągnął Nabuzardan, hetman żołnierski, który stawał przed królem Babilońskim, do Jeruzalemu.
13 I spalił dom Pański, i dom królewski, i wszystkie domy Jeruzalemskie; owa wszystko budowanie kosztowne popalił ogniem.
14 I wszystkie mury Jeruzalemskie w około rozwaliło wszystko wojsko Chaldejskie, które było z onym hetmanem żołnierskim.
15 A z ubogich ludzi i z ostatku pospólstwa, które było pozostało w mieście i zbiegów, którzy byli zbiegli do króla babilońskiego, i inne pospólstwo przeniósł Nabuzardan, hetman żołnierski.
16 Tylko z ubogich onej ziemi zostawił Nabuzardan, hetman żołnierski, aby byli winiarzami i oraczami.
17 Nadto słupy miedziane, które były w domu Pańskim, i podstawki, i morze miedziane, które było w domu Pańskim, potłukli Chaldejczycy, i przenieśli wszystkę miedź ich do Babilonu;
18 Kotły też i łopaty, i naczynia muzyczne, i miednice, i czasze, i wszystko naczynie miedziane, którem usługiwano, pobrali;
19 Nadto wiadra, i kadzielnice, i miednice, i garnce, i świeczniki, i czaszki, i kufle, co było złotego w złocie, a co było srebrnego w srebrze, pobrał hetman żołnierski;
20 Słupy dwa, morze jedno, i wołów miedzianych dwanaście, które były pod podstawkami, które był sprawił król Salomon w domu Pańskim; nie było wagi miedzi onego wszystkiego naczynia.
21 A z tych słupów ośmnaście łokci wzwyż był słup jeden, a w mięsz w około dwanaście łokci, a w miąższość jego cztery palce, a wewnątrz był dęty;
22 A gałka na nim miedziana, a wysokość gałki jednej była na pięć łokci, siatka też i jabłka granatowe na gałce w około wszystko miedziane; taki też był i drugi słup z jabłkami granatowemi;
23 A było jabłek granatowych dziewięćdziesiąt i sześć po każdej stronie; wszystkich jabłek granatowych było po sto na siatce w około.
24 Wziął też hetman żołnierski Sarajego, kapłana przedniego, i Sofonijasza, kapłana wtórego po nim, i trzech stróżów progu.
25 Wziął też z miasta dworzanina niektórego, który był przełożonym nad ludem rycerskim, i siedmiu mężów z tych, którzy stawali przed królem, którzy się znaleźli w mieście, i pisarza przedniego wojskowego, który spisywał wojsko z ludu ziemi, i sześćd ziesiąt mężów z ludu ziemi, którzy się znaleźli w mieście.
26 Wziąwszy ich tedy Nabuzardan, hetman żołnierski, zawiódł ich do króla Babilońskiego do Ryblaty;
27 I pobił ich król Babiloński, a pomordował ich w Ryblacie w ziemi Emat. A tak przeniesiony jest Juda z ziemi swojej.
28 Tenci jest lud, który zaprowadził Nabuchodonozor roku siódmego: Żydów trzy tysiące, i dwadzieścia i trzy.
29 Roku ośmnastego Nabuchodonozora, zaprowadził z Jeruzalemu dusz ośm set, trzydzieści i dwie.
30 Roku dwudziestego i trzeciego Nabuchodonozora; zaprowadził Nabuzardan, hetman żołnierski, z Żydów dusz siedm set, czterdzieści i pięć; wszystkich dusz cztery tysiące i sześć set.
31 A trzydziestego i siódmego roku, po pojmaniu Joachyna, króla Judzkiego, dwunastego miesiąca, dwudziestego i piątego dnia tegoż miesiąca, wywyższył Ewilmerodach, król Babiloński, tego roku, gdy począł królować, głowę Joachyna, króla Judzkiego, uwol niwszy go z domu więzienia;
32 I rozmawiał z nim łaskawie, i wystawił stolicę jego nad stolice królów, którzy byli z nim w Babilonie.
33 Odmienił też i odzienie, w którem był w więzieniu, i jadał chleb zawsze przed obliczem jego po wszystkie dni żywota swego.
34 Obrok też jemu naznaczony, obrok ustawiczny dawano mu od króla Babilońskiego na każdy dzień aż do śmierci jego, po wszystkie dni żywota jego.
Komentarz do rozdziału: Księga Jeremiasza 52
Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.
Księga Jeremiasza 52:1
Paruzja (C.T. Russell):
„Lat jedenaście królował” — W zaokrąglonej liczbie, a właściwie tylko 10 lat i 4 miesiące.
Księga Jeremiasza 52:4
Epifania i Bazylea:
„roku dziewiątego królestwa jego, miesiąca dziesiątego dnia dziesiątego tegoż miesiąca, że przyciągnął Nabuchodonozor” — Ażebyśmy mogli lepiej zrozumieć te równoległości czasu, pamiętajmy, że Nabuchodonozor w typie wyobraża szatana, boga tego złego świata; Jeruzalem wyobraża Chrześcijaństwo; Sedekiasz reprezentuje władze cywilne chrześcijaństwa. (TP 1924, s. 83,84) Dotyczy okresu 17.12.1912 (godz.18-00) - 18.12.1912 (godz. 18-00). (TP 1924, s. 83,84) Odbyło się pierwsze posiedzenie ambasadorów sześciu wielkich państw Europy, zwołane w celu rozwiązania problemu bałkańskiego. Konferencja odbyła się najpierw w Londynie 17.12.1912 r. Na skutek "brudnej polityki" Austrii, która powstrzymywała (dla własnych interesów) Serbię w jej dążeniu do dostępu do Adriatyku, założono fundament do wybuchu wojny światowej, która zaczęła obalać chrześcijaństwo. (TP 1924, s. 83,84) Dokładnie po 2520 latach od dnia, kiedy Nabuchodonozor obległ Jeruzalem i założył fundament do jego obalenia. (TP 1924, s. 83,84)
Księga Jeremiasza 52:6
Epifania i Bazylea:
„tedy miesiąca czwartego, dziewiątego dnia tegoż miesiąca” — Dotyczy okresu 1.07.1914 (godz.18-00) - 2.07.1914 (godz. 18-00). (TP 1924, s. 84) Sztab generalny Austrii na swoim posiedzeniu uchwalił, że nastąpił "dzień" wielkiej wojny. (TP 1924, s. 84) To było zerwaniem murów, zarządzeń i mocy Chrześcijaństwa przedstawionych w trybunale w Hadze, dla zabezpieczenia pokoju. (TP 1924, s. 84)
Księga Jeremiasza 52:7
Epifania i Bazylea:
„a wszyscy ludzie rycerscy pouciekali” — ci obrońcy zostali rozproszeni w ich radach i wysiłkach, a wodzowie obu stron (trójprzymierza i trójporozumienia zwanego Ententą - mój dopisek) zostali uchwyceni od złych aniołów dla szatańskich celów. (TP 1924, s. 84)
Księga Jeremiasza 52:12
Epifania i Bazylea:
„Potem miesiąca piątego, dnia dziesiątego tegoż miesiąca ... przyciągnął Nabuzardan” — Odpowiada dacie 1.08.1914 r. (TP 1924, s. 84) W tym dniu Kajzer wypowiedział wojnę Rosji i tym samym zamienił lokalny konflikt w wojnę światową. (TP 1924, s. 84) Było to dokładnie co do dnia 2520 lat, gdy Babilończycy zaczęli niszczyć miasto Jeruzalem i świątynię. (TP 1924, s. 84)
Księga Jeremiasza 52:29
Epifania i Bazylea:
„Roku ośmnastego” — powinno być ósmego. (TP 1924, s. 72)
Literatura o rozdziale Księga Jeremiasza 52
Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.
- Sztandar Biblijny nr 163 (2001) — ww. 29, 30
- Sztandar Biblijny nr 253 (2013) — ww. 12, 13
- Sztandar Biblijny nr 104 (1996) — w. 1
Wszystkie rozdziały: Księga Jeremiasza
- Jer. 1
- Jer. 2
- Jer. 3
- Jer. 4
- Jer. 5
- Jer. 6
- Jer. 7
- Jer. 8
- Jer. 9
- Jer. 10
- Jer. 11
- Jer. 12
- Jer. 13
- Jer. 14
- Jer. 15
- Jer. 16
- Jer. 17
- Jer. 18
- Jer. 19
- Jer. 20
- Jer. 21
- Jer. 22
- Jer. 23
- Jer. 24
- Jer. 25
- Jer. 26
- Jer. 27
- Jer. 28
- Jer. 29
- Jer. 30
- Jer. 31
- Jer. 32
- Jer. 33
- Jer. 34
- Jer. 35
- Jer. 36
- Jer. 37
- Jer. 38
- Jer. 39
- Jer. 40
- Jer. 41
- Jer. 42
- Jer. 43
- Jer. 44
- Jer. 45
- Jer. 46
- Jer. 47
- Jer. 48
- Jer. 49
- Jer. 50
- Jer. 51
- Jer. 52
Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.